Tym, którzy nauczyli mnie opowiadać

A On poniósł grzechy wielu...

(Księga Izajasza 53,12)

Ot, siedzimy tu i rozmawiamy, ale jednocześnie jesteśmy tym człowiekiem sprzed tysięcy lat, i kochamy, i śpimy, i na polowania chodzimy, i wiersze układamy razem z nim, za niego, bo jesteśmy, i on, i my, jedno.

Zyta Oryszyn, Najada

1

Miała na sobie najlepsze ubranie: żakiet w pepitkę, grubą wełnianą spódnicę za kolano i ciemne czółenka na niskim obcasie, lekko już przetarte na czubkach.

– Idziemy! – powiedział Tomasz i wziąwszy od matki walizkę, pchnął ją lekko na ruchome schody. Wahała się chwilę, którą nogę postawić najpierw. Oszołomiona gwarem, nie mówiła nic. Tomasz przeczuwał jednak, że zaraz zacznie, a on nic na to nie poradzi.

– Narobiłam se kanapek, ale ni miałam smaku – zaczęła, gdy przeszli do centrum handlowego i zrównali się ze sobą.

Tomasz kiwnął głową, ale się nie odezwał.

– Teroz bym co zjadła.

Tomasz mruknął i przyspieszył kroku, żeby wysunąć się przed nią.

– Wzienam placka. Myślałam, że zakalec, bo głupi latał góra, dół, na pole, do dom i napuścił zimna, ale nie. – Wyciągnęła z torby zatłuszczone zawiniątko, urwała kawałek i mu podała. – Ne – zachęcała. – Ne – powtórzyła, bo Tomasz się bronił. Wziął wreszcie, ale zaczerwienił się i zgarbił. Zaraz włożył płaszcz, postawił wysoko płaty kołnierza i schował placek do kieszeni. – Nie zjesz? Cheba to daleko?

Tomasz pokręcił głową i jeszcze przyspieszył.

– Chodź, chodź – popędzał, a matka goniła za nim, rozglądając się po sklepach.

Nagle przypadła do Tomasza i szturchnęła go w bok.

– Czorne – powiedziała, wskazując dwóch ciemnoskórych mężczyzn, którzy szli w stronę dworca, tocząc walizki.

– Co to dziwnego? – syknął Tomasz i popatrzył po ludziach wystraszony, że ktoś ją usłyszał.

Matka zamilkła i posmutniała. Szli w ciszy do końca. Tomasz tylko pokazywał drogę i czasem zerkał na matkę niepewnie. Dopiero kiedy przepuścił ją w drzwiach, odetchnął z ulgą.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

Misterium

© by Marcin Oskar Czarnik
© for this edition by Nisza

ISBN 978-83-66599-72-7

Wydanie I
Warszawa 2023

Na okładce: BOGUSŁAW BACHORCZYK, Lot, 2015, akryl, płótno, 30x40

Redakcja: KRYSTYNA BRATKOWSKA

Korekta: DOROTA DUL

Projekt graficzny: RYSZARD KAJZER

Skład: Zerkaj Studio

Projekt zrealizowany przy wsparciu finansowym Nagrody Krakowa Miasta Literatury UNESCO, realizowanej przez Krakowskie Biuro Festiwalowe ze środków Gminy Miejskiej Kraków

Wydawnictwo Nisza
tel. +48 22 617 89 61
nisza@intertop.pl

www.facebook.com/Nisza.Wydawnictwo

www.nisza-wydawnictwo.pl

Konwersja: eLitera s.c.

fot. archiwum autora

Marcin Oskar Czarnik, (ur. 1993 w Czudcu k. Rzeszowa), dziennikarz i promotor literatury. Ukończył edytorstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Debiutował w „Twórczości” opowiadaniem Agresty. Publikował także w „Fabulariach”, „Kontencie”, „Frazie” i „Miesięczniku ZNAK”. Mieszka w Krakowie. Misterium to jego debiut książkowy.

.