Maciej Ślużyński

19 razy byłem na Kubie...

recenzje

dziewiętnastu wybranych cygar kubańskich

w porządku alfabetycznym

wraz z 59 fotografiami

MACIEJ ŚLUŻYŃSKI

19 RAZY BYŁEM NA KUBIE

Wydawnictwo RW2010 Poznań 2011

Redakcja i korekta zespół RW2010

Redakcja techniczna zespół RW2010

Copyright © Maciej Ślużyński 2011

Okładka Copyright © Mateusz Ślużyński 2011

Zdjęcia Copyright © Maciej Ślużyński 2011

Copyright © for the Polish edition by RW2010, 2011

Wydanie numer I

ISBN 978-83-63111-42-7

Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie całości albo fragmentu – z wyjątkiem cytatów w artykułach i recenzjach – możliwe jest tylko za zgodą wydawcy.

Aby powstała ta książka, nie wycięto ani jednego drzewa.

RW2010, os. Orła Białego 4 lok. 75, 61-251 Poznań

Dział handlowy: marketing@rw2010.pl

Zapraszamy do naszego serwisu: www.rw2010.pl

Dla Marczello,

Przyjaciela, który podarował mi

pierwsze cygaro

z nadzieją, że podaruje mi też

cygaro ostatnie...

WSTĘP

Możecie nie wierzyć, ale ta skromna książeczka powstawała przez... trzy lata. Jej skromna objętość na to nie wskazuje, jednak zawartych tu przemyśleń i doznań po prostu nie udało mi się zebrać w krótszym czasie.

To zbiór dziewiętnastu recenzji wypalonych przeze mnie kubańskich cygar różnych marek. Wzbogacony zdjęciami, podparty moimi osobistymi przemyśleniami i wyjątkowo subiektywnymi odczuciami.

Bo czyż można ocenić obiektywnie smak cygara? Skoro w zależności od nastroju, pory dnia, pory roku i towarzystwa każde cygaro, nawet tej samej marki, smakuje trochę inaczej.

I tu dociekliwy czytelnik mógłby zapytać: po co komu mało obiektywna ocena subiektywnej materii? Po co komu „wzorzec” smaku, skoro każdy z nas ma i tak inne podniebienie? Po co porównania i rankingi, skoro „jeden lubi ogórki, a drugi – ogrodnika córki”?

Słusznie. Niech więc zawarte tu fotorelacje z palenia nie będą dla nikogo próbą ujęcia w ścisłe ramy wrażeń tak ulotnych jak smak kubańskich cygar. Niech będą tym, czym są – subiektywną relacją z dziewiętnastu moich „wypraw” na Kubę...

Zapraszam do lektury i... miłego palenia!

Z poważaniem

Autor

1. BOLIVAR BELICOSOS FINOS

Kuba, wyspa jak wulkan gorąca... A Bolivar Belicosos Finos jest taki jak Kuba, choć z racji raczej sporej średnicy pierścienia – nie aż tak gorący podczas palenia. Dla mnie jest to jedno z cygar magicznych, w którym zakochałem się od pierwszego wejrzenia, a potem moje uczucie z młodzieńczego zakochania przerodziło się w dojrzałą miłość.

Zakochanie, o którym wspomniałem, nastąpiło po wypaleniu pierwszej (oraz jedynej) sztuki i było tak silne, że zdecydowałem się na zakup całego pudła.

Teraz co miesiąc wypalam jedną sztukę, a każda jest coraz smaczniejsza. Za jakieś dwa lata wypalę ostatnią, ale na kolejne pudło zbieram już od dziś.

W świeżych Bolivarach uderza ich wyrazista moc, doskonały aromat i smak, który określiłbym jako drzewno-skórzasto-torfowy. Im starsze cygaro, tym staje się bardziej łagodne, pełne harmonii i nieuchwytnej delikatności; jednakże moc spada powoli i bez szkody dla ogólnego wrażenia.

To jest piękne cygaro, choć jego budowa nie zawsze zachwyca, zwłaszcza gdy szukamy perfekcji wykonania. To jest cygaro wytwarzane ręcznie i robione przez ludzi, którzy nigdzie się nie spieszą, dla ludzi, którzy... też się nigdzie nie spieszą.

Warto sobie zarezerwować dla niego półtorej godziny w spokojny wieczór, odsunąć od siebie troski i zmartwienia dnia codziennego, a zamiast tego – skupić się na snuciu śmiałych i dalekosiężnych planów.

Albo nie skupiać się na niczym, tylko czerpać prawdziwą radość z obcowania z arcydziełem sztuki użytkowej. Bo Bolivar Belicosos Finos arcydziełem sztuki użytkowej jest bez wątpienia.

2. COHIBA ESPLENDIDOS

Teraz już to wiem. Są takie cygara, które otacza nimb nieuchwytnej magii, a wizerunek marki idzie przed nimi w dość dużej odległości. Są takie cygara, z których po odjęciu marki i legendy nie zostaje po prostu nic. Są takie cygara. Ale na szczęście Cohiba Esplendidos do nich nie należy.

To cygaro legendarne, stworzone w legendarnej fabryce dla legendarnego człowieka, czyli w fabryce El Laguito dla Fidela Castro. Sama marka Cohiba powstała już w roku 1966 (czyli wtedy, gdy się urodziłem – czyż to nie cudowny zbieg okoliczności?) i od „zawsze” należała do najwyżej cenionych na świecie. Choćby dlatego że początkowo była dostępna wyłącznie dla Fidela i wybranych przez niego gości, jako prywatna marka prezydenta Kuby! W dodatku przez prawie dwadzieścia lat produkowano tylko jeden format, czyli churchill, znany lepiej jako Esplendidos właśnie.

Tytoń w nim zawarty pochodzi w całości z Vuelta Abajo – najlepszego miejsca do uprawy tytoniu na świecie. Jak już wspominałem, Cohiba Esplendidos powstaje wyłącznie w jednej fabryce, czyli w El Laguito, gdzie zatrudnia się najlepszych na świecie „zwijaczy”. Liście do produkcji przechodzą proces nie podwójnej, ale potrójnej fermentacji, więc cygara są wyjątkowo delikatne w smaku, niezwykle subtelne, kremowe, aksamitne... no, przepyszne po prostu.

Docenili to między innymi recenzenci magazynu „Cigar Aficionado” – w ich rankingu Cohiba Esplendidos otrzymała 94 punkty na sto możliwych.

Nie będę ukrywał – to jest drogie cygaro. Prawdę mówiąc, jedno z najdroższych dostępnych obecnie na rynku. Choćby dlatego można z powodzeniem uznać, że jest przeznaczone tylko na specjalne okazje. Poza tym to jest duże cygaro, a wypalenie go zajmuje dobrze ponad godzinę, a jak się człowiek nigdzie nie spieszy, to nawet i dwie godziny. Dlatego dla mnie to wymarzony egzemplarz wakacyjny. Na zdjęciu obok – w równie wakacyjnym zestawie...

Jak smakuje? Jak dobre cygaro. Można w nim wychwycić wyraźne akcenty drzewne – coś jakby dąb i cedr. Ponadto cygaro jest delikatne, kremowe, z nutami czekoladowymi oraz, co ciekawe, bardzo, naprawdę bardzo nieznacznie przybiera na mocy podczas palenia.

No, generalnie – takie cygaro to jest wydarzenie. Gdybym miał wybierać cygaro dla uczczenia narodzin swojego wnuka, wybrałbym Esplendidosa. Bez dwóch zdań.