Stopka redakcyjna

REDAKCJA:

ul. Pabianicka 119/131
93-490 Łódź
redakcja@konskitarg.pl
tel. (42) 645 85 28
tel. 693 398 445
fax (42) 209 30 32

DZIAŁ OGŁOSZEŃ:

ogloszenia@konskitarg.pl

DZIAŁ REKLAMY:

grafik@konskitarg.pl

DZIAŁ REKLAMACJI:

reklamacja@konskitarg.pl
tel. 693 398 445

NR KONTA:

Bank Zachodni WBK o/Łódź
77 1090 2705 0000 0001 0177 0186

REDAKTOR NACZELNA:

Marta Szpakowska

PROJEKT GRAFICZNY I SKŁAD:

Katarzyna Misiukanis

STAŁA WSPÓŁPRACA:

Magdalena Rozmus
Karolina Rusak
Krzysztof Czarnota
Jacek Kobus
Jerzy Fedorski
Patrycja Makowska
Monika Żurek

WYDAWCA:

Mariola Szpakowska
Wyd. „Koński Targ”
93-490 Łódź
ul. Pabianicka 119/131

ZDJĘCIE Z OKŁADKI:

fot.: Agnieszka Marcyniuk

Tandem

(„J.W. Nauczyciel Koń”) część II

fragmenty

tekst: Jerzy R. Szulc

Wiosna prócz przemożnej energii, jaką dysponuje ma też to do siebie, żekażdego roku powtarza swoje występy (ale niekoniecznie je kopiuje). Powtarza od wieków bardzo pomysłowo z równą mocą, a siłnie traci… Zadziwiające, prawda? Wiosenne błyski pojawiają się wówczas zewsząd i z krzepiącą regularnością obiegają świat budząc ospałych i zagrzewając aktywnych. To z całą pewnością za jej sprawą dotarło do Agenora któregoś niedzielnego przedpołudniatęskne rżenie od Dalewa. Rżenie inne od dotychczas mu znanych. Maks naturalnie gładko to przegapił, czemu nie potrzeba się dziwić zważywszy, że urzeczony wpatrywał się pilnie w Gizelę, a ściśle w jej przeznaczony właśnie dla niego uśmiech.

Następnego dnia brygadzista zatrzymał się widząc Maksa, który bez pośpiechu pucował Rumę, dwulatkę oprzęganą już po trochu.
— Będziesz miał czas po południu? – zapytał i przejechał machinalnie palcami po sierści konia.
— Jak trzeba…(?) – Maks odłożył szczotkę, przeciągnął dłonią po końskim grzbiecie, a potem ją obejrzał.

Szumal też odruchowo rzucił okiem na swoje palce. Roześmiali się.
— Czajga kupił sobie klacz do bryczki. Wczoraj dojechała. Trzeba zrobić przy kopytach.
— Przecież w kuźni Grodecki ma… – zaczął …
— Grodecki chce – przerwał Szumal
— ale tylko z tobą. Obiecałem, że was umówię… Maks!…– Szumal zniżył nieco głos.
— Będzie chociaż na jakieś piwo, co? Czajga, to w porządku facet – pomyślał Maks a skoro taki fachura, jak Grodecki chce akurat tak…
— Dzisiaj? – zapytał dla porządku.
— Zajrzyj potem do kuźni. Weźmiecie z Grodeckim do Dalewa dwukółkę, a Władek powie, którego wałacha trza przewietrzyć. Może też i jutro… Zadzwonię do Czajgi.
Kolejnych kilka dni, konie wobec krzątającego się przy nich Maksa wykazywały szczególną rezerwę. Okrążały go w boksach ostrożnie i wąchały świszcząco. Agenor z wygiętą szyją kręcił się i kładł uszy ale na więcej sobie nie pozwalał.
— Nowe, co? – gadał do niego Maks i pocierał rękawem koński pysk.

Czajga, dumny z zakupu przejeżdżał po Dalewie, każdego dnia po trochu. W nowych warunkach Czeremcha raz po raz tęsknie i głęboko rżała. Z podniesioną głową stawiała nogi niemal w tanecznym rytmie. Musiała się podobać, wiedział to i korzystał z każdej wolnej chwili, by pokazać klacz w zaprzęgu. Wysyłane w świat zawołania nie adresowała Czeremcha wprawdzie do nikogo konkretnego ale, jak pamiętamy, obiegało to zaczepnie Agenora czyniąc spustoszenie w jego poukładanej na zimno naturze. Ile można takich emocji wytrzymać, co? Otaczały go ze świtem, docierały w dzień, a śniły się po nocach obiecując wszystko. Wszystko!

Pewnego dnia, wieś raz jeszcze miała zauważyć, że całość bez wyjątków objęta została wiosną. Jak co roku zajrzała do stajni i w Suliszewie, i w Dalewie. Jakby było to komuś mało wyraźne, to bez mozolnego poszukiwania mógłby ją wyczuć także u siebie. Jak wiemy, lekceważy ona upływ lat, występuje, gdzie jej się podoba (nawet tam, gdzie nam się jej obecność trochę mniej podoba). Może wszystko, spieszy się przy tym, gdyż czas dla niej pozostaje, niestety, ciągle oznaczony. Na ten właśnie dzień córka Romana Czajgi, zapowiedziała przyjazd, a tatko obiecał być na stacji z … niespodzianką. Ojcowska radość i wielkie przygotowania ledwie mieściły się w oczekiwaniu.

[więcej w pełnej wersji ebooka]

Mechanizm termoregulacji u koni w okresie zimowym

tekst: Natalija Aleksandrowa,
przekład: Berenika Bratny i Ewa Rot-Buga, bibliografia do wglądu w redakcji

Wiatr, słońce, deszcz, śnieg, zmiany temperatury – dzikie konie radzą sobie przy każdej pogodzie! Natura wyposażyła je w mechanizm termoregulacji związany z anatomią, fizjologią i reakcjami behawioralnymi. By go uruchomić udomowiony koń musi mieć ruch i dostęp do jedzenia 24h/dobę, życie stadne, właściwy kształt kopyt i (czasem) schronienie. Zobaczmy zatem, jak działa mechanizm termoregulacji i jak go zaburzamy, trzymając konie w nienaturalnych dla nich warunkach.

Temperatura ciała ssaka powinna utrzymywać się mniej więcej na tym samym poziomie. Jeśli jest za wysoka lub za niska, reakcje chemiczne na poziomie komórkowym są nieprawidłowe lub w ogóle nie zachodzą. Skutkuje to chorobą lub śmiercią zwierzęcia. Temperatura ciała dorosłych koni wynosi ok. 38ºC. Nieco podwyższoną temperaturę ciała mogą mieć źrebięta, młode konie i klacze podczas laktacji. Koniom łatwiej jest rozgrzać się w zimne dni niż schłodzić się podczas upału lub po intensywnym treningu.

Naturalny płaszcz

Mechanizm termoregulacyjny skóry składa się z kilku elementów. Trzy z nich: skóra, sierść i tętnice w skórze powodują, że koń nie marznie w niskich temperaturach. Skóra jest dość gruba sama w sobie, działa jak warstwa ochronna. Stopień izolacji, jaki zapewnia organizmowi konia sierść, zależy od grubości włosa, prędkości wiatru, temperatury i wilgotności powietrza. Tętnice w skórze regulują dopływ krwi do skóry, gdzie dochodzi do jej schłodzenia.

Koń zmienia sierść dwa razy w roku. Dzieje się tak na skutek fotoperiodyzmu (fizjologiczne reakcje organizmu na zmianę czasu trwania okresów ciemności i światła w rytmie dobowym związane z działaniem zegara biologicznego, który zapewnia adaptację w różnych temperaturach – przyp. tłum.). Sensory w skórze konia reagują na zmianę długości dnia w stosunku do nocy. Koń zaczyna produkować zimową sierść zaraz po przesileniu letnim, kiedy dni stają się krótsze. Futro zimowe zmienia się na letnią sierść zaraz po przesileniu zimowym, kiedy dzień zaczyna się wydłużać.

Oprócz zjawiska fotoperiodyzmu na wzrost sierści u koni ma także wpływ temperatura otoczenia. Konie mające tę samą budowę ciała i żywione taką samą ilością paszy, żyjące w regionach o zimniejszym klimacie mają grubszą i dłuższą sierść niż takie same konie zamieszkujące cieplejsze miejsca. Długość i grubość włosa zależy także od rasy konia oraz od jakości i ilości pożywienia. Powrócimy do tego tematu w dalszej części artykułu.

Oprócz wykorzystania pokrywy włosowej jako warstwy izolacyjnej, koń może regulować stopień izolacji termicznej poprzez mechanizm zwany „stroszeniem włosa”. Polega on na podnoszeniu, obniżaniu lub przekręcaniu włosa w różnych kierunkach, wskutek działania mięśni prostownika włosa. W ten sposób koń może regulować grubość warstwy izolacyjnej, jaką jest sierść, a także wpływać na ilość powietrza przenikającego przez okrywę włosową. Stroszenie włosa może zwiększyć głębokość okrywy włosowej od 10 do 30% u dorosłych koni. Mięśnie prostownika włosa, podobnie jak pozostałe mięśnie, aby prawidłowo funkcjonować, muszą być regularnie używane.

Włosy na skórze konia pokryte są warstwą oleistej substancji, dzięki której skóra nie zostaje przemoczona podczas opadów deszczu lub śniegu. Sierść stanowi warstwę nieprzepuszczającą wody właśnie dzięki tej oleistej substancji – woda spływa, nie wsiąkając we włosy. Dlatego im dłuższe futro, tym mniejsza szansa na przemoczenie skóry. Poprzez regularne czyszczenie sierści konia usuwamy tę substancję, tym samym niszcząc wodoszczelne właściwości okrywy włosowej. Konie, które tarzają się w błocie, również robią to po to, aby zapewnić ochronę swemu ciału. Należy dodać, że praktyka strzyżenia koni jest szkodliwa, gdyż całkowicie niszczy mechanizm termoregulacji.

Naczynia krwionośne na skutek skurczów mięśni mogą rozszerzać się lub zwężać, regulując dopływ krwi do skóry. Zwężenie naczyń zapobiega utracie ciepła z organizmu, gdyż zredukowana zostaje ilość ciepłej krwi dopływającej do powierzchni skóry. Rozszerzenie naczyń krwionośnych powoduje, że większa ilość krwi płynącej z rozgrzanego organizmu może dotrzeć do powierzchni skóry. Dzięki temu następuje jej ochłodzenie. Ochłodzona w ten sposób krew wraca do wnętrza organizmu i obniża temperaturę ciała zwierzęcia.

Omawiając mechanizm ochładzania ciała należy także wspomnieć o gruczołach potowych. Również one działają na skutek ruchu mięśni. Koń wykorzystuje gruczoły potowe, by schłodzić ciało, kiedy temperatura wewnątrz organizmu lub temperatura otoczenia jest za wysoka. Kiedy temperatura na zewnątrz jest zbyt wysoka, by powietrze mogło ochłodzić krew płynącą w naczyniach krwionośnych skóry, wtedy gruczoły potowe wydzielają pot. Kiedy pot paruje, ochładza tym samym powierzchnię skóry i przebiegające w niej naczynia krwionośne. W ten sposób ochłodzona krew dostaje się do wnętrza organizmu, co pomaga obniżyć temperaturę ciała zwierzęcia nawet wtedy, gdy na zewnątrz jest gorąco. Koń przestaje się pocić, gdy tylko jego ciało uzyskuje odpowiednią temperaturę. Potem musi szybko wyschnąć – w przeciwnym razie proces schładzania będzie trwał nadal i temperatura spadnie poniżej normy. Właśnie z tego powodu spocony koń zazwyczaj szuka przewiewnego miejsca. Za pomocą mięśni prostownika włosa podnosi i przekręca włosy w różnych kierunkach, aby w ten sposób szybciej je wysuszyć i tym samym uniknąć wychłodzenia.

[więcej w pełnej wersji ebooka]

Toksyczny elementarz

tekst: lek. wet. Anna Beim

Zatrucia u koni nie są często rozpoznawalnym problemem w weterynarii. Spora część przebiega bez drastycznych objawów i może pozostać niezauważona przez opiekuna, ale są też takie rodzaje zatruć, które powodują długotrwałe spustoszenie w organizmie, nieodwracalne zmiany, a nawet śmierć zwierzęcia.

Jako zatrucie rozpoznaje się szereg różnych objawów (skórnych, neurologicznych, pokarmowych, ogólnych itp.) spowodowanych obecnością toksyny (substancji trującej) w organizmie zwierzęcia. Należy pamiętać, że to co dla jednego gatunku jest normalnym elementem diety lub nie stanowi dużego zagrożenia, dla innego może być bardzo szkodliwe, a nawet wywołać zgon. Zatem trucizna/toksyna to substancja, która po wprowadzeniu do organizmu lub po wytworzeniu na jego obszarze wywołuje zaburzenia lub śmierć.

Przy czym dawka toksyczna (DT) to najmniejsza ilość substancji mogąca wywołać objawy toksyczne (g/kg m.c.) a dawka śmiertelna (DL) – to ilość substancji, która powoduje nieodwracalne uszkodzenia i/lub porażenie najważniejszych ośrodków niezbędnych do życia, a także dawka, której podanie powoduje jednorazowo śmierć 50% użytych w doświadczeniu zwierząt. To jaka dawka jest bezpieczna a jaka toksyczna, jest zależne od wielu czynników m.in. od budowy danej substancji, drogi podania (to co może być trujące po wdychaniu nie musi być szkodliwe po pobraniu doustnym), wieku zwierzęcia (osobniki młode i starsze gorzej znoszą zatrucia), występowania innych chorób (szczególnie upośledzających funkcje narządów typu wątroba, nerki), wcześniejszego podawania niektórych leków, ciąży, stanu odżywienia, ogólnej kondycji zwierzęcia itp. Ze względu na dużą różnorodność zatruć u koni w artykule niektóre z nich zostaną opisane jedynie hasłowo, a tylko wybrane (najczęstsze oraz najniebezpieczniejsze) szerzej.

Coraz częściej notuje się przypadki zatruć spowodowane przez stosowanie różnych dodatków roślinnych. Nierzadko są to rośliny powszechnie uważane za lecznicze... dla ludzi. Spora grupa ludzi wierzy, że jeśli coś jest „naturalne” to musi być bezpieczne i zdrowe. W wielu mieszankach gotowych ziół dla ludzi dawki niektórych roślin stanowią ilość mogącą wywołać niebezpieczne objawy ze strony wielu układów oraz narządów u koni. Niestety nie ma dokładnie opracowanych dawek toksycznych, szczegółowych opisów ziół i preparatów roślinnych, które są stosowane w medycynie ludzi a także w weterynarii (najczęściej małych zwierząt, które mają inną wrażliwość!). Ponadto zdarza się, że na pastwiskach bądź podczas przejażdżki po lesie zwierzę zje toksyczną dla niego roślinę. Niekiedy w ośrodkach żywopłoty, drzewa dokoła placu czy w pobliżu stajni składają się z trujących drzewek, krzaczków itp. Konie często z nudy próbują podskubać taką roślinę. W wielu przypadkach już parę listków może spowodować wystąpienie objawów zatrucia.

[więcej w pełnej wersji ebooka]

Wyglądać jak książę

tekst: Marta Szpakowska, zdjęcia: stock.xchng

Zastanawialiście się kiedyś, co nas tak urzeka w postaciach z pomników wielkich władców? Skąd bierze się siła, spokój i równowaga, które biją od siedzących na rozentuzjazmowanych wierzchowcach w pełni im podporządkowanych?

Przyjrzyjcie się na początek pomnikowi Księcia Józefa Poniatowskiego i porównajcie jeźdźca z amazonkami przedstawionymi na kolejnych stronach tego artykułu. Która z nich siedzi na koniu tak dobrze jak on? Której brakuje do wielkiego księcia i czego? Wyraźnie to widać ale trudno nazwać?

Spróbujmy więc najpierw określić, co robi postać z pomnika. Widzieliście kiedyś w rzeczywistości osobę takiej postury? Jeśli nie, polecam spacer w okolicach miejskiej „pakerni” albo sklepu z „odżywkami”, ewentualnie „Strong Menów”, jeśli nie chce się Wam wychodzić z domu specjalnie w tym celu. Choć nie ma szans by warszawski pomnik choć drgnął, trudno nie ulec wrażeniu, że gdyby to było możliwe, książę zeskoczyłby z konia z płynnością i precyzją, której brak nie tylko „karkom”, ale i naszym filigranowym amazonkom. To mamy punkt pierwszy: płynność i precyzja ruchów.

Wróćmy do wyobrażenia o tchnięciu życia w rzeźbę. Czy, gdyby temperamentny koń, któremu się przyglądamy, stanął dęba albo potknął się, jeździec zagrożony byłby upadkiem? Może nie wiemy dlaczego, ale trudno nam uwierzyć w taką wersję wydarzeń. Mamy nieodparte wrażenie, że co by się nie działo, jeździec utrzyma równowagę. Mało tego, być może nawet pomoże w jakiś sposób utrzymać równowagę koniowi. Niemożliwe? Niezupełnie.

Przyjrzyjmy się detalom. Wodze są napięte, ale nie na tyle by powodować dyskomfort i np. otwieranie końskiego pyska. Nogi opadają łagodnie na boki zwierzęcia ale nie wiszą bezwładnie. Można odnieść wrażenie, że przyczepność pomiędzy ich powierzchnią a końską skórą wynika z ciężaru ciała ale nie z pracy ich mięśni. Plecy nie są zgarbione ale też nie takie, jak zwykliśmy uważać za maksymalnie wyprostowane. Głowa, jeśli się przyjrzeć jej położeniu, hmm... trudno powiedzieć – „pochylona” to byłoby za dużo powiedziane, ale jakoś tak... zwrócona ku dołowi częścią twarzową.

Im bardziej, tym gorzej

Równowaga, precyzja ruchów i swoboda. Przcież dokładnie to staramy się robić siedząc na koniu. To tylko pomnik, nikt z nas nie widział prawdziwego Poniatowskiego na koniu i nikt nie przypuszcza, by w rzeczywistości nie popełniał żadnych błędów jeździeckich. Ale czy zastanawiało Cię, z czego się one biorą w przypadku osób, które już potrafią jeździć? Przyczyną błędów, które zresztą prawie wszyscy popełniamy, jest najczęściej nieprawidłowe podejście do poprawiania wcześniejszych błędów! (Jakkolwiek zagmatwanie to brzmi na ten moment). Co więcej, popełniamy je nie tylko siedząc na grzbiecie czterokopytnego, ale też w życiu codziennym.

[więcej w pełnej wersji ebooka]

Fotooferty płatne

Carlos DZ Stamm 776

Oferta: 001

Cantus | Caletto I | Cor de la Bryere
Deka
Monoline | Roman
USA
Varica | Lavallo | Lord
Heide
Para | Conte
Gracia

Rasa: hol.

Maść: siwa

Płeć: ogier

Bonitacja: 80

Wymiary: 172/198/21,5

Ur.: 1993 r.

Matka: @Model.imie_matki

Ojciec: @Model.imie_ojca

Cena: 1 500 zł (stanówka)

Opis: Premiowany, silny genet., z bogatą karierą sport. Sprawdzone potomstwo w kl. S na niemieckich parkurach. Przekazuje urodę, siłę, skoczność, oraz dobry ruch.

Tel.: 501 108 830

Adres: Stajnia Folwark, Anna Stachowiak, Wierzchaczewo, woj. wielkopolskie.

[więcej w pełnej wersji ebooka]

Cennik

Fotooferta kolorowa | z ceną sprzedaży | bez ceny sprzedaży
Moduł 1/12 | 61,00 zł | 68,00 zł
Moduł 2/12 | 152,00 zł | 168,00 zł
Moduł 2/12 z rodowodem | 172,00 zł | 199,00 zł
Moduł 1/9* | 71,00 zł | 79,00 zł
Moduł 1/3* (2 okienka na zdjęcia) | 253,00 zł | 279,00 zł
Moduł 1/3* z rodowodem | 273,00 zł | 300,00 zł
Moduł 1/3 z ekstra opisem (max. 930 znaków) | 300,00 zł | 330,00 zł
1 strona – 3, 6 lub 9* takich samych modułów | 474,00 zł | 525,00 zł
1 strona – 12 modułów lub kombinacje z modułów różnych wielkości | 555,00 zł | 615,00 zł
1 strona ogłoszeń z reklamą (max. 1/3 str.) | 650,00 zł | 690,00 zł
Ogłoszenie drobne | bez ramki | z ramką
długości do 15 słów | 16,00 zł | 32,00 zł
długości od 16 do 21 słów | 32,00 zł | 64,00 zł

* dopłata za opcjonalny dowolny opis, składający się ze 160 znaków – 20 zł (za każdy moduł)

Instrukcje

Gwarantujemy, że wszystkie ogłoszenia płatne dostarczone do redakcji do 16 dnia miesiąca, zostaną opublikowane w wydaniu ukazującym się z początkiem kolejnego miesiąca, przy czym decyduje data wpłynięcia kompletu materiałów. Ogłoszenia płatne, które docierają do redakcji po 16. dniu miesiąca zamieszczane są do wyczerpania miejsc na łamach przygotowywanego wydania, pozostałe zaś są publikowane w kolejnym.

ABY ROZPOCZĄĆ PRENUMEROWANIE

prześlij do redakcji wraz z dokładnym adresem, pod który ma być kierowana wysyłka, potwierdzenie uiszczenia na nasze konto odpowiedniej kwoty:

160 zł na prenumeratę krajową z przesyłką zwykłą (opcja standard),

200 zł na prenumeratę krajową z przesyłką poleconym priorytetem,

280 zł na prenumeratę zagraniczną w Europie,

322 zł na prenumeratę zagraniczną w USA.

lub

zamów abonament telefonicznie i zapłać listonoszowi przy odbiorze pierwszego katalogu (dot. wyłącznie wysyłki krajowej).

Prenumerata obejmuje 12 kolejnych wydań KT zaczynając od dowolnego i kosztuje 160 zł (w opcji standardowej) a tym samym jeden egzemplarz Końskiego Targu w prenumeracie – 13,35 zł.

ABY ZAMIEŚCIĆ FOTOOFERTĘ PŁATNĄ

prześlij do redakcji listownie lub mailem:

zdjęcie

Zdjęcie powinno przedstawiać wyłącznie wystawionego na sprzedaż konia albo powinien on znajdować się na pierwszym planie fotografii.

Jeżeli to odbitka – na odwrocie podpisz ją delikatnie (tak aby jej nie uszkodzić) imieniem wystawianego na sprzedaż konia.

Jeżeli ma postać elektroniczną – koniecznie plik nazwij imieniem konia, nie kadruj ani nie poprawiaj zdjęcia.

opis

Podaj informacje o wystawianym na sprzedaż koniu zgodnie ze schematem fotooferty znajdującej się na odwrocie tej strony, albo w instrukcji zamieszczonej na stronie www.konskitarg.pl. Opis może być przygotowany zarówno w wersji elektronicznej, jak i papierowej. w przypadku ogłoszenia 1/3 strony z ekstra opisem oprócz standardowego opisu dodaj własny (razem maksymalnie 1450 znaków).

Nie pisz o innych koniach na sprzedaż, nie odsyłaj do innych mediów, np. do Internetu na jakąkolwiek stronę www, czy pod adres ftp.

dowód wpłaty

Potwierdzenie dokonania opłaty za ogłoszenie można wysłać listem albo mailem. Jeśli zajdzie taka potrzeba, można je też przesłać faksem podając jednak koniecznie, jakiego ogłoszenia wpłata dotyczy oraz kiedy i w jaki sposób dostarczono do redakcji zdjęcie i opis konia.

Fotooferta dotyczyć może jednego konia (ewentualnie klaczy z sysakiem – do sprzedaży razem), innego zwierzęcia, pojazdu lub przedmiotu – inne oferty zaliczane są do reklam, których cennik dostępny jest w redakcji.

W przypadku pary zaprzęgowej należy wykupić po jednym module dla każdego konia i jeśli do sprzedaży są razem zaznaczyć przy cenie opcję „para”. w obydwu modułach musi być taka sama cena.

Więcej informacji oraz wygląd ogłoszeń, są dostępne na naszej stronie pod adresem:
http://www.konski-targ.pl/cennik-ogloszen.html

ABY ZAMIEŚCIĆ OGŁOSZENIE DROBNE

prześlij do redakcji listownie, mailem lub faksem:

treść ogłoszenia

dowód wpłaty

Ogłoszenie drobne to ogłoszenie tekstowe bez zdjęcia. Dostępne jest w dwóch opcjach: zwykłe i w ramce. Bez ramki kosztuje 16 zł, jeśli liczy nie więcej niż 15 słów a 32 zł, jeśli treść mieści się w przedziale 16-30 słów. w ramce kosztuje 32 zł, jeśli liczy nie więcej niż

15 słów a 64 zł jeśli treść mieści się w przedziale 16-30 słów. Tekstu ogłoszenia drobnego nie formatujemy, nie zmieniamy jego czcionki, nie nadajemy mu kolorów. Kupon ogłoszeniowy nie upoważnia do zamieszczenia ogłoszenia drobnego.

Druk na wpłatę