c

y

a

n

m

a

g

e

n

t

a

yb

e

l

l

l

a

c

k

o

w

C

z

y

t

e

l

n

i

c

y

o

k

s

i

ążc

e

:

T

a

j

e

m

n

i

c

a

S

t

a

r

e

g

o

W

i

t

r

a

ża

.

W

s

p

i

r

a

l

i

z

ła

j

u

ż o

d

p

i

e

r

w

s

z

y

c

h

s

t

r

o

n

p

o

r

y

w

a

c

z

y

t

e

l

n

i

k

a

w

w

i

r

t

a

j

e

m

n

i

c

.

R

a

z

e

m

z

M

a

r

t

ą

i

j

e

j

p

r

z

y

j

a

c

i

ó

łm

i

s

t

a

r

a

ła

m

s

i

ę r

o

z

w

i

k

ła

ć n

o

w

e

w

p

i

s

y

w

k

s

i

ęd

z

e

ży

c

z

e

ń.

T

a

j

e

m

n

i

c

e

,

r

o

d

z

i

n

n

e

s

e

k

r

e

t

y

,

z

a

g

i

n

i

o

n

e

s

k

a

r

b

y

… K

o

m

u

m

o

żn

a

u

f

a

ć,

a

k

o

m

u

n

i

e

?

W

t

e

j

c

z

ęśc

i

b

o

h

a

t

e

r

o

w

i

e

m

u

s

z

ą s

t

a

w

i

ć c

z

o

ła

n

i

e

t

y

l

k

o

z

łu

,

a

l

e

i

s

w

o

i

m

s

ła

b

o

śc

i

o

m

.

S

k

ąd

m

o

żn

a

w

i

e

d

z

i

e

ć,

k

t

o

j

e

s

t

p

r

z

y

j

a

c

i

e

l

e

m

,

a

k

t

o

t

y

l

k

o

u

d

a

j

e

?

S

p

i

r

a

l

n

e

k

r

ęg

i

n

i

e

z

w

i

a

s

t

u

j

ą n

i

c

d

o

b

r

e

g

o

.

U

l

e

g

ła

m

c

z

a

r

o

m

m

a

g

i

c

z

n

y

c

h

s

z

k

i

e

łe

k

,

l

ęk

a

ła

m

s

i

ę k

r

a

i

n

y

c

i

e

m

n

o

śc

i

,

a

w

p

r

z

y

g

o

d

ę w

k

r

ęc

i

ła

m

s

i

ę b

e

z

g

r

a

n

i

c

! C

o

k

r

y

j

ą

p

o

d

z

i

e

m

i

a

?

J

a

k

i

e

i

n

t

e

n

c

j

e

m

a

w

r

ó

g

?

C

z

y

s

i

ę b

a

ła

m

?

O

c

z

y

w

i

śc

i

e

,

t

y

l

k

o

g

łu

p

i

s

i

ę n

i

e

b

o

i

,

a

l

e

t

o

w

ła

śn

i

e

s

ą u

r

o

k

i

p

r

z

y

g

o

d

y

.

W

i

k

t

o

r

i

a

T

a

j

e

m

n

i

c

a

S

t

a

r

e

g

o

W

i

t

r

a

ża

t

o

c

y

k

l

o

p

o

w

i

e

śc

i

o

n

i

e

z

w

y

k

ły

c

h

p

r

z

y

g

o

d

a

c

h

g

r

u

p

y

n

a

s

t

o

l

a

t

k

ó

w

,

w

k

t

ó

r

e

j

W

p

i

ąt

e

j

c

z

ęśc

i

w

k

o

ńc

u

j

e

s

t

i

p

i

e

s

! A

l

e

t

o

n

i

e

s

ło

d

k

i

p

s

i

a

k

!

p

r

y

m

w

i

e

d

z

i

e

d

z

i

e

w

c

z

y

n

a

o

n

a

d

n

a

t

u

r

a

l

n

y

c

h

z

d

o

l

n

o

śc

i

a

c

h

.

R

a

c

z

e

j

m

r

o

c

z

n

e

,

w

śc

i

e

k

łe

p

s

i

s

k

o

– o

d

o

ść s

u

g

e

s

t

y

w

n

y

m

M

a

r

t

a

u

r

o

d

z

i

ła

s

i

ę w

P

o

l

s

c

e

,

a

l

e

c

a

łe

ży

c

i

e

m

i

e

s

z

k

a

ła

i

m

i

e

n

i

u

– C

e

r

b

e

r

! Z

d

r

a

d

z

ę t

y

l

k

o

,

że

p

i

e

s

b

ęd

z

i

e

b

l

i

s

k

o

p

o

z

a

j

e

j

g

r

a

n

i

c

a

m

i

.

P

e

w

n

e

g

o

r

a

z

u

p

r

z

y

j

e

żd

ża

z

w

i

ąz

a

n

y

z

J

ó

z

e

f

i

n

ą.

n

a

w

a

k

a

c

j

e

n

a

W

a

r

m

i

ę i

t

a

m

p

o

z

o

s

t

a

j

e

p

o

d

o

p

i

e

k

ą w

u

j

k

a

P

i

ąt

a

c

z

ęść – j

a

k

i

p

o

p

r

z

e

d

n

i

e

– j

e

s

t

r

ó

w

n

i

e

t

a

j

e

m

n

i

c

z

a

J

u

r

k

a

– s

t

a

r

s

z

e

g

o

p

a

n

a

,

o

j

c

a

c

h

r

z

e

s

t

n

e

g

o

s

w

o

j

e

g

o

t

a

t

y

.

i

w

c

i

ąg

a

j

ąc

a

.

I

t

a

k

j

a

k

w

e

w

c

z

e

śn

i

e

j

s

z

y

c

h

– g

d

y

c

z

y

t

e

l

n

i

k

o

w

i

w

y

d

a

j

e

s

i

ę j

u

ż,

że

p

o

z

n

a

r

o

z

w

i

ąz

a

n

i

e

z

a

g

a

d

k

i

– o

k

a

z

u

j

e

s

i

ę,

w

a

R

o

s

o

l

s

k

a

– t

o

k

o

l

e

j

n

a

o

d

s

ło

n

a

u

z

n

a

n

e

j

j

u

ż

E

W

r

a

z

z

w

n

u

k

a

m

i

g

o

s

p

o

d

a

r

z

a

m

i

e

s

z

k

a

w

d

o

m

u

p

e

łn

y

m

że

s

k

o

m

p

l

i

k

o

w

a

ła

s

i

ę o

n

a

j

e

s

z

c

z

e

b

a

r

d

z

i

e

j

.

a

u

t

o

r

k

i

p

u

b

l

i

k

u

j

ąc

e

j

d

o

t

y

c

h

c

z

a

s

p

o

d

p

s

e

u

d

o

n

i

-

a

n

t

y

k

ó

w

i

d

z

i

e

ł s

z

t

u

k

i

,

w

d

o

m

u

,

g

d

z

i

e

t

c

h

n

i

e

n

i

e

[

… ]

t

o

n

o

w

e

t

a

j

e

m

n

i

c

e

,

n

o

w

e

p

o

s

t

a

c

i

e

,

n

o

w

e

m

r

o

c

z

n

e

t

a

j

e

m

n

i

c

y

z

i

e

j

e

z

k

a

żd

e

g

o

k

ąt

a

.

m

e

m

M

a

r

t

a

O

s

a

.

T

y

m

r

a

z

e

m

j

e

d

n

a

k

d

e

b

i

u

t

u

j

ą-

p

r

z

e

d

m

i

o

t

y

– a

l

e

w

c

i

ąż t

a

s

a

m

a

r

a

d

o

ść z

p

r

z

e

ży

w

a

n

i

a

c

e

j

w

p

o

w

i

e

śc

i

m

ło

d

z

i

e

żo

w

e

j

.

r

a

z

e

m

z

b

o

h

a

t

e

r

a

m

i

i

c

h

n

i

e

z

w

y

k

ły

c

h

p

r

z

y

g

ó

d

!

T

a

j

e

m

n

i

c

a

S

t

a

r

e

g

o

W

i

t

r

a

ża

.

W

s

p

i

r

a

l

i

z

ła

P

i

s

a

r

k

a

,

k

t

ó

r

a

z

a

c

z

ęła

o

d

k

s

i

ąże

k

d

l

a

d

o

r

o

s

ły

c

h

,

Św

i

a

t

ło

i

M

r

o

k

o

d

z

a

w

s

z

e

t

o

c

z

ą n

i

e

u

s

t

a

j

ąc

ą w

a

l

k

ę.

M

a

r

t

a

z

g

r

a

b

n

i

e

p

r

z

e

n

i

o

s

ła

s

w

o

j

e

u

l

u

b

i

o

n

e

m

o

t

y

w

y

– t

a

-

K

t

o

w

n

i

e

j

z

w

y

c

i

ęży

?

K

t

o

k

o

g

o

p

r

z

e

c

i

ąg

n

i

e

j

e

m

n

i

c

y

,

s

k

a

r

b

u

,

p

r

z

y

j

a

źn

i

,

p

r

z

y

r

o

d

y

.

.

.

w

św

i

a

t

n

a

s

w

o

j

ą s

t

r

o

n

ę?

P

i

ąt

y

t

o

m

n

o

s

i

t

y

t

u

ł W

s

p

i

r

a

l

i

z

ła

.

P

r

z

e

c

z

y

t

a

ła

m

g

o

j

e

d

n

y

m

n

a

s

t

o

l

a

t

k

ó

w

,

a

z

r

o

b

i

ła

t

o

z

w

i

e

l

k

i

m

w

d

z

i

ęk

i

e

m

,

S

t

r

a

żn

i

c

z

k

a

św

i

a

t

ła

m

u

s

i

s

t

a

n

ąć d

o

t

r

u

d

n

e

j

t

c

h

e

m

,

z

w

i

e

l

k

i

m

s

t

r

a

c

h

e

m

,

a

c

z

a

s

e

m

n

a

w

e

t

p

r

z

e

r

a

że

n

i

e

m

.

j

ęz

y

k

o

w

ą l

e

k

k

o

śc

i

ą i

h

u

m

o

r

e

m

.

J

a

k

s

a

m

a

p

r

ó

b

y

o

d

w

a

g

i

i

u

f

n

o

śc

i

i

w

r

a

z

z

K

s

i

ęc

i

e

m

M

r

o

k

u

B

a

ła

m

s

i

ę b

a

r

d

z

o

o

l

o

s

y

M

a

r

t

y

z

a

k

a

żd

y

m

r

a

z

e

m

,

g

d

y

p

o

w

i

a

d

a

,

w

p

r

z

e

d

s

t

a

w

i

o

n

y

t

u

św

i

a

t

f

a

n

t

a

z

j

i

p

r

z

e

k

r

o

c

z

y

ć g

r

a

n

i

c

e

m

r

o

c

z

n

e

g

o

św

i

a

t

a

.

s

c

h

o

d

z

i

ła

d

o

p

o

d

z

i

e

m

i

.

O

b

a

w

i

a

ła

m

s

i

ę,

że

d

u

s

z

ą A

d

a

m

a

w

k

r

o

c

z

y

ła

,

g

d

y

p

o

d

c

z

a

s

k

i

l

k

u

d

n

i

o

w

e

g

o

C

z

y

s

t

u

d

n

i

a

d

u

s

z

w

y

p

u

śc

i

z

e

s

w

o

j

e

g

o

w

n

ęt

r

z

a

z

a

w

ła

d

n

i

e

c

i

e

m

n

a

m

o

c

.

C

a

ły

m

s

e

r

c

e

m

w

s

p

i

e

r

a

ła

m

p

a

n

i

ą

Z

o

f

i

ę w

w

a

l

c

e

z

s

z

a

n

t

r

a

p

ą J

ó

z

e

f

i

n

ą,

k

t

ó

r

a

t

w

o

r

z

y

ła

s

p

i

r

a

l

ę

św

i

a

t

ło

?

C

z

y

l

a

b

i

r

y

n

t

w

e

s

t

c

h

n

i

e

ń j

u

ż n

a

z

a

w

s

z

e

w

y

p

o

c

z

y

n

k

u

w

p

e

w

n

y

m

p

i

ęk

n

y

m

,

p

e

łn

y

m

z

ła

.

W

y

j

ąt

k

o

w

o

w

r

e

d

n

a

o

s

o

b

a

.

M

a

g

i

c

z

n

a

e

k

i

p

a

p

o

r

a

d

z

i

ła

z

a

t

r

z

y

m

a

s

w

e

g

o

k

s

i

ęc

i

a

?

a

n

t

y

k

ó

w

d

o

m

u

,

n

o

c

ą w

y

s

t

r

a

s

z

y

ła

j

ą s

t

a

r

a

s

z

a

f

a

.

s

o

b

i

e

z

n

i

ą d

o

s

k

o

n

a

l

e

.

B

a

r

d

z

o

c

h

c

i

a

ła

b

y

m

m

i

e

ć t

a

k

i

e

K

o

m

u

u

d

a

s

i

ę u

m

k

n

ąć p

r

z

e

z

n

a

c

z

e

n

i

u

?

T

a

j

e

m

n

i

c

a

S

t

a

r

e

g

o

W

i

t

r

a

ża

m

i

a

ła

b

y

ć k

r

ó

t

k

i

m

p

r

z

y

j

a

c

i

ó

łk

i

j

a

k

M

a

r

t

a

.

C

h

o

c

i

a

ż w

ła

śc

i

w

i

e

m

o

j

ą o

s

o

b

i

s

t

ą

N

o

w

e

p

o

s

t

a

c

i

e

o

d

k

r

y

j

ą r

o

d

z

i

n

n

e

t

a

j

e

m

n

i

c

e

H

e

l

c

i

ę m

a

m

i

A

l

i

c

j

ę t

e

ż,

w

i

ęc

m

o

że

W

e

r

k

ę t

e

ż o

d

n

a

j

d

ę.

o

p

o

w

i

a

d

a

n

i

e

m

p

r

z

y

g

o

t

o

w

a

n

y

m

n

a

w

i

e

c

z

o

r

e

k

c

z

a

r

n

e

j

s

łu

żk

i

… c

z

y

n

a

c

o

ś s

i

ę p

r

z

y

d

a

d

z

ą?

c

z

y

t

e

l

n

i

c

z

y

w

s

z

k

o

l

e

.

O

p

o

w

i

a

d

a

n

i

e

r

o

z

r

o

s

ło

s

i

ę

T

e

g

o

w

s

z

y

s

t

k

i

e

g

o

d

o

w

i

e

c

i

e

s

i

ę,

p

o

d

ąża

j

ąc

S

o

n

i

a

d

o

k

i

l

k

u

s

p

o

r

y

c

h

t

o

m

ó

w

.

P

i

s

a

r

k

a

j

e

s

t

t

e

ż a

u

t

o

r

k

ą

z

a

w

s

k

a

z

ó

w

k

a

m

i

m

e

d

a

l

i

o

n

u

E

l

e

o

n

o

r

y

.

b

o

g

a

t

o

i

l

u

s

t

r

o

w

a

n

e

j

s

e

r

i

i

o

p

o

w

i

e

śc

i

d

l

a

S

e

r

i

a

k

s

i

ąże

k

d

l

a

d

z

i

e

c

i

T

a

j

e

m

n

i

c

a

S

t

a

r

e

g

o

W

i

t

r

a

ża

b

a

r

d

z

o

p

r

z

e

d

s

z

k

o

l

a

k

ó

w

,

k

t

ó

r

e

p

o

d

w

s

p

ó

l

n

y

m

t

y

t

u

łe

m

m

n

i

e

z

a

i

n

t

e

r

e

s

o

w

a

ła

i

w

c

i

ąg

n

ęła

,

p

o

m

i

m

o

m

o

i

c

h

B

a

j

e

c

z

k

i

B

a

b

e

c

z

k

i

z

d

o

b

y

w

a

j

ą s

e

r

c

a

m

a

l

u

c

h

ó

w

.

c

z

t

e

r

d

z

i

e

s

t

u

w

i

o

s

e

n

.

[

… ]

H

i

s

t

o

r

i

a

g

r

u

p

k

i

p

r

z

y

j

a

c

i

ó

ł w

i

e

l

e

m

o

że

n

a

s

,

d

o

r

o

s

ły

c

h

n

a

u

c

z

y

ć.

W

y

d

a

j

e

m

i

s

i

ę,

że

p

r

z

e

d

e

w

s

z

y

s

t

k

i

m

w

a

r

t

o

p

r

z

y

p

o

m

n

i

e

ć s

o

b

i

e

,

że

d

o

b

r

o

z

w

y

c

i

ęża

n

a

d

z

łe

m

,

św

i

a

t

ło

z

a

w

s

z

e

r

o

z

św

i

e

t

l

i

m

r

o

k

,

a

p

r

z

y

j

a

źń m

a

W

s

e

r

i

i

T

a

j

e

m

n

i

c

a

S

t

a

r

e

g

o

W

i

t

r

a

ża

u

k

a

z

a

ły

s

i

ę:

p

r

z

e

o

g

r

o

m

n

ą m

o

c

.

N

i

e

s

t

e

t

y

w

d

z

i

s

i

e

j

s

z

y

c

h

c

z

a

s

a

c

h

p

r

a

w

d

z

i

w

y

c

h

p

r

z

y

j

a

c

i

ó

ł r

z

a

d

k

o

s

i

ę s

p

o

t

y

k

a

.

Z

i

e

l

o

n

o

o

k

a

M

a

r

t

a

m

a

i

c

h

k

i

l

k

o

r

o

,

n

a

w

e

t

p

o

śr

ó

d

c

h

o

d

z

ąc

y

c

h

s

w

o

i

m

i

śc

i

e

żk

a

m

i

k

o

t

ó

w

.

D

z

i

e

c

i

o

m

ży

c

z

ę w

i

e

l

u

m

a

g

i

c

z

n

y

c

h

c

h

w

i

l

p

o

d

c

z

a

s

z

g

łęb

i

a

n

i

a

t

a

j

e

m

n

i

c

s

t

a

r

e

g

o

w

i

t

r

a

ża

i

n

i

e

t

y

l

k

o

.

I

S

B

N

:

9

7

3

-

6

5

6

6

5

E

w

a

(

m

a

m

a

S

o

n

i

)

Redakcja: Iwona Dudzińska

Korekta: Patrycja Jakubik

Projekt okładki, ilustracje: Szymon Zaremba Fotografia Autorki: Dawid Mazur Na okładce wykorzystano kompozycję witrażową autorstwa Stanisława Wyspiańskiego (Hotel Pollera, Kraków), fot.: Wojciech Jedliński

© Copyright by Wydawnictwo Edukacyjne, Kraków 2018

© Copyright by Ewa Rosolska, 2018

ISBN 978-83-65669-31-5

Opracowanie typograficzne: Irena Walachowska Druk: Drukarnia Skleniarz, Kraków Wydawnictwo Edukacyjne

Kraków, ul. Wielkotyrnowska 35

www.we.pl | handel@we.pl | 12 638 00 50

Mojemu Tacie

Opowieść pierwsza

O pożółkłym planie

wmrocznej sali archiwum miejskiego kędzierzawy student ślęczał nad starymi dokumentami. Zupeł-

nie niedawno natrafił na niezwykłe plany. Teraz delikatnie rozkładał kruszący się pergamin i zastanawiał się nad jego pochodzeniem. Wiedział, że na plan naniesiony jest kształt fundamentów starej budowli, ale nie to go ciekawiło. Plany nie sięgały początków budowy strażnicy krzyżackiej w Bezławkach. Obrys obiektu naniesiono na plan, kiedy strażnica już stała. „Może plan powstał podczas rozbudowy zamku?” – zastanawiał się. Tego jeszcze nie wiedział. Zaj-mowało go zupełnie coś innego. Coś, co od razu przykuło jego uwagę. Na planie naniesione były zagadkowe symbole. Jeden z nich znajdował się dokładnie w miejscu czarnego obelisku.

Cztery pozostałe – w równych odstępach od niego. Wszystkie wpisane były w spiralne okręgi. Gdzieś już widział te symbole.

Tylko gdzie?

Srebrna tafla lustra lśniła w świetle porannego słońca.

Już trzeci raz Marta stawała przed zwierciadłem, wdziewając krochmalony fartuszek. Bez skutku. Helena się nie zjawiała.

7

Opowieść pierwsza

– Coś cię martwi, Martusiu? – Od drzwi swojej sypialni usłyszała ciepły głos pani Zofii. – Coś się stało?

Pani Zosia wciąż mówiła do niej jak do małej dziewczynki, która dwa lata temu zjawiła się w domu jej pracodawcy i zamie-szała całym ich życiem. Ale Marta już nie przypominała tamtej istoty o wielkich zielonych oczach. Jednak nie kolor jej oczu się zmienił, nie – przydługa blond grzywka, nawet nie – zielone bojówki. To wyraz jej zielonego spojrzenia był zupełnie inny.

Czynił ją doroślejszą, mądrzejszą i dużo bardziej tajemniczą.

– Nie. Chyba nie – odpowiedziała i zaczęła pośpiesznie rozwiązywać szelki staromodnego wdzianka.

– Nie ściemniaj mi, kochana. – Gosposia podparła się pod boki i spojrzała spode łba wprost w zielone oczy dziew-czyny. – Za dobrze cię znam.

– Pani Zosiu… – Marta z rozmachem siadła na brzegu złotego łóżka swojej wakacyjnej sypialni. – Już trzeci raz próbuję spotkać się z Heleną, a ona nie przybywa na moje wezwania. Zwykle czekała na mnie niecierpliwie… a teraz nic.

Jakby się obraziła… albo coś.

– A miała powód?

– Skąd!

– Może coś się u niej, nie daj Boże, niedobrego wydarzyło?

Może jakiś wypadek?

Pulchna gospodyni w przykrótkiej, wąskiej spódniczce przerażona zakryła usta, jakby chciała zatrzymać wypowiada-8

O pożółkłym planie

ne słowa. Jej spojrzenie przybrało wyraz niepokoju, bo dziewczynę z drugiej strony lustra bardzo lubiła.

– Raczej nie. – Marta zaprzeczyła, jednak bez większego przekonania. – Kiedy widziałyśmy się ostatnio, była w dosko-nałej formie. Nic nie wskazywało, że miałoby się coś zmienić.

– No, wiesz Marta, wypadki mają to do siebie, że zwykle są nagłe – zauważyła kobieta.

– Tak. Wiem, źle się wyraziłam – westchnęła. – Mówiła tylko, że na okres lata przyjeżdża jej siostra. Może to nią jest tak zajęta?

– Ta, z którą nie może się dogadać?

– Innej nie ma – dziewczyna rozłożyła ręce. – Antonina.

– Może… to właśnie jest ten wypadek?

– Myśli pani? Chociaż, może tak być. – Marcie przypo-mniało się, jak Helena narzekała na siostrę. Nigdy nie umia-

ły się porozumieć. Antonina, o sześć lat starsza od Heleny, traktowała ją jak piąte koło u wozu. Kiedy Helena skarżyła się mamie albo tacie, siostra nagle stawała się słodka niczym lukrecja i miła jak puchaty kotek. Nikt nie wierzył młodszej córce, która od pewnego czasu zaczęła chodzić własnymi dro-gami i bardzo się zmieniła.

– Uwierzyłabyś, Marta? – Zadowolona Wera wymachiwa-

ła prawie pustym plecakiem. Szły wolniutko, krok za krokiem 9

Opowieść pierwsza

po słonecznej drodze w stronę wsi. – Jeszcze w zeszłym roku o mało nie kiblowałam z biologi , a dziś wracam z pierwszą nagrodą z olimpiady biologicznej. Nieprawdopodobne!

– No właśnie. Jak to się stało? Tak polubiłaś biologię?

– Oszalałaś? – Przystanęła i spojrzała na Martę jak na kosmitkę. Pomyślała sobie, że o wszystko można ją było podejrzewać, ale nie o to, że polubiła biologię.

– No, to co?

– To wszystko ze strachu – uśmiechnęła się cierpko. – Tak się bałam, że pani Małgosia odkryje ten mój fart i nie popu-

ści mi od września, że przez wakacje nadrobiłam zaległości.

No i trochę się rozpędziłam.

– To znaczy?

– Pod koniec wakacji zabrałam się za książkę do drugiej klasy – przyznała już nieco ciszej.

– Widziałam, jak dobrze ci szło. – Marta pokiwała głową z uznaniem. – Jednak polubiłaś biologię?

– Marta! – Weronika znów przystanęła i spojrzała na koleżankę z wyrzutem. – Kto jak kto, ale ty nie powinnaś opowiadać takich bzdur. Polubić? – Prychnęła pogardliwie i znów wolnym krokiem ruszyła przed siebie. – A co tu lubić?

To nudziarstwo… ale nauczyć się trzeba było.

– To po co uczyłaś się do przodu?

– No, przecież ci mówiłam. Ze strachu… i trochę z cie-kawości. – Nagle przystanęła i szarpnęła Martę za rękaw.

10

O pożółkłym planie

– Cholera, Marta, ty masz rację!

– Że co? – uśmiechnęła się rozbawiona. Niemożliwe wydawało się jej, że tylko Weronika nie była świadoma swojej nowej fascynacji. Wszyscy zauważyli, że nie miała sobie równych w dociekliwości, w zmaganiu się z nowymi zadania-mi stawianymi przez wymagającą nauczycielkę. Marta nie potrzebowała do tego swojego rubinu, żeby wiedzieć, co Wera czuła.

– Ja to chyba lubię!

– Chyba? Jeszcze masz jakieś wątpliwości?

Weronika obejrzała się za siebie. Nagły ryk, jaki rozległ się tuż za ich plecami, skłonił je do zejścia z mało ruchliwej szosy.

Zza zakrętu wyjechał czarny rumak.

– Czy to nie ten przystojny student? – Weronika okryła się pąsem oczekiwania. Wieść o bliskiej znajomości Marty i Adama stała się na jakiś czas krążącą po szkole sensacyjną plotką.

Był na praktykach studenckich w ich szkole. Większość dziewczyn podkochiwała się w przystojnym, mrocznym rycerzu.

– No… tak. To chyba Adam – potwierdziła i natychmiast sprawdziła obecność srebrnego kluczyka. Wisiał na łańcuszku, skryty pod koszulką. Nie spodziewała się zobaczyć Adama, bowiem do końca czerwca miał jakieś ważne zadanie. Nie wiedziała jakie. Ścigacz Adama zatrzymał się przy dziewczy-nach. Chłopak zdjął kask. Burza czarnych loków wysypała się spod niego, błysnęły czarne oczy.

11

Opowieść pierwsza

– Witam, urocze panie – uśmiechnął się do dziewczyn.

Teraz już Weronika przypominała dobrze dojrzały pomidor.

Rumieńcem mogłaby nawet konkurować z burakiem. – Już po szkole?

– Jeszcze tylko jutro po świadectwa – radośnie odpowiedziała Marta. – I na tym koniec roboty. Nie, Werka? – zagadnę-

ła spąsowiałą koleżankę.

– Yyy, no – bąknęła tylko i wbiła oczy w asfalt.

Marta pomyślała, że jak tak dalej pójdzie, to i historii zacznie się uczyć z większym zapałem.

– Podrzucić was do domu? – spojrzał zaczepnie na Weronikę. Dziewczyna w tej chwili obejrzała się przez ramię i zaklęła w duchu. Stali pod jej bramą. A niech to! Nici z przejażdżki.

Westchnęła rozczarowana i zazdrośnie spojrzała na czarny ścigacz.

– Tu mieszkam – westchnęła.

– To cóż… innym razem? – Adam uśmiechnął się na widok zawodu w jej oczach. – Na pewno zdarzy się jeszcze okazja.

– Na pewno – przytaknęła bez wiary w to, co mówi. – To, na razie! – machnęła plecakiem. – Muszę już iść.

Zerkała zazdrośnie zza drewnianej bramy, gdy Marta siadała za mrocznym studentem i obejmowała go w pasie.

Po chwili, z głośnym rykiem silnika, odjechali. Poczuła już 12

O pożółkłym planie

tylko zapach spalin z rury wydechowej. Westchnęła smętnie i ruszyła w stronę domu.

Starszy pan siedział na werandzie swojej chałupy i z kie-liszka na wysokiej nóżce z lubością popijał czerwone wino.

Gruby szary kot z połówką ogona leżał na jego kolanach.

Mruczał z zadowoleniem, bo udało mu się ujść spod ścier-ki rozwścieczonej gospodyni. Pani Zosia nakryła go, jak z wielkim wysiłkiem wyciągał z talerza dużą kiełbasę. Zosta-

ła po śniadaniu, a kobieta tylko na moment odwróciła oczy od stołu. Łakomy kot natychmiast wykorzystał okazję i sam się poczęstował. Już tak miał w zwyczaju… nie czekać na zaproszenie.

– Jednego nie rozumiem. – Stała teraz w niebezpiecznej dla kota odległości, więc rozłożył się na kolanach swojego pana, jak naleśnik. – Jak ma podbiec kawałeczek, to ten gruby brzuch zawsze mu przeszkadza. Ale niech tylko na chwilę wyjdę do kuchni, natychmiast w jadalni znikają smakołyki z talerzy. Jak on to robi?

– Czary, moja droga, czary. – Jerzy westchnął rozbawiony i delikatnymi ruchami uspokajał wystraszonego kocura.

– Akurat! – prychnęła. Doskonale pamiętała wydarzenia ostatniego lata, łakomstwo grubego kota bynajmniej nie mie-

ściło się w ramach tamtych nadzwyczajnych wydarzeń!

13

Opowieść pierwsza

Nagle do ich uszu doszedł ryk motoru. Oboje go znali.

Spojrzeli w stronę przydrożnej kapliczki, gdzie po chwili zatrzymał się mroczny rycerz.

– Oho, nasz książę ciemności – odezwał się Jerzy.

– Oby jednak nie. – Pani Zosia pokręciła z zatroskaniem głową. – Oby jednak nie.

Jeszcze nie ucichł ryk silnika, kiedy Marta zsiadła z sio-dełka i biegiem ruszyła w stronę wujka Jurka. Na jej widok Zbój zjeżył się niemiłosiernie i prychając na rozpędzoną dziewczynę, zeskoczył w iglaki.

– A tobie co się stało? – zdziwił się starszy pan. Spojrzał

ciekawie za Zbójem. Ociężałość jego pupila już od dawna go martwiła. Bał się, że przybierając na wadze w takim tempie, za chwilę osiągnie wagę tygrysa. Choć odwagą zdecydowanie mu nie dorównywał. – Cóż cię tak cieszy, waćpanno? Czyżbyś poczuła się uwolniona z okowów edukacji?

– Co? O czym ty mówisz, wujku? – Marta dmuchnęła w za długą grzywkę. Mimo bujającego się na czubku głowy koczka, wciąż miała opadającą na zielone oczy grzywkę.

– Cieszysz się na wakacje? – uprościł pytanie.

– Jasne! Nareszcie wolność!

Zaśmiał się pod białym wąsem i przeniósł uwagę na gościa w czarnej skórze. Adam wyjmował zza pazuchy jakieś papiery i zdecydowanym krokiem zmierzał na ganek chałupy.

14

O pożółkłym planie

– Witam, pani Zosiu. – Adam skłonił się szarmancko, jak to miał w zwyczaju. – Dzień dobry, panie Jerzy.

– Witaj. Cóż tam ciekawego skrywasz, przyjacielu? – Starszy pan uniósł jedną brew. Nie trzeba było być jasnowidzem, by dostrzec, że Adam przybywa z jakąś sensacją. – Widzę po minie, że masz jakąś bombę. Zgadłem?

– Jak zwykle – uśmiechnął się tajemniczo. – Coś odkry-

łem.

Na te słowa Marta przestała gonić grubego kota i rzu-cając plecak na ganek, podeszła bliżej. Z zainteresowaniem patrzyła na rozkładane przez Adama arkusze. Skwapliwie wygładzał je dłonią.

– Jak można było to tak pognieść? – Trochę się zirytowała, kiedy zobaczyła dziwne rysunki. Bardzo dbała o swoje książ-

ki, zwłaszcza o księgę życzeń. Po chwili zaintrygowały ją znaki i poczuła przypływ adrenaliny. Zaczęło robić się ciekawie.

Podeszła bliżej.

– To tylko ksero – uspokoił ją. – Nie dali mi oryginału.

– Co tam masz, młody człowieku?

– Spójrzcie! – Młodzian z zadowoleniem patrzył na roz-

łożony arkusz papieru. – Znalazłem te plany w archiwum miejskim. Są z czasu rozbudowy strażnicy. Sprawdziłem.

– I co?

– Niepokoją mnie te znaki. – Wskazał po kolei pięć 15

Opowieść pierwsza

znaków w spiralnych kręgach. Wszystkie, połączone odcinka-mi, tworzyły kanciaste koło, a raczej pięciokąt.

– To te odciski palców olbrzyma z komnaty ciemno-

ści. – Marta przyjrzała się im bliżej. – Już je widzieliśmy. I co?

– powtórzyła pytanie.

Adam się nie odzywał. Wiedział, że znaki na kamiennych monolitach widzieli już wszyscy, którzy uwikłali się w zeszłoroczną awanturę pod strażnicą. Były też na obrazie w salonie, w domu, w ogrodzie, a także w skryptorium, w miejscu, gdzie znaleźli dusze Eleonory i Mroku.

– Nie o te znaki mi chodzi – nachylił się nad planem

– tylko o te. – Wskazał dziwne kliny w samym centrum spiralnych kręgów. – Nie wiem co to, ale coś mi się plącze po głowie.

Mam to już niemal na granicy przypomnienia.

– Oj, znam to uczucie – westchnął Jerzy. – Coś jest tuż, tuż… na samym wierzchu i za nic nie można sobie przypomnieć.

Marta nagle się wyprostowała. Rzuciła im spojrzenie zielonych jak trawa oczu i odwróciwszy się na pięcie, ruszyła w stronę ogrodu. Przeskakując przez iglaki, pognała do domu w ogrodzie.

– Mało mnie nie stratowała – zamruczał kocur, skuliwszy się na werandzie. Zamierzał dostać się do kuchni. – Coś mi się zdaje, że koniec ze spokojem.

16

O pożółkłym planie

– Tu cię mam! – Gruby kot poczuł na sobie czyjeś ręce. Nie były to troskliwe ręce jego pana.

– No, to wpadłem! – miauknął rozpaczliwie i po chwili wylądował w iglakach. Nie był to długi lot. Całe jednak szczęście, że koty zawsze spadają na cztery łapy, bo przy takim ciężkim brzuchu grawitacja byłaby okrutna, a zderzenie z ziemią nader bolesne.

Marta przebrana w swoje zielone bojówki maszerowa-

ła przez ogród. Wiedziała już, gdzie Adam widział tajemni-cze znaki w kształcie nierównych klinów. Trzymała w ręku zeszłoroczne znalezisko. Spoglądała przez opalowe oczko i zdawało się jej, że czas się cofnął. Niby wszystko wygląda-

ło tak samo, ale miała nieodparte wrażenie, że poczuła się jak wówczas, gdy przekroczyła granice czasu. Jak wtedy, gdy znalazła się w świecie Heleny.

– Chyba wiem, co to jest! – oznajmiła, gdy tylko wychyliła się zza węgła.

– Co tam masz, waćpanno?

– Złocisty krąg z tablicy Eleonory. – Dziewczyna wycią-

gnęła przed siebie złoty medalion.

– No i co? – Adam delikatnie wziął go do ręki. Widział

go wcześniej, ale nie dostrzegał związku ze swoim odkryciem.

17

Opowieść pierwsza

– Odwróć go i przyjrzyj się. – Wykonała gest nakazujący mu, by obrócił jej skarb. – Niczego nie zauważyłeś?

– Jest podzielony – olśniło go. – Jakby przygotowany do odłamywania fragment po fragmencie.

– No, właśnie!

Nagle zrozumiał. Zerknął na plan. Po chwili gładził złocisty krąg. Pod burzą czarnych loków kiełkowała nowa myśl.

Nad czymś się jeszcze zastanawiał.

– Marta! – Student spojrzał na nią podekscytowany. – To klucz!

– Od dawna to podejrzewałam – zgodziła się z nim. Już raz udało się im otworzyć podziemne wrota. – Na spodzie tablicy twojej babki też były takie znaki.

– No, właśnie! – krzyknął i klepnął się dłonią w czoło. –

Tam je widziałem!

Oddał Marcie artefakt i nerwowo wyjął z kieszeni telefon.

Zaczął przeglądać zrobione zdjęcia. Po chwili z triumfującym spojrzeniem podsunął Jerzemu zdjęcie pod sam nos. W blasku lampy błyskowej, na tle gęstego bluszczu, leżała tablica z cmen-tarnego muru. Jej tył skrywał tajemnicę, którą teraz próbowali rozszyfrować.

– To korytarze Krainy Mroku? – zapytał starszy pan.

Pamiętał podziemne korytarze. Wiedział, że dokądś muszą prowadzić.

18

O pożółkłym planie

– Tak – przytaknął. – W tym korytarzu znaleźliśmy szkatuły z ich uwięzionymi duszami. – Wskazywał ołówkiem na środkowy. – Tu było skryptorium i stara biblioteka.

– To ten znak. – Marta wskazała na fragment medalio-nu, gdzie po drugiej stronie znajdował się rysunek krzyża maltańskiego.

– Który jest następny?

– Ten. – Dziewczyna wskazała kolejny. Adam odnalazł

go na planie i poprowadził do niego kreskę. Przez kilka chwil zapomnieli o bożym świecie. Poczuli nadchodzącą przygodę.

– Potem ten.

Chłopak rysował linie, które przecinały się i przy każdym punkcie na planie powstawał kąt ostry. Jerzy z niepokojem przyglądał się tym kreślarskim poczynaniom. Nagle wyprostował się zaniepokojony i wstrzymał oddech. Zostały już tylko dwie linie do wyrysowania. Wiedział, co będzie efektem końcowym. Adam też już to wiedział. Spojrzał przerażony na starszego pana. Na starym planie powstał dobrze znany im znak. W samym jego centrum znalazła się dzwonnica i skry-ta w niej krypta.

– To pentagram.

19

Chcesz przeczytać

dalszą część?

Zapraszamy do księgarni!

55

c

y

a

n

m

a

g

e

n

t

a

yb

e

l

l

l

a

c

k

o

w

C

z

y

t

e

l

n

i

c

y

o

k

s

i

ążc

e

:

T

a

j

e

m

n

i

c

a

S

t

a

r

e

g

o

W

i

t

r

a

ża

.

W

s

p

i

r

a

l

i

z

ła

j

u

ż o

d

p

i

e

r

w

s

z

y

c

h

s

t

r

o

n

p

o

r

y

w

a

c

z

y

t

e

l

n

i

k

a

w

w

i

r

t

a

j

e

m

n

i

c

.

R

a

z

e

m

z

M

a

r

t

ą

i

j

e

j

p

r

z

y

j

a

c

i

ó

łm

i

s

t

a

r

a

ła

m

s

i

ę r

o

z

w

i

k

ła

ć n

o

w

e

w

p

i

s

y

w

k

s

i

ęd

z

e

ży

c

z

e

ń.

T

a

j

e

m

n

i

c

e

,

r

o

d

z

i

n

n

e

s

e

k

r

e

t

y

,

z

a

g

i

n

i

o

n

e

s

k

a

r

b

y

… K

o

m

u

m

o

żn

a

u

f

a

ć,

a

k

o

m

u

n

i

e

?

W

t

e

j

c

z

ęśc

i

b

o

h

a

t

e

r

o

w

i

e

m

u

s

z

ą s

t

a

w

i

ć c

z

o

ła

n

i

e

t

y

l

k

o

z

łu

,

a

l

e

i

s

w

o

i

m

s

ła

b

o

śc

i

o

m

.

S

k

ąd

m

o

żn

a

w

i

e

d

z

i

e

ć,

k

t

o

j

e

s

t

p

r

z

y

j

a

c

i

e

l

e

m

,

a

k

t

o

t

y

l

k

o

u

d

a

j

e

?

S

p

i

r

a

l

n

e

k

r

ęg

i

n

i

e

z

w

i

a

s

t

u

j

ą n

i

c

d

o

b

r

e

g

o

.

U

l

e

g

ła

m

c

z

a

r

o

m

m

a

g

i

c

z

n

y

c

h

s

z

k

i

e

łe

k

,

l

ęk

a

ła

m

s

i

ę k

r

a

i

n

y

c

i

e

m

n

o

śc

i

,

a

w

p

r

z

y

g

o

d

ę w

k

r

ęc

i

ła

m

s

i

ę b

e

z

g

r

a

n

i

c

! C

o

k

r

y

j

ą

p

o

d

z

i

e

m

i

a

?

J

a

k

i

e

i

n

t

e

n

c

j

e

m

a

w

r

ó

g

?

C

z

y

s

i

ę b

a

ła

m

?

O

c

z

y

w

i

śc

i

e

,

t

y

l

k

o

g

łu

p

i

s

i

ę n

i

e

b

o

i

,

a

l

e

t

o

w

ła

śn

i

e

s

ą u

r

o

k

i

p

r

z

y

g

o

d

y

.

W

i

k

t

o

r

i

a

T

a

j

e

m

n

i

c

a

S

t

a

r

e

g

o

W

i

t

r

a

ża

t

o

c

y

k

l

o

p

o

w

i

e

śc

i

o

n

i

e

z

w

y

k

ły

c

h

p

r

z

y

g

o

d

a

c

h

g

r

u

p

y

n

a

s

t

o

l

a

t

k

ó

w

,

w

k

t

ó

r

e

j

W

p

i

ąt

e

j

c

z

ęśc

i

w

k

o

ńc

u

j

e

s

t

i

p

i

e

s

! A

l

e

t

o

n

i

e

s

ło

d

k

i

p

s

i

a

k

!

p

r

y

m

w

i

e

d

z

i

e

d

z

i

e

w

c

z

y

n

a

o

n

a

d

n

a

t

u

r

a

l

n

y

c

h

z

d

o

l

n

o

śc

i

a

c

h

.

R

a

c

z

e

j

m

r

o

c

z

n

e

,

w

śc

i

e

k

łe

p

s

i

s

k

o

– o

d

o

ść s

u

g

e

s

t

y

w

n

y

m

M

a

r

t

a

u

r

o

d

z

i

ła

s

i

ę w

P

o

l

s

c

e

,

a

l

e

c

a

łe

ży

c

i

e

m

i

e

s

z

k

a

ła

i

m

i

e

n

i

u

– C

e

r

b

e

r

! Z

d

r

a

d

z

ę t

y

l

k

o

,

że

p

i

e

s

b

ęd

z

i

e

b

l

i

s

k

o

p

o

z

a

j

e

j

g

r

a

n

i

c

a

m

i

.

P

e

w

n

e

g

o

r

a

z

u

p

r

z

y

j

e

żd

ża

z

w

i

ąz

a

n

y

z

J

ó

z

e

f

i

n

ą.

n

a

w

a

k

a

c

j

e

n

a

W

a

r

m

i

ę i

t

a

m

p

o

z

o

s

t

a

j

e

p

o

d

o

p

i

e

k

ą w

u

j

k

a

P

i

ąt

a

c

z

ęść – j

a

k

i

p

o

p

r

z

e

d

n

i

e

– j

e

s

t

r

ó

w

n

i

e

t

a

j

e

m

n

i

c

z

a

J

u

r

k

a

– s

t

a

r

s

z

e

g

o

p

a

n

a

,

o

j

c

a

c

h

r

z

e

s

t

n

e

g

o

s

w

o

j

e

g

o

t

a

t

y

.

i

w

c

i

ąg

a

j

ąc

a

.

I

t

a

k

j

a

k

w

e

w

c

z

e

śn

i

e

j

s

z

y

c

h

– g

d

y

c

z

y

t

e

l

n

i

k

o

w

i

w

y

d

a

j

e

s

i

ę j

u

ż,

że

p

o

z

n

a

r

o

z

w

i

ąz

a

n

i

e

z

a

g

a

d

k

i

– o

k

a

z

u

j

e

s

i

ę,

w

a

R

o

s

o

l

s

k

a

– t

o

k

o

l

e

j

n

a

o

d

s

ło

n

a

u

z

n

a

n

e

j

j

u

ż

E

W

r

a

z

z

w

n

u

k

a

m

i

g

o

s

p

o

d

a

r

z

a

m

i

e

s

z

k

a

w

d

o

m

u

p

e

łn

y

m

że

s

k

o

m

p

l

i

k

o

w

a

ła

s

i

ę o

n

a

j

e

s

z

c

z

e

b

a

r

d

z

i

e

j

.

a

u

t

o

r

k

i

p

u

b

l

i

k

u

j

ąc

e

j

d

o

t

y

c

h

c

z

a

s

p

o

d

p

s

e

u

d

o

n

i

-

a

n

t

y

k

ó

w

i

d

z

i

e

ł s

z

t

u

k

i

,

w

d

o

m

u

,

g

d

z

i

e

t

c

h

n

i

e

n

i

e

[

… ]

t

o

n

o

w

e

t

a

j

e

m

n

i

c

e

,

n

o

w

e

p

o

s

t

a

c

i

e

,

n

o

w

e

m

r

o

c

z

n

e

t

a

j

e

m

n

i

c

y

z

i

e

j

e

z

k

a

żd

e

g

o

k

ąt

a

.

m

e

m

M

a

r

t

a

O

s

a

.

T

y

m

r

a

z

e

m

j

e

d

n

a

k

d

e

b

i

u

t

u

j

ą-

p

r

z

e

d

m

i

o

t

y

– a

l

e

w

c

i

ąż t

a

s

a

m

a

r

a

d

o

ść z

p

r

z

e

ży

w

a

n

i

a

c

e

j

w

p

o

w

i

e

śc

i

m

ło

d

z

i

e

żo

w

e

j

.

r

a

z

e

m

z

b

o

h

a

t

e

r

a

m

i

i

c

h

n

i

e

z

w

y

k

ły

c

h

p

r

z

y

g

ó

d

!

T

a

j

e

m

n

i

c

a

S

t

a

r

e

g

o

W

i

t

r

a

ża

.

W

s

p

i

r

a

l

i

z

ła

P

i

s

a

r

k

a

,

k

t

ó

r

a

z

a

c

z

ęła

o

d

k

s

i

ąże

k

d

l

a

d

o

r

o

s

ły

c

h

,

Św

i

a

t

ło

i

M

r

o

k

o

d

z

a

w

s

z

e

t

o

c

z

ą n

i

e

u

s

t

a

j

ąc

ą w

a

l

k

ę.

M

a

r

t

a

z

g

r

a

b

n

i

e

p

r

z

e

n

i

o

s

ła

s

w

o

j

e

u

l

u

b

i

o

n

e

m

o

t

y

w

y

– t

a

-

K

t

o

w

n

i

e

j

z

w

y

c

i

ęży

?

K

t

o

k

o

g

o

p

r

z

e

c

i

ąg

n

i

e

j

e

m

n

i

c

y

,

s

k

a

r

b

u

,

p

r

z

y

j

a

źn

i

,

p

r

z

y

r

o

d

y

.

.

.

w

św

i

a

t

n

a

s

w

o

j

ą s

t

r

o

n

ę?

P

i

ąt

y

t

o

m

n

o

s

i

t

y

t

u

ł W

s

p

i

r

a

l

i

z

ła

.

P

r

z

e

c

z

y

t

a

ła

m

g

o

j

e

d

n

y

m

n

a

s

t

o

l

a

t

k

ó

w

,

a

z

r

o

b

i

ła

t

o

z

w

i

e

l

k

i

m

w

d

z

i

ęk

i

e

m

,

S

t

r

a

żn

i

c

z

k

a

św

i

a

t

ła

m

u

s

i

s

t

a

n

ąć d

o

t

r

u

d

n

e

j

t

c

h

e

m

,

z

w

i

e

l

k

i

m

s

t

r

a

c

h

e

m

,

a

c

z

a

s

e

m

n

a

w

e

t

p

r

z

e

r

a

że

n

i

e

m

.

j

ęz

y

k

o

w

ą l

e

k

k

o

śc

i

ą i

h

u

m

o

r

e

m

.

J

a

k

s

a

m

a

p

r

ó

b

y

o

d

w

a

g

i

i

u

f

n

o

śc

i

i

w

r

a

z

z

K

s

i

ęc

i

e

m

M

r

o

k

u

B

a

ła

m

s

i

ę b

a

r

d

z

o

o

l

o

s

y

M

a

r

t

y

z

a

k

a

żd

y

m

r

a

z

e

m

,

g

d

y

p

o

w

i

a

d

a

,

w

p

r

z

e

d

s

t

a

w

i

o

n

y

t

u

św

i

a

t

f

a

n

t

a

z

j

i

p

r

z

e

k

r

o

c

z

y

ć g

r

a

n

i

c

e

m

r

o

c

z

n

e

g

o

św

i

a

t

a

.

s

c

h

o

d

z

i

ła

d

o

p

o

d

z

i

e

m

i

.

O

b

a

w

i

a

ła

m

s

i

ę,

że

d

u

s

z

ą A

d

a

m

a

w

k

r

o

c

z

y

ła

,

g

d

y

p

o

d

c

z

a

s

k

i

l

k

u

d

n

i

o

w

e

g

o

C

z

y

s

t

u

d

n

i

a

d

u

s

z

w

y

p

u

śc

i

z

e

s

w

o

j

e

g

o

w

n

ęt

r

z

a

z

a

w

ła

d

n

i

e

c

i

e

m

n

a

m

o

c

.

C

a

ły

m

s

e

r

c

e

m

w

s

p

i

e

r

a

ła

m

p

a

n

i

ą

Z

o

f

i

ę w

w

a

l

c

e

z

s

z

a

n

t

r

a

p

ą J

ó

z

e

f

i

n

ą,

k

t

ó

r

a

t

w

o

r

z

y

ła

s

p

i

r

a

l

ę

św

i

a

t

ło

?

C

z

y

l

a

b

i

r

y

n

t

w

e

s

t

c

h

n

i

e

ń j

u

ż n

a

z

a

w

s

z

e

w

y

p

o

c

z

y

n

k

u

w

p

e

w

n

y

m

p

i

ęk

n

y

m

,

p

e

łn

y

m

z

ła

.

W

y

j

ąt

k

o

w

o

w

r

e

d

n

a

o

s

o

b

a

.

M

a

g

i

c

z

n

a

e

k

i

p

a

p

o

r

a

d

z

i

ła

z

a

t

r

z

y

m

a

s

w

e

g

o

k

s

i

ęc

i

a

?

a

n

t

y

k

ó

w

d

o

m

u

,

n

o

c

ą w

y

s

t

r

a

s

z

y

ła

j

ą s

t

a

r

a

s

z

a

f

a

.

s

o

b

i

e

z

n

i

ą d

o

s

k

o

n

a

l

e

.

B

a

r

d

z

o

c

h

c

i

a

ła

b

y

m

m

i

e

ć t

a

k

i

e

K

o

m

u

u

d

a

s

i

ę u

m

k

n

ąć p

r

z

e

z

n

a

c

z

e

n

i

u

?

T

a

j

e

m

n

i

c

a

S

t

a

r

e

g

o

W

i

t

r

a

ża

m

i

a

ła

b

y

ć k

r

ó

t

k

i

m

p

r

z

y

j

a

c

i

ó

łk

i

j

a

k

M

a

r

t

a

.

C

h

o

c

i

a

ż w

ła

śc

i

w

i

e

m

o

j

ą o

s

o

b

i

s

t

ą

N

o

w

e

p

o

s

t

a

c

i

e

o

d

k

r

y

j

ą r

o

d

z

i

n

n

e

t

a

j

e

m

n

i

c

e

H

e

l

c

i

ę m

a

m

i

A

l

i

c

j

ę t

e

ż,

w

i

ęc

m

o

że

W

e

r

k

ę t

e

ż o

d

n

a

j

d

ę.

o

p

o

w

i

a

d

a

n

i

e

m

p

r

z

y

g

o

t

o

w

a

n

y

m

n

a

w

i

e

c

z

o

r

e

k

c

z

a

r

n

e

j

s

łu

żk

i

… c

z

y

n

a

c

o

ś s

i

ę p

r

z

y

d

a

d

z

ą?

c

z

y

t

e

l

n

i

c

z

y

w

s

z

k

o

l

e

.

O

p

o

w

i

a

d

a

n

i

e

r

o

z

r

o

s

ło

s

i

ę

T

e

g

o

w

s

z

y

s

t

k

i

e

g

o

d

o

w

i

e

c

i

e

s

i

ę,

p

o

d

ąża

j

ąc

S

o

n

i

a

d

o

k

i

l

k

u

s

p

o

r

y

c

h

t

o

m

ó

w

.

P

i

s

a

r

k

a

j

e

s

t

t

e

ż a

u

t

o

r

k

ą

z

a

w

s

k

a

z

ó

w

k

a

m

i

m

e

d

a

l

i

o

n

u

E

l

e

o

n

o

r

y

.

b

o

g

a

t

o

i

l

u

s

t

r

o

w

a

n

e

j

s

e

r

i

i

o

p

o

w

i

e

śc

i

d

l

a

S

e

r

i

a

k

s

i

ąże

k

d

l

a

d

z

i

e

c

i

T

a

j

e

m

n

i

c

a

S

t

a

r

e

g

o

W

i

t

r

a

ża

b

a

r

d

z

o

p

r

z

e

d

s

z

k

o

l

a

k

ó

w

,

k

t

ó

r

e

p

o

d

w

s

p

ó

l

n

y

m

t

y

t

u

łe

m

m

n

i

e

z

a

i

n

t

e

r

e

s

o

w

a

ła

i

w

c

i

ąg

n

ęła

,

p

o

m

i

m

o

m

o

i

c

h

B

a

j

e

c

z

k

i

B

a

b

e

c

z

k

i

z

d

o

b

y

w

a

j

ą s

e

r

c

a

m

a

l

u

c

h

ó

w

.

c

z

t

e

r

d

z

i

e

s

t

u

w

i

o

s

e

n

.

[

… ]

H

i

s

t

o

r

i

a

g

r

u

p

k

i

p

r

z

y

j

a

c

i

ó

ł w

i

e

l

e

m

o

że

n

a

s

,

d

o

r

o

s

ły

c

h

n

a

u

c

z

y

ć.

W

y

d

a

j

e

m

i

s

i

ę,

że

p

r

z

e

d

e

w

s

z

y

s

t

k

i

m

w

a

r

t

o

p

r

z

y

p

o

m

n

i

e

ć s

o

b

i

e

,

że

d

o

b

r

o

z

w

y

c

i

ęża

n

a

d

z

łe

m

,

św

i

a

t

ło

z

a

w

s

z

e

r

o

z

św

i

e

t

l

i

m

r

o

k

,

a

p

r

z

y

j

a

źń m

a

W

s

e

r

i

i

T

a

j

e

m

n

i

c

a

S

t

a

r

e

g

o

W

i

t

r

a

ża

u

k

a

z

a

ły

s

i

ę:

p

r

z

e

o

g

r

o

m

n

ą m

o

c

.

N

i

e

s

t

e

t

y

w

d

z

i

s

i

e

j

s

z

y

c

h

c

z

a

s

a

c

h

p

r

a

w

d

z

i

w

y

c

h

p

r

z

y

j

a

c

i

ó

ł r

z

a

d

k

o

s

i

ę s

p

o

t

y

k

a

.

Z

i

e

l

o

n

o

o

k

a

M

a

r

t

a

m

a

i

c

h

k

i

l

k

o

r

o

,

n

a

w

e

t

p

o

śr

ó

d

c

h

o

d

z

ąc

y

c

h

s

w

o

i

m

i

śc

i

e

żk

a

m

i

k

o

t

ó

w

.

D

z

i

e

c

i

o

m

ży

c

z

ę w

i

e

l

u

m

a

g

i

c

z

n

y

c

h

c

h

w

i

l

p

o

d

c

z

a

s

z

g

łęb

i

a

n

i

a

t

a

j

e

m

n

i

c

s

t

a

r

e

g

o

w

i

t

r

a

ża

i

n

i

e

t

y

l

k

o

.

I

S

B

N

:

9

7

3

-

6

5

6

6

5

E

w

a

(

m

a

m

a

S

o

n

i

)