GŁOS REDAKTORA NACZELNEGO

JAN ŻARYN

Roznosiciele nienawiści

Wchodzimy w kolejny trudny dla Polski rok – 2013. Ta epoka trudu zaczęła się dynamicznie rozwijać po 10 kwietnia 2010 r. i nic nie wskazuje na to, byśmy się z niej wydobyli. Zdrowy rozsądek nadal ludziom podpowiada, iż żądanie prawdy jest obowiązującym prawem w Polsce i na świecie, że wolność oznacza także prawo do szukania; że najważniejsze organy państwa powinny wspierać i bronić specjalistów, którzy czując się zobowiązani wobec ponad dziewięćdziesięciu ofiar katastrofy, nadal drążą skałę. Z kolei rządzący i większość mediów nie widzą już potrzeby zajmowania się katastrofą, a wszystkich myślących inaczej poddają podważającej godność człowieka dyskwalifikacji. Dotyka ich stygmatyzacja: „katole”, „rydzyki”, „pisiory”, służący największemu „świrowi” oraz człowiekowi w turbanie, „talibowi” (jak głoszą okładki). Te słowa klucze – jak słusznie zapewne przewidują propagandyści medialni – w oczach „ludu” odebrały konkretnym ludziom prawo do istnienia w sferze publicznej. A wszystko zgodnie z prawem. Napastliwość mediów i polityków ma w III RP długą tradycję. Niesiołowski, Palikot i cała chmara pseudodziennikarzy przez lata w umysłach wielu nagromadzili pokłady niechęci, pewnie u niektórych także nienawiści. Krzywdę trudno uciszyć. Żądanie sprawiedliwości niestety wygrywa z miłosierdziem! Pamiętam naturalny odruch pewnego kombatanta czasów II wojny światowej, który kilka lat temu, 1 sierpnia na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, uderzył w plecy zachwyconego sobą posła Platformy. Tylko tak człowiek ten mógł dać świadectwo oburzeniu: „Jak śmiał tu przychodzić?”. Ale przypomnijmy, że został zabity nikogo nieobrażający działacz PiS z Łodzi, a nie polityk ustawicznie prowokujący swymi cuchnącymi wypowiedziami.

I oto pewnego razu zdarzył się cud. Obecność „mowy nienawiści” została nagle dostrzeżona przez rządzących. Premier Tusk dał sygnał, z wdziękiem osoby, która nie kojarzy związków między przeszłością a teraźniejszością. Weszliśmy w nowy etap kłamstwa. Obraża ich to, że w mediach sprowadzonych przez nich do niszowych oraz w przestrzeni internetowej, dokąd jeszcze ABW skutecznie nie zajrzała, panoszy się „język pomówień”. A to ktoś napisze, że w Smoleńsku doszło do zamachu, a to ktoś inny – profesor kolejnej renomowanej uczelni – po raz wtóry przypomni, że brzoza nie mogła urwać skrzydła. Znaczy się, PO zasłaniała morderców! Jeszcze inny z satysfakcją graniczącą z bezdusznością przypomni wypowiedzi minister Kopacz, która tak się przecież starała. To myśmy kłamali? O nie! Jeszcze inny pośmieje się z prof. Tomasza Nałęcza, który swego czasu stwierdził, iż Piłsudski i Dmowski nigdy nie oddaliby śledztwa smoleńskiego w ręce Amerykanów – jak chce tego PiS (w domyśle). „Czy to znaczy, że najpierw by oddali Rosjanom?” – zapytano zatem. Śmiać się z „władzy”! Szczęśliwie ekipa rządząca wyrzuciła z pracy grupę dziennikarzy z Cezarym Gmyzem na czele, który z nienawiścią napisał o trotylu. Ostatnio zaś (w dzień przekazania tego numeru do drukarni) właściciel z nadania wyrzucił z pracy – z miłości rzecz jasna – Pawła Lisickiego, czyli rozprawił się de facto z własnym, poczytnym tygodnikiem „Uważam Rze”. Władze zorganizowały obchody „poprawnej” Polski w dniu 11 Listopada, a ziejących jadem niechęci do Platformy Obywatelskiej, w tym dziesięcioletnie dzieci, pogoniły za pomocą gazów łzawiących. Wszyscy uczestnicy Marszu Niepodległości widzieli zamaskowanych dżentelmenów z racami w rękach, przepuszczanych i chronionych przez policję, która nastepnie postanowiła się z nimi pobić – jak prawdziwi bandyci z bandytami, w szemranych dzielnicach przedwojennej Ameryki. Media obwieściły, że tak dłużej być nie może, prawicową ekstremę należy zdelegalizować. Teraz się dziwią, że ten czy ów nie wytrzymał nerwowo i coś „chlapnął”. Postanowili praktyki te ukrócić i znaleźć niezależnego prokuratora, by oskarżył Grzegorza Brauna niemal o próbę zamachu na całe grono dobrych i wrażliwych ludzi mediów. W Klubie Ronina (jednym z setek i tysięcy w skali kraju, gdzie tego dnia jedna osoba mówiła, a kolejne słuchały) wypowiedział zdanie, które wprawiło w śmiech zebranych. Na oczywistym dowcipie, być może nieudanym – nie wiem, nie słyszałem – śmiertelnie poważni politycy PO i komentatorzy następnego dnia usypali stos. Gdy Czytelnik będzie czytał ten tekst, być może sprawa zostanie już wrzucona do lamusa kolejnych, kompromitujących ekipę rządzącą pomyłek. Kto wie? Jednakże, podobnie jak w sprawie Brunona K., powoli widać, że przechodzimy z epoki dzieciństwa BBWR (1926–1930), w stan państwa o podwyższonym ryzyku dla ludzi o odmiennych poglądach (1930–1939). To wówczas bito posłów opozycji, wrzucano ich do karcerów i kazano myć toalety, zwolennikom deptanych zarzucając mowę nienawiści. Skojarzenia cisną się na usta same, niejedna ręka chwyciła za pióro. Uczynili to także członkowie Obywatelskiej Komisji Etyki Mediów, pisząc m.in. o okładkach pism „głównego nurtu”: „Forma i treść okładek wskazuje, że autorzy chcą obrazić – zarówno portretowanych, jak i ich zwolenników, a w konsekwencji obniżyć w oczach czytelników ich wartość jako ludzi. Chodzi o zohydzenie opozycji; ale długofalowym celem takich napaści może też być stępienie wrażliwości czytelników i wyuczenie ich negatywnej postawy wobec zniekształcanych postaci. Tak żeby nikt nie musiał myśleć ani kierować się jakimikolwiek wartościami, a wyrobił w sobie odruchy prymitywnej nienawiści”. Apeluję zatem do rządzących oraz do niezależnych prokuratorów i dziennikarzy głównego nurtu, byście – zanim złapiecie na gorącym uczynku Grzegorza Brauna i jemu podobnych – najpierw złowili prawdziwych roznosicieli nienawiści. Niestety, to Wy! ‹›

Nr 7/8 ‹› grudzień 2012–styczeń 2013

NA SKRÓTY

Powstanie styczniowe na Wołyniu, Podolu i Ukrainie - ANDRZEJ WROŃSKI

W kokonie komunistycznego kłamstwa STANISŁAW ŻARYN

FOT. PAP/JACEK TURCZYK

Szuflady zmian - ALEKSANDER NALASKOWSKI

Dlaczego ptak śpiewa? - Z MALARZEM MICHAŁEM ŚWIDREM ROZMAWIA JANUSZ KOTAŃSKI

KRONIKA WYDARZEŃ WAŻNYCH I POMINIĘTYCH

Młodzieżowe Marsze Niepodległości w Suwałkach

Pierwszy Marsz Niepodległości w dniu 11 Listopada uczniowie suwalskich szkół zorganizowali w roku 1980. Od 2006 r. młodsze pokolenie kontynuuje tradycję swoich poprzedników.

Inicjatorem marszu w roku 1980 był Maciej Butkiewicz – uczeń technikum, uczestnik strajku na Wybrzeżu. Przed Dniem Niepodległości on i jego koledzy uporządkowali pomnik Peowiaków (poległych w walkach z Litwinami w sierpniu 1919 r.) na suwalskim cmentarzu. 11 Listopada po mszy świętej i złożeniu wiązanek pod Dębem Wolności manifestanci z pochodniami i transparentami przeszli na cmentarz pod mogiłę uczestników powstania sejneńskiego. Podobny przemarsz odbył się rok później, ale rodzącą się tradycję przerwał stan wojenny.

Powrócono do niej w 2006 r. Młodzież suwalskich szkół zorganizowała marsz odtwarzający trasę tych z lat 1980–1981. Wielką satysfakcję organizatorów budzi fakt, że marsz jest wyrazem przywiązania młodego pokolenia do najważniejszych wartości, jakimi są Bóg, Honor i Ojczyzna.

Wieczorne przemarsze łączą pokolenia, przyciągając coraz liczniejsze grono uczniów i dorosłych, chcących okazać czynnie swoje patriotyczne zaangażowanie i oddać hołd poległym za Polskę. W tym roku, podczas VII już marszu, przypomniano postać młodego żołnierza podziemia niepodległościowego z Suwałk, Mariana Piekarskiego zamordowanego w 1946 r. przez komunistów.

[Jarosław Schabieński]

Marsz Niepodległości w Suwałkach

FOT. JAROSŁAW SCHABIEŃSKI

Marsz Niepodległości w Warszawie

FOT. JERZY DĄBROWSKI ONS

FOT. D. ROGUT

FOT. PIOTR ŻYCIEŃSKI

FOT. PIOTR ŻYCIEŃSKI

FOT. JERZY DĄBROWSKI ONS

Tak świętowaliśmy Dzień Niepodległości

FOT. JERZY DĄBROWSKI ONS

11 Listopada, jak co roku, Stowarzyszenie Polska Jest Najważniejsza z prezesem prof. Janem Żarynem i wiceprezesem Wojciechem Boberskim na czele oraz Międzynarodowe Towarzystwo Muzyki Polskiej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Warszawie z prezesem Karolem Radziwonowiczem oraz wiceprezesem prof. Stanisławem R. Domańskim na czele, złożyli wieniec przy pomniku Paderewskiego (1860–1941) w Parku Ujazdowskim.

Uroczystość rozpoczęliśmy tradycyjnie o godz. 12.00; przypomnieliśmy sylwetkę wielkiego Polaka, najbliższego współpracownika Romana Dmowskiego w Komitecie Narodowym Polskim, człowieka, którego światowe dokonania kompozytorskie i pianistyczne wpłynęły w sposób zasadniczy na dyplomatyczne sukcesy Polaków w walce o wolną Ojczyznę. Przypomnieliśmy, że był równocześnie politykiem wiernym chrześcijańskim i demokratycznym wartościom. Gdy Polska w 1940 r. znów go wezwała do działania, głęboki patriotyzm i pozycja międzynarodowa kazały mu mimo podeszłego wieku stanąć na czele Rady Narodowej i wesprzeć rząd RP oraz Naczelnego Wodza na uchodźstwie. W Dniu Niepodległości nie chcieliśmy o nim zapomnieć! Niestety, nasze wieńce szybko zniknęły spod pomnika, przesunięte przez funkcjonariuszy BOR na dalszy plan; podobnie znicze. Placyk nagle opustoszał, zbliżała się godz. 14.00, kiedy to przed wizerunkiem Paderewskiego – twarzą w twarz – miał stanąć sam pan prezydent RP Bronisław Komorowski.

[Redakcja]

Papa, je t’aime, maman, je t’aime!

Z takimi okrzykami ruszyła manifestacja przeciwko małżeństwom homo i adopcji dzieci przez pary homo.

Było nas ok. dwustu tysięcy i był to też protest przeciwko prezydentowi i ekipie rządzącej, która zamiast zajmować się problemami gospodarczymi kraju, spłaca swe elektoralne długi, prawdopodobnie.

Slogan „La Manif pour tous” jest śliczną przekrętką sloganu mediów przychylnych homoseksualistom: „Le mariage pour tous”.

Jeśli o mnie chodzi, to protestowałam na ulicy ostatni raz jakieś trzydzieści parę lat temu przeciw rządzącej komunie w Warszawie i nie sądziłam, że będę to robić we Francji. Tym bardziej że nie znoszę tłumów, pochodów i związanych z tym podekscytowanych osobników.

To był jednak bardzo spokojny marsz, było bardzo dużo osób po prostu starych i bardzo dużo młodzieży. To była Francja, biała, zamożna, spokojna, tradycyjna – czyli to wszystko, czym niektóre koła i kółka rządzące pogardzają i czego nie znoszą, bo nigdy do tych środowisk nie mieli dostępu.

[Joanna Metzger]

Powstanie film o bohaterskim rotmistrzu

Film o rotmistrzu Witoldzie Pileckim, twórcy ruchu oporu w KL Auschwitz, zamordowanym w 1948 r. przez komunistów, chce zrealizować stowarzyszenie Auschwitz Memento. Rozpoczęło już publiczną zbiórkę funduszy. – Publiczna zbiórka to wyraz naszej determinacji – mówi Paulina Wądrzyk, prezes stowarzyszenia. – Od kilku lat staramy się bezskutecznie pozyskać publiczne fundusze na ten cel. Wsparcia odmówiły nam nawet Ministerstwo Obrony Narodowej i Muzeum Historii Polski, mimo że w tym czasie zdobywaliśmy pieniądze na realizację innych projektów.

Auschwitz Memento zrealizowało pięć historycznych filmów dokumentalnych. Wszystkie emitowane były na antenie telewizji publicznej, dwa z nich – Pamięć. Tajemnice lasów Piaśnicy oraz Dumę i zdradę – w najbliższym czasie pokaże Planete+. – Mamy chęci, zapał, wiedzę, znakomitą ekipę realizatorów, brakuje nam tylko pieniędzy – dodaje Bogdan Wasztyl, przewodniczący rady programowej stowarzyszenia. – Wierzymy jednak w społeczeństwo obywatelskie, dlatego odwołujemy się do jego aktywności i hojności. Niech film o jednym z najlepszych Polaków będzie naszym wspólnym dziełem.

Reżyserem filmu będzie Dariusz Walusiak, historyk, reżyser, scenarzysta, w latach 80. związany z NZS, autor ok. pięćdziesięciu reportaży i filmów dokumentalnych o tematyce kresowej i historycznej, prezentowanych i nagradzanych na festiwalach w kraju i zagranicą.

– Witold Pilecki to postać uosabiająca najważniejsze dla Polaków wartości; Bóg, Honor, Ojczyzna. Dla nich walczył i zginął – mówi Dariusz Walusiak. Dzisiaj, kiedy wartości te są nam odbierane, przywracanie pamięci o Żołnierzach Wyklętych, o bohaterskim rotmistrzu jest naszym obowiązkiem”.

Stowarzyszenie uzyskało zgodę Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji na zbiórkę publiczną ważną do września 2013 r. Organizatorzy akcji Projekt: Pilecki podkreślają, że jest to przedsięwzięcie w najwyższym stopniu misyjne – film będzie przekazany nadawcom telewizyjnym oraz w całości udostępniony w Internecie, przewidywane są również liczne pokazy publiczne. Wszyscy sponsorzy zostaną uwzględnieni w księdze darczyńców umieszczonej na stronie www.projektpilecki.pl i dołączanej do płyt DVD z filmem. – Ponieważ uważamy, że Europa nie może o Witoldzie Pileckim nie wiedzieć, rozważamy przygotowanie filmu również w wersjach językowych angielskiej, niemieckiej, francuskiej i hiszpańskiej – podkreśla Bogdan Wasztyl.

Pieniądze można wpłacać na konto:

Bank Spółdzielczy o/Oświęcim

31 8110 1023 2003 0300 3381 0002

80 proc.

Polaków jest za ochroną życia człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci. Czy demokracja to uszanuje?