Dziecięca seria „Szkoła charakteru” to 12 tytułów:

1. Kaczorek Kwaczek i lekcja pokory

2. Marnotrawny kotek

3. Baranek i poszukiwanie tożsamości

4. Kolorowy gołębnik i kwestia przyjaźni

5. Żółwik i szkoła cierpliwości

6. Skunksik i szkoła charakteru

7. Psi pamiętnik i znaczenie posłuszeństwa

8. Niedźwiadki i życiowe odkrycia

9. Jeżozwierz i nauka odwagi

10. Gorylek Barnaba ma rodzeństwo

11. Piesek preriowy i szkoła życia

12. Prosiaczek lubiący rywalizację

Informacje o dostępności tytułów na
www.wydawnictwo.psalm18.pl

Tytuł oryginału: A Cote of Many Colors

Copyright 1987, 2001 by Janette Oke

Originally published in English under the title A Cote of Many Colors by Bethany House Publishers, a division of Baker Publishing Group, Grand Rapids, Michigan, 49516, U.S.A.

All rights reserved.

Copyright © 2023 for Polish translation and edition:

Psalm18.pl Daniel Wołochowicz

Przekład i redakcja: Małgorzata Wołochowicz

Skład i adaptacja okładki: Marcin Nowak

Ilustracje: Nancy Munger

Korekta: Daniel Wołochowicz

Konwersja do EPUB/MOBI: InkPad.pl

ISBN: 978-83-66681-68-2

Wydawnictwo Psalm18.pl Daniel Wołochowicz

Świeradowska 47, 02-662 Warszawa

NIP: 9512138491

Dedykuję tę książkę Neilowi Neufeldowi,

mojemu byłemu duszpasterzowi

i długoletniemu przyjacielowi,

oraz ku pamięci jego ukochanej żony, Gladys.

SPIS TREŚCI

Rozdział 1

Rozdział 2

Rozdział 3

Rozdział 4

Rozdział 5

Rozdział 6

Rozdział 7

Rozdział 8

Rozdział 9

Rozdział 10

Rozdział 11

Rozdział 12

Rozdział 13

Rozdział 14

Rozdział 15

ROZDZIAŁ 1

Pozwólcie, że się przedstawię. Mam na imię Niebieski i jestem gołębiem pocztowym. Możecie sobie pomyśleć, że taki sobie ze mnie zwyczajny gołąb, ale nic bardziej mylnego. Jestem specjalnym gołębiem używanym do wyścigów. Mam nawet na swoim koncie nagrody za wyjątkowo szybkie latanie.

Gołębie pocztowe są trenowane po to, by latały na długie dystanse, nawet na tysiąc kilometrów! Potrafimy dolecieć naprawdę daleko. Jednak najbardziej wyróżniamy się tym, że zawsze potrafimy odnaleźć drogę powrotną do domu. Kiedyś fruwaliśmy z listami ukrytymi w specjalnych woreczkach. W ten sposób porozumiewali się ze sobą ludzie mieszkający daleko od siebie. Teraz nasi właściciele trenują nas raczej po to, byśmy byli jak najszybsi. Spotykamy się z innymi gołębiami, żeby się ścigać.

Ale to nie dlatego opowiadam wam moją historię. Bo wiecie, jakiś czas temu mnie i mojemu właścicielowi przydarzyło się coś niezwykłego. I właśnie o tym chcę wam opowiedzieć.

Mój właściciel nazywał się Faraday. Pan Faraday kochał swoje gołębie. Miał nas całe mnóstwo. Mieszkaliśmy w specjalnie dla nas zbudowanym gołębniku za domem pana Faradaya. Bardzo o nas dbał – zawsze mieliśmy odpowiednią karmę oraz wodę. Trenował nas, abyśmy potrafili jak najszybciej przelecieć wiele kilometrów, a potem wrócić do domu.

Lecz pan Faraday nie lubił ludzi, a zwłaszcza dzieci. Obchodziły go tylko i wyłącznie jego ptaki. Tak więc, choć bardzo się cieszył hodując nas, reszta jego życia przedstawiała się dość samotnie.

A oto historia o tym, jak życie pana Faradaya zupełnie się zmieniło, a ja stałem się jednym z najszczęśliwszych gołębi na całym świecie.