Pseudo-Dionizy Areopagita

O teologii mistycznej

przeł. Emanuel Bułhak

Armoryka

Sandomierz

Projekt okładki: Juliusz Susak

Tekst wg edycji:

Pseudo-Dionizy Areopagita

Dzieła

O teologji mistycznej

Wyd. Emanuel Bułhak

Kraków 1932

Zachowano oryginalną pisownię.

© Wydawnictwo Armoryka

Wydawnictwo Armoryka

ul. Krucza 16

27-600 Sandomierz

http://www.armoryka.pl/

ISBN 978-83-7950-882-2

O TEOLOGII MISTYCZNEJ.

Treść ogólna traktatu.

 Teologja mistyczna jest to nauka doświadczalna, opierająca się na uczuciu, natchniona przez Boga, o rzeczach niebiańskich. Sama w sobie i w swoich środkach jest nadprzyrodzoną, bo człowiek nie może własną swoją siłą wtargnąć do niedostępnego sanctuarium Bóstwa: to Bóg, źródło mądrości i życia, spuszcza na człowieka promienie prawdy świętej, wzrusza go, unosi aż na łono swoich nieskończonych blasków, których rozum nie rozumie, a któremi serce rozkoszuje się, które miłuje i czci. Modlitwa tylko, wychodząca z czystych ust, może skłonić Boga ku nam i wyjednać uczestnictwo w darach niebiańskich. Cel teologji mistycznej, jak każdej łaski boskiej, polega na zjednoczeniu nas z Bogiem, naszym początkiem i końcem: dlatego to pierwszym obowiązkiem każdego, kto pragnie tej nauki, jest oczyścić się od wszelkiego brudu i oderwać się od wszelkiego przywiązania do rzeczy stworzonych; starać się zatopić w czcigodnych doskonałościach Boga i, o ile możności, wyrazić w sobie żywy obraz tego, który, będąc nieskończenie doskonałym, raczył się stać naszym wzorem. Kiedy dusza, wierna swemu powołaniu, dochodzi wreszcie do Boga przez to poczucie wewnętrzne i to niewypowiedziane uczucie, które tylko ci mogą ocenić, którzy je poznali i go zaznali, wówczas znajduje ona swój spokój w tem słodkiem zjednoczeniu, którego Bóg jej udziela. Nic nie może dać wyobrażenia o tym stanie: jest to ubóstwienie natury.

ROZDZIAŁ I. WSPÓŁKAPŁANOWI TYMOTEUSZOWI DIONIZYUSZ KAPŁAN

Co to jest ciemność Boska?

Treść: 1. Po wezwaniu Trójcy wskazuje się, że koniecznem jest wyrzec się samego siebie, aby dojść do kontemplacyi mistycznej. — 2. Że można wszystko zaprzeczać i wszystko twierdzić o Bogu. — 3. Co to jest Boska ciemność, i jak ją przeniknąć.

 I. Trójco nadsubstancyonalna, bardzo boska, nadziemsko dobra, chowaj chrześcijan w mądrości świętej, prowadź nas do tej wzniosłej wysokości Pisma Świętego, która nie podlega żadnemu dowodzeniu i wyższa jest nad wszelkie światło. Tam, bez zasłony, same w sobie, i w swojej niezmienności, ukazują się tajemnice teologji (poznania bożego) wśród ciemności bardzo światłej, w ciszy pełnej głębokich nauk, w ciemności cudownej, która promienieje wspaniałemi pobłyskami i która, nie mogąc być ani widziana, ani odczuta, zalewa umysły święcie olśnione pięknością swoich świateł. Taką modlitwę zanoszę.......................

ROZDZIAŁ II.

Jak należy połączyć się z Bogiem i złożyć hołd uwielbienia Stwórcy i najwyższemu Panu wszechrzeczy.

Treść: Wyraża chęć być dopuszczonym do boskiej ciemności, by poznać Boga tym aktem wzniosłej niewiedzy, która polega na świadomości, że Bóg nie.............................

ROZDZIAŁ III.

O teologji pozytywnej i teologji negatywnej.

Treść: Autor przypomina, że w Zasadach Teologji — wyjaśnił to, co się odnosi do Boga w Trójcy jedynego; że w księdze o Imionach Boskich — traktował o różnych atrybutach bóstwa......................

ROZDZIAŁ IV.

O tem, że Najwyższy Twórca rzeczy zmysłowych nie jest niczem absolutnie z tego, co podpada pod zmysły.

Treść: Podaje się kilka przykładów teologji negatywnej; i wykazuje się, że nic z tego, co jest zmysłowe, nie stosuje się do Boga.

 Powiadamy zatem, że przyczyna wszystkich jestestw.......................

ROZDZIAŁ V.

O tem, że najwyższy Twórca rzeczy umysłowych nie jest absolutnie niczem z tego, co się pojmuje rozumem.

Treść: Poucza się, że Bóg nie jest niczem z tego co znamy, ale że przenosi wszystko, co w jakikolwiek sposób może być pojęte przez nasz rozum...........................