NA MAPIE SERCA

NA MAPIE SER

Wan

a d

n a

d Łom

o n

m i

ncka

c -dul

u ak

a

NA MAPIE SERCA

NA MAPIE SER

99

9 wi

wer

e s

r zy

s

Kraków

Książka dofinansowana przez: Społeczno-Kulturalne Towarzystwo „Sądeczanin”

Redakcja: Iwona Dudzińska Grafiki w tomiku: Antoni Dulak Projekt okładki i edycja komputerowa: Mateusz Nizianty Konsultacja literacka: Bolesław Faron Zdjęcie Autorki na czwartej stronie okładki: Leszek Zegzda Wybór wierszy: Autorka

© Copyright by Wydawnictwo Edukacyjne, Kraków 2021

© Copyright by Wanda Łomnicka-Dulak, Piwniczna-Zdrój ISBN 978-83-65669-87-2

Opracowanie typograficzne: Mateusz Nizianty Wydawnictwo Edukacyjne Kraków, ul. Wielkotyrnowska 35

www.we.pl | handel@we.pl | 12 638 00 50

1993

Modlą się ze mną łąki

***

czy

pisać o Tobie

mogą tylko święci

czy

również

ludzie

prowadzący z Mistrzem nocne rozmowy o prawdzie ludzie

ciągle na nowo oczyszczający sumienia z piętna grzechu ludzie

z pogranicza

światła i ciemności czy

mogę pisać ja

6

A jeśli w niebie

A jeśli w niebie nie będzie kaczeńców czy mnie powrócisz do ojca zagonu ażebym mogła – zapłakane rosą złoto położyć u stóp Twego tronu.

A jeśli w niebie nie będzie skowronka czy mi pozwolisz kiedyś przed skonaniem słuchać raz jeszcze, zapisać w pamięci pieśni rodzące się szarym świtaniem.

A jeśli w niebie nie będzie jesieni nie będzie wiosny, zimy ani lata czy mi pozwolisz w prostych strofach wierszy przemycić w wieczność piękno tego świata.

A jeśli w niebie mnie jeszcze nie będzie pokornie proszę nie zamykaj bramy za miłość Ciebie, ludzi, ziemi czarnej wydaj łaskawy wyrok – poczekamy.

7

***

Matce księdza Jerzego Popiełuszki gdy w oknach snu zamkniętych przy niej staje

rozpromieniony słońcem nadziemskim z uśmiechem

nieobramowanym

sinymi pieczęciami prawdy serce matczyne

zakwita spełnieniem przygasa nawet

dojmujące pamiętanie wspomnienie

na chwilę

być przestaje

czarnym gońcem smutku na chwilę za krótką o godziny

tylko ziemskiego konania za głośną

o bolesny plusk

wiślanej fali

za daleką

o drogę

z białostockiej ojczyzny do nieba

8

***

Wigilia pachnie jedliną i dziecięcymi snami stół jaśnieje opłatkiem czy pierwszymi gwiazdami.

Wigilia płonie miłością odkrywaną na nowo

mocniejszą od codzienności dziś zmienia znaczenie słowo.

Wigilia grzeje dobrocią gniew gasi wzruszeniem samotną łzę ociera

kruszy żalu kamienie.

Wigilia rozdaje szczęście przyzywane w życzeniach biegnie ścieżką przyszłości i chowa się we wspomnieniach.

Wigilia dzwoni kolędą stawia trudne pytania czy długo potrafimy snuć nitkę pojednania.

9

Odległości

droga

od człowieka do człowieka jest o wiele dłuższa niż

na wyciągnięcie dłoni na pierwszy krok

najtrudniejszy

liczy wiele godzin miłości droga

od człowieka do Boga jest o wiele dłuższa niż

na lekcje religii

niż naprędce wyklepana modlitwa liczy wiele lat

Miłości

10

Aby przeczytać dalej...

Zapraszamy do księgarni!

Document Outline

Pusta strona