Maciej Adamski

Oczami serca

Moje wiersze

Korektor Paulina Jaguś

Fotograf Maciej Adamski

© Maciej Adamski, 2021

© Maciej Adamski, fotografie, 2021

Poezja jest wgłębieniem się w duszę. To panorama wszystkich naszych pragnień i skrytych przeżyć. Jest odbiciem chwili ubranej w splot kilku prostych słów. Nie istnieje życie bez poezji.

Z dedykacją dla ludzi dobrego serca

ISBN 978-83-8221-187-0

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Kilka słów wstępu

Prawdę mówiąc już nie pamiętam mojego pierwszego tekstu, jednak jedno jest pewne, piętnaście lat minęło jak jeden dzień. Trzymasz zatem podsumowanie tego całego czasu.

Każdy, kto choć raz dostał napisany przeze mnie wiersz ma wkład w ten symboliczny tomik, bowiem jest częścią tego wydania. Jak płatki tworzą róże, jak krople tworzą deszcz, tak te kilka słów tworzy wiersz, krótki opis mnie. W ten tomik włożyłem całe serce i duszę szukając chwili, która trwa całe życie.

Mam nadzieję, że będziesz czytać ten tomik oczami serca.

Maciek Adamski

Prócz Ciebie nic

Czy wolno śnić?

Płonie błogi strach

Boli wciąż wspomnienie,

chciałbym widzieć nas

Posłuchaj serca choć raz

Zamykam oczy,

wiosną pachnie maj

Gdy spadnie kurtyna,

zostanie kurz

Miłosna pocztówka

z podpisem „wróć”

Prócz Ciebie nic,

Prócz Ciebie nic,

Prócz Ciebie nic,

Odzyskam raj

Ci wszyscy ludzie,

tysiąc mądrych rad

Lecz żadne nie chce,

mieć ich w swoich dniach

Posłuchaj serca choć raz

Nie bój się słońca

ono świeci w nas

Skrywany uśmiech,

dla serca skarb

W modłach nadzieja,

wróci na szlak

Dla Ciebie kwiaty

Dla Ciebie kwiaty, łąki kwitnące

czerwone dywany i parki grające

Z kilku spojrzeń ułożę cichy wiersz

Jesteś marzeniem, piękna jak sen

Dla Ciebie ten bukiet z garści słów

uśmiech z kolan niech wstanie znów

Twój wzrok tęskny i czekany,

ołtarzem piękna wciąż malowany

by narodzić się raz jeszcze

Zaślepieni

Zaślepieni wizją lepszego jutra

Zaślepieni, choć tańczymy pod wiatr

Nie pilnujmy słów wczorajszych

tak wysławiamy świat

Zaślepieni kawałkiem nieba

Zaślepieni, choć na oczach smycz

Naszą trasę wyznacz krzykiem

tak chowam tę myśl

Zaślepieni wizją jutra

Zaślepieni wciąż jak nikt

Zakratowaną przestrzeń podpal proszę

tak chciałbym już żyć

Pod twoim sercem

Gdy pod twoim sercem,

drugie cicho śpi

Czekany przez ołtarze,

jeszcze cicho śni

Największy, najmniejszy skarb

Nadałeś dobru nowych barw

Lecz teraz śpij kruszyno,

czekamy na Twój czas

Przy Tobie rodzę się na nowo,

co dzień chodzę nową drogą

Lecz teraz śpij kruszyno,

czekamy na Twój czas

Dla mamy

Ziemski Eden

Tyś różą, którą czuć tylko sercem

Najpiękniejszą czerwienią świata

Jak Eden kwitnący przy rzece

Ciche marzenie, co trwać będzie lata

Wczorajsze jutro

Bądź łzą,

gdy spadnie deszcz

Bądź głośną ciszą,

gdy zaświeci kres

Stworzę port,

jak upadnie sen

Kiedy podasz dłoń,

podróż w wieczny rejs

Dzielmy ten grzech na pół,

wśród błogiej ciszy,

Zagubionych dawno pól

choć serce nadal milczy

Podaruj swój gniew

Ścieżką do bram

Ścieżką, gdyż śnimy

Czekany raj,

to my

Rzeką zwaną kres

Rzeką, gdyż śnimy

Jaśniejszych świec,

to my

Wstań, po prostu bądź,

odkupmy noc

Budzisz w środku dnia

Podaruj mi swój gniew,

podaruj swój lęk

Najgłębszy skryty grzech,

zostanie czysty ląd

Podaruj swój deszcz,

podaruj swój rejs

Najgłębszy skryty grzech,

zostanie biały port

Natchnieniem, cichym pragnieniem

Miałaś być moim wybawieniem

Nie uciekaj w cudzą noc,

w samotność zwaną „los”

Za ścianą łez

Ścianą, gdyż śnimy

Zimowy kres,

to my

Pod liściem skarg

Liściem, gdyż śnimy

Błękitny smak,

to my

Król bez korony

Jego ręce leczyły,

choć nie pytały

Sercom wzrok nawracał

Krwią czyścił dusze,

w ciszy wciąż trwały

Choć miłością świat ozdabiał

Od wiecznej nocy uratował

Ten oskarżany i noszony

Mój, wasz wybrany

Król bez korony

Róże

Usta karmione tęsknotą,

na ciele zostawią swój ślad

Wypełnione skrytą ochotą,

zapach splątanych ciał

W uścisku mokrych rąk,

chowamy cichy cud

Żądzą płonie noc,

zjednoczenia naszych dróg

W zapomnieniu zniknie świat,

choć oczy nie liczą dat

Bliskość skryta niczym sen,

w chwili ciszy trwaj

Chwilowa radość

Za myślą myśl,

każda jest skrywaną ciszą

Piszę najdłuższy w życiu list,

choć ręce słów nie piszą

Serce umie mówić,

kilka zdań zamienia w wiersz

Lecz bez Ciebie radość

chwilowa jest jak sen

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.