Wykład 02

Teoria Względności – Wyniki

Zbigniew Osiak (Tekst)

Małgorzata Osiak (Ilustracje)

© Copyright 2012 by

Zbigniew Osiak (text) and Małgorzata Osiak (illustrations)

Wydawnictwo: Self Publishing

e-mail: zbigniew.osiak@gmail.com

Linki do moich publikacji naukowych i popularnonaukowych, e-booków oraz audycji telewizyjnych i radiowych są dostępne w bazie ORCID pod adresem internetowym:

http://orcid.org/0000-0002-5007-306X

Wstęp

W 2011 i 2012 wygłosiłem dla słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Uniwersytecie Wrocławskim cykl wykładów:

01. Teoria Względności – Podstawy

02. Teoria Względności – Wyniki/Rezultaty

03. Teoria Względności – Testy

04. Teoria Względności – Zastosowania

05. Teoria Względności – Problemy

06. Teoria Względności – Błędne Interpretacje

07. Teoria Względności – Prekursorzy

08. Teoria Względności – Twórcy

09. Teoria Względności – Kulisy

10. Teoria Względności – Kosmologia Relatywistyczna

11. Teoria Względności – Czarne Dziury

12. Teoria Względności – Fale Grawitacyjne

13. Teoria Względności – Antygrawitacja

14. Teoria Względności – Kalendarium

Szczegółowe informacje dotyczące sygnalizowanych tam zagadnień zainteresowani Czytelnicy znajdą w innych moich eBookach:

• Z. Osiak: Szczególna Teoria Względności. Self Publishing (2012).

• Z. Osiak: Ogólna Teoria Względności. Self Publishing (2012).

• Z. Osiak: Antygrawitacja. Self Publishing (2012).

• Z. Osiak: Giganci Teorii Względności. Self Publishing (2012).

• Z. Osiak: Energia w Szczególnej Teorii Względności. Self Publishing (2012).

• Z. Osiak: Ilustrowany Słownik Fizyki. Self Publishing (2012).

• Z. Osiak: Wykłady z Fizyki – Teoria Względności. Self Publishing (2012).

Ważne wyniki do 1955

Hendrik Antoon Lorentz – 1904

Albert Einstein – 1905, 1907, 1908, 1913, 1914, 1915, 1916, 1917

Henri Poincaré – 1905

David Hilbert – 1915

Marcell Grossmann – 1913

Hendrik Antoon Lorentz – 1904

• Zaproponował (1904) transformacje współrzędnych przestrzennych i czasu, niezmieniające postaci równań Maxwella.

• Hendrik Antoon Lorentz (1853-1928), holenderski fizyk-teoretyk, laureat Nagrody Nobla z fizyki w 1902.

Albert Einstein – 1905, 1907, 1908, 1913, 1914, 1915, 1916, 1917

• Sformułował 30 czerwca 1905 podstawy Szczególnej Teorii Względności.

• Uzasadnił 27 września 1905 wzór E = mc².

• Sformułował 4 grudnia 1907 zasadę równoważności i wywnioskował z niej istnienie grawitacyjnego przesunięcia ku czerwieni oraz odchylenia promieni świetlnych w polu grawitacyjnym.

• A. Einstein i J. Laub badali w 1908 równania Maxwella-Hertza oraz równania materiałowe w poruszającym się ośrodku. Podali wzory transformacyjne dla wielkości charakteryzujących pole elektromagnetyczne i jego źródła.

• Jakościowo i ilościowo wyjaśnił 18 listopada 1915 anomalny obrót peryhelium Merkurego (i pozostałych planet) oraz odchylenie promieni świetlnych w polu grawitacyjnym.

• Zaproponował 25 listopada 1915 poprawne ogólnie kowariantne równania polowe grawitacji.

• Zapisał 3 lutego 1916 równania Maxwella w postaci ogólnie kowariantnej, wcześniej uczynił to również w 1913 oraz 1914.

• Sformułował 22 czerwca 1916 teorię fal grawitacyjnych.

• Zaproponował 8 lutego 1917 równanie pola grawitacyjnego z członem kosmologicznym i w oparciu o nie przedstawił w ramach OTW pierwszy model Wszechświata.

• Praca ta dała początek kosmologii relatywistycznej.

• Albert Einstein (1879-1955), genialny fizyk-teoretyk, laureat Nagrody Nobla z fizyki w 1921.

• Jakob Johann Laub (1872-1962), niemiecko-argentyński fizyk.

Henri Poincaré – 1905

• Niezależnie od Einsteina sformułował 23 lipca 1905 Szczególną Teorię Względności.

• Zaproponował nazwę transformacje Lorentza.

• (Jules) Henri Poincaré (1854-1912), francuski matematyk, fizyk i filozof.

David Hilbert – 1915

• Podał 20 listopada 1915 ogólnie kowariantne równania pola grawitacyjnego, wyprowadzając je z zasady wariacyjnej.

• David Hilbert (1826-1943), niemiecki matematyk.

Marcell Grossmann – 1913

• W znacznym stopniu przyczynił się (1913) do powstania OTW, rozwijając rachunek tensorowy.

• Wprowadził pojęcie tensora mieszanego.

• Skonstruował mieszany tensor krzywizny czwartego rzędu.

• Utworzył kowariantny tensor krzywizny drugiego rzędu.

• Marcell Grossmann (1878-1936), szwajcarski matematyk.