Jacek Pawłowski

Sonety dla Dorotki

© Jacek Pawłowski, 2019

Sonety dla Dorotki, to zbiór wierszy i psalmów, których głównymi bohaterami są, oprócz tytułowej Bogini Dorotki, jeszcze kilku innych Bogów — Czesław Miłosz — prywatny Bóg autora, Bóg Ojciec, Jezus Chrystus, i scalający wszystko w jedno Duch Święty. Dla nich wszystkich została napisana ta mała książeczka. Sela!

ISBN 978-83-8189-557-6

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Pan doświadcza sprawiedliwego

Psalm 11

Francesco Petrarka — Sonety do Laury

Błogosławiony niechaj ów dzień będzie,

Czas, miejsce, chwila, miesiąc i rok cały,

Gdy mnie poraził na zawsze i wszędzie

Blask dwojga oczu, które mnie spętały.

Błogosławiona pierwsza słodka troska,

Którą zawdzięczam wszechwładnej miłości

Łuk, strzała, co mnie trafiła, mistrzowska:

Rany, drżące serca głębokości.

***

Był to dzień, w którym przez mękę Chrystusa

słońce ściemniło swój blask z żalu za Nim,

gdy, niebacznego mnie zwiodła pokusa,

gdy mnie twe oczy spętały, o pani.

Czas mi się groźny nie wydawał wcale

dla niebezpieczeństw miłości, dla klęski,

więc szedłem pewnie, śmiało i zuchwale.

Tak się rozpoczął mój żywot męczeński.

Miłość mnie całkiem bezbronnym zastała,

wtargnęła w serce drogą poprzez oczy,

odtąd ta droga bramą łez się stała.

Prawo miłosne dla mnie niełaskawe:

mnie — bezbronnego — tak we krwi ubroczyć

a ciebie — zbrojnej — nie zadrasnąć nawet.

What is Done in Love is Done Well —

Vincent van Gogh, w liście do ukochanego brata Theo.

Wstęp

To jest mój prezent dla ciebie

Dorotko

Na Wigilię Bożego Narodzenia 2019

Wtedy ci je wyślę

Wieczorem

Przy pierwszej gwiazdce

Na mym smutnym niebie

Byś je wyjęła z elektronicznej poczty

Jak prezent dla ciebie

Spod naszej kiedyś

Choinki…

Wszystko

Wszystko

Co pozostało

Z Miłości mej

Do ciebie…

Zegarek

Marki Casio

Z wygrawerowaną

Dedykacją

Reprodukcja Stańczyka

Matejki

Także

Z dedykacją

Para czerwonych

Ulubionych

Szpilek

To

Wszystko

Z rzeczy ziemskich

Co pozostało…

Dlaczego

Odeszłaś?

Aż tak

Źle ci było

W łonie

Miłości mej?

Czy teraz

Po trzech latach już

Lepiej ci?

Moja książka

Dla ciebie

Raj utracony

500 stronnicowy

Rozrachunek

Z Miłością

Pełna krzywd

I poniżenia

Będzie ten płakał

Kto się z płaczu śmieje

W tym pokoju bibliotecznym

Mojej jaskini Platona

Odbijają się

W popękanym duszy szkle

Wszystkie stracone

Nadzieje

Daremne dziś

Wspomnienia

Co dzień nowe

Cierpienie

Kto miłości nie zazna, ten żyje szczęśliwy,

I noc ma spokojną, i dzień nietęskliwy.

Znowu on

Miłosza Mistrz– Mickiewicz

Cóż mi

Po mych słowach?

Krwawe serca ślady na piasku

Złapanego w sidła Miłości

Zwierza

Który bez ciebie

Nigdy do domu

Nie odnajdzie drogi

Lodowaty wiatr

Owiewa wszystkie

O tobie

Wspomnienia

Stalowe nierdzewne

Ostrze zazdrości

W serce

Co dzień

Co noc

Wdziera się!

Nadziei

Tej kurwy!

Zawsze

Ostatnia

Nadzieja

Cóż mi czynić

Boże?

Co czynić?

Łez tyle już wylałem

Nad życiem mym

Nad życiem

Wciąż i wciąż

W Miłości

Tak żałosnym

Jak

Niespełnionym.

Jeszcze potrafię…

Jeszcze potrafię

O Panie!

Napisać i wysłać Ci

W obłok krótki

Wiersz

Jeszcze…

Choć chorym

Na miłość

Nieuleczalną

Potrafię jeszcze

Sklecić słowo do słowa

By przypodobać się Tobie

I mojej kiedyś

Dorotce…

Jeszcze potrafię wziąć

Haust powietrza i przeżyć

Gdy spać tylko

Jest o wiele lepiej

Niż żyć!

Jeszcze potrafię spojrzeć

Prawdzie prosto w oczy

I ocenić siebie w świecie

Grzechu mój

Jeden jedyny

Wciąż czekam

Na przebaczenie!

Wszystko potrafiąc

Prócz jednego

Mierzyć się

Co dzień

Z mym

O tobie

Dorotko

Wspomnieniem…

Bo to tak bolesnym

I niemożliwym jest

Jak spojrzenie w niebo

Z dna czarnej jak piekło

Rozpaczy

I co ze mną będzie o Panie?

Czy Twój wyrok jedyny i nieodwołalny?

W co wierzyć mi pozostało?

W kolejną puszkę piwa Redd’s?

W długi pełen koszmarów ciemny sen?

Cóż mi począć Panie

W rozpaczy i tęsknocie mej?

Bo choć sznura boję się

To wiem

Że takim

Jakim jestem teraz

Nie chcesz mnie

Ani Ciebie ja

Gdy bezcelowym staje się

Wycieranie klęczników w kościele

I proszenie proszenie

I błaganie o szczęście

Co i tak

Nigdy

Nie powtórzy się

Potrafię wszystko…

Wystarczy przypomnienie

Nieco lepszych dni

Jednego tylko

Potrafić nie potrafię

Wierzyć żeś Ty

Wszechmogący

Tu

Na tej naszej

Małej maluczkiej Ziemi

Czyli w sercu

I w duszy

Każdego

Człowieka

Inaczej zostaną po mnie

Tylko wiersze

Nikomu

Ani mnie

Do niczego

Potrzebne.

Kiedyś umrę…

I wszystko to będzie

Tylko

Zapisanym w wierszu

Gorzkim

Wspomnieniem

Kiedyś umrę

I wyswobodzę się

Z ciebie

Jak ze złego

Koszmarnego snu

Który przyśnił mi się kiedyś

I spełnił

Kiedyś umrę

A ktoś wiersz

Przeczyta

I porówna

Ze swoim

Cierpieniem.

Kocham cię

Kocham cię

Jak śpiew

Stinga

I Phila Collinsa

Kocham cię

Jak wiosna

Kocha lato

Jak grudzień

Ciemność

Styczeń

Mróz

A sierpień

Słońce

Kocham cię

Jak nastolatek

Pierwszą

Miłość

Kocham cię

Jak ptaki

Powietrze

I nie ma większej

Miłości na świecie

Niż moja

Do ciebie

Dla której

Kiedyś

Narodziłem się.

Kolejna noc

Schodzi

Jak żałobna

Mara

Kolejna noc

Mojej samotności

Bez ciebie

Może zadzwonisz do mnie?

I wprawisz w osłupienie…

Cuda zdarzają się

Ale chyba tylko w Lourdes

Albo w Częstochowie

Nie w moim życiu

Naznaczonym bolesnymi

Rozstaniami

Ile razy w życiu można

Zmieniać kobietę?

Internet aż huczy od

Randek

Tylko

Do czego to

Prowadzi?

Do kolejnego rozwodu

Lub rozstania

Bo ta nowa

Szczuplejsza

I bardziej wyuzdana

Szybki seks w samochodzie

I zdrada wszelka

Są teraz bardzo w modzie

Oto ten, poczywa nieprawość i brzemienny jest zdradą, a rodzi kłamstwo. Bo nieprawy chlubę czerpie ze swej pożądliwości.

Diabeł cieszy się

Bo to jedno z głównych zadań

Jego posłannictwa

Jedną miłość zabijać drugą

A Internet to jego diabelskie

Narzędzie

Synowie ludzcy! Dokądże będzie u was chwała moja

w poniżeniu? Czemu kochacie marność i szukacie kłamstwa?

Co teraz robisz?

O 21.07

Możesz teraz robić

Tylko dwie rzeczy

Albo kochać się

I żartować

Jak ze mną

Sącząc powolutku wino

Albo czytać swoje ulubione

Książki w sypialni

Którą wymalowałem i urządziłem

Dla ciebie

Nasze gniazdo jak mówiłaś

Już skalane.

Kropla

Kropla

Drąży skałę

Mała a taka silna

Że w końcu

Po tysiącach lat

Wydrąży swój znak

Moje wiersze

Dla ciebie

Przed snem wysyłane

Jak bajki do poduszki

O miłości wielkiej straconej

O miłości która jak kropla

Drąży serce me

O samotności!

Bądź mi miłościwa

Niech kropla mego serca drąży

Twoje

Dorotko serce…

We śnie

W dzień

I w noc

Na kształt miłości prawdziwej

Nigdy nie minionej.

Krzyż

Naśladuj mnie!

Weź krzyż swój na plecy

I idź za mną krok w krok

Naśladuj mnie!

I nie bój się

Nagroda twoja

Wielka

W moim niebie

Całe życie

Chryste?

Ulituj się

I daj ostatnich kilka lat

Bez krzyża bólu i cierpienia

Spokoju ziemskiego

I szczęścia

Tu na Twojej ziemi

Poczuć daj!

Błagam Cię…

Listopadowy świt

Listopadowy świt powoli podnosi głowę

O 6.30 widać pierwsze kontury świata

Mam laptopa z podświetlaną klawiaturą

I niepotrzebne mi już żadne świty

W rozpaczy wieczór przyjmując jak święto

Ty już pewnie w autobusie do pracy

Chyba że ten nowy kupił ci samochód

Cóż mi wiedzieć

Mi maluczkiemu

Borykającemu się

Z twoim

Tak nagłym

Odejściem

Listopadowy świt podniósł już głowę na dobre

Ja swej długo jeszcze nie podniosę

Chyba że

Zdarzyłby się cud

A przecież cuda się zdarzają …

Jak się zdarzy

Niechybnie was wszystkich

O tym powiadomię

Na moim

Facebooku…

Love over Gold

Mąż winien znaczyć

Bezpieczeństwo

A żona

Miłość

Takie proste

A tak trudne zadanie

Do spełnienia.

Śmiech przez łzy…

1.

Gdzieś koło 14-tej wykaraskałem się

Z następstw kolejnej nieprzespanej nocy

Przedtem o 7- ej odgrzałem wczorajszy obiad

I nawet go zjadłem

Co też jest cudem

W moim teraźniejszym

Stanie

Potem próbowałem trochę zasnąć

Nic z tego

Twój dzisiejszy wyjazd do Krakowa

Jak zwykle na mnie działa — deprymująco

Opadają ręce myśli nerwowo się kołaczą

Co też tam będziesz robić dziś wieczorem i w nocy

Po męczących wykładach…

Dużo zdążyłaś mi naopowiadać

(a do tego ta moja wyobraźnia wciąż na najwyższych

obrotach)

Nim nie zaskoczyłaś mnie swoim — spierdalaj!

Że jest tam u was w grupie kilka głupich pizd

Które jadą aż z Białegostoku

By chlać tam w Krakowie i pierdolić się

Podobno rano skacowane podpisują

Listę obecności

I wracają jeszcze wstawione do swych łóżek

Odespać te ciężkie studiowanie

Opłacane z europejskich funduszy

Ci to wiedzą

Jak przechlapać kasę

Bo za dużo jej mają

Nic mi do tego

Zalęgła się dziś rano w mej głowie ta

Nowotworowa myśl

Że może i ty

W końcu

Zdecydujesz się do nich

Dołączyć

I przypomnieć sobie

Stare dobre czasy

Gdy miałaś

Wszczepioną spiralę

to były czasy — rzewnie ci się wyrwało

Może wrócą? Kto wie… — pomyślałem

Dziś

Po trzech latach

Inaczej już o tym

Myślę

Skoro tobie

Przez całe życie

Chodzi tylko

O pieprzenie

To wcale nie musiałaś

Nigdzie z nimi

Na dyskoteki

Wychodzić…

Na miejscu w dużym hotelu

Czyhając na zdobycz

A pokój twój pusty

Bo koleżanka na imprezie

To była twoja

Taktyka

Na realizację

Seksualnego

Scenariusza

Jak najszybszego

W hotelu

Seksu

Tak więc trudno było mi się zdrzemnąć

Z tą masochistyczną myślą w mej głowie

Że dziś w nocy

Gdy ja będę wiersze dla ciebie smarował

Ty zaczniesz mu wściekle obciągać

Tymi swoimi małymi czerwonymi usteczkami

Aż ci się nie znudzi i wyrzucisz niecierpliwe

Pierdol mnie! Pierdol mnie mocno jak dziwkę!

A ja głupi myślałem

Że na dyskoteki

Nie chodzisz

Bo tak

Kochasz mnie

Taki scenariusz filmowy

Mam w głowie na dzisiejszą noc

Nic tylko pójść do drewutni

Ale nie po drewno

Tylko powiesić się

Mam tam od dawna upatrzone miejsce

Wysokość zmierzona pieniek stabilny

Na bok odłożony

Tylko linki dekarskiej

Nie chciało mi się jeszcze szukać

I chyba tylko dlatego

Wciąż żyję

No ale przynajmniej mam jakiś awaryjny plan

Poza tymi wierszami

Które tak samo zaczynają mnie wkurwiać

Jak ty!

W końcu wziąłem dwie piątki relanium

Popiłem Redd’sem

I zdaje się

Na dwie godziny zasnąłem

Ty w tym czasie zdążyłaś już wejść do pociągu

Obudziłem się

Jak mój od pewnego czasu chuj

Wypoczęty

I pomyślałem tylko — co dalej?

Muszę przecież w końcu kupić ten kolejny regał

na książki

Bo już mi się pod nogami walają i najwyższy czas z tym

skończyć!

Tak jak z tobą

I z nocnymi zakupami książek

Wszedłem raz dwa na stronę Black Red White

(Boże! znowu ta darmowa reklama — nie wypłacicie się!

— powiadam)

Przeleciałem szybko wszystkie dostępne regałów

propozycje

I zamówiłem dużą bibliotekę Kent

Z opcją dostawy i montażu

Za montaż biorą 10% ceny kutasy

Ale nie mam teraz czasu ni głowy

Bawić się śrubkami

Więc kutas przyjedzie i złoży

Teraz czekam na przesyłkę DHL

Chyba ze Znaku — o właśnie dzwoni!

Bardzo natarczywie

Jak to oni

Biegający jak w ukropie od klienta do klienta

Kurierzy — podobno niektórzy — nieźle zarabiają

Ładne kartoniki w tym Znaku mają

Schludne i z fajnym napisem — książki z dobrej

strony oraz z sentencją

NIC NIE JEST ZBYT PILNE W PORÓWNANIU

Z KSIĄŻKĄ

Coś o tym wiem — myślę sobie

Nie pozwalają o sobie zapomnieć

Wiecznie bombardując mailami z promocjami

A ja się im poddaję

Niczym jakiejś nieziemsko pięknej kurwie

A kosztuje mnie to i tak kilka razy więcej

Niż za całą noc z taką piękną panią

Rozpakowuję i widzę że dostałem od Znaku

Stevena Mckenzie — DAWID Król Izraela

W końcu o nim ma być moja przyszła książka

Nie o was wy wszystkie głupie cipy

Najpierw w internetowych ogłoszeniach skamlacie

o uczciwego faceta

A potem jak go w końcu dostaniecie

To po kilku miesiącach czy latach kopa w dupę

i następny!

Internet z pewnością kilka razy powiększył kurewskość

tego światka!

W drodze powrotnej od furtki gdzie czekał kurier

Nadepnąłem na jeszcze jedną przesyłkę

Podrzuconą pod drzwi gdy byłem po drewno na dworze

Rozrywam foliowy worek i ukazuje się moim oczom

Piękny umysł — Sylvi Nasar

Miałem od dawna tę rewelacyjną pozycję

(twoje wszystkie pozycje Dorotko były równie

rewelacyjne)

Ale pożyczyłem córce i tyle ją i tę książkę widziałem

Moja córka bardzo obrażona na mnie bo za mało kasy

sypnąłem na jej nowe w Warszawie mieszkanie

No bo jak nie wiadomo o co chodzi to chodzi

o pieniądze

Teraz wybieram się na krótki spacer po mym małym

świecie

Idę na rynek zrobić niezbędne zakupy

Ale nie mam siły wyprowadzać auta z garażu

Bo jak zwykle pożałowałem przy wymianie garażowej

bramy

Na automatyczne siłowniki

Jak wrócę to dokończę.

2.

W dupe ze spacerem!

Jednak zdecydowałem się na jak najbardziej ekspresowe

załatwienie sprawek

Wyprowadziłem więc jednak Megankę z garażu

Leci jej już 6-ty rok i właśnie miałem zamiar zmienić

ją na nową Coupe

Bo już dawno rozpoczęły się rozpaczliwe dealerów

styczniowe wyprzedaże

Ale olałaś mnie i odechciało mi się

Najpierw pojechałem do Biedronki po kilka następnych

zgrzewek Redds’a

Dorzuciłem kilka bananów — gdybym umierał z głodu

A potem na rynek na pocztę wysłać urzędasom

podatkowym PIT-a za moje wynajmy

Tu złego słowa nie mogę powiedzieć podatek

płacę tylko 8,5%

Na koniec podskoczyłem do Żabki

Gdyż dramatycznie spadł mi poziom płynu do

e-papierosów

I mogło się to skończyć dla mnie tragicznie

gdybym tego nie dopatrzył w porę

Wykupiłem cały zapas jaki mieli menthol moc 24!

Lubię czasem poczuć moc — rozumiecie cipy?

Jak wychodziłem z Żabki

Zobaczyłem dwóch policjantów

Jeszcze większych kutasów

Od tych skrętaczy mebli

Którzy z nudów

W swoich małych pedalskich notesikach

Znęcali się psychicznie

Nad siwą bezdomną staruszką

Która miała trochę wypite ale co to szkodzi

Najchętniej nasłałbym na tych kutasów bojowników

Państwa Islamskiego

To by zobaczyli co znaczy obrona obywateli

Ale nie naślę

Bo nie jestem potomkiem Bin Ladena

Ani nie mam w tym świecie żadnych szerokich

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.