Alan Coleger

Syndrom oszusta, czym jest i jak sobie z nim poradzić

Projektant okładki https://pixabay.com/pl/vectors/tygrys-biznes-zwierz%c4%99-garnitur-1454407/ Pixabay

© Alan Coleger, 2021

© https://pixabay.com/pl/vectors/tygrys-biznes-zwierz%c4%99-garnitur-1454407/ Pixabay, projekt okładki, 2021

Niniejsza książka jest to kompletny poradnik, który tłumaczy czym jest syndrom oszusta i jak sobie z nim poradzić. Przedstawia jakie są podstawowe objawy i oznaki syndromu oszusta oraz przykłady w jaki sposób sami najczęściej oszukujemy samych siebie i z jakiego powodu to robimy. Książka przyda się nie tylko osobą, które odczuwają problemy psychologiczne w związku z osiągnieciem przez nich sukcesów, ale każdemu kto pragnie zagłębić się w tego typu tematyce.

ISBN 978-83-8273-334-1

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Syndrom oszusta, czym jest i jak sobie z nim poradzić

Czym jest syndrom oszusta

Zrzeczenie się odpowiedzialności

Wstęp

Różnica między syndromem oszusta a zwątpieniem w siebie

Jakie są objawy syndromu oszusta?

Wstęp

Niezadowolenie z pracy i wypalenie zawodowe

Podejmowanie odpowiedzialności

Unikanie szukania awansu

Wpływ na zdrowie psychiczne

Wydajność pracy

Co wywołuje syndrom oszusta, jego rodzaje i kto jest na niego podatny?

Co powoduje syndrom oszusta?

Kto jest podatny na syndrom oszusta?

Rodzaje syndromu oszusta

Syndrom oszusta i lęk społeczny

Typowe przykłady ograniczające nasze przekonania, prowadzące do nasilenia syndromu oszusta

Z czym wiąże się syndrom oszusta

Jak radzić sobie z syndromem oszusta?

Wstęp

Korzystaj z mediów społecznościowych umiarkowanie

Oceńmy swoje umiejętności

Ogarnijmy sukces

Opowiedzmy innym o swoich sukcesach

Podzielmy się swoimi uczuciami

Przestańmy porównywać się z innymi

Przestańmy walczyć ze swoimi uczuciami

Skupmy się na innych

Zapiszmy swoje osiągniecia

Zmieńmy swoje myślenie

Podsumowanie

Sposoby, w jakie okłamujemy samych siebie

Ignorancja jest błogością

Jak lubię być widziany

Kwaśne winogrona

Nadmierna pewność siebie

Niepewność siebie

Wybiórcze dane

Zaprzeczanie rzeczywistości

Bibliografia

Alan Coleger

02.12.2021r.

Czym jest syndrom oszusta

Zrzeczenie się odpowiedzialności

Zawarte w książce informacje i porady mają jedynie charakter edukacyjny i informacyjny, nie mogą zastąpić porady lekarza lub terapeuty. Sposoby opisane w książce są przewidziane i mogą być stosowane wyłącznie przez osoby dorosłe. Zawarte w książce porady dotyczą terapii niekonwencjonalnych i mogą być niezgodne ze stanowiskiem medycyny akademickiej. Autor nie jest lekarzem i jego porady nie mogą w żadnym wypadku zastępować konsultacji lekarskiej w tym psychologa, czy psychiatry. W przypadku choroby, a nawet tylko w przypadku ich prawdopodobieństwa, przed przystąpieniem do realizacji porad należy skonsultować się z lekarzem. Wszelkie porady zawarte w książce stosujesz wyłącznie na własną odpowiedzialność.

Wstęp

Szacuje się, że 70 procent ludzi doświadczy w swoim życiu przynajmniej jednego epizodu zespołu oszusta. Mimo jego wszechobecności niewiele osób wie o istnieniu tego zjawiska. Po raz pierwszy ujawniony został w 1978 roku, zespół oszusta nie jest rozpoznawany jako zaburzenie w Podręczniku Diagnostyki i Statystyki Zaburzeń Psychicznych. Więc co to właściwie jest?

Jest to pewnego rodzaju seria doświadczeń[1].

To zjawisko psychologiczne polega na braku wiary w swoje możliwości pomimo obiektywnych dowodów swoich kompetencji. Dla tych osób ani wykształcenie, doświadczenie zawodowe, piastowane stanowiska, czy przejawy powszechnego uznania nie stanowią podstawy do poczucia pewności siebie. Osoby z syndromem oszusta uważają zazwyczaj, że nie zasłużyły na swój sukces.

Osoby posiadające syndrom oszusta uważają. że odniosły sukces tylko dzięki szczęściu, a nie dzięki swojemu talentowi lub kwalifikacjom, został po raz pierwszy zidentyfikowany w 1978 roku przez psychologów Pauline Rose Clance i Suzanne Imes.

Podczas gdy wchodzenie w nową rolę może wywołać epizod, wykazano, że syndrom oszusta dotyka każdego, od odnoszącego największe sukcesy dyrektora generalnego po świeżo upieczonego studenta. W rzeczywistości rzeczywiste zdolności i osiągnięcia nie mają znaczenia. Zdeterminowane osobowości i osoby na szczycie drabiny są tak samo podatne na syndrom oszusta, w wielu przypadkach nawet częściej niż inne grupy osób. Dotyka on osoby, które w życiu odniosły sukces, czy to zawodowy, czy prywatny, jednak nie wiedzą w pełni jak to się stało, że im się powiodło, zrzucając to na przypadek i zwykłe szczęście nie więżąc w to, że to dzięki sobie i własnej pracy ten sukces odniosły.

Co ciekawe, początkowo przypisywano istnienie tego syndromu tylko osiągającym sukcesy zawodowe kobietom. Dopiero w miarę postępu badań okazało się, że syndrom oszusta dotyczy w takiej samej mierze mężczyzn. Tylko, że się do niego rzadziej przyznają!

[1] Audrey Ervin

Różnica między syndromem oszusta a zwątpieniem w siebie

Nie ma nic złego w sporadycznym zwątpieniu w siebie. Większość ekspertów zgadza się, że kluczem jest częstotliwość odczuwanych emocji. Większość ludzi czuje się w pewnym momencie swojego życia jak oszust, zwłaszcza w sytuacjach onieśmielających, niezależnie od tego, czy są na randce w ciemno, w nowej pracy, czy przemawiają przed dużym tłumem.

Na przykład dorastanie to czas, w którym najczęściej wątpimy w siebie. Ważne pytania, które należy sobie zadać, to, czy nasze zwątpienie w siebie jest odpowiednie rozwojowo? Czy jest to dokuczliwe, uporczywe ciągłe doświadczenie? A może jest to tymczasowe, sytuacyjne doświadczenie?

Jakie są objawy syndromu oszusta?

Wstęp

Skąd wiemy, że mamy syndrom oszusta? Chociaż nie ma oficjalnej diagnozy, oto lista przykładowych oznak wskazujących, że możemy go posiadać.

Zespół oszusta jest często związany z lękiem jako cechą, uogólnionym zespołem lękowym i zespołem lęku społecznego. „Klinicznie nie widuję się wielu ludzi z zespołem oszusta, którzy nie odczuwają lęku. Wszechobecne zwątpienie w siebie charakteryzuje nasze przeszłe, obecne i przyszłe doświadczenia. Doświadczamy uporczywego strachu, że zostaniemy „wykryci” lub uznani za oszusta, pomimo obiektywnych sukcesów. Kiedy osiągamy sukces, przypisujemy to szczęściu, lub opisujemy je jako przypadek. Zamiast szczęścia i dumy możemy poczuć ulgę, a nawet rozpacz. Szukamy potwierdzenia u autorytetów, takich jak szef, lub członek rodziny i pozwalamy im moc decydować, czy odnieśliśmy sukcesy, czy nie. Podstawowe objawy syndromu oszusta przedstawione zostały poniżej.

Niezadowolenie z pracy i wypalenie zawodowe

W niektórych przypadkach dana osoba może nie czuć się wystarczająco zagrożona w swojej pracy, natomiast strach przed porażką lub odkryciem własnych wad powstrzymuje ją przed poszukiwaniem awansu, lub braniem na siebie dodatkowej odpowiedzialności.

Ponieważ dana osoba pracująca nad przezwyciężeniem poczucia nieadekwatności, może również mieć większe ryzyko, że szybciej wystąpi u niej wypalenie zawodowe.

Bardzo często osoby z syndromem oszusta mają tendencję do pozostawania na swoich pozycjach, ponieważ nie wierzą, że mogą wykonywać własną pracę znacznie lepiej niż do tej pory. Osoba może nie doceniać swoich umiejętności, lub nie rozpoznawać, w jaki sposób inne zadania mogą wpływać motywująco na podniesienie własnych kompetencji.

Podejmowanie odpowiedzialności

Osoby z syndromem oszusta mogą skupić się głównie na ograniczonych zadaniach, zamiast podejmować dodatkowe obowiązki, które mogą udowodnić ich umiejętności.

[1] Sven Max Litzke, Horst Schuh, Stres mobbing i wypalanie
zawodowe, 2007r.

[1] bénabou & tirole 2002r.

[1] Benabou i Tirole, 2004

[1] Alan Coleger, Jak poznać oszusta, również w Internecie, 2021r.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.