Międzygalaktyczna Astronautka

Obudzona o północy

© Międzygalaktyczna Astronautka, 2019

Aby zamknąć pewien rozdział musisz go napisać.

Aby pogodzić się z przeszłością musisz ją zaakceptować.

Aby być szczęśliwym musisz życzyć szczęścia innym.

Tomik poezji o miłości, która ma swoje dwa oblicza. Jest piękna, a jednocześnie najgorsza.

ISBN 978-83-8189-535-4

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Obudzona o północy

„gdy Cię zobaczyłam…”

„każdy ma…”

„myślałam że będę dla Ciebie…”

„patrzę w gwiazdy…”

„chciałam być…”

„ludzie częściej są na…”

„codziennie…”

Jesień

„w te wakacje…”

„jak Ci to wszystko…”

„na szczęście…”

„ponad…”

uCzucie

Ciężki tydzień

Twój przywilej

„obudzona o północy…”

„wyznaję Ci miłość…”

„nie pasuję do tych czasów…”

„widziałam…”

Potrzeby

„nie lubię…”

„sama już nie wiem…”

„mogłabym wyskoczyć…”

„codziennie…”

Wszystkiego najlepszego

Narkoza

„nie potrafię być silna…”

„samochód jadący…”

„tak wiele razy…”

„ten wiersz nie będzie smutny…”

„zostawiłam Ci…”

„słowa…”

„nie wychodzę z łóżka…”

„jakie to uczucie…”

„och Kochanie…”

„jak bardzo…”

Odporność

„jeśli przyjdzie mi umierać…”

„patrząc na Ciebie…”

„tak bardzo chciałabym…”

„mówią że następne takie zaćmienie…”

„widziałam Cię…”

„i ja wiem…”

„zniknij z mojej głowy…”

„byłam głupia…”

„chcę uwolnić się…”

„mam nadzieję że…”

Bardzo długo prosiłam Boga, żeby się zakochać. Chciałam tak bardzo poczuć to, co inni nazywali „wielkim szczęściem”. Stało się. Zakochałam się po uszy w tych brązowych oczach. Nic na to nie mogłam poradzić. Szczęście, które miałam czuć, było chwilowe, a przede wszystkim złudne. Teraz tylko proszę Boga, żeby się odkochać. Wiem, że sama nie dam rady tego zrobić. Nie potrafię. Straciłam kogoś, kogo tak cholernie pokochało moje serce. Kto codziennie kłamał mi prosto w oczy, że jestem ważna. Najważniejsza. Czułam się, jakbym została pogrzebana żywcem. Jakby umarło we mnie wszystko, oprócz płuc. Niby brałam oddech, ale co z tego, skoro nie wstawałam z łóżka? Na każdym kroku błagałam, aby już się nie obudzić. Niestety codziennie rano otwierałam oczy i przeżywałam, bo to było poprawne, bo to nie raniło moich bliskich, bo tak. Nie miałam celu w żadnym dniu. Moje myśli to była huśtawka; od tęsknoty i rozmyślania nad miłością, do zastanawiania się, po co to dalej ciągnę.
Na szczęście zaczęłam pisać. Dlatego właśnie nadal tutaj jestem.

Bardzo dziękuję tym, bez których nigdy odważyłabym się wydać tego tomiku. Dziękuję J.S., M.S., W.B., za pomoc w przygotowaniu i motywację. Dziękuję tym, którzy byli przy mnie, wspierali i dodawali otuchy. Wiele to dla mnie znaczy. Dziękuję także osobie, bez której te wiersze nigdy nie powstałyby.

„Dotychczas jej największym sukcesem była bójka ze mną, więc kupujcie tę książkę.” ~ A.S.

* * *

gdy Cię zobaczyłam

zdałam sobie sprawę

że Słońce zeszło na ziemię

a we mnie zamieszkał Księżyc

razem mogliśmy stworzyć

zaćmienie

* * *

każdy ma

jakieś słabości

jedni nie zrezygnują

ze słodyczy

inni

z papierosów

ciężko jest

walczyć z czymś

bez czego nie da się

normalnie funkcjonować

jesteś moją słabością

* * *

myślałam że będę dla Ciebie

tą jedyną

tak jak Ty

jesteś jedynym człowiekiem

na świecie

którego wybrało sobie

moje serce

i zaakceptowało w całości

z pięknymi zaletami

i mniej pięknymi wadami

jesteś miłością mojego życia

to się czuje

ja to czuję

* * *

patrzę w gwiazdy

z nadzieją

że Ty

też teraz patrzysz

jeśli tak

to jest

jedyna rzecz która

nas teraz łączy

chociaż w ten sposób

mogę być

z Tobą

blisko

* * *

chciałam być

dla Ciebie

dobra

próbowałam być

dla Ciebie

najlepsza

ale nie da się

dla Ciebie

wszyscy są

niewystarczający

* * *

ludzie częściej są na

Księżycu

niż na

Słońcu

bo nie da się na nim stanąć

spalisz się

zbliżając

ja

chcę palić się każdego dnia

tak jak moja miłość

codziennie się pali

bez Słońca

jasności

dnia

nie byłoby życia

Księżyc

daje tylko

noc

i sen

co z tego

potrafię spać

w jasny dzień

* * *

codziennie

pozwalam Ci

ranić mnie od nowa

to tak

jakbym sama

dawała Ci każdego dnia

nóż

do wbicia mi prosto w serce

to tak

jakbym sama

każdego dnia

popełniała samobójstwo

chociaż przy tym

samobójstwo to piękne słowo

bo umiera się raz

a nie codziennie

Jesień

inni widzą piękne kwiaty

które niedawno rozkwitły

ja widzę te zeschnięte liście

smutno leżące bez koloru i życia

inni widzą piękne niebo

z kilkoma chmurkami

ja widzę pogodę

zwiastującą deszcz

inni widzą szczęśliwych ludzi

na ulicach

ja widzę tych smutnych

schowanych w kącie

moje życie tak wygląda

odkąd Ciebie w nim nie ma

* * *

w te wakacje

zajrzałam w oczy

śmierci

tańczyłam z nią

nabierając wody

w moje płuca

rwąca rzeka

bywa zdradliwa

zupełnie jak Ty

Słońce

leciałam w dół

czułam się

wolna

lekka

i dziwnie spokojna

i w moich myślach

nie było potrzeby pomocnej dłoni

w moich myślach

było Twoje imię

wyciągnęli mnie

* * *

jak Ci to wszystko

tak szybko przeszło

powiedz

daj mi radę

jak to możliwe

że w kilka tygodni

już nawet o mnie

nie pamiętasz

po tym wszystkim

Ty wciąż jesteś dla mnie

ostatnią myślą wieczorem

i pierwszą myślą

po przebudzeniu

* * *

na szczęście

żyje się

jeden raz

z Tobą

Słońce

u mojego boku

mogłabym żyć

sto razy

bez Ciebie

nawet to

jedno życie

ciężko mi przeżyć

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.