Wykład 01

Teoria Względności – Podstawy

Zbigniew Osiak (Tekst)

Małgorzata Osiak (Ilustracje)

© Copyright 2012 by

Zbigniew Osiak (text) and Małgorzata Osiak (illustrations)

Portret autora zamieszczony na okładce

Rafał Pudło

Wydawnictwo: Self Publishing

e-mail: zbigniew.osiak@gmail.com

Linki do moich publikacji naukowych i popularnonaukowych, e-booków oraz audycji telewizyjnych i radiowych są dostępne w bazie ORCID pod adresem internetowym:

http://orcid.org/0000-0002-5007-306X

Wstęp

W 2011 i 2012 wygłosiłem dla słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Uniwersytecie Wrocławskim cykl wykładów:

01. Teoria Względności – Podstawy

02. Teoria Względności – Wyniki/Rezultaty

03. Teoria Względności – Testy

04. Teoria Względności – Zastosowania

05. Teoria Względności – Problemy

06. Teoria Względności – Błędne Interpretacje

07. Teoria Względności – Prekursorzy

08. Teoria Względności – Twórcy

09. Teoria Względności – Kulisy

10. Teoria Względności – Kosmologia Relatywistyczna

11. Teoria Względności – Czarne Dziury

12. Teoria Względności – Fale Grawitacyjne

13. Teoria Względności – Antygrawitacja

14. Teoria Względności – Kalendarium

•

Szczegółowe informacje dotyczące sygnalizowanych tam zagadnień zainteresowani Czytelnicy znajdą w innych moich eBookach:

• Z. Osiak: Szczególna Teoria Względności. Self Publishing (2012).

• Z. Osiak: Ogólna Teoria Względności. Self Publishing (2012).

• Z. Osiak: Antygrawitacja. Self Publishing (2012).

• Z. Osiak: Giganci Teorii Względności. Self Publishing (2012).

• Z. Osiak: Energia w Szczególnej Teorii Względności. Self Publishing (2012).

• Z. Osiak: Encyklopedia Fizyki. Self Publishing (2012).

• Z. Osiak: Wykłady z Fizyki – Teoria Względności. Self Publishing (2012).

Metodologiczne podstawy STW

• Podstawowe założenia STW

• Komentarz metodologiczny

• Komentarz historyczny

• Podstawowe wady STW

Podstawowe założenia STW

• STW bada wnioski wynikające z założeń, że:

Maksymalna wartość prędkości rozchodzenia się sygnałów jest taka sama we wszystkich inercjalnych układach odniesienia.

Definicje wielkości fizycznych oraz prawa (równania) fizyki można tak sformułować, aby ich ogólne postacie były niezależne od wyboru inercjalnego układu odniesienia.

Komentarz metodologiczny

• Przyjęte założenia, nie zmieniając równań Maxwella będących podstawą elektrodynamiki, wymusiły drastyczne zmiany w mechanice Newtona.

•

•

•

• Isaac Newton (1642-1727)

angielski fizyk i matematyk

• James Clerk Maxwell (1831-1879)

szkocki fizyk teoretyk

Komentarz historyczny

• Einstein i Poincaré niemal równocześnie sformułowali Szczególną Teorię Względności. Wyniki opublikowali odpowiednio 30 czerwca i 23 lipca 1905.

• Podstawowa różnica między ich pracami polegała na interpretacji wniosków wynikających z transformacji Lorentza. Einstein uważał, że wskutek ruchu układu odniesienia deformacji ulegają czas i przestrzeń. Poincaré twierdził, że deformacje dotyczą ciał materialnych.

•

• A. Einstein:

Zur Elekrodynamik bewegter Körper.

Annalen der Physik 17, 10 (1905) 891-921.

[Eingegangen 30. Juni 1905.] [Juni – czerwiec]

•

• H. Poincaré:

Sur la dynamique de l’électron.

Rendiconti del Circolo Matematico di Palermo 21 (1906) 129-176.

[Adunanza del 23 luglio 1905.] [luglio – lipiec]

•

• 

• 

• Albert Einstein (1879-1955)

genialny fizyk teoretyk, laureat Nagrody Nobla z fizyki w 1921

• Henri Poincaré (1854-1912)

francuski matematyk, fizyk i filozof

Podstawowe wady STW

• Podstawową wadą STW jest to, że została ona sformułowana dla układów inercjalnych oraz to, że ignoruje ona istnienie wszechobecnego pola grawitacyjnego.