REDAKCJA: Irena Kloskowska

SKŁAD: Krzysztof Remiszewski

PROJEKT OKŁADKI: Krzysztof Remiszewski

TŁUMACZENIE: Barbara Mińska

KOREKTA: Urszula Kiełczewska

Wydanie I

BIAŁYSTOK 2019

ISBN 978-83-8168-151-3

Tytuł oryginału: Healing With Iodine: Your Missing Link To Better Health

Reprinted by special arrangement with Square One Publishers,

Garden City Park, New York, U.S.A., Copyright © 2018 by Mark Sircus.

© Copyright for the Polish edition by Wydawnictwo Vital, Białystok 2018

All rights reserved, including the right of reproduction in whole or in part in any form.

Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej publikacji nie może być powielana

ani rozpowszechniana za pomocą urządzeń elektronicznych, mechanicznych,

kopiujących, nagrywających i innych bez pisemnej zgody posiadaczy praw autorskich.

Książka ta zawiera porady i informacje odnoszące się do opieki zdrowotnej. Nie powinny one jednak zastępować porady lekarza ani dietetyka. Jeśli podejrzewasz u siebie problemy zdrowotne lub wiesz o nich, powinieneś skonsultować się z lekarzem zanim rozpoczniesz jakikolwiek program poprawy zdrowia czy leczenia. Dołożono wszelkich starań, aby informacje zaprezentowane w tej książce były rzetelne i aktualne podczas daty jej publikacji. Wydawca i autor nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jakiekolwiek skutki dla zdrowia mogące wystąpić w wyniku stosowania zaprezentowanych w książce metod.

15-762 Białystok

ul. Antoniuk Fabr. 55/24

85 662 92 67 – redakcja

85 654 78 06 – sekretariat

85 653 13 03 – dział handlowy – hurt

85 654 78 35 – www.vitalni24.pl – detal

strona wydawnictwa: www.wydawnictwovital.pl

Więcej informacji znajdziesz na portalu www.odzywianie24.pl

Tę książkę dedykuję doktorom

Davidowi Brownsteinowi,

Davidowi Derry’emu,

Guyowi Abrahamowi,

Donaldowi Millerowi Juniorowi

i Tullio Simonciniemu

za odwagę w przywracaniu jodu

jako uniwersalnego leku.

Wstęp

Ostatni artykuł w New York Timesie postawił pytanie: „Jak ważna jest sól jodowana w amerykańskiej i europejskiej diecie?”. Odpowiedź w najlepszym wypadku była zawiła, w najgorszym wprowadzała w błąd. „Większość Amerykanów, którzy stosują zróżnicowaną dietę, otrzymują wystarczającą ilość jodu, nawet jeśli nie używają soli jodowanej”. Nieprawda. Nawet jeśli do diety dodasz sól jodowaną, wciąż nie będzie to prawdą.

Według badania National Health and Nutrition Examination Survey poziom jodu u Amerykanów w ciągu ostatnich 40 lat spadł prawie o 50%. Co więcej, badania kobiet w wieku reprodukcyjnym wykazały, że prawie 60% Amerykanek ma niedobory jodu, a ponad 10% ma poważne niedobory. W rzeczywistości zapotrzebowanie na jod wzrosło z powodu nieustannej ekspozycji na halogenki – które znajdują się w tak powszechnych toksynach jak fluor i brom – których jest coraz więcej w naszym otoczeniu. Według Światowej Organizacji Zdrowia niedobór jodu dotyka 72% populacji świata.

The New York Times przyznał: „...niektóre ciężarne kobiety są zagrożone niskim poziomem jodu, co potencjalnie jest niebezpieczne dla ich dzieci”. Użycie słowa „niektóre” w tym wersie jest niedopowiedzeniem, gdy weźmiemy pod uwagę, że 60% kobiet w wieku reprodukcyjnym ma niedobory jodu.

Doktor David Brownstein i jego partnerzy sprawdzili poziom jodu u ponad 6000 pacjentów na terenie Detroit i zdecydowana większość – ponad 97% – miała niedobory jodu. Brownstein mówi: „Niedobór jodu może być odpowiedzialny za epidemiczny wzrost zachorowań na raka piersi (jedna na siedem kobiet w Stanach Zjednoczonych ma obecnie raka piersi), prostaty, jajników, macicy, tarczycy i trzustki. Każdy z wymienionych rodzajów raka rośnie w tempie epidemicznym. Istnieje cały wachlarz chorób, które również rosną w tempie epidemicznym i mogą być reakcją na spadający poziom jodu, między innymi ADHD, zaburzenia tarczycy, łącznie z niedoczynnością i chorobami autoimmunologicznymi tarczycy, oraz torbiele piersi”.

W analizie National Health and Nutrition Examination Surveys umiarkowane i poważne niedobory jodu występują u znacznej części populacji Stanów Zjednoczonych, z wyraźnie rosnącym trendem w ciągu ostatnich 20 lat, spowodowanym przez ograniczone spożywanie jodowanej soli kuchennej. Razem z magnezem i selenem, jod jest minerałem, którego najbardziej brakuje w naszych organizmach. Jod jest niezbędny do syntezy hormonu tarczycy, ale enzymy selenozależne (dejodynazy jodotyroninowe) są również potrzebne do przekształcania tyroksyny (T₄) w biologicznie aktywny hormon tarczycy, trójjodotyroninę (T₃). Selen jest głównym minerałem odpowiedzialnym za przemianę T₄ w T₃ – niezbędne hormony tarczycy – w wątrobie.

Jod jest ważnym mikroelementem potrzebnym na każdym etapie życia, życie płodowe i wczesne dzieciństwo to etapy, w których zapotrzebowanie jest największe. Jod metabolizowany jest w ludzkim organizmie poprzez serię etapów angażujących podwzgórze, przysadkę mózgową, tarczycę i krew.

Jod może być wykorzystany na wiele różnych sposobów, w zależności od sytuacji klinicznej. Może być podawany doustnie, stosowany na skórę, wdychany w nebulizatorze do płuc i stosowany w formie irygacji.

Choć oficjalnie uznawany jest za lekarstwo na wole tarczycowe, współczesne środowisko medyczne odwróciło się od stosowania jodu w leczeniu innych chorób, mimo że jest najstarszym lekiem alopatycznym, z powodzeniem stosowanym w medycynie przez 200 lat. Jod nie wywołuje problemów u ludzi, leczy choroby poprzez wypełnianie prawa odżywiania. Jod jest niezbędny dla ludzkiego rozwoju i zdrowia. Obecny w każdym organie i w każdej tkance ciała, jest absolutnie niezbędny dla zdrowej tarczycy, a także zdrowych jajników, piersi i prostaty. Oprócz zwiększonego ryzyka raka piersi u kobiet z niedoborami jodu, istnieją przekonujące dowody na to, że niedobory jodu zwiększają ryzyko raka tarczycy.

Nic nie jest w stanie zastąpić jodu. Jednak trujący fluor, brom i inne substancje imitujące halogeny wkraczają jako toksyczne substytuty i zakłócają fizjologię tarczycy. Co więcej, nic nie chroni przed radioaktywnymi izotopami jodu bardziej niż naturalny jod. Głównymi przyczynami osłabionego funkcjonowania tarczycy są drożdże candida, rtęć, fluor i niedobór jodu. Do lat 70. ubiegłego wieku lekarze przepisywali fluor jako lek hamujący funkcjonowanie tarczycy pacjentom z jej nadczynnością, mimo że fluor jest trucizną dla tarczycy. Obecnie nie możesz być rodzicem i nie mieć w domu jodu. Wszyscy rodzice muszą zrozumieć wagę jodu i to, jak go używać, by chronić dzieci przed niebezpiecznym światem antybiotyków i szczepów bakterii opornych na antybiotyki. Jod chroni rodziców przed lekarzami przez zmniejszone zapotrzebowanie na niebezpieczne antybiotyki i szczepionki.

Jednak za tym, że leki odsunęły jod na dalszy plan, kryje się coś więcej. Historia stosowania jodu sięga stuleci, znacznie dalej niż stosowania wszystkiego, co obecnie stosują praktycy współczesnej medycyny. Leki farmaceutyczne wzięły szturmem apteki i wypchnęły skuteczne naturalne leki, takie jak jod i medyczna marihuana, dwa najpopularniejsze medykamenty 100 lat temu.

Podręczniki medyczne zawierają tak wielkie dezinformacje na temat jodu, że mogło to już skutkować śmiercią i nieszczęściami ludzkimi w ilościach porównywalnych ze skutkami obu wojen światowych łącznie.

— dr n. med. Guy E. Abraham

Według doktora Guya E. Abrahama, założyciela Projektu Jod: „Podstawowy pierwiastek jod przez ostatnie 60 lat po II wojnie światowej utrzymywany był w mrokach średniowiecza. Potrzebujemy leku na to ogromne zaniedbanie tego niezbędnego pierwiastka przez społeczność lekarską, szczątkowe informacje na jego temat w podręcznikach medycznych i szkalowanie go w publikacjach z dziedziny endokrynologii”. Doktor Abraham utrzymywał, że ponowne odkrycie jodu jako uniwersalnego leku jest bardzo ważne. Jod utrzymywał szanowaną pozycję przez ponad 100 lat przed drugą wojną światową i teraz w końcu zaczynamy widzieć, dlaczego nie możemy bez niego żyć. Jod jest niezbędny, by przetrwać w XXI wieku.

Doktor Michael Zimmerman w swoim artykule w The Journal of Nutrition przedstawia historię zastosowania jodu we współczesnej nauce:

W 1811 roku Courtois zauważył fioletową parę unoszącą się nad żarzącym się popiołem glonów, a Gay-Lussac jednocześnie zidentyfikował parę jako jod, nowy pierwiastek. W 1813 roku szwedzki lekarz Coindet postawił hipotezę, że tradycyjne leczenie woli tarczycowych za pomocą glonów jest skuteczne ze względu na zawartość jodu i leczył pacjentów z wolami jodem. Dwie dekady później francuski chemik Boussingault, pracujący w Andach, został pierwszym orędownikiem profilaktyki woli tarczycowych z wykorzystaniem soli bogatej w jod. Francuski chemik Chatin jako pierwszy w 1851 roku opublikował hipotezę, że niedobory jodu są przyczyną woli tarczycowych. W 1883 roku Semon zasugerował, że obrzęk śluzowaty spowodowany jest niewydolnością tarczycy, a w 1896 roku ustalono związek pomiędzy wolami tarczycowym, obrzękiem śluzowym a jodem, kiedy to Baumann i Roos odkryli jod w tarczycy. W pierwszych dwóch dekadach XX wieku pionierskie badania szwajcarskich i amerykańskich lekarzy wykazały skuteczność jodu w zapobieganiu wolom i kretynizmowi. Szwajcarski program jodowania soli działa nieprzerwanie od 1922 roku.

Obecnie kontrola zaburzeń wywołanych niedoborem jodu jest integralną częścią większości narodowych strategii żywienia.

— Michael B. Zimmerman, wykładowca z Oxfordu, badacz Google

Niektórzy mogą powiedzieć, że zagarnięcie rynku przez leki farmaceutyczne jest nauką napędzaną przez biznes. Zastanów się nad tym: podczas gdy środowisko medyczne leczy pacjentów szczepionkami, lekami psychiatrycznymi, statynami i antybiotykami, te leki stworzyły serię szczepów bakterii opornych na antybiotyki, przez które coraz więcej ludzi umiera. W ciągu następnych kilku dekad setki milionów ludzi umrą z powodu infekcji wywołanych przez te bakterie, zatem lepiej nie dać się zaskoczyć brakiem jodu w domu.

Jod jest lekiem, który powinien być badany i stosowany w kontekście innych podobnych podstawowych leków, aby w połączeniu z innymi naturalnymi związkami chemicznymi dawał pacjentom i lekarzom większą siłę w zwalczaniu chorób. Gdy odwiedzamy ostry dyżur lub oddział intensywnej opieki medycznej, odkrywamy ukryte przed nami sekrety. Sekrety takie jak chlorek magnezu, wodorowęglan sodu i selen, wszystkie stosowane do ratowania życia w jednej sekundzie. I tak samo jod jest podstawowym lekiem, co oznacza, że nie możemy być bez niego zdrowi.

Ta książka ma za zadanie przedstawić jasne pojęcie uzdrawiających właściwości jodu. W części 1 poznasz podstawy dotyczące jodu jako kluczowego leku, jego wiele ról w leczeniu i zapobieganiu chorobom oraz dowiesz się o związku niedoboru jodu z poważnymi chorobami. Przyjrzymy się jodowi jako lekowi odżywczemu, czynnikowi leczącemu i jego uzdrawiającym właściwościom. Ta część przedstawia powody, dla których warto myśleć o jodzie jak o superleku przeciwzakaźnym, jak o zastępstwie dla szczepionek i antybiotyków i dlaczego warto rozważyć go jako lek na raka.

Część 2 buduje podstawy zrozumienia i przedstawia wskazówki właściwego używania jodu oraz mówi o tym, jak jod zwalcza toksyny (metale ciężkie i trucizny halogenowe) w naszym organizmie. Znajdują się tam takie rekomendowane produkty z jodem, preparaty jodowe i sposoby stosowania, jak stosowanie na skórę, doustne, irygacje jodowe, a także zalecane dawki. Ta część analizuje również niebezpieczeństwa i ryzyko ekspozycji na radioaktywny jod (¹²⁹I i ¹³¹I) oraz sposoby leczenia i zapobiegania zatruciu radioaktywnym jodem. Zobaczysz, że jod jest najlepszym antidotum na zatrucie promieniowaniem.

W części 3 przyjrzymy się dokładniej pewnym dolegliwościom i sposobom ich leczenia jodem. Ta część pozwala zrozumieć medyczny i biologiczny wpływ jodu. Bada przyczyny i sposoby leczenia oraz zapobiegania chorobom tarczycy, rakom (rakowi piersi i skóry) i chorobom serca. Dowiesz się również, dlaczego jod dla dzieci jest mądrzejszym wyborem niż antybiotyki i szczepionki przeciw infekcjom dziecięcym i wirusom. Ta część również przedstawia badania, które wykazują, jak niedobór jodu wpływa na rozwój mózgu płodu i pokazują, jak ważna jest odpowiednia ilość jodu w czasie ciąży.

Gdy skończysz czytać Samodzielną i bezpieczną terapię jodem, będziesz wyposażony w wiedzę o tym, w jaki sposób i dlaczego jod jest niezbędnym odżywczym lekiem i substancją odżywczą, której organizm potrzebuje, by zapobiegać i leczyć problemy zdrowotne. Jest substancją odżywczą, ale jest również jednym z najskuteczniejszych leków na świecie. Lepiej zrozumiesz, dlaczego środowisko lekarskie musi skupić się na tym, jak ważna jest odpowiednia ilość jodu. Stosowanie jodu daje światowi medycyny najważniejszą rzecz – możliwość zapobiegania chorobom i przywracanie dobrego samopoczucia.

CZĘŚĆ PIERWSZA

Podstawy
dotyczące
jodu

1.
Jod – kluczowy lek XXI wieku

To książka o jodzie, jednej z najbardziej przydatnych substancji medycznych, która istnieje. Jod jest jednym z wyjątkowych leków, które wyraźnie leczą konkretne schorzenie – powiększenie gruczołu tarczycy. Z tej książki dowiesz się, że jest on skutecznym lekiem na wszystkie choroby, łącznie z rakiem. Jednak upłynie jeszcze sporo czasu, nim usłyszymy, że lekarze zalecają jod, i jest to nieszczęście. Jeśli chodzi o pacjentów z nowotworami, powinni oni przyjmować jego duże dawki.

Obecnie wielu lekarzy szuka alternatyw i wielu praktyków medycyny alternatywnej poszukuje silniejszych i skuteczniejszych sposobów pomagania pacjentom. Jod powinien zaspokoić potrzeby wszystkich, ponieważ ma potencjał, by pomagać wszystkim, którzy przyjmują jego suplementy. Wszyscy potrzebujemy jodu do życia, jest on niezbędny dla ludzkiej fizjologii, więc nasze zdrowie uzależnione jest od jego obecności w odpowiednich dawkach.

Jod jest nie tylko niezbędny do produkcji hormonu tarczycy, jest również odpowiedzialny za produkcję wszystkich innych hormonów w organizmie.

— dr David Brownstein, dyrektor medyczny, Bloomfield, Michigan

CZYM JEST JOD?

Masa atomowa jodu (126,90 U) jest najwyższa ze wszystkich pierwiastków stosowanych w systemach biologicznych. Ten wyjątkowy charakter przejawia się w liczbie atomowej: liczba protonów w atomie jodu (₅₃I) jest znacznie większa niż w jakimkolwiek innym popularnym lub niezbędnym pierwiastku śladowym, łącznie z cynkiem (₃₀Zn) i żelazem (₂₆Fe) wykorzystywanym przez żywe organizmy.

Wolny jod z łatwością ulega redukcji lub utlenianiu. W stanie wolnym jod może wiązać się z węglem, tlenem lub wodorem w organiczne cząsteczki. Łatwość tych reakcji chemicznych skutkuje różnorodnością jonowych cząsteczek zawierających jod. Jony jodu mogą znajdować się w różnym stanie użyteczności, często połączone są z tlenem lub wodorem. Przykładowo w soli jodku potasu (KI) jod obecny jest z wartością ujemną (1-) w jonie I⁻. W jodanie potasu (KIO₃) jod jest powiązany z tlenem i obecny jest z wartością dodatnią (5+) w jonie IO₃. Właściwości redukcyjne lub utleniające cząsteczek zawierających jod czynią je szczególnie odpowiednimi jako katalizatory w wielu procesach syntezy chemicznej.

Rządy na całym świecie dostrzegły wagę jodu wiele lat temu i zaczęły dodawać go do soli. Jednak zapomniały powiedzieć wszystkim, że jod jest lotny i szybko się ulatnia. Tak więc zaczynamy od bardzo małej ilości w soli kuchennej i tracimy większość jodu, gdy ulatnia się z soli stojącej na stole. Dzienne zapotrzebowanie na jod i ilość jodu w soli są nieprzyzwoicie niskie – nie zaspokajają całego zapotrzebowania organizmu. Choć dodawanie jodu do soli było dobrym pomysłem (w dawnych czasach jod dodawany był do chleba zamiast bromu), nauka i doświadczenie kliniczne wskazują, że powinniśmy przyjmować znacznie więcej niż skromne ilości uzyskiwane z soli jodowanej. Niskie dawki w mikrogramach nie pokrywają naszego zapotrzebowania na jod i im szybciej lekarze i pacjenci zdadzą sobie z tego sprawę, tym lepiej.

ZNACZENIE JODU

Ludzie w XXI wieku absolutnie muszą suplementować jod. Jod jest jedynym lekarstwem, które odgradza nas od antybiotykooporności. Jest wiele powodów, dla których potrzebujemy jodu w dużych ilościach.