Tytuł oryginału: Yellowfang’s Secret

Text and series concept © Working Partners Limited 2012

Series created by Working Partners Limited

Tłumaczenie © Wydawnictwo Nowa Baśń 2019

Wszystkie prawa zastrzeżone

Redaktor prowadząca: Marta Ziegler

Redakcja: Aleksandra Kubisiak

Konsultacja merytoryczna i koncepcja okładki: Dominika Kuc

Projekt graficzny okładki: Anna Podedworna

Wszystkie prawa zastrzeżone. Żadna część niniejszej publikacji nie może być kopiowana i wykorzystywana w jakiejkolwiek formie bez zgody wydawcy i/lub właściciela praw autorskich.

Wydanie I

ISBN 978-83-65122-80-3

Wydawnictwo Nowa Baśń

ul. Czechowska 10, 60-447 Poznań

telefon 881 000 125

www.nowabasn.com

Specjalne podziękowania dla Cherith Baldry

KLANY

KLAN CIENIA

PRZYWÓDCA

Cedrowa Gwiazda — bardzo ciemny szary kocur o białym brzuchu

ZASTĘPCA

Kamienny Ząb — szary pręgowany kocur o długich zębach

MEDYCZKA

Szałwiowy Wąs — biała kotka o długich wąsach

WOJOWNICY
(koty i kotki bez młodych)

Wroni Ogon — czarna pręgowana kotka

Orlicowa Stopa — jasnorudy kocur o ciemnorudych łapach (ojciec Żółtki)

Chytre Oko — szary kocur w ciemne pręgi z grubą pręgą nad okiem; uczeń: Żabia Łapa

Ostrokrzewiasty Kwiat — ciemnoszaro-biała kotka; uczennica: Traszkowa Łapa

Błotnisty Pazur — szary kocur o brązowych łapach

Ropuszy Skok — ciemnobrązowy pręgowany kocur w białe plamy, o białych łapach; uczennica: Jesionowa Łapa

Pokrzywowa Cętka — biała kotka w rude cętki

Mysie Skrzydło — czarny kocur o gęstym futrze

Jeleni Sus — szara pręgowana kocica o białych łapach

Bursztynowy Liść — ciemnoruda kotka o brązowych łapach i uszach

Ziębowy Lot — czarno-biały kocur

Śnieżycowe Skrzydło — nakrapiany biały kocur

Jaszczurza Pręga — jasnobrązowa pręgowana kotka o białym brzuchu

UCZNIOWIE
(koty, które skończyły sześć księżyców, szkolące się na wojowników)

Żabia Łapa — ciemnoszary kocur

Traszkowa Łapa — czarno-ruda kotka

Jesionowa Łapa — jasnoszara kotka

KARMICIELKI
(kotki oczekujące młodych lub opiekujące się nimi)

Pierzasta Burza — ciemnobrązowa pręgowana kotka (matka Strzępka i Smolika)

Jasny Kwiat — ruda pręgowana kotka (matka Żółtki, Orzeszka i Jarzębinki)

Rozlana Chmura — szaro-biała kotka

STARSZYZNA
(byli wojownicy i karmicielki)

Mały Ptak — mała ruda pręgowana kotka

Jaszczurzy Kieł — jasnobrązowy pręgowany kocur o zakrzywionym zębie

Srebrny Płomień — rudo-szara kotka (matka Jasnego Kwiatu)

KLAN PIORUNA

PRZYWÓDCA

Sosnowa Gwiazda — rudobrązowy kocur o zielonych oczach

ZASTĘPCA

Słoneczny Zmierzch — jasnorudy kocur o żółtych oczach

MEDYK

Gęsie Pióro — nakrapiany szary kocur o bladoniebieskich oczach; uczeń: Pierzasta Łapa

WOJOWNICY

Żmijowy Kieł — nakrapiany brązowy pręgowany kocur

Brunatna Cętka — jasnoszary pręgowany kocur

Wróbla Skóra — duży ciemnobrązowy pręgowany kocur

Małe Ucho — szary kocur o bardzo małych uszach

Rudzikowe Skrzydło — mała brązowa kotka

Kędzierzawa Skóra — czarny kocur

Wietrzny Lot — szary pręgowany kocur

KARMICIELKI

Księżycowy Kwiat — srebrzystoszara kotka

Makowy Świt — ciemnoruda kotka o długiej sierści

STARSZYZNA

Chwastowy Wąs — jasnorudy kocur o żółtych oczach

Mamrocząca Stopa — nieco niezdarny brązowy kocur o bursztynowych oczach

Skowronia Pieśń — szylkretowa kotka o bladozielonych oczach

KLAN WIATRU

PRZYWÓDCZYNI

Wrzosowa Gwiazda — różowawoszara kotka o błękitnych oczach

ZASTĘPCA

Trzcinowe Pióro — jasnobrązowy pręgowany kocur

MEDYK

Jastrzębie Serce — cętkowany ciemnobrązowy kocur o żółtych oczach

WOJOWNICY

Świtająca Pręga — jasnozłota kotka w kremowe pręgi; uczeń: Wysoka Łapa

Czerwony Pazur — ciemnorudy kocur; uczeń: Ryjówcza Łapa

STARSZYZNA

Biała Jagoda — mały śnieżnobiały kocur

KLAN RZEKI

PRZYWÓDCA

Gradowa Gwiazda — szary kocur o grubym futrze

ZASTĘPCA

Muszlowe Serce — nakrapiany szary kocur

MEDYCZKA

Mleczne Futro — szaro-biała pręgowana kotka; uczennica: Jeżynowa Łapa

WOJOWNICY

Pluskający Pazur — czarno-srebrny pręgowany kocur

Drzewne Futro — brązowy kocur

Sowie Futro — brązowo-biały kocur

Wydrzy Plusk — biało-jasnoruda kotka

KARMICIELKI

Liliowa Łodyga — jasnoszara kotka

Płowy Ogon — jasnobrązowa kotka

STARSZYZNA

Pstrągowy Pazur — szary pręgowany kocur

KOTY NIE NALEŻĄCE DO KLANÓW

Dżem — ogromny rudy kocur

Skrzatka — puchata biała kotka

Ruda — ruda kotka

Głaz — szary kocur

Sójka — starsza czarno-biała kotka

Hal — ciemnobrązowy pręgowany kocur

Prolog

Blask gwiazd wpadał do ogromnej jaskini poprzez nierówny otwór w sklepieniu. W słabej srebrzystej poświacie rysowała się wysoka skała wystającą z ziemi pośrodku pieczary otoczonej przez kamienne ściany, z ziejącą czeluścią wejścia do tunelu umiejscowioną w jednej z nich. Cienie u wylotu tunelu zgęstniały i w jaskini pojawiło się sześć kotów. Ich przywódca, nakrapiany szary kocur o niechlujnym, pozbijanym w kępki futrze, podszedł do skały i odwrócił się pyskiem do pozostałych.

— Szałwiowy Wąsie, Jastrzębie Serce, Mleczne Futro — zaczął, skinąwszy głową do każdego z kotów, gdy wymieniał ich imiona — my, medycy czterech klanów, zebraliśmy się tutaj, by przeprowadzić jedną z naszych najważniejszych ceremonii: powołanie nowego ucznia medyka.

Kolejne dwa koty ociągały się przy wejściu do tunelu; w półmroku ich oczy wydawały się ogromne. Jeden z nich przebierał łapami, jak gdyby przymarzły do zimnego kamienia.

— Na litość Klanu Gwiazdy, Gęsie Pióro, pospiesz się — wymamrotał Jastrzębie Serce, niecierpliwie strzepując ogonem.

Gęsie Pióro rzucił mu gniewne spojrzenie, a potem obrócił się do dwojga młodych kotów stojących przy wejściu do tunelu.

— Pierzasta Łapo, jesteś gotów? — zapytał.

Większy z dwójki, kocur o srebrnym futrze, skłonił nerwowo głowę.

— Tak myślę — miauknął.

— A zatem podejdź tutaj i stań przed Księżycowym Kamieniem — zarządził Gęsie Pióro. — Wkrótce nadejdzie czas, by podzielić się językami z Klanem Gwiazdy.

Pierzasta Łapa zawahał się.

— Ale… ale ja nie wiem, co mówić, gdy spotkam naszych przodków.

— Będziesz wiedział — powiedziała stojąca obok niego młoda kotka. Jej białe futro zalśniło, gdy dotknęła pyskiem jego barku. — Będzie świetnie, zobaczysz. Tak samo jak wtedy, gdy ja zostałam uczennicą Mlecznego Futra!

— Dzięki, Jeżynowa Łapo — wymamrotał Pierzasta Łapa.

Podszedł cicho do Gęsiego Pióra, a Szałwiowy Wąs, Mleczne Futro i Jastrzębie Serce usiedli kilka długości ogona dalej. Jeżynowa Łapa zajęła miejsce u boku swojej mentorki.

Nagle księżyc ukazał się w szczelinie w sklepieniu, wypełniając jaskinię oślepiającym białym światłem. Pierzasta Łapa zatrzymał się i zamrugał ze zdumienia, gdy Księżycowy Kamień przebudził się do życia i zalśnił srebrzyście.

Gęsie Pióro wystąpił do przodu i stanął nad młodym kotem.

— Pierzasta Łapo — miauknął. — Czy pragniesz posiąść najgłębszą wiedzę Klanu Gwiazdy jako medyk Klanu Pioruna?

Pierzasta Łapa skinął głową.

— Tak — wychrypiał z zapartym tchem. Odchrząknął i spróbował ponownie — Pragnę.

— Podążaj więc za mną.

Gęsie Pióro odwrócił się, ogonem przyzywając ucznia do siebie, i kilkoma krokami przybliżył się do Księżycowego Kamienia. Jego jasnobłękitne oczy błyszczały jak bliźniacze księżyce, gdy przemawiał:

— Wojownicy Klanu Gwiazdy, przedstawiam wam tego oto ucznia. Wybrał on ścieżkę medyka. Podzielcie się z nim swą mądrością i przenikliwością, by pojął wasze ścieżki i leczył swój klan zgodnie z waszą wolą. — Strzepnął ogonem na Pierzastą Łapę i wyszeptał: — Połóż się tutaj i przyłóż nos do kamienia.

Pierzasta Łapa prędko zastosował się do polecenia, kładąc się blisko kamienia i wyciągając się, by dotknąć nosem jego błyszczącej powierzchni. Pozostali medycy przesunęli się obok niego, by przyjąć podobne pozycje wokół skały. W ciszy i skrzącym się świetle nowy uczeń medyka zamknął oczy.

Pierzasta Łapa zamrugał oczami i skoczył na równe łapy. Stał aż po pierś w bujnej trawie na polanie w oświetlonym blaskiem słońca lesie. Ponad jego głową szumiały drzewa kołysane ciepłym wietrzykiem. Powietrze było ciężkie od zapachu zwierzyny i mokrej paproci.

— Cześć, Pierzasta Łapo!

Młody kocur obrócił się na pięcie. Poprzez trawę zmierzała w jego stronę pręgowana biała kotka o błękitnych oczach; gdy się zbliżyła, machnęła mu przyjaźnie ogonem na powitanie.

Pierzasta Łapa wbił w nią spojrzenie.

— M-Malwowe Futro! — wydyszał. — Tak za tobą tęskniłem!

— Może i jestem teraz wojowniczką Klanu Gwiazdy, ale zawsze będę przy tobie, mój drogi — zamruczała Malwowe Futro. — Dobrze cię tu widzieć, Pierzasta Łapo. Mam nadzieję, że to pierwszy raz z wielu.

— Też mam taką nadzieję — odparł Pierzasta Łapa.

Malwowe Futro szła dalej, przedzierając się przez trawę, aż dotarła do rudego kocura stojącego na linii drzew; oba koty Klanu Gwiazdy zniknęły razem w poszyciu. Nieopodal miejsca ich zniknięcia kolejny wojownik Klanu Gwiazdy kucał przy niewielkiej sadzawce, chłepcząc wodę. Chwilę później wiewiórka przemknęła przez polanę i wdrapała się na pień dębu; tuż za nią stąpali dwaj następni gwiezdni przodkowie Pierzastej Łapy.

Młody kot ponownie usłyszał swe imię.

— Hej, Pierzasta Łapo! Tutaj!

Pierzasta Łapa rozejrzał się po polanie. Jego spojrzenie spoczęło na czarnym kocurze, niemal schowanym w cieniu pod krzakiem ostrokrzewu. Kot był mały i wychudły, o pysku zszarzałym ze starości. Przyzywał Pierzastą Łapę ogonem.

— Tutaj! — powtórzył głosem cichym i naglącym. — Czy stoisz łapami mocno na ziemi?

Pierzasta Łapa przedarł się przez wysokie trawy i stanął przed kocurem.

— Kim jesteś? Czego chcesz?

— Nazywam się Krecia Skóra — odparł kot. — Mam dla ciebie wiadomość.

Oczy Pierzastej Łapy rozszerzyły się.

— Wiadomość od Klanu Gwiazdy podczas mojej pierwszej wizyty tutaj? — wydyszał. — Wspaniale!

Krecia Skóra chrząknął poirytowany.

— Możesz zmienić zdanie, gdy usłyszysz, czego ona dotyczy.

— Mów dalej.

Krecia Skóra utkwił w Pierzastej Łapie lodowate spojrzenie zielonych oczu.

— Mroczna siła nadciąga — wychrypiał. — Ma moc przekłuć głęboko serce Klanu Pioruna. Zostanie sprowadzona przez medyka Klanu Cienia.

— Co? — pisnął Pierzasta Łapa. — To musi być jakaś pomyłka. Medycy nie mają wrogów i nie przysparzają kłopotów innym klanom.

Krecia Skóra zignorował jego sprzeciw.

— Dawno temu byłem medykiem Klanu Cienia — ciągnął. — Moi pobratymcy i ja wyrządziliśmy wielką krzywdę innemu klanowi — klanowi, który przynależał do lasu tak samo, jak my wszyscy, ale został wypędzony przez nasz egoizm i bezwzględność. Wiedziałem wtedy, że to, co zrobiliśmy, było złe, i czekałem z sercem wypełnionym lękiem na karę, która miała spaść na klany.

— Karę? Jaką? — zapytał ochrypłym głosem Pierzasta Łapa.

— Czas nadszedł! — Zielone oczy Kreciej Skóry były szeroko otwarte i zdawały się wpatrywać daleko przed siebie. — Trucizna wytryśnie z serca Klanu Cienia i rozpłynie się po pozostałych klanach. — Jego głos przeszedł w ciche, upiorne zawodzenie. — Burza krwi i ognia przetoczy się przez las!

Pierzasta Łapa spoglądał z przerażeniem na starego kota. Zanim udało mu się wydobyć głos, potężny czarno-biały kocur przepchnął się przez kępę paproci i podszedł cicho do krzaka ostrokrzewu.

— Krecia Skóro, co robisz? — zapytał ostro. — Dlaczego wyjawiasz ten sekret uczniowi Klanu Pioruna? Nie wiesz przecież, czy czas już nadszedł!

Krecia Skóra prychnął.

— Byłeś kiedyś moim uczniem, Dziurawy Brzuchu, i nie waż się o tym zapominać! Ja wiem, że mam rację.

Dziurawy Brzuch spojrzał na Pierzastą Łapę, po czym przeniósł wzrok z powrotem na Krecią Skórę.

— Wiele się zmieniło — miauknął.

— Co masz na myśli? Co się stanie? — zapytał Pierzasta Łapa drżącym głosem.

Dziurawy Brzuch go zignorował.

— Nie ma powodu, by karać Klan Cienia — ciągnął. — To, co się wydarzyło, należy do przeszłości. Dzięki kodeksowi medyka klany będą bezpieczne.

— Głupiec z ciebie, Dziurawy Brzuchu — warknął Krecia Skóra. — Kodeks medyka w niczym nie pomoże.

— Nie możesz tego wiedzieć! — Krecia Skóra nie odpowiadał, a Dziurawy Brzuch zwrócił się do Pierzastej Łapy. — Proszę, nikomu nic nie mów — miauknął. — Nie ma potrzeby szerzyć paniki, gdy przyszłość osnuta jest mgłą nawet dla Klanu Gwiazdy. Przyrzeknij mi, że nie powiesz o tym żadnemu z pobratymców. Przyrzeknij na życie swoich przodków!

Pierzasta Łapa zamrugał.

— Przyrzekam — wyszeptał.

Dziurawy Brzuch skinął głową.

— Dziękuję, Pierzasta Łapo. Odejdź w pokoju.

Szturchnął Krecią Skórę, by podniósł się na łapy, i poprowadził starego medyka pomiędzy drzewa.

Pierzasta Łapa patrzył za nimi. Po chwili wygramolił się spod krzaka ostrokrzewu i chwiejnym krokiem przemierzył skąpaną w słonecznym blasku polanę.

— Nawet jeśli Krecia Skóra mówił prawdę, to nie ma sensu! — miauknął na głos. — Jak medyk Klanu Cienia mógłby zagrozić Klanowi Pioruna?

Już wkrótce zakończenie serii „Wojownicy. Nowa przepowiednia” — Zachód słońca.

Dodatkowych szczegółów i informacji na temat bieżących wydań dowiecie się z naszego Facebooka i strony internetowej:

Na pierwszą serię cyklu WOJOWNICY składają się:

Wydane po polsku:

Ucieczka w dzicz (tom I)
Ogień i lód (tom II)
Las tajemnic (tom III)
Cisza przed burzą (tom IV)
Niebezpieczna ścieżka (tom V
Czarna godzina (tom VI)

Na serię drugą cyklu WOJOWNICY. NOWA PRZEPOWIEDNIA składają się:

Wydane po polsku:

Północ (tom I)
Wschód księżyca (tom II)
Świt (tom III)
Blask gwiazd (tom IV)
Zmierzch (tom V)
Zachód słońca (tom VI)

Na serię trzecią cyklu WOJOWNICY. POTĘGA TRÓJKI składają się:

Widzenie (tom I)
Mroczna rzeka (tom II)
Wyrzutek (tom III)
Zaćmienie (tom IV)
Długie cienie (tom V
Wschód słońca (tom VI)

Dalsze serie:

Omen of the Stars (czwarta seria)
(sześć tomów)
Dawn of the Clans (piąta seria)
(sześć tomów)
Vision of Shadows (szósta seria)
(sześć tomów)
The Broken Code (siódma seria)
(dwa tomy)

Poza seriami:

Wydane po polsku:

WOJOWNICY. SUPEREDYCJA

Misja Ognistej Gwiazdy
Przepowiednia Błękitnej Gwiazdy
Tajemnica Żółtego Kła właśnie czytasz
(ponadto 8 tomów)

WOJOWNICY. MANGA

Bicz. Początek legendy
Tygrysia Gwiazda i Sasza I . Ucieczka w las
Tygrysia Gwiazda i Sasza II. Szukając Schronienia
Tygrysia Gwiazda i Sasza III. Powrót do klanów

Nadchodzące

Szara Pręga. Zagubiony wojownik
(ponadto 11 tomów)

Kolejne poza serią:

Warriors Field Guide (jeden tom)
Warriors (siedem tomów)
Manga (trzynaście tomów)
Nowele (siedem tomów)