Nela Nielsen

Mogę Cię kochać słowami

Ilustrator madabatman/123RF.com

Ilustrator Maksym Protsenko/123RF.com

© Nela Nielsen, 2020

© madabatman/123RF.com, ilustracje, 2020

© Maksym Protsenko/123RF.com, ilustracje, 2020

„Stanąłeś na skraju mojego serca i zawahałeś się. Wiedziałeś bowiem, że z tej drogi nie ma już powrotu. Kto raz wejdzie na ścieżkę mojego serca, ten na wieki zatonie w otchłani własnych uczuć.”

Tomik wierszy, którego motywem przewodnim jest miłość. Utwory ukazują bogactwo wewnętrznych przeżyć oraz emocje, które mogą zawładnąć naszym sercem i naszą duszą, gdy poddajemy się temu przemożnemu uczuciu. Sile, która może zmienić cały nasz świat.

ISBN 978-83-8221-593-9

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Mogę Cię kochać słowami

Mogę Cię kochać

Pytasz czym jest tęsknota

Miłość to dusz spotkanie

Czekam na miłość

To już nie Ty

Ta cisza oddech odbiera

Schwyć miłość za rękę

Szukałam Cię

Czekam na dzień

Cały mój świat to Ty

Utul mnie

Wieczorami

Co jest prawdą

Samotność

Nie wiem

Pokaż mi miłość

Niepokonani

Pamiętam

Zobaczyć ludzką twarz

Gdy jesteś

Parasol uczuć

Smutek

Sto milionów gwiazd

Zawładnąłeś mną

Powody

W nas nie ma już gwiazd

Chyba zaczynam tęsknić

Bez Ciebie

Kropelka po kropelce

Gdy nadchodzi

Twój uśmiech Żabko

Niosąc marzenia

Zdarzyliśmy się sobie

Otulam Cię

Urodziny

Co jest ważne

Pewnego dnia

Nie ma Cię przy mnie

Serce do serca drepcze

Kocham Cię

Chyba dosyć już

Pisz do mnie

Jak mam Cię przekonać

Tak za Tobą tęsknię

Żal w moim sercu

Kolejny dzień

Czy oświetlisz mi drogę

Lustrzany obiektyw

Jeszcze może być pięknie

Ludzi coraz mniej

Nie pytam

Wiem

Mój przyjaciel wiatr

Opowieść naszych Dusz

Myśli tak ulotne

I przez te kilka chwil

Jesteś łzą na moim policzku

Na tęsknoty skraju

Niczego nam nie brakuje

Byliśmy jak dwa łabędzie

Nie czekam

Nie kłam mi prosto w serce

Bym mogła

Noc Kupały

Zostań

Miłość w naszych sercach

Samotność

Odmierzam czas

Delikatność

„Stanąłeś na skraju mojego serca i zawahałeś się. Wiedziałeś bowiem, że z tej drogi nie ma już powrotu. Kto raz wejdzie na ścieżkę mojego serca, ten na wieki zatonie w otchłani własnych uczuć.“

~ Nela Nielsen

Mogę Cię kochać

Mogę Cię kochać dotykiem

Mogę Cię kochać słowami

Mogę Cię kochać na tysiąc sposobów

I każdy jest tylko nam znany

Mogę Cię pieścić słów szeptem

Otulać ciepłym oddechem

Mogę się wedrzeć w całości w twą duszę

I w myślach po wieki odbijać już echem

Mogę całować namiętnie

Chwycić mocno w ramiona

Mogę zatracić się w Tobie bez końca

I poczuć nareszcie spełniona

Szepnij mi tylko słowo

Do głębi porusz spojrzeniem

Do serca przygarnij najczulej

Oczaruj mnie swoim istnieniem

Pytasz czym jest tęsknota

Pytasz mnie czym jest tęsknota

To tańcząca melancholia w duszy

I słonawa łza powoli spływająca z oka

To brak radości w sercu i uśmiechu na ustach

Oraz martwy wzrok wbity w przestrzeń

Która wciąż bez Ciebie tak boleśnie pusta

To brak snu

Który nocą nie odwiedza już mych progów

A także wspomnienie zapachu bzu

I modlitwy za Ciebie składane do bogów

To poczucie bezsilności

Które wciąż zakrada się w myśli podstępnie

To trwanie w ciszy skrywanej miłości

Której wierna pozostałam dogłębnie

To również milczenie pomiędzy nami

I moje zmienne nastroje

To zrywanie się na oddźwięk kroków

Które nigdy nie są twoje

Pytasz mnie czym jest tęsknota

A to ból przeszywający duszę i ciało

To przejście przez piekieł wrota

Katusze jakich mało

Miłość to dusz spotkanie

Miłość jest to dusz spotkanie

Które radość w serce wnosi

Co się z pychą bokiem mija

Co się gniewem nie unosi

Miłość to jest taka siła

Która spaja ludzkie serca

Która dobro w życiu mnoży

I umyka oku mędrca

Po cóż zatem wzrok odwracasz

Gdy na drodze swojej mijasz

Skoro przyszła znaczy twoja

Skoro twoja to jej sprzyjaj

Czekam na miłość

Czekam ubrana w złudzenia

Na miłość co zbliża się szeptem

Na ciche muśnięcie twych myśli

Na dotyk co wciąż tak ulotny

Zwiewne nadzieje wciąż tańczą

Przekornie niosąc nadzieję

Że jeszcze przytuli mnie szczęście

Że wszystko jeszcze przede mną

Z grymasem bólu na twarzy

I sercem co z piersi wyrywa

Czekam ubrana w złudzenia

Na miłość co szeptem się zbliża

To już nie Ty

Bezszelestnie wkradłam się w twoje sny

Niepostrzeżenie zawładnęłam

Światem marzeń

Niby ciało to samo

Lecz to już nie Ty

To odbicie wszelkich przeszłych zdarzeń

Patrzysz na mnie wzrokiem pełnym łez

A przez łzy uśmiech szczęścia się przeziera

Chciałbyś zerwać się i szybko do mnie biec

Z serca wyrwać

Ale miłość nie wybiera

Pragniesz wtulić się i poczuć ciała smak

Pieszczotliwie wręcz otulić serca biciem

Wciąż dotyku pragniesz

Ale powiedz jak

Co zrobimy by się cieszyć wspólnym życiem

Ta cisza oddech odbiera

Tęsknię za tymi dniami

Gdy przynosiłeś poczucie radości

Za tymi wspólnymi chwilami

Pełnymi wzruszeń

I nieśmiałości

Za tym Dzień dobry Kochanie

I za Śpij słodko Najdroższa

Za tym że zawsze otulić się mogłam

Myślą co nieba była mi droższa

Za delikatnością tęsknie tak bardzo

I za dbałością rozczulam mocno

Wtulić bym chciała w Ciebie tak czule

Tęsknota ze mnie wszędzie wyziera

Smutek i pustka w sercu kołacze

Ta cisza tylko oddech odbiera

Schwyć miłość za rękę

Splątani swoimi lękami

Płyniemy przez życie bezwiednie

Mkniemy wartkimi nurtami

A radość bez końca w nas blednie

Zamiast rozbłysnąć w zachwycie

Mrok duszę spowija ciemnością

Zamiast porywów serca

Raczymy się fizycznością

Trzymamy w objęciach kogoś

Pomimo że nie kochamy

A nocą w grymasie rozpaczy

Boleścią twarz wykrzywiamy

Złorzecząc na tę chwilę

Gdy miłość zrodziła udrękę

Bo nam zabrakło odwagi

By schwycić tę miłość za rękę

Szukałam Cię

Szukałam Cię

Szukałam Cię w najodleglejszych

Zakamarkach pamięci

Wędrowałam uliczkami mojego umysłu

I rozglądałam się

Za choćby skrawkiem wspomnień o Tobie

Chciałam schwycić twoją dłoń

I podążać dalej razem

Tworzyć historię wspólnego życia

Zapisaną w każdej komórce jestestwa

Szukałam Cię

Ale znalazłam tylko ciszę

Odbijającą się echem w moim sercu

Czekam na dzień

Czekam na dzień

Kiedy uczucia jak lawa gorąca

Zawładną nami bez końca

Czekam na sen

W którym dotykiem miłości

Wzniecimy żar namiętności

Na dotyk ust

Co swą beztroską słodyczą

Pragnienia serca wykrzyczą

Muśnięcia dłoni

Co wzbudzą w duszy pragnienia

Prowadząc wprost do spełnienia

Czekam na chwilę

Kiedy mnie chwycisz w ramiona

I tak czekając Najdroższy

Wciąż jestem Tobą zdumiona

Cały mój świat to Ty

Cały mój świat to Ty

Więc nieustannie wędruję do Ciebie

I choć w podróży mej tak często łzy

Wyciągam dłoń w naglącej potrzebie

Bo moje serce przepełnia tkliwość

Co tak niezwykłe etiudy gra

Gdy w duszy echem odbija się miłość

Radość przepełnia serce do cna

Pragnę dotyku i uniesienia

Tych pocałunków co rozkosz wzbudzą

Co doprowadzą żądzę na skraj

A potem pożar w mej duszy ostudzą

Pragnę twych dłoni delikatności

Szeptu co w jaźń na stałe się wkrada

Pragnę prawdziwej zażyłości

Twierdzy

Gdzie nie istnieje słowo zdrada

Utul mnie

Utul mnie w swoich objęciach

Otul szeptem delikatnych słów

Słuchaj bicia mego serca

Cichuteńko do mnie mów

Bądź moim wiecznym schronieniem

W którym zatoną wszystkie me smutki

Zajrzyj głęboko w zranioną duszę

Melodii głosu wyrysuj nutki

Usłysz milczenie

Gdzie rozbrzmiewa żal srogi

I przytul mocno jak tylko umiesz

Boś mą miłością mój Drogi

Wieczorami

Wieczorami zawsze zapalam

Tobie światło w moim sercu

Żebyś nigdy nie zgubił do mnie drogi

Nawet gdy nawałnica złych słów

Szaleje w duszy

A sztormy żalów i huragan pretensji

Burzą spokój umysłu

Światełko żarzy się nieustannie

Bo nikt nigdy nie zastąpi mi Ciebie

I nikt nigdy nie rozerwie łączącej nas więzi

Co jest prawdą

Co jest prawdą a co tylko złudzeniem

Kto prawdziwą miłością

A kto krótkim westchnieniem

Kogo wspominać nam dane będzie

A kogo niepamięć pochłonie

Kto nasze serce w całości zdobędzie

A kto w rozpaczy zatonie

Co jest dobrem prawdziwym

A co złem w duszy ciąży

Kto nam radość przyniesie

A kto tylko w smutku pogrąży

Kogo widzieć pragniemy codziennie

A kogo tylko widywać

Komu emocje swe okażemy

A przed kim uczucia będziemy swe skrywać

Nasza historia to powieść niezwykła

Co prawdę odsłaniać na końcu przywykła

Samotność

W snach narysowałam twoją twarz

W marzeniach nadałam kształt twej postaci

Ale przecież Ty tę historię dobrze znasz

Bo czekałeś wciąż na miłość

Co twe życie ubogaci

Byłeś w moim sercu już od lat

Przebiegałeś w moich myślach

Wciąż bez końca

Z myślą o mnie przemierzałeś świat

Ogrzewając swe pragnienia w blasku słońca

Wyciągałam w twoją stronę czułe dłonie

I z tkliwością imię twe wypowiadałam

Otoczyłam Cię miłością ponad miarę

Czemuż zatem sama dziś zostałam

Nie wiem

Nie wiem ile jest stąd do wieczności

Ale przy Tobie

Ta podróż wydaje się być tylko chwilą

Gdy jesteś czas mija zbyt szybko

Lecz gdy Ciebie nie ma

Czas przestaje istnieć

Wtedy rozpadam się razem z nim

Na bezsensowne godziny przemijania

Pokaż mi miłość

Pokaż mi miłość co góry przenosi

Co krótkie porażki z cierpliwością znosi

Co skrzydła rozkłada i w niebo się wzbija

Pomimo chwil trudnych wcale nie przemija

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.