Alan Winkiel

Droga

© Alan Winkiel, 2020

Premierowy tomik poetycki „Droga” jest zbiorem kilkuletniej twórczości Alana Winkiela, nawiązującym do własnej obserwacji otaczającego nas świata. Pozycja dedykowana dla każdej osoby, która przechodzi lub poszukuje tytułowej „Drogi” w swoim życiu. Każda droga ma swój początek i koniec i każda usłana jest różnymi historiami — podobną opowieść odnajdziemy w powyższym tomiku, gdzie świat idealny zderza się z codzienną rzeczywistością XXI wieku.

ISBN 978-83-8155-511-1

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Droga

Apatia

Architekt świat(ł)a

Credo

Konsumpcja

Lustracja serca

Manifest oportunisty

Ostatnia chwila

Poranne głosy

Ścieżka myśli

Życzenia

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

Apatia

Nic nie czuję, nic nie słyszę

Siły nie mam, ciągle dyszę

Nie chce robić czegokolwiek

Wciąż mam problem o cokolwiek

Nie chcę myśleć, nie chcę widzieć

Nie chcę tropić, nie chce szukać

Empatii nie mam, a wiatr dmucha

Emocje wypłynęły z mego serducha

Architekt świat(ł)a

Chaos szerzy się na świecie

Otchłań zła powiększa się

Terror jest na każdym kroku

Anarchia powoli zbliża się

Jesteś ostatnim rozumnym na tym padole złym

Oświecony — tak właśnie zowiesz się

Nie boisz się sięgać po środki najgorsze

Śmierć i zapomnienie nie niszczą nigdy Cię

Walczysz i trwasz wciąż w blasku chwały

Siłą siedmiu trąb powalasz Jerychoński mur

Lecz gdy nadszedł wreszcie czas przemiany

Krzyknąłeś udało się i odjechałeś stąd

Nie pozostawiłeś po sobie śladu żadnego

Ni to adresu aby móc podziękować Ci

Po prostu zniknąłeś jak czarna dziura

Zamknąłeś za sobą tego świata drzwi

Zostały tylko słowa rzucone w eter tym —

których najbliżej zawsze miałeś w sercu swym

A brzmiały one jakbyś chciał coś przekazać Nam

Nie mówcie nigdy nie, gdy raz powiedzieliście tak

Credo

Pokaż twarz, zdejmij maskę

Nie wstydź się tego kim jesteś

Nie wstydź się tego co robisz

Pokażę Ci drogę — na której znajdziesz odpowiedź

Szukaj — a będziesz znaleziony

Pomagaj — a będziesz doceniony

Obserwuj — a będziesz zauważony

Poznawaj — a będziesz nieocenionym

Konsumpcja

Nieustająca chęć posiadania wszystkiego

Ciągnąca się co dzień szukająca danego —

momentu by tylko uderzyć w Twój portfel

Z tą sobie znaną tylko zdwojoną siłą

By zabrać Ci wszystko to co zebrałeś

i tak bezsilnie na gorszy czas odkładałeś

byś mógł zaspokoić swe wewnętrzne żądze

bo przecież światem rządzą tylko pieniądze

Lustracja serca

Piękno wewnętrzne to jest to!

Niczym nieopisane takie jak co?

Takie jak poczucie obowiązku by —

rozprzestrzeniać dobroć poza ludzkie łby

Zapomnij o tym skąd wywodzisz się

Wyjdź poza ramy — tak trudniej jest

Pokazać, że serce swe oddasz by

Spełniały się marzenia i znikały łzy

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.