Krystyna Bezubik

Piszę, bo chcę

Jak spełnić marzenia o pisaniu? Wybór artykułów

© Krystyna Bezubik, 2016

Autorka zdjęcia na okładce Joanna Kijak-Rajca

Korekta Korektelka

Źródło ilustracji pixabay.com

Zdjęcia Kasia Znana

„Piszę, bo chcę. Jak zrealizować marzenia o pisaniu” to unikalny wybór artykułów o pokonywaniu blokad twórczych i ćwiczeniu warsztatu pisarskiego. Piszesz do szuflady lub chcesz zacząć pisać? W artykułach znajdziesz podpowiedź, jak zrealizować swoje pisarskie marzenia.

ISBN 978-83-65543-33-2

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Udostępniono na zasadach licencji otwartej — Creative Commons — Uznanie Autorstwa — Użycie Niekomercyjne — Bez Utworów Zależnych (CC-BY-NC-ND).

Wybór artykułów

Kto może pisać?

Potrzeba pisania może pojawić się w każdym momencie życia. Może nam towarzyszyć od zawsze, od czasów dzieciństwa, gdy jakoś tak naturalnie, pochłaniając książki, zaczynamy marzyć o pisaniu i tworzeniu własnych, literackich światów.

„Chciałabym pisać. Noszę w sobie książkę. Już piszę, ale nikomu tego nie pokazuję”. Potrzeba pisania może pojawić się w każdym momencie życia. Może nam towarzyszyć od zawsze, od czasów dzieciństwa, gdy jakoś tak naturalnie, pochłaniając książki, zaczynamy marzyć o pisaniu i tworzeniu własnych, literackich światów; pragniemy stworzyć coś wspaniałego, wartościowego; śnimy o sławie i uznaniu. A może w trudnym (lub wspaniałym) momencie życia pisanie staje się sposobem na opowiedzenie o swoich uczuciach lub ich rozpoznanie. A może chcemy udowodnić coś światu i otaczającym nas ludziom. A może mamy coś ważnego do powiedzenia; przeżyliśmy coś, czym chcielibyśmy się podzielić. Powodów, by pisać, jest wiele — każdy wydaje się równie dobry.

Chcę pisać…

…i tu pojawiają się schody, wraz z pytaniami: „Czy powinienem/powinnam?”, „Czy mogę?”, „Czy rzeczywiście pisanie jest dla mnie odpowiednie?”, „Czy uda mi się?”. I choć marzenia o pisaniu są gdzieś w nas — nie spełniamy ich. Zapominamy, uznając, inne rzeczy za ważniejsze (rodzina, praca itp.). Nie do końca wierzymy w swoje siły i umiejętności. Brakuje nam czasu. Wiele powodów sprawia, że nasze teksty wędrują do szuflady lub istnieją tylko w naszej głowie. Dlaczego? Nie ma jednej odpowiedzi. Każdy i każda z nas miewa własną strefę bezpieczeństwa, strefę komfortu (wyjątkowo niekomfortową), której boi się opuścić. Tworząc nowe plany, nasz umysł jednocześnie podaje serię powodów, przez które nie uda nam się ich zrealizować. Ostrzega: „Możesz temu nie podołać”, przywołując tysiące racjonalnych wymówek, aby udowodnić, że nie warto nawet zaczynać. W rezultacie często odkładamy marzenia na półkę, pozostając w swojej strefie komfortu z napisem „chciałbym/chciałabym”.

Darmowy fragment

Kim jest grafoman? (Część 1)

Darmowy fragment

Kim jest grafoman? (Część 2)

Darmowy fragment

Jak radzić sobie z krytyką?

Darmowy fragment

Pokazuj, zamiast informować

Darmowy fragment

„Dobrych opisów można się nauczyć”*

Darmowy fragment

Ozdobniki prozy

Darmowy fragment

Warsztat pisarza. Po co czytać?

Darmowy fragment

Jak, czyli struktura tekstu literackiego

Darmowy fragment

O autorce

Darmowy fragment

Krystyna Bezubik

Darmowy fragment

Newsletter

Darmowy fragment

Podobały Ci się artykuły o pisaniu? Czujesz pewien niedosyt, chciałabyś (chciałbyś) otrzymać więcej porad, ćwiczeń?

Darmowy fragment

Poradnik

Darmowy fragment

Jesteś gotowa na więcej? Zapoznaj się z książką „Piszę, bo chcę. Poradnik kreatywnego pisania”

Darmowy fragment

Kontakt

Darmowy fragment

Krystyna Bezubik

Darmowy fragment