Leconte de Lisle

Hypatia
Hypatie

Książka w dwóch wersjach językowych: polskiej i francuskiej
Version bilingue: polonaise et française

na język polski przełożyła Zofia Trzeszczkowska

Armoryka
Sandomierz

Projekt okładki: Juliusz Susak

Na okładce:Alfred Seifert (1850–1901), Hypatia (1901)

licencja public domain,
źródło:https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Alfred_Seifert_Hypatia.jpg?uselang=fr

Tekst na podstawie edycji:
polskiej z 1857 r.
francuskiej z 1852 r.

Zachowano oryginalną pisownię.

Copyright © 2018 by Wydawnictwo „Armoryka”

Wydawnictwo ARMORYKA

ul. Krucza 16

27-600 Sandomierz

e-mail: wydawnictwo.armoryka@armoryka.pl

http://www.armoryka.pl/

ISBN 978-83-8064-673-5

Hypatia

Gdy jakaś wielkość ziemska do schyłku się kłoni, 

Gdy religie, сiężarem wieków przytłoczone,   

Schodząc do zapomnienia samotnych ustroni,   

Widzą ołtarze swoje przez ogromy skruszone:

Кiedy z dębu Hellady wiatrem gnany listek   

Drogę ku opuszczonym przybytkom zakrywa,   

Gdy w mrok ciemny, za morza, umysł ludzki wszystek   

Ku młodemu się słońcu całą siłą zrywa;

Zawsze — zwalczonych bogów poślubiając dolę —

Jakieś je wielkie serce od losów niełaski   

Broni; świt nowy rani to serce i kole.   

Оnо ściga ро Niebie gwiazdy Ojców, blaski.   

Niech dla lepszych przeznaczeń zrodzi się wiek nowy,   

Niech przyszłość wiek przeżyty bez żalu opuści: 

Hypatie

Au déclin des grandeurs qui dominent la terre,

Quand les cultes divins, sous les siècles ployés,

Reprenant de l’oubli le sentier solitaire,

Regardent s’écrouler leurs autels foudroyés ;

Quand du chêne d’Hellas la feuille vagabonde

Des parvis désertés efface le chemin,

Et qu’au delà des mers, où l’ombre épaisse abonde,

Vers un jeune soleil flotte l’esprit humain ;

Toujours des dieux vaincus embrassant la fortune,

Un grand cœur les défend du sort injurieux :

L’aube des jours nouveaux le blesse et l’importune,

Il suit à l’horizon l’astre de ses aïeux.

Pour un destin meilleur qu’un autre siècle naisse

Et d’un monde épuisé s’éloigne sans remords :