Michał Matejczuk

Świeżo malowane

Projektant okładki Irmina Brzozowska

Ilustrator Michał Matejczuk

© Michał Matejczuk, 2022

© Irmina Brzozowska, projekt okładki, 2022

© Michał Matejczuk, ilustracje, 2022

„Świeżo malowane” to książka pisana prostymi słowami, niemal dziecięcą lekkością. Ciekawostką jest to, że autor zamieścił w niej skany ze swojego notesu.

ISBN 978-83-8126-822-6

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Świeżo malowane

Słowo wstępu

Sztuka

Słowożercy

Kołtun

Z mniszka puch

Za nic

Degrengolada

Słodkie czereśnie

Tataraki późnym latem

Płomyk

Kwadrans

Lovers in the wind

Z wzajemnością

Z miętą

Pastelowe tła

Od nowa

Pocztówka dźwiękowa

Single

Dom na zgliszczach

Przy kaflowym piecu

Znamię

Drut kolczasty

Stek

Z solą

Wertepy

W ściółce

W otulinie

Chrust

Mniej więcej

Trwoga

Igraszki

Miłostki

Z miłości

Cynobrowy splin

Farfocle

Rzeźnicy

Gra w kości

Rosół

Sugestie

Zefir

Trufle

Miraż

Rozmemłany

Łyżeczka znieczulenia

Tam, gdzie miód pachnie gryką

Podkowa na szczęście

Kołowrotki

In a sentimental mood

Preludium zimy

Buk

Diabeł

Koncert życzeń

Tylko tyle

Fatalna kołysanka

Konstelacja

Nocna audycja

Kufle

O świecie

Agonia

Stan skupienia

Z każdym kęsem

Najtrudniej

Myśl o tobie

Smużka

Zaspy

Zakamarki

Kokosowe wiórki

Bałwan

Pod miotłą

Jak gałgan

W układzie

Bohomaz

Arkadowe krużganki

Popioły

Gdybym był

Delicje, cymesy

Sałatka

Papierki po cukierkach

Zbieg okoliczności

Śmiechu warte

Czas odwilży

Kredka świecowa

Fidrygałki

Szczątki

Ser (z dziurami)

Zawilce

Półwiośnie

Biały bez

Ogrodnik

Romantyk

Na końcu języka

Na kocią łapę

Z żywicą (Wieś`93)

Z wiatrakami

Komary

Sen

Lulanka

Z sercem

Kiedy przyjdę

Świeżo malowane

Atelier

Słowo od autora

Słowo wstępu

Złożyło się szczęśliwie, że dostąpiłem zaszczytu napisania paru słów wstępu do tomiku wierszy, który trzymasz właśnie, czytelniku, w dłoniach. Nie chcę zapowiadać ani obiecywać, gdyż literatura, zwłaszcza poezja, jest silnie zakotwiczona w emocjach i byłoby grzechem zgadywać, co autor miał na myśli. Nie odmówię jednak sobie przyjemności zdradzenia pewnych istotnych faktów. Poznałem Michała całkiem przypadkowo, bo po konkursie organizowanym przez księgarnię Krzysztofa Kamila Baczyńskiego w Warszawie. Razem z właścicielem stwierdziliśmy, że był bezkonkurencyjny. Egzemplarz mojej książki trafił w jego ręce. Później, co ciekawe, złapaliśmy kontakt, który utrzymał się do dzisiaj. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że podczas pisania drugiej części bardzo potrzebowałem wiersza, a ponieważ Michał do tego najlepiej się nadawał, poprosiłem go o pomoc. Jak się domyślacie, nie odmówił. Co istotniejsze, sądzę, że wtedy po raz pierwszy naprawdę w siebie uwierzył. Prawdopodobnie wcześniej nosił się z zamiarami wydania wierszy, ale z tego co mi wiadomo, nic konkretnego nie planował. W każdym razie zrobił najtrudniejszy, pierwszy krok: pokonał strach. Być może to jego pierwszy i ostatni tomik. Być może już nigdy więcej niczego nie napisze. Ale tu i teraz macie przed sobą autora na tacy. Przypatrzcie mu się, podumajcie, napiszcie swoje wrażenia. Resztę rozstrzygnie czas.

Kamil Dziadkiewicz

Wiersze, które zawarłem w tomiku, może nie zmienią losów świata ani nie posłużą do walk politycznych czy światopoglądowych, ale spróbują na prosty język przetłumaczyć zawiłość ludzkich uczuć i zachowań. To szara proza życia podana w formie poezji. Z bukietem wartościowych słów i z nutą nadziei.
Prosto z serca.

Sztuka

Życie

Galeria sztuki

W szarych korytarzach

Obrazy na hakach

Sklep,

W którym mięso

Sprzedają na sztuki

Z terminem ważności

Z kośćmi

W pięciu smakach

Słowożercy

Żywią się ludzie słowami,

Tanim, śmieciowym bełkotem,

Dławią się odpadkami,

Prostą ripostą,

I ciętą.

Bywa,

Że jedzą też dania:

Całe ze zdania, z puentą,

Lecz częściej czasu

Nie mają…

(Albo od ust im odjęto).

Karmią się ludzie słowami,

A gdy na chwilę przestaną —

To znak, że myknął gdzieś wyraz

(Albo i w gardle im stanął…)

Kołtun

Poplątałem słowa w wierszu,

Miał być o czymś innym:

O wybrukowanej drodze do marzeń

I o szafirkach pod płotem —

A wyszedł o niczym.

Czuję się winny.

Zaplątałem się w literach.

Wyrwałem z kontekstu

Słowa, które nie dały się zrymować.

Zepchnąłem je na margines,

A gdy straciły sens —

Skreśliłem z tekstu.

Nie wyplączę się z tego.

Być może zabiłem

Najpiękniejszy wiersz

W moim życiu.

Z mniszka puch

Zwolnij,

Nim zapomnisz,

Jak pachną

Niezapominajki.

Zdmuchnij

Z mniszka puch

Jak dawniej.

Bycie idealnym

Odłóż między bajki.

A szczęście cię samo

Dopadnie.

Z mniszka puch
Michał Matejczuk

Za nic

Nieprawda,

Że kocha się za nic,

Że za miłość

Nic się nie należy.

Przecież jest piękniej,

Gdy ktoś tęskni

W zamian.

Gdy na tej miłości

Też komuś zależy.

Nie kocha się za nic,

Coś być jednak musi,

Skoro tak człowieka

Ciągnie do człowieka.

I spośród innych

Za tym jednym tęskni,

Do jednego wraca,

Na jednego czeka.

Degrengolada

Na ile dobry jest świat,

W którym kolory czerwieni

Przestały budzić namiętność,

Lecz głód żądnych krwi?

Gdzie miarą wiary jest zło,

A boski raj tyle wart,

Co szczątki niewinnych ciał

W imię okrutnej idei?

Za ile sprzedał się człowiek,

Że poszedł drogą

Aż tak niemoralną?

I zamiast

— tak po ludzku —

Lepszym się stawać

Stał się dla innych

Rzeczą materialną?

Słodkie czereśnie

Tak naprawdę

Słodkie nie były

Czułem posmak

Pleśni

Później ujrzałem

Już na własne oczy

O garstkę za późno

Robaka w czereśni

Tataraki późnym latem

Jeszcze przez chwilę na tafli wody

Szklić będzie się zachód słońca.

Gęste sitowia szumią nad głową,

Nadchodzi początek końca.

Jeszcze przez moment na trzcinach złotych

Posiedzą muszki i ważki.

Gdy zimne deszcze wbiją je w ziemię,

To zasmakują porażki.

Umiera lato na moich oczach

Na ciemnych bagnach, szuwarach,

Gnije na brzegu wśród tataraku

W białych jak śnieg nenufarach.

Niczym na alarm o taflę wody

Skrzydłami biją łabędzie.

I koncert świerszczy słychać o zmroku:

O tym, jak trudno żyć będzie.

Płomyk

Nie trzeba mi

Zdrowego rozsądku,

Aby wiedzieć, że to koniec.

Wystarczy,

Że patrzysz na kogoś

Tak, jak na mnie

Na początku.

I rozpalasz się.

I płoniesz.

Płomyk
Michał Matejczuk

Kwadrans

Nie byłem gotowy

Na rozstanie z tobą.

Na to, że odejdziesz tak,

Bez pożegnania.

Gdybym wiedział wcześniej,

Nakryłbym do stołu.

Przecież nie wypada odejść

Bez śniadania.

Nie byłem gotowy

Na rozstanie z tobą.

Na to, że tak nagle może

Szczęście prysnąć.

Nie mówiłbym wiele,

Nie prosiłbym o nic,

Ale o ten kwadrans

Opóźniłbym wszystko.

Lovers in the wind

Czy pamiętasz jeszcze

Lovers in the wind

Po naszych namiętnościach?

Na fortepianie

Z wygrawerowaną gałązką oliwną

Grałem już tylko dla ciebie.

Czy pamiętasz,

Jak księżyc speszony znikał

Dyskretnie w ciemnościach?

Jakby miejsca mu brakło przy nas

W siódmym niebie?

Z wzajemnością

Gdy splatają się ciała,

Nie więzi —

Nie ma miłości.

Nawet

Gdy serce się o nie upomni —

Wyrwie pochopnie

Z cielesnej uwięzi,

To jeszcze szczęśliwej

Miłości nie będzie.

Drugie serce musi

Postąpić podobnie.

Z wzajemnością
Michał Matejczuk

Z miętą

Niewiele pamiętam,

A może aż tyle,

Że pachniała mięta,

Że były motyle.

A przecież

To nie był kwiecień…

Nawet marzec.

Wiosna upleciona

Z naszych sennych marzeń.

I była też pościel:

Kremowa i zmięta…

Ale prawdę mówiąc

Niewiele pamiętam.

(Wybacz, że tak mało).

Coś się miało zacząć,

A tylko…

Zdawało.

Pastelowe tła

W czasach wielkiego retuszu

Byliśmy niedoskonali.

Gdy inni w filtrach, odcieniach

Stali na pastelowych tłach

Bez skaz i cienia wątpliwości

My też staliśmy.

W korku.

Wracaliśmy z pracy.

Tak po ludzku zmęczeni

I głodni.

Współcześni tacy,

Niemodni.

Od nowa

Ubierz

W najpiękniejsze słowa

To, w co już dawno

Nie wierzę,

Co przed tobą chowam.

Rozbierz mnie

Ze wszystkich wątpliwości,

Z niepotrzebnych słów,

Z niedoskonałości.

A potem zacznij

Od nowa…

Pocztówka dźwiękowa

Porysowane,

Trzeszczące,

Trochę niedzisiejsze —

Kręcą się

W mej głowie

Twoje wszystkie słowa.

Znane,

Ograne,

Większe,

Czasem mniejsze,

Jak na gramofonie

Pocztówka dźwiękowa.

Single

Szliśmy

Po zupełnie różnych

Ścieżkach dźwiękowych.

I wszystko grało

nie tak…

Szukałem wspólnego rytmu

I tembru.

Na próżno.

Raz, gdy przebiegłem

Przez pięciolinie,

Spadł na mnie

Klucz wiolinowy.

A później trafił mnie szlag.

Single
Michał Matejczuk

Dom na zgliszczach

Wzniecasz namiętność niezbyt łagodnie:

Po kątach rzucasz iskrami,

Wlewasz benzynę w nasze ognisko,

Płonące już między nami.

Jeszcze do pieca stale dokładasz,

Zamiast emocje przygaszać.

Nie zdziw się później, jeśli w płomieniach

Pogrąży się przystań nasza.

Mury pokryją się czarną sadzą,

Dach, co miał chronić — zawali.

Wiedz, że nie będę życia planować

Z kimś, kto mój świat chce podpalić.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.