First published in 2012 by Allen & Unwin, Australia

Tytuł oryginału: Sword Girl, The Poison Plot

Copyright © Text, Frances Watts 2012

Copyright © Ilustrations, Gregory Rogers 2012

Translation © Grzegorz Stabeusz 2014

Polish edition © Wydawnictwo Literówka 2014

Redakcja i korekta: Weronika Szelęgiewicz

Skład: Pracownia Mole

Projekt okładki: Marzenna Dobrowolska

Projekt okładki australijskiej: Liz Seymour

Wydanie pierwsze, Warszawa 2015

ISBN 978-83-937601-4-5

All rights reserved. No part of this book may be reproduced or transmitted in any form or by any means, electronic or mechanical, including photocopying, recording or by any information storage and retrieval system, without prior permission in writing from the publisher.

Wydawnictwo Literówka

www.literowka.com

biuro@literowka.com

Skład wersji elektronicznej:

Virtualo Sp. z o.o.

Dla Davida, który miał kichawkę

F. W.

Dla Matta

G. R.

ROZDZIAŁ 1

– Z drogi, z drogi! Pięćdziesiąt gatunków świeżej ryby z dostawą do kuchni!

Był wczesny poranek i Krzysia przechodziła przez ogromny dziedziniec Zamku Jutrzenki. Uskoczyła z drogi przed wózkiem klekoczącym po bruku, by usłyszeć krzyk za plecami:

– Uważaj, jak chodzisz, mała. Mam tu z pięćset jajek w koszyku!

– Przepraszam – powiedziała Krzysia, gdy kobieta od jajek przepchnęła swój wózek tuż obok niej.

Na dziedzińcu panował ruch, jakiego jeszcze tutaj nie widziała. Zeszła z drogi mężczyźnie toczącemu ogromne kręgi sera – były wielkości koła od wozu.

– Dostawa drobiu: szpaki, bociany i łabędzie!

Krzysia wychyliła głowę, by spojrzeć na ptactwo przypięte do specjalnego pasa, zwisającego z szyi mężczyzny.

Co tu się dzieje?

Prawie docierała do zbrojowni, w której pracowała jak co dzień, gdy zwróciła uwagę na niskiego i tęgiego mężczyznę w brązowym płaszczu. Mimo całego zgiełku panującego na dziedzińcu mężczyzna ten spokojnie patrzył w niebo.

– Dzień dobry panu – powiedziała Krzysia do medyka.

– Hę? – odezwał się medyk. – O, witaj Strażniczko. Widziałaś może gołębia pocztowego?

– Nie – powiedziała Krzysia. – Przynajmniej dzisiaj rano to nie.

– Niech to kurka wodna! Potrzebuję trochę jego odchodów do jednej z moich receptur – medyk znów zaczął patrzeć w niebo.

– Proszę pana, dlaczego na zamku jest dziś taki zgiełk? – spytała Krzysia.

– Zgiełk? – medyk zlustrował kupców kręcących się wokoło i śpieszących w każdą z możliwych stron. – To pewnie ma coś wspólnego z wielką ucztą – powiedział.

– Wielka uczta? – zapytała podniecona Krzysia. – Jaka uczta?

Jednak medyk już odszedł.