© Copyright by Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., Warszawa 2023

Wszystkie prawa zastrzeżone.

Przedruk i reprodukcja w jakiejkolwiek postaci całości bądź części książki bez pisemnej zgody wydawcy są zabronione.

Autorka i Wydawnictwo dołożyli wszelkich starań, aby wybór i dawkowanie leków w tym opracowaniu były zgodne z aktualnymi wskazaniami i praktyką kliniczną. Mimo to, ze względu na stan wiedzy, zmiany regulacji prawnych i nieprzerwany napływ nowych wyników badań dotyczących podstawowych i niepożądanych działań leków, Czytelnik musi brać pod uwagę informacje zawarte w ulotce dołączonej do każdego opakowania, aby nie przeoczyć ewentualnych zmian we wskazaniach i dawkowaniu. Dotyczy to także specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności. Należy o tym pamiętać, zwłaszcza w przypadku nowych lub rzadko stosowanych substancji.

Recenzent: dr n. med. Jacek Ciesielski

Wydawca: Marta Diana Rozwadowska

Redaktor prowadzący: Barbara Nowak-Pacholczak

Redaktor merytoryczny: Anna Bartoś

Producent: Grzegorz Mosieniak

Projekt okładki i stron tytułowych: Kamil Bober

eBook został przygotowany na podstawie wydania papierowego z 2023r. (Wydanie I)

Warszawa 2023

PZWL Wydawnictwo Lekarskie

ISBN 978-83-01-23281-8

DOI: https://doi.org/10.53271/2023.137

Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.

ul. G. Daimlera 2

02-460 Warszawa

pwn.pl

Księgarnia wysyłkowa:

tel. 42 680 44 88; infolinia: 801 33 33 88

e-mail: wysylkowa@pzwl.pl

Skład wersji elektronicznej na zlecenie Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.:
Michał Latusek

Wydawca nie ponosi odpowiedzialności za treść ogłoszeń zamieszczonych przez reklamodawców.

Przedmowa

Szanowni Państwo

Mam nie tylko ogromną przyjemność, ale także niewątpliwy zaszczyt oddać na Państwa ręce publikację, której tematyka jest mi wyjątkowo bliska. Mezoterapia w praktyce to kompendium wiedzy w dziedzinie mezoterapii, czyli zabiegu, który jest swego rodzaju preludium do innych zabiegów iniekcyjnych. Warto dodać, że technika pracy przy tym zabiegu jest wykorzystywana także w innych terapiach oraz stanowi uzupełnienie niedoborów w naszej skórze, nie tylko tych związanych z procesem starzenia. Całość zebranego dla Państwa materiału to wiedza oparta na najnowszym piśmiennictwie naukowym z całego świata, wynikach prowadzonych badań czy doświadczeniach specjalistów, z którymi miałam przyjemność pracować czy wymieniać doświadczenia i spostrzeżenia.

Mezoterapia w praktyce to kompendium wiedzy, począwszy od kwalifikacji do zabiegu, przez omówienie mechanizmu działania, technik pracy czy możliwych rezultatów zabiegowych. Całość książki uzupełnia materiał filmowy przedstawiający możliwości zabiegowe i stosowane techniki pracy. Swoją publikację przekazuję wykwalifikowanym specjalistom w dziedzinie estetyki, osobom, które zaczynają drogę w tym sektorze, studentom, ale także pacjentom, którzy chcą w pełni świadomie korzystać z zabiegów estetycznych.

Życząc miłej lektury, mam ogromną nadzieję, że mezoterapia stanie się dla Państwa równie ważnym, a zarazem bliskim zabiegiem dzisiejszej nowoczesnej i holistycznej estetyki.

Izabela Załęska

Fragment

1 - KRÓTKI RYS HISTORYCZNY

2 - DEFINICJA MEZOTERAPII

3 - WIEDZA ANATOMICZNA NIEZBĘDNA DO BEZPIECZNEJ PRACY

3.1. Grubość warstw skóry

3.2. Naczynia krwionośne

3.2.1. Tętnice

3.2.2. Żyły

3.3. Unerwienie twarzoczaszki

3.3.1. Nerw oczny (V1)

3.3.2. Nerw szczękowy (V2)

3.3.3. Nerw żuchwowy (V3)

3.4. Budowa histologiczna skóry właściwej

3.5. Linie Langera

4 - KLASYFIKACJA MEZOTERAPII ZE WZGLĘDU NA METODĘ PODANIA PREPARATU

4.1. Mezoterapia bezigłowa (elektroporacyjna)

4.2. Mezoterapia mikroigłowa

4.3. Mezoterapia mikroigłowa elektroporacyjna

4.4. Mezoterapia igłowa

5 - MEZOTERAPIA MIKROIGŁOWA

5.1. Wskazania

5.2. Przeciwwskazania

5.3. Aparatura i narzędzia

5.4. Technika pracy przy użyciu pena

5.4.1. Technika kratkowa

5.4.2. Technika kolista

5.4.3. Technika stemplowa

5.4.4. Techniki łączone

6 - MEZOTERAPIA IGŁOWA

6.1. Wskazania

6.2. Przeciwwskazania

6.3. Aparatura i narzędzia

6.4. Techniki pracy manualnej

6.4.1. Technika punkt po punkcie

6.4.2. Technika nappage

6.4.3. Technika depozytowa

6.4.4. Technika śródnaskórkowa

6.4.5. Technika liniowa wsteczna

6.4.6. Technika kolumnowa

6.5. Praca kaniulą

6.6. Praca mesogunem/injectorem

7 - PREPARATY DO MEZOTERAPII

7.1. Bezpieczeństwo wykorzystania poszczególnych produktów dostępnych na rynku

7.2. Mezokoktajle

7.3. Monokomponenty

7.4. Biorewitalizatory

7.4.1. Glikozaminoglikany

7.4.2. Aminokwasy

7.4.3. Witaminy

7.5. Biostymulatory

7.5.1. Peptydy

7.5.2. Hydroksyapatyt wapnia

7.5.3. PLLA, PDLLA

7.5.4. Polikaprolakton

7.5.5. Atelokolagen

7.5.6. Tropokolagen

7.5.7. Rekombinowany kolagen z jedwabników

7.5.8. Polinukleotydy

7.5.9. Kwas bursztynowy

7.6. Fibroplazja tkankowa

8 - MEZOTERAPIA OSOCZEM I FIBRYNĄ BOGATYMI W PŁYTKI

8.1. Definicja

8.2. Różnice między PRP i PRF

8.3. Mechanizm działania koncentratów autologicznych

8.4. Wskazania i kluczowe przeciwwskazania do terapii preparatami autologicznymi

9 - MEZOTERAPIA LIPOLITYCZNA

10 - MEZOTERAPIA TRYCHOLOGICZNA

11 - TECHNIKI ŁĄCZONE

11.1. Mikronakłuwanie z kwasami

11.2. Mezoterapia karboksyterapią

11.3. Mezoterapia z laserem frakcyjnym

11.4. Mezoterapia + botoks

12 - ANESTETYKI

12.1. Rodzaje znieczuleń

12.2. Na co zwracać uwagę?

12.3. Kiedy i jak znieczulać?

13 - DOKUMENTACJA

13.1. Karta klienta

13.2. Diagnostyka skóry

13.2.1. USG

13.2.2. Iluminator naczyń

13.2.3. Diagnostyka multispektralna

13.2.4. Ocena wizualna i palpacyjna

13.3. Dokumentacja fotograficzna

13.4. Zgoda na zabieg

14 - PROTOKÓŁ ZABIEGOWY

14.1. Od czego zacząć?

14.2. Interwały zabiegowe

14.3. Podtrzymywanie osiągniętych rezultatów

14.4. Zalecenia

14.4.1. Zalecenia przedzabiegowe

14.4.2. Zalecenia pozabiegowe

14.5. Pielęgnacja domowa

15 - MEZOTERAPIA – DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

15.1. Nieinfekcyjne działania niepożądane

15.2. Infekcyjne działania niepożądane

16 - STUDIUM PRZYPADKU – ANALIZA POD KĄTEM SUBSTANCJI

16.1. Peptides Complex

16.2. Booster HA

16.3. Collagen

16.4. Amber Amino BTX

16.5. Amber Hydro

16.6. Amber Saffron

17 - PRZYKŁADY REZULTATÓW ZABIEGOWYCH

PIŚMIENNICTWO

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

1

Krótki rys historyczny

Początki mezoterapii sięgają starożytności. Pionierem zastosowania igieł w terapii bólu był bowiem Hipokrates ok. 400 p.n.e. Stosował wówczas igły kaktusa, uśmierzając w ten sposób dolegliwości nocyceptywne barku. Nie był on jedyną osobą wykorzystującą mechanizm nakłucia, bowiem również w praktyce dalekowschodniej medycyny chińskiej od 2000 lat stosuje się akupunkturę na rozmaite dolegliwości.

Punktem zwrotnym w rozwoju mezoterapii był wiek XIX, w którym to wynaleziono wydrążoną igłę, pozwalającą na jednoczesne podanie preparatu. W 1847 roku Karl Baunscheidt odkrył, że powierzchowne iniekcje leku na głębokość 2 mm pozwalają na osiągnięcie odpowiedzi tkankowej i co za tym idzie – stanowią efektywną metodę podania. Sześć lat później w 1853 roku Alexander Wood po raz pierwszy dokonał wstrzyknięcia morfiny w terapii bólu. Kolejna istotna data to 1867 rok, kiedy to w Neapolu Gaetano Primavera sprawdził przyswajalność leku podanego podskórnie poprzez analizę składu moczu. Rozwój techniki w XIX wieku obejmował także okres wojny francusko-polskiej, podczas której lekarze dokonywali iniekcji z wodą destylowaną w celu minimalizacji bólu artretycznego (1870 r.). W 1885 roku dowiedziono, że podskórne iniekcje wody sterylnej stanowią metodę miejscowego znieczulenia tkanek.

Wszystkie te odkrycia przyczyniły się do opracowania metody mezoterapii samej w sobie, za której ojca uznaje się Michaela Pistora, francuskiego lekarza, który w 1952 roku po raz pierwszy zastosował prokainę w terapii głuchoniemego pacjenta. Iniekcje na głębokość 3–5 mm, oddalone od docelowego miejsca działania prokainy, dawały satysfakcjonujące efekty, dowodząc dystrybucji preparatu podanego iniekcyjnie w tkankach. To właśnie M. Pistor w 1958 roku po raz pierwszy użył terminu „mezoterapia”, definiując ją jako leczenie mezodermy, czyli jednego z listków zarodkowych, rozwijającego się w mięśnie, tkankę łączną i układ krążenia. Za swoje odkrycie Pistor został uhonorowany najwyższym odznaczeniem we Francji „Légion d’Honneur”, a w 1964 roku założył Francuskie Towarzystwo Mezoterapii, rozszerzając technikę o terapię schorzeń weterynaryjnych, ogólnych i defektów kosmetycznych. W ten sposób Pistor przeniósł mezoterapię z początkowego, wyłącznego zastosowania medycznego m.in. do szeroko rozumianej kosmetologii estetycznej.

Obecnie mezoterapia stanowi zarówno najbardziej rozpowszechniony zabieg estetyczny, będący punktem wyjścia do kolejnych procedur, jak również technikę podawania innych preparatów w kosmetologii estetycznej, w zależności od oczekiwanych rezultatów.

2

Definicja mezoterapii

Według aktualnych ustaleń w zakresie terminologii mezoterapia jest małoinwazyjną techniką, polegającą na lokalnej intradermoterapii (LIT) z farmaceutykami lub innymi składnikami bioaktywnymi, podawanymi poprzez wielokrotne iniekcje, w niewielkich ilościach na obszarze dotkniętym problemem lub w miejscach, gdzie rozpoczynamy naszą pracę o charakterze prewencyjnym. Definicja ta odnosi się do mezoterapii jako techniki samej w sobie. Warto w tym miejscu nadmienić, że w estetyce termin ten można rozpatrywać dwojako. Z jednej strony pod kątem techniki pracy, z drugiej zaś jako profesjonalny zabieg gabinetowy, poprzez który rozumiemy zadbanie głównie o ECM (extra cellular matrix).

Mezoterapia jako procedura zabiegowa odnosi się do iniekcji glikozaminoglikanów (GAG’s) − przede wszystkim nieusieciowanego kwasu hialuronowego (HA) i innych składników macierzy zewnątrzkomórkowej (ECM) w celu biorewitalizacji skóry poprzez uzupełnienie rezerwuaru wody. Zapewnienie optymalnego środowiska wodnego przekłada się na efektywność wszelkich procesów metabolicznych w skórze, a zastosowanie mezoterapii przedłuża efekt biologiczny wstrzykiwanych substancji aktywnych. Dodatkowo stosowanie igły uruchamia kaskadę procesów naprawczych w skórze z uwagi na uwolnienie trombocytów, co bezpośrednio przekłada się na przebudowę skóry (zob. film).