REDAKCJA: Mariusz Warda

SKŁAD: Aleksandra Lipińska

PROJEKT OKŁADKI: Aleksandra Lipińska

TŁUMACZENIE: Mariusz Warda

Wydanie I

BIAŁYSTOK 2018

ISBN 978-83-7377-962-4

Tytuł oryginału: Making Life Easy: A Simple Guide to a Divinely Inspired Life

Copyright © 2016 by Christiane Northrup

Originally published in 2016 by Hay House Ltd.

© Copyright for the Polish edition by Studio Astropsychologii, Białystok 2017

All rights reserved, including the right of reproduction in whole or in part in any form.

Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej publikacji nie może być powielana

ani rozpowszechniana za pomocą urządzeń elektronicznych, mechanicznych,

kopiujących, nagrywających i innych bez pisemnej zgody posiadaczy praw autorskich.

Autorka niniejszej książki nie udziela porad medycznych ani nie zaleca stosowania jakichkolwiek polecanych przez siebie technik jako sposobów leczenia fizycznych, psychicznych bądź medycznych problemów bez pośredniego lub bezpośredniego zasięgnięcia porad wykwalifikowanego terapeuty. Intencją autorki jest wyłącznie zapewnienie ogólnych informacji mających cię wspomóc na drodze prowadzącej do emocjonalnego i duchowego dobrostanu. Każdą z zamieszczonych tutaj porad wykorzystujesz na własne życzenie, a co za tym idzie, ani wydawca, ani autor nie odpowiadają za twoje czyny.

15-762 Białystok

ul. Antoniuk Fabr. 55/24

85 662 92 67 – redakcja

85 654 78 06 – sekretariat

85 653 13 03 – dział handlowy – hurt

85 654 78 35 – www.talizman.pl – detal

strona wydawnictwa: www.studioastro.pl

sklep firmowy: Białystok, ul. Antoniuk Fabr. 55/20

Więcej informacji znajdziesz na portalu www.psychotronika.pl

Książkę dedykuję wszystkim tym,

którzy mają odwagę myśleć za siebie,

i wiodą życie wywodzące się z prawdy,

jaką czują w swoich sercach.

Wprowadzenie

Jeśli czytałeś moje poprzednie książki bądź wcześniejsze prace prawdopodobnie uważasz mnie za wyszkoloną na Zachodzie ginekolog, specjalistkę od położnictwa i chirurga od dekad oferującą kobietom efektywne alternatywy dla leków i inwazyjnych zabiegów. Pracowałam, aby pomóc ludziom poczuć się bardziej uprawnionymi do dbania o zdrowie i myślenia o własnym komforcie. W związku z powyższym możesz nie wiedzieć, że już jako nastolatka byłam oczarowana wszystkim, co duchowe i metafizyczne – siłami, które nie są widoczne, ale które wpływają na nas na głębszym poziomie. Choć rozmowy o aniołach, reinkarnacji i przewodnikach duchowych nie są standardem w szpitalach i klinikach, w których spędziłam kilkadziesiąt lat, doszłam do wniosku, że życie bez duchowego kontekstu może być bardzo trudne, szczególnie jeśli mamy do czynienia z bólem i stratą. Dopóki nie zrozumiemy, że istnieje znacznie większy obraz, który wymaga naszej wiary, nazbyt często sprowadzamy się do poziomu bezsilnych ofiar sił poza naszą kontrolą. Powoli zaczynamy wierzyć, że „życie jest suką, a potem nadchodzi śmierć”.

Tymczasem życie wcale nie musi tak wyglądać. Nie musi być ono tak ciężkie, jakim czyni je większość z nas. Jedynym, czego potrzebujemy, jest zmiana perspektywy i ruch w kierunku uzyskania szerszego obrazu. Zgłębiałam ten temat przez lata – a może właściwsze byłoby określenie przez całe życie – i w końcu osiągnęłam poziom umożliwiający podzielenie się z tobą odkryciem, którego istnienie zawsze podejrzewałam. Życie może być łatwe i o tym właśnie jest niniejsza książka.

Istota wszystkiego, o czym dowiesz się na stronach tej publikacji, sprowadza się do tego: Aby mieć łatwe życie, trzeba dostosować się do boskiej cząstki siebie. W rzeczywistości trzeba pozwolić jej prowadzić się przez życie. To nie to samo, co czekanie na to, aby jakaś boska siła spłynęła do ciebie, by wybawić cię od wszelkich życiowych trosk. To nie działa w ten sposób. Trzeba się postarać, aby dokonać zmian. Ale kiedy dopasujesz swoją osobistą wolę z boską wolą, możesz przenosić góry.

Większość rzeczy, którymi podzielę się z tobą w niniejszej książce, nie jest oparta na logice, w związku z czym uznanie ich przez logiczną lewą półkulę twojego mózgu może być trudnym zadaniem. Ta część twojego umysłu zawsze będzie wymagała od ciebie naukowych dowodów. Życie jednak tak nie funkcjonuje. Jesteśmy tutaj żeby rozwijać wiarę w rzeczy, których nasze pięć zmysłów nie może zobaczyć, dotknąć, usłyszeć bądź poczuć, wskutek czego nasz intelekt nie jest w stanie ich udowodnić. Wszyscy zostaliśmy wyszkoleni, aby sądzić, że losowe, poddanie podwójnej weryfikacji uczyni badania bezpiecznymi i powiedzą, co mamy począć. Tymczasem to przywiązanie do logicznego, racjonalnego myślenia liniowego jest zarazem przyczyną, dla której życie jest trudne. Oczekiwanie, aż jakiś inny autorytet niż nasza boska cząstka wskaże nam drogę postępowania sprowadza nas do poziomu ofiar i generuje ból.

Pomyśl o tej książce jak o instrukcji obsługi do sprowadzania nieba na ziemię. Kiedy nauczysz się zgrywać z własnym boskim ja, twoje życie automatycznie stanie się łatwiejsze. Masz dostęp do przewodnictwa, które zabierze cię w dobrym kierunku. Możesz dokonywać wyborów, które są w twoim najlepszym interesie. Sprawy będą po prostu płynąć, będziesz szczęśliwy i pełen spokoju.

Moja podróż z boskością rozpoczęła się całe lata temu. Kiedy miałam około dwunastu lat i opiekowałam się dzieckiem przyjaciół naszej rodziny, zainteresowało mnie pudełko, jakie przyszło do nich pocztą. Widniały na nim słowa Tubylcy wieczności, a przesyłka przyszła z miejsca o nazwie Christward Ministry¹. Zaintrygowana – a tak naprawdę niesamowicie nakręcona – poczułam przymus otworzenia przesyłki. Wiedziałam, że to, co zrobię, będzie złe, ale napędzało mnie niemożliwe do zignorowania pragnienie, żeby dowiedzieć się czegoś więcej.

Wewnątrz paczki znalazłam książkę zatytułowaną Natives of Eternity: An Authentic Record of Experiences in Realms of Super-Physical Consciousness, której autorką jest chrześcijańska mistyczka Flower Newhouse. Cała książka była z kolei poświęcona tematyce aniołów i duchom natury. Były tam też bóstwa wiatru, wody i powietrza. W książce znajdowały się opisy i malunki istot czuwających nad wszelkimi istotami, roślinami, wiatrem, narodzinami, śmiercią, a nawet muzyką.

Coś we mnie stanęło na baczność. Ta książka potwierdziła wszystko, co wiedziałam już w chwili narodzin. Ona powiedziała mi, że miałam rację, sądząc, że istnieje coś o wiele większego od tego, co możemy dostrzec własnymi oczyma i usłyszeć swoimi uszami. Powiedziała mi, że królestwo niebieskie jest wszędzie wokół nas, gotowe i czekające na to, by pomóc nam w trakcie życia na ziemi. Każda strona tej książki była niesamowita. Nie mogłam przestać jej czytać.

Kiedy wróciłam do domu, powiedziałam swojej mamie o książce – i o tym, że otworzyłam pudełko, w którym się znajdowała. Zakłopotana moim występkiem, a jednocześnie zadowolona z mojej ekscytacji, mama zadzwoniła do Gretchen, która zatrudniła mnie do opieki nad dzieckiem. Zadzwoniła, żeby przeprosić, ale także, aby dowiedzieć się czegoś więcej o tej książce. Wkrótce miałam własny egzemplarz – prezent od Gretchen, która podarowała mi coś jeszcze. Zasugerowała, żebyśmy spotkały się w celu omówienia wszystkiego, czego dowiedziałam się ze wspomnianej publikacji. Okazało się, że wielokrotnie odwiedziła Christward Ministry i osobiście spotykała tam wielebną Newhouse. W ten sposób rozpoczęłam serię spotkań z Gretchen, podczas których delektowałyśmy się dyskusjami na temat aniołów, duchów przyrody oraz cudów życia.

Podczas gdy nasze spotkania ewoluowały, ja coraz bardziej interesowałam się rzeczywistością, której nie byłam w stanie dostrzec. Czytałam wszystko, co tylko wpadło mi w ręce na ten temat . Uczyłam się o reinkarnacji i tym, jak nasze obecne trudności mogły zostać przeniesione z poprzednich wcieleń jako lekcje, a nie jako kara za to, że jest się „złym”. Zamiast tego są przeznaczone do dalszego rozwoju naszych dusz, wnosząc światło do ciemności.

Nauczyłam się też wiele na temat prawdziwej natury człowieka – tego, jak nasze tożsamości są budowane z ego, duchów i dusz. Jesteśmy duszami w ciałach, ale mamy przy tym nieustanny dostęp do leżącej w nas boskości. Ona jest stale z nami i wykazuje ciągłą gotowość do prowadzenia nas.

Dowiedziałam się o mocy umysłu zdolnej do zmieniania zarówno naszych ciał, jak i życia. Nasze myśli stają się fizycznymi bytami, a każdy z nas posiada moc wniesienia ducha w świat materii.

Moje spotkania z Gretchen i moja eksploracja tego, co ukryte, trwały do czasu, gdy rozpoczęłam studia medyczne. Wszystko, czego nauczyłam się w tym czasie zostało we mnie w formie głębokiej i trwałej wiedzy, iż życie ma nam do zaoferowania zdecydowanie więcej, niż nam się wydaje a nasze ciała, umysły i dusze są ze sobą naprawdę połączone. Żaden z tych elementów nie będzie w pełni zdrowy do chwili, w której pozostałe dwa również nie będą.

Kiedy poszłam do szkoły medycznej, moje zaufanie do tej wrodzonej wiedzy przestało być jednak czymś, o czym mogłabym otwarcie mówić oraz czemu mogłabym w pełni zaufać. Tak, w swoim wnętrzu wciąż wiedziałam, że to prawda, ale trudno było trzymać się tych reguł w umyśle, gdy były one tak bardzo sprzeczne ze wszystkim, czym się codziennie zajmowałam.

Standardowa zachodnia medycyna opiera się na przestarzałym myśleniu – starym newtonowskim modelu przyczynowo-skutkowym. Jesteś narażony na działanie drobnoustrojów więc chorujesz. To prosta formuła. Nie ma w niej magii. Współczesna medycyna wykorzystuje statystyki i duże populacje do tworzenia tych formuł i traktuje nas wszystkich według danych demograficznych i „mentalności stada”. Jeśli masz pięćdziesiąt lat, potrzebujesz kolonoskopii, bo wtedy zaczynają się problemy z jelitem grubym. Istnieje przekonanie, że ciało jest maszyną, która nie jest podłączona do twoich myśli, emocji czy ducha. Jeśli dbasz o nie, powinno działać – przynajmniej dopóki nie przestanie. A przestanie, ponieważ każda maszyna z czasem się zużywa. I nie można absolutnie nic na to poradzić.

Taką właśnie ideę głoszono w mojej szkole medycznej, jak również podczas mojej rezydentury na samym początku kariery lekarza. Chociaż czułam, że to nie może być prawda, trudno argumentować przeciwko takim tezom, szczególnie gdy jesteś zmęczony i trochę wypompowany z powodu nieustannej pracy i nauki.

Nie mogłam jednak dłużej ignorować zewu płynącego z mojego wnętrza. Nie mogłam z czystym sumieniem wyłącznie tuszować objawów za pomocą leków czy zabiegów chirurgicznych. Musiałam zrobić to lepiej dla dobra moich pacjentów. Musiałam wrócić do tego, co wiedziałam, kiedy zaczynałam edukację: żadna część nas nie może być całkowicie zdrowa, dopóki uzdrowienie nie dotknie wszystkich pozostałych komponentów naszego jestestwa. Duch, umysł i ciało nie mogą być rozdzielone.

Jeśli więc chcesz być zdrowy pod względem fizycznym, musisz także troszczyć się o swoje zdrowie emocjonalne i duchowe. Kiedy to zrobisz, wszystkie sprawy składające się na twoje życie będą płynąć gładko i łatwo. I o tym właśnie jest ta książka: o czynieniu życia łatwym.

Na stronach właśnie tej publikacji zobaczysz, jak duch, umysł i ciało są połączone i jak dbając o jedno z nich troszczysz się o pozostałe. Wykorzystując proste ćwiczenia i praktyczne porady, nauczę cię wzmacniać zdrowie fizyczne nie tylko poprzez właściwe odżywianie i zażywanie ruchu – choć są to również komponenty mojego programu – ale także poprzez słuchanie głosu własnej duszy i stosowanie się do boskiego przewodnictwa.

Naprawdę masz władzę, by uczynić swoje życie łatwym na wszystkich poziomach. Bardzo często klucz do stworzenia osobistego nieba na ziemi polega na rozmyślnym i umyślnym pozwoleniu duchowi, aby przejął stery. Jeśli to zrobisz, po prostu będziesz wiedzieć, jak stworzyć życie, jakiego pragniesz. Z drugiej strony, jeśli uważasz, że nie masz żadnej mocy, a twoje problemy spowodowane są brakiem szczęścia, złymi genami bądź przynależnością do niewłaściwej rodziny, ćwiczenia polegające na wychodzeniu na prostą będą naprawdę długą podróżą.

Praca z tą książką jest prosta i łatwa. Jedyne wyzwanie wynika z faktu, że twoje ego chce zarządzać, zamiast uczyć się być pomocnym twojemu świętemu ja. Ta książka jednak cię nauczy właściwych sposobów postępowania. Wymaga ona nieco dyscypliny i skupienia, ale możesz mi wierzyć, że nawet nie wyobrażasz sobie, jak piękne będzie życie, które otrzymasz w nagrodę.

ROZDZIAŁ 1

Jesteś boską istotą
tymczasowo żyjącą
w ludzkim ciele

Ciało człowieka jest najlepszym odzwierciedleniem jego duszy.

– LUDWIG WITTGENSTEIN

Kiedy byłam nastolatką, czytałam każdą książkę poświęconą Edgarowi Cayce’mu, jaka tylko wpadła mi w ręce². Cayce, którego obecnie nazwalibyśmy intuicyjnym uzdrowicielem, był znany jako „Śpiący Prorok”, ponieważ zapadał w hipnotyczny trans, a następnie, znając wyłącznie nazwisko i miejsce przebywania danej osoby, diagnozował jej stan fizyczny i sugerował właściwy sposób leczenia. Zgłaszali się do niego głównie ludzie, u których wszystkie terapie zawiodły. Cayce przyszedł na świat na farmie w Kentucky w 1877 roku. Nie posiadał wykształcenia medycznego, jak również nie miał jakiejkolwiek wiedzy dotyczącej ludzkiej anatomii. To stanowczo za mało, by udzielać porad medycznych. Skończył szkołę podstawową, czytał wyłącznie Biblię i pracował jako fotograf. Jego życie zmieniło się, gdy w wieku dwudziestu czterech lat stracił głos. Po wypróbowaniu wszystkich tradycyjnych metod terapeutycznych, zdecydował się na hipnozę, która w tamtym czasie zyskiwała coraz większą popularność. Podczas transu Cayce bezproblemowo opisał stan własnych strun głosowych i zasugerował rozwiązanie problemu. Po wybudzeniu się z transu okazało się, że odzyskał głos. Zarówno on sam, jak i jego krewni byli zdumieni. Wieść szybko się rozniosła, a Cayce wykorzystał swoje zdolności do diagnozowania i uzdrawiania tysięcy osób.

W 1923 roku Cayce przeszedł od prostego dawania porad medycznych do odpowiadania na dużo poważniejsze pytania: „Co jest celem życia?”, „Jaka jest prawdziwa ludzka natura?” czy „Po co tu jesteśmy?”. Jego odpowiedzi były oparte na tysiącach „życiowych odczytów” – informacjach z poprzednich wcieleń. Kiedy pytano go o źródło informacji, z reguły podawał dwa. Jednym był nieświadomy czy też podświadomy umysł osoby, z którą odbywał odczyt w danej chwili. Drugim źródłem było to, co Carl Jung nazywał nieświadomością zbiorową bądź Kronikami Akaszy. Jego rozważania na temat życia i zdrowia doprowadziły go do następującej konkluzji dotyczącej zdrowia fizycznego:

Duch jest życiem.

Umysł jest budowniczym.

Fizyczność jest rezultatem.

Ten cytat poruszył strunę mojej najgłębszej prawdy. Z kolei ta prawda prowadziła mnie przez całe moje życie – przez lata studiów medycznych, rezydenturę, pierwsze lata samodzielnej praktyki i cały późniejszy okres. Przyszłam na uczelnię medyczną ze świadomością, że choroby bynajmniej nie wyskakują z szafy, rzucając się na nas. W całą sytuację zawsze zaangażowane są większe siły. Boskie siły. Wiedza ta zrobiła wielką różnicę w tym, jak podchodziłam do ludzi, którzy przybywali do mnie z obawy o własne zdrowie. Odcisnęła ona również swoje piętno na tym, jak przeżywałam swoje własne życie. Bez poznania tych większych sił – sił, których istnienia nasz intelekt nie jest w stanie przyswoić – życie na naszej planecie łatwo może zmienić się w żałosne piekło ciągłego niepokoju o nasze zdrowie. Nie wspominając o nieustannej bitwie o to, by „podtrzymać funkcjonowanie” naszych ciał. Mam na myśli piekło, w którym musimy wierzyć, że nie możemy zaufać własnym ciałom i że ciągle jesteśmy narażeni na wszystko, co „krąży wokoło”, wskutek czego musimy nieustannie monitorować swój stan fizyczny – i realizować recepty na leki – aby zachować zdrowie. Złapanie choroby we wczesnym wieku bądź zaszczepienie się jest w tym piekle naszą jedyną szansą. A śmierć zawsze oznacza porażkę.

Ten oparty na strachu sposób myślenia może prowadzić do jeszcze większych wątpliwości i frustracji w innych sferach życia. Brak znajomości potęgi boskości może sprawiać, że wciąż będziemy tkwić w bolesnych sytuacjach, które wykraczają przeciwko wszystkiemu, w co wierzymy. Możemy utknąć w pracy, której szczerze nienawidzimy. Albo w związku, który umniejsza nasze życie, zamiast je wzbogacać. A może w najprostszym poczuciu zagubienia, niepewności związanej z tym, jaką decyzję powinnyśmy podjąć.

Istnieje jednak inna droga. O wiele lepsza droga. Gdy uznajemy boską część siebie – Bóg przychodzi przez nas tak samo jak my – zmieniamy wszystkie zasady gry. Wtedy życie po prostu działa. Kiedy dostrajamy się do naszej boskości – to jest do naszych dusz i duchowości – i wspólnie z nią tworzymy, życie staje się wielką i ekscytującą przygodą polegającą na świadomym przynoszeniu ducha w świat materii i rozkoszowaniu się naszym ciałem fizycznym, przy jednoczesnej świadomości, że bynajmniej nie jesteśmy tym ciałem. W takich warunkach przestajemy być nieświadomymi ofiarami, a stajemy się potężnymi graczami w grze życia! Możemy stworzyć życie, które jest pełne, szczęśliwe, zdrowe, radosne i promienne. Możemy być w pełni ludźmi jednocześnie wiedząc w głębi swojego szpiku kostnego, że jesteśmy nieśmiertelnymi, nieograniczonymi istotami.

Jak by to miało wyglądać w twoim życiu? Co rozumiem przez pojęcie „życie po prostu działa”? Cóż oznacza to, że przeżywamy intensywnie wszystkie aspekty naszej egzystencji – fizyczne, emocjonalne i duchowe.

Podczas patrzenia na życie z tej perspektywy, na poziomie fizycznym i emocjonalnym wiemy, że bolesne objawy fizyczne i emocje to sygnały płynące z naszych dusz. One starają się zwrócić naszą uwagę, prosząc, abyśmy skupili się na swoim wnętrzu i sprawdzili, co się dzieje. Jest to kluczowe dla życia pełniejszego i posiadającego większy sens, a nie stanowi „kary” za coś, co zrobiłeś nie tak w swojej przeszłości.

Na płaszczyźnie duchowej, gdy życie po prostu działa, podejmujesz decyzje, które są dla ciebie dobre, zarówno pod kątem psychicznym, jak i fizycznym. Jesteś dostrojony do swojej prawdziwej istoty, która pozwala ci podążać za pasjami oraz rozprzestrzeniać miłość i światło na każdą napotkaną osobę i przeżytą sytuację. Twoja praca, twoje przyjaźnie, cała twoja aktywność – wszystko działa, wprowadzając cię na wyższy poziom, dzięki czemu możesz wieść niezwykłe życie.

Kiedy życie po prostu działa, żyjesz dłużej. Twój umysł i ciało działają lepiej. Doświadczasz szczęścia i zdrowia. Możesz dostrzec, co jest naprawdę ważne, dzięki czemu żyjesz w sposób, którego nigdy nie będziesz żałować.

Od strachu do wiary: Klucz do uczynienia życia łatwym

Jedność ciała, umysłu i ducha od dawna jest ignorowana w naszym dążeniu do dobrego życia. Przy poszukiwaniu zdrowia fizycznego, zwracamy się do zachodniej medycyny, która działa według redukcjonistycznego przestarzałego modelu, lecząc objawy i traktując je jako niedogodności. Medycyna ta próbuje tuszować ich obecność lekami bądź zabiegami. Widać to w przerażających statystykach dotyczących zażywania leków na receptę w Stanach Zjednoczonych. Badacze Mayo Clinic oszacowali, że siedemdziesiąt procent Amerykanów zażywa co najmniej jeden lek na receptę – a wielu z nich więcej niż jeden. Najczęściej przepisywanymi środkami są antybiotyki, przeciwbólowe opioidy i antydepresanty. Przekonanie, że „chemia polepszy nam życie” jest tak głębokie, że gdy moja dziewięćdziesięcioletnia matka bądź moja dziewięćdziesięciopięcioletnia przyjaciółka po fachu imieniem Gladys udają się na wizyty do lekarzy, ci nie mogą uwierzyć, że owe nobliwe panie nie zażywają żadnego środka przepisywanego na receptę! Zachodni lekarze są w takich momentach przekonani, że musiała zajść jakaś pomyłka. Jeśli jednak większość populacji korzysta nieustannie z medykamentów, musi to znaczyć, że coś jest mocno nie tak. Zakrywanie objawów w charakterze codziennej praktyki przypomina oklejanie deski rozdzielczej taśmą. Po pewnym czasie nie będziesz w stanie dostrzec alarmowych ikonek, które tylko chcą cię poinformować o tym, czego potrzebuje twój silnik.

Kiedy możemy uznać, że nasze myśli, przekonania, okoliczności i harmonogram naszych dusz w ogromnym stopniu wpływają na nasze zdrowie fizyczne i psychiczne, zaczynamy dostrzegać moc każdego z kawałków układanki opisanych przez Edgara Cayce’go: ducha, umysłu i ciała. Jeżeli zgramy się z ogromną mocą swojego boskiego ja, otrzymamy klucze do własnego królestwa.

Aby w pełni zrozumieć związek między ciałem, umysłem i duchem, należy dostrzec, że faktycznie nie ma podziału między tymi częściami. Wszystkie one wpływają wzajemnie na siebie, a skupianie się na poprawie jednej z nich przynosi korzyści także pozostałym. Nie możemy po prostu patrzeć na zdrowie fizyczne. Lub zdrowie psychiczne. Albo zdrowie duchowe. Musimy patrzeć na nie całościowo. Musimy doprowadzić każdy z tych elementów do najwyższego stanu, aby wieść pełne, zdrowe i szczęśliwe życie.

Duch jest życiem

Zacznijmy od przyjrzenia się pierwszemu elementowi filozofii Cayce’go: Duch jest życiem. Moim zdaniem stwierdzenie to odnosi się zarówno do duszy, jak i ducha. Chociaż obydwa te określenia są używane zamiennie, tak naprawdę dotyczą różnych aspektów boskości. Obydwa wpływają natomiast na to, kim jesteś. Twoje ciało fizyczne jest tylko niewielką część ogromu wyrażającego kim naprawdę jesteś – jak kropla wody w oceanie. Nasze ciała zawierają nasze dusze, które są podłączone do naszych duchów. Nasze duchy – czyli to, co niektórzy nazywają naszymi wewnętrznymi bytami bądź naszym wyższym ja – mieszkają poza wymiarem materialnym. Dostrajanie się do własnej boskości jest zarazem dostrajaniem się do najwyższego aspektu samego siebie. Wszyscy jesteśmy częścią Boga. I nie ma tu znaczenia, jak określasz Boga – czy będzie to siła wyższa, Budda, Bóg, Jezus, Allach, Bogini czy Wielki Bóg. Nie mam zamiaru narzucać tutaj jednej „właściwej” odpowiedzi. Niezależnie od tego, jak nazywasz Boga, aby uzyskać dostęp do boskiej części siebie, musisz podnieść poziom swoich wibracji oraz rozpocząć proces zapamiętywania i bezpośredniego komunikowania się z Nim. Nie komplikuj tego bardziej niż to konieczne. Po prostu pamiętaj, że jesteś częścią Boga.

Myślę o duchu jako o oświeconej, „zawsze świetlistej” części każdego z nas. Mam na myśli niefizyczną część nas samych, która co prawda nie znajduje się w naszym ciele fizycznym, ale wibruje na znacznie wyższym poziomie. Duchowa część nas jest wszechwiedząca i wszystko widzi. Istotne jest, że znamy tę część siebie. Nasze duchy przyglądają się polu bitwy i nieustannie na nim trwają – oferując wgląd w swoją mądrość, ale nie uczestnicząc w bólu i cierpieniu, które tak często stają się udziałem ciała.

Dusza, z drugiej strony, znajduje się w ciele. Została sprowadzona do tego wymiaru. Dusza sprowadza nas do naszego ciała, a nasze ciała są tam, gdzie dusza wykona już swoją pracę. Dusza przemawia do nas przez nasze ciała. Jej lekcje są przekazywane przez nasz organizm na wiele sposobów, w tym poprzez ból i choroby. Te doświadczenia nie są karą za bycie złym. Są możliwościami stworzonymi przez duszę. Dusza jest pośrednikiem między duchem a ego.

Ego z kolei jest odpowiedzialne za naszą wolę – jest tą częścią nas, która musi być odpowiednio rozwinięta, żebyśmy wstawali rano, szli do szkoły i odrabiali lekcje bądź też podnieśli tyłki z krzeseł, aby poćwiczyć. Bez osobistej woli nie osiągniemy absolutnie niczego wartościowego. I choć nie ma wątpliwości, że nasza wola musi być rozwijana, musimy być ostrożni odnośnie tego, w jaki sposób się tym zajmujemy. Rozwój indywidualnej woli jest często ważnym elementem przyświecającym naszemu przyjściu na ten świat. Jednak nasza osobista wola musi być dostosowana do boskiej woli – terminarza opracowanego przez naszą duszę jeszcze przed narodzinami.

Wyregulowanie ducha, duszy i ego to klucz do tworzenia życia, które działa. Jeśli wiesz, jak prawidłowo pracować ze swoją duszą i duchem na ziemskim poziomie, jesteś w stanie kontrolować myśli i emocje, które mogą zepchnąć cię do osobistego piekła, jak i wznieść na osobiste niebiosa.

Umysł jest budowniczym

„Wszystkie impulsy myślowe mają tendencję do odziewania się ich fizycznymi odpowiednikami”. Autorem powyższej myśli jest Napoleon Hill, autor klasyka literatury Myśl!... i bogać się ³, pierwotnie opublikowanego w 1937 roku. Powyższe stwierdzenie doskonale oddaje to, co miał na myśli Cayce, mówiąc, że „umysł jest budowniczym”. Myśli pojawiające się przez cały czas w naszej głowie znacząco wpływają na wszystkie dziedziny naszego życia. Jakość myśli, jakie tworzymy, wpływa na to, jak żyjemy.

Każdy rozumie, że myśli i emocje mogą spowodować, że znajdziemy się w złym stanie psychicznym, ale dopiero co dowiedzieliśmy się, że mają one również wpływ na zdrowie organizmu. Każda myśl towarzyszy emocji – z których każda posiada odrębną biochemię z nią związaną. Myśli o poczuciu mocy, miłości i wsparcia sprawiają, że czujemy się dobrze i zwiększają odporność i obniżają poziom hormonów stresu, które powodują wyeksploatowanie naszego fizycznego ciała. Myśli o zemście, smutku i gniewie sprawiają z kolei, że czujemy się źle. Co więcej, utrzymywane przez dłuższy czas powodują zmiany chemiczne w organizmie, które generują stany zapalne, czyli przyczynę większości chorób zwyrodnieniowych. Prawda, że całkiem proste?

Cały proces jest jednak znacznie głębszy niż sam hormonalny wpływ na stan fizyczny organizmu. Jeśli negatywna myśl jest powtarzana raz za razem, sama w sobie staje się przekonaniem. Z kolei utrzymujące się przez dłuższy czas przekonania stają się naszą biologią. Nasze przekonania posiadają zdolność wpływania na wyrażanie się naszych genów. Biologiczne i neurochemiczne zmiany w naszych ciałach powiązane z tymi przekonaniami decydują o tym, które z naszych genów ulegną ekspresji, a które zostaną stłumione. Stąd mamy większą kontrolę nad naszą biologią niż byliśmy skłonni uwierzyć.

Związek pomiędzy naszymi myślami, emocjami, przekonaniami i biologią został dobrze udokumentowany w wielu książkach⁴, w tym Biologii przekonań autorstwa doktora Bruce’a Liptona czy The Mindbody Code napisanej przez doktora Mario Martineza. Autor tej drugiej książki opisuje także katastrofalne skutki biologiczne odczuwania wstydu, porzucenia i zdrady.

Najważniejsze by: Jeśli chodzi o myśli, zawsze mamy wybór, aby wybrać tę z nich, dzięki której poczujemy się lepiej. To staje się o wiele łatwiejsze, gdy jesteśmy dostrojeni do naszego ducha i duszy. Po wybraniu myśli, które są dostosowane do naszej prawdziwej natury, a nie zostały oparte na strachu, zawsze ustawiasz się w pozycji umożliwiającej maksymalny wpływ na to, co się dzieje. A jeśli weźmiemy pod uwagę związek pomiędzy naszymi myślami, emocjami i biologią, rozwijanie tej umiejętności jest bardzo ważne.

Fizyczność jest rezultatem

Ciało odzwierciedla nasze przekonania i myśli – niezależnie od tego, czy są one zgodne z naszymi duchowymi aspektami, czy też nie. Ale skupianie się na myślach nie wystarczy do stworzenia ciała fizycznego, które czyni życie łatwym. Nie wystarczy codzienna praktyka duchowa, a nawet wiedza o istnieniu duszy i ducha. Aby się w pełni rozwijać, trzeba zwrócić uwagę na swoje ciało, dbać o nie i zaspokajać jego potrzeby. Bez względu na to jak dużo się modlisz i medytujesz, wciąż musisz jeść. Aby stworzyć najlepszy organizm do czynienia życia łatwym, trzeba wiedzieć, jak się poruszać, odpoczywać i nawadniać. Odpowiednie poruszanie się i jedzenie właściwej żywności pomagają zachować wysoką jakość tkanek i mózgu.

Podobnie jak każdy z pozostałych aspektów czynienia życia łatwym, ciało jest ściśle związane z witalnością w stopniu większym niż byśmy sądzili. Ono jest podłączone i zasilane z tego samego źródła, które stworzyło wszechświat.

Praca z ciałem, umysłem i duchem

Przez wiele lat byłam zafascynowana doświadczeniami bliskimi śmierci i wywodzącymi się z nich doniesieniami o niebie. Byłam również zdumiona cudownymi ozdrowieniami, które następowały po tych zjawiskach. Dotyczyły one często chorób uznawanych za śmiertelne. Te zdarzenia pochodzą z połączenia się z boskością i uzyskiwania dostępu do informacji wymaganych do odzyskania życia oraz zdrowia. Nie trzeba jednak otrzeć się o śmierć, aby poznać prawdę o naszych duszach i więzi z boskością. Możemy pracować nad tymi aspektami, znajdując się w tym życiu.

Taki cel przyświeca mi właśnie w tej książce. Mam zamiar nauczyć cię pracy ze wszystkimi aspektami twojej osoby – twoim ciałem, duszą, umysłem i duchem – w sposób ułatwiający stworzenie osobistego nieba na ziemi, dzięki czemu będziesz mógł naprawdę radować się swoim życiem i najpełniej przeżywać każdy dany ci dzień. W skrócie, mam zamiar sprawić, że twoje życie będzie łatwe i to na wszystkich poziomach. Zaczynając od dziś.

ROZDZIAŁ 2

Jesteś boską istotą,
której dusza nigdy nie umrze

Jesteśmy podróżnikami w kosmicznej ekspedycji – gwiezdnym pyłem wirującym i tańczącym w burzach i wirach nieskończoności.

Życie jest wieczne... Zatrzymaliśmy się na chwilę,

aby się nawzajem spotkać, spotykać, kochać i dzielić.

Ta chwila jest cenna, ale ona przeminie.

Ona jest zaledwie mgnieniem wieczności.

– DEEPAK CHOPRA⁵

Pierwszą rzeczą, jaką musisz wiedzieć, jeśli naprawdę chcesz, aby twoje życie było proste, jest to, że jesteś czymś o wiele więcej niż tylko ciałem. Tak naprawdę jesteś duszą, która przeżyła już wiele żywotów i wiele z nich jest wciąż przed nią. Raz za razem byłeś poddawany reinkarnacji, aby dowiedzieć się, w jaki sposób przynosić ducha do materii. Twoje charakteryzujące się wysoką wibracją boskie ja uczy się tańczyć w glinie, wprowadzając się do najgęstszej substancji we wszechświecie – materii. Ostatecznym celem jest stanie się współtwórcą boskości tu, na ziemi. Ścieżka, którą kierujemy się w tym celu, jest określona przez naszą duszę, a ma na celu przybliżenie nas do naszego źródła. Każde przeżyte życie przynosi ze sobą nowe lekcje, które mają pomóc nam osiągnąć świadomą jedność z boską częścią siebie, którą jest Bóg. Wszyscy w końcu osiągniemy oświecenie, ale tu, na ziemi, z całą pewnością istnieją różne poziomy świadomości.

Poprzez pełne zrozumienie, że jesteśmy nieśmiertelni i że nasze obecne doświadczenia są dla naszych dusz najzwyklejszą kontynuacją, ułatwiamy sobie pozyskanie tego, czego nam potrzeba do uczynienia życia łatwym. Pomaga to zrozumieć, dlaczego musimy stawiać czoła poszczególnym wyzwaniom oraz co możemy zrobić, aby sobie z nimi poradzić. Otworzy to nas także na połączenie się ze ścieżką naszej duszy, co umożliwia uzyskanie wglądu w to, co przesunie nas na dalszy etap podróży w kierunku oświecenia i pojednania z Bogiem. Te dwa elementy z kolei wprowadzą do naszego obecnego życia spokój i zdrowie.

To nie jest twoje pierwsze rodeo

Zaczniemy od reinkarnacji, ponieważ kiedy uznasz ją za prawdę odnośnie swojej egzystencji, twoje życie będzie lepsze na dosłownie każdym poziomie.

Wiele osób poddaje w wątpliwość fakt reinkarnacji, ale istnieje tak wiele niezwykłych przykładów, które ją potwierdzają, że coraz trudniej argumentować przeciw jej istnieniu. Mam znajomego, którego najstarsza córka zginęła w pożarze w wieku około ośmiu lat. Po kilku latach mój przyjaciel doczekał się kolejnej dziewczynki. Kiedy to dziecko zaczęło mówić, powiedziało do matki: Byłam Kaylą i zginęłam w pożarze. Teraz wróciłam. Podobne historie dotyczą matek, które dokonały aborcji. Słyszą one: Gdy poprzednio przyszedłem do ciebie i taty, nie był to odpowiedni moment. Ale teraz już nastał. Pełno jest historii dzieci opowiadających o swoich wcześniejszych wcieleniach.

Ważną rzeczą dotyczącą reinkarnacji na poziomie emocjonalnym, jest to, że pomaga zrozumieć, zaakceptować i ostatecznie uzdrowić drażliwe kwestie, jakie możesz napotkać w obecnym życiu – włączając wyzwania związane ze swoim statusem społecznym, rodziną, śmiercią bliskich i zdrowiem. Każda z tych sytuacji jest właściwie dobrana do naszych potrzeb przez nasze dusze. Owe wyzwania pomogą ci pójść naprzód w kierunku oświecenia.

Wszyscy przeżyliśmy już tysiące wcieleń. Co więcej, ludzie, którzy cię obecnie otaczają, towarzyszyli ci także w przeszłości – dotyczy to szczególnie członków rodziny, z którymi relacje stanowią dla ciebie największe wyzwanie. Moja przyjaciółka, doktor Gladys McGarey, przez długi czas zgłębiała informacje na temat reinkarnacji oraz działalności Edgara Cayce’ego. Pewnego razu, gdy dwójka jej dzieci ze sobą walczyła, powiedziała: „Oboje macie pamiętać, że sami sobie wybraliście tę rodzinę”. Na te słowa jej syn, wskazując na brata, odparł: „Tak, ale kiedy to robiłem, nie miałem pojęcia, że on też tu będzie!”.

Chociaż zrozumienie wyzwań i bolesnych okoliczności, jakie wystąpiły w twoim życiu – zwłaszcza tych, które wymykają się rozumieniu intelektu – nie uniemożliwi zaprzestania odczuwania bólu, nadaje to sens wszystkiemu, co się wydarza, a co za tym idzie, generuje poczucie komfortu, kiedy coś dzieje się nie po naszej myśli. Słyszałam kiedyś buddyjskiego nauczyciela, który nauczał, że istnieją zastępy dusz czekających w kolejce na przywilej narodzin w fizycznym ciele na ziemi. Nie ma innego miejsca w całym wszechświecie, które by stanowiło tak głęboki plac zabaw dla „ducha w materii”, na którym możliwe byłoby ćwiczenie przynoszenia światła do ciemności. Wyobraź sobie – długi szereg Dusz pragnących doświadczać tego, co obecnie jest twoim udziałem. Nawet jeśli jest to bolesne. Aby uczynić swoje życie łatwym, trzeba wiedzieć, że istnienie tutaj w ciele, nawet jeśli ciało jest chore, czy dbanie o kogoś, kto jest chory, nie jest jakąś karą za to, że coś zrobiliśmy źle, wymierzoną przez jakiegoś skłonnego do osądzania Boga, który jest bytem całkowicie oddzielonym od twojej osoby. To grube nieporozumienie.

Prawdziwie łamiące serce wydarzenie jak urodzenie martwego dziecka, nowotwór u dziecka lub utrata rodziców w młodym wieku może wywołać poważną traumę, o ile nie zaakceptuje się, że celem owego doświadczenia jest wyłącznie same doświadczenie. Ale przez zrozumienie głębszego znaczenia tych wydarzeń możemy dokonać lepszej transformacji tego żalu i smutku, które pochodzą z nieuniknionych strat, a które są częścią bycia człowiekiem. Jeśli nie skorzystasz z tej innej perspektywy, możesz spędzić całe życie biczując się z poczucia gniewu i winy. Na przykład, podczas ostatniej podróży do mojego rodzinnego domu odwiedziłam cmentarz, gdzie spoczywają członkowie rodu Northrup. Tam też usłyszałam historię o spokrewnionym ze mną niemowlęciu, które spoczęło na tym cmentarzu na początku dwudziestego wieku. Było ono jedynym synem mojego przodka, a odeszło z tego świata zaledwie po roku. Jego ojciec przez resztę życia obwiniał Boga za tę stratę. Nigdy się po niej nie otrząsnął.

Ludzkie serce i umysł po prostu nie mogą zrozumieć bezsensownych z ich perspektywy strat, dopóki nie spytamy o nie naszych dusz oraz Boga, co jest jedynym sposobem na ujrzenie szerszego obrazu. Jeśli tego nie zrobimy, przeznaczone jest nam iść przez życie, wierząc, że nasz los jest determinowany przez zwykłe szczęście – dobre lub złe. I szczerze mówiąc, takie podejście sprawia, że życie na ziemi przeradza się w piekło. Jeśli nie spojrzymy na szerszy kontekst, możemy również pominąć lekcje, jakie powinniśmy wypełnić w trakcie obecnego życia, wskutek czego będzie konieczne ponowne przybranie cielesnej postaci w celu przerobienia ich w następnym wcieleniu. Różnica jest taka, że następnym razem będą one znacznie trudniejsze.

Wszystko, czemu musisz stawić czoło, stało się twoim udziałem z wyraźnej przyczyny. W ten sposób twoja dusza ukazuje emocjonalną pracę, jaką koniecznie musisz wykonać, aby wnieść światło do ciemności. Przybyłeś tutaj, aby doskonalić życie na ziemi oraz zwiększać częstotliwość własnych wibracji. Niemożliwe będzie dokonanie tego bez sięgania po wparcie boskości (Boga). W innym wypadku się zagubisz.

Odnajdywanie pocieszenia

Zrozumienie, że jesteśmy raczej duszami niż ciałami, nadaje całkowicie nowe znaczenie śmierci kogoś nam bliskiego. Kiedy odbywałam specjalizację w Bostonie, otrzymałam telefon, który całkowicie zniszczył mój świat. Cindy, moja młodsza siostra, zginęła w wypadku samochodowym. Stało się to, gdy siostra wracała z prowadzonych przez siebie zajęć gimnastyki, które odbywały się w Buffalo w stanie Nowy Jork.

Cindy miała zaledwie dwadzieścia trzy lata i dopiero co ukończyła studia z wychowania fizycznego na Uniwersytecie stanowym Alaski. Była wolnym duchem i chodziła na trzy różne kierunki, nie zważając na to, jak źle porzucenie studiów może wyglądać w jej życiorysie. Po tym, jak wspólnie odbyłyśmy długo oczekiwaną podróż po Europie, ja wróciłam na uczelnię medyczną, a Cindy podjęła pracę w osławionym ropociągu Trans-Alaska. Mieszkała w skrzyni transportowej, która znajdowała się w kabinie spychacza. Raczyła nas opowieściami o jeździe przez nowo wybudowane odcinki rurociągu na wózkach kołowych, takich jakie się wykorzystuje do wjechania pod samochód w celu oceny stanu jego podwozia. Pędziła leżąc w wózku, a w uszach grała jej muzyka Pink Floyd sącząca się z głośników zamontowanych po obu stronach wózka. Moja siostra była tak promienna i skłonna do zabaw, że jej śmierć uderzyła bardzo mocno w nas wszystkich.

Krótko po śmierci Cindy, moja mama znalazła się na parkingu kościoła spirytystycznego prowadzonego przez znajomą znajomego. Jak mówi, nie bardzo wiedziała, jak się tam znalazła. Kiedy weszła, trwało właśnie nabożeństwo, wielebna, która obcował z duchami, powiedziała z ołtarza: „Jest tu ktoś, kogo imię zaczyna się na C. Ta osoba chce, żeby jej matka wiedziała, że wszystko jest w porządku. I że jej babcia była z nią w samochodzie (Mama mojej mamy, czyli moja babcia, która zmarła na atak serca podczas odgarniania śniegu dziewięć miesięcy przed tragiczną śmiercią Cindy)”.

Moja mama była tak uspokojona tym jednym stwierdzeniem, że poprosiła wielebną, Margarete Haney, by ta przyszła do naszego domu na specjalną sesję channelingową. W tym czasie przebywałam w Bostonie, ale moja druga siostra, Penny, osobiście widziała, jak pani Haney weszła w trans, wskutek czego zmienił się zarówno język jej ciała, jak i głos. Kiedy przemówiła, z jej ust wydobył się męski głos. Przedstawił się jako doktor Andre i mówił do zebranych o śmierci siostry. Powiedział, że nie czuła żadnego bólu i nie była sama w chwili przejścia na Drugą Stronę. Powiedział też, że teraz jest bezpieczna i szczęśliwa. Moja rodzina nagrała całą sesję, a ja nigdy nie zapomnę chwili, w której odsłuchałam przekaz. Nie ma wątpliwości, że dusza imieniem Andre przejęła ciało pani Haney dla celów dydaktycznych i terapeutycznych. Doktor Andre pomógł nam wszystkim poradzić sobie z utratą mojej siostry. On także pomógł nam uświadomić sobie, że ona nie jest naprawdę martwa. Ona tylko opuściła ciało.

Wyczuwanie obecności przeszłości

Oprócz pomocy w radzeniu sobie z bólem i stratą, zaakceptowanie istnienia reinkarnacji może również pomóc wyjaśnić niewytłumaczalne rzeczy, które dzieją się w twoim obecnym życiu. Dobrym przykładem jest sytuacja, która miała miejsce, kiedy ukazała się moja pierwsza książka zatytułowana Ciało kobiety, mądrość kobiety. Zdarzało mi się wtedy zrywać w środku nocy i krzyczeć, ponieważ byłam przekonana, że w domu jest uzbrojony napastnik, który planuje mnie zabić. O tym, że tak było, poświadczyć mogą moje córki. Były przerażone moimi atakami ale nie tak bardzo jak ja. Okazało się, że – podobnie jak i wiele kobiet czytających te słowa – zostałam w przeszłości spalona na stosie jako wiedźma. Wiele z nas doświadczyło tego z więcej niż jednego powodu. Na szczęście w tym życiu nie zostałam zamordowana za holistyczne podejście do kobiecego zdrowia, ale musiałam zmierzyć się z wieloma atakami różnych autorytetów z mojej branży. Większość moich obecnych oskarżycieli była również inkwizytorami osądzającymi mnie w dawnych wcieleniach.

Rozmawiałam z niezliczoną liczbą kobiet, które również czuły „irracjonalny” lęk związany z przemawianiem do autorytetów. Czasami żartowałyśmy na temat sposobów, na jakie nas uciszano. To nie jest czysta fantazja. Wszakże dziewięć milionów kobiecych uzdrowicielek i położnych – oraz mężczyzn, którzy je wspierali i tych, którzy sami byli uzdrowicielami – spalono na stosie w XV wieku, po tym jak dwóch inkwizytorów wydało słynny dokument Malleus Maleficarum (łaciński tytuł Młot na czarownice.), który określał, kim były czarownice. I o ile mogę powiedzieć, to należała do nich każda kobieta (jak również mężczyzna), która stosowała naturalne leki oraz swoje intuicyjne moce uzdrowicielskie.

W jaki sposób zatem przeszłość dostała się do teraźniejszości? Słynny brytyjski biolog, Rupert Sheldrake, mówi o „morficznym polu” energii i informacji, które istnieje poza czasem i przestrzenią. To pole jest zapisem wszystkiego, co zdarzyło się na ziemi. Czasami informacja ta przejawia się w naszym życiu jako lęki, niepokoje, a nawet choroby. Na szczęście, jeśli potrafisz rozpoznać wpływ przeszłości, objawy, jakie ci doskwierają, mogą zarazem doprowadzić do uzdrowienia – a przy okazji oczyszczenia pola morficznego.

Wiele lat temu moja matka skarżyła się na przerywane bóle w brzuchu. Zamiast udać się do lekarza, którego pomoc w jej odczuciu byłaby nieskuteczna, intuicyjnie wyczuwała, że musi przemierzyć cały kraj, aby odwiedzić moją siostrę. Coś silniejszego od niej nakłaniało ją do czegoś na kształt pielgrzymki.

Kiedy wyruszyła w podróż, z każdą chwilą czuła się coraz gorzej. W pewnym momencie zrobiło się tak źle, że musiała zatrzymać samochód i podciągnąć kolana do piersi. Ona naprawdę myślała, że pluje krwią. Ale okazało się, że nic takiego nie miało miejsca. A potem miała wizję – przebłysk wspomnienia – która była tak realistyczna, że moja matka była przekonana, że wszystko to dzieje się naprawdę. Była wikingiem trzymającym miecz. Wdusiła ostrze miecza w brzuch ciężarnej kobiety, zabijając zarówno matkę, jak i jej nienarodzone dziecko. I w tym momencie – w teraźniejszości – zdała sobie sprawę, że doznała zarówno uczuć sprawcy tragedii (wikinga), jak i kobiety zabitej przez niego mieczem. Ostrze broni wniknęło w ciało kobiety dokładnie w miejscu, w którym moja matka odczuwała dolegliwości. Była przytłoczona ciężarem występku, jakiego się dopuściła jako wiking.

Agonia winy i skruchy wciąż trwała. Kiedy matka dotarła do domu mojej siostry, wykonała rytuał z miejscowym szamanem. Zapisała wszystko na temat krwawego incydentu, co tylko pamiętała. Następnie, w czasie pełni księżyca, spaliła kartkę ze swoimi zapiskami, a później zakopała prochy. Spała potem przez kilka godzin. Kiedy obudziła się, cały ból i smutek zniknęły. W jakiś sposób została „oczyszczona” z energii przeszłości, a tym samym dokonała oczyszczenia karmy. Moja mama powiedziała mi, że wiedziała, bez cienia wątpliwości, że gdyby nie przeżyła całego tego procesu, od początku do końca, skończyłaby ze śmiertelną chorobą przewodu pokarmowego. Jestem pewna, że miała rację.

Co ciekawe, w drodze powrotnej przez cały kraj, mama zatrzymała się z wizytą u krewnego. Ten zabrał ją do swojej sypialni i powiedział, że ma coś dla niej. Następnie wręczył jej niemal metrowy posąg. Wikinga. Z mieczem.

Oczyszczanie pola morficznego przeszłości

Historia tego typu niemal na pewno nie mogłaby zostać opisana przez przedstawicieli konwencjonalnych kręgów medycznym. Jednak z biegiem lat nauczyłam się, że rzeczywiście zdrowie, choroby, traumy i zdrowienie są znacznie bardziej tajemnicze niż kiedykolwiek bylibyśmy skłonni uwierzyć. Jeśli uważasz, że jedynym, co może spowodować u ciebie choroby są zarazki lub urazy, przemyśl to raz jeszcze. Pole morficzne wykazuje się przyciąganiem magnetycznym. To Prawo Przyciągania, w którym podobne przyciąga podobne. Możesz wyobrażać sobie to również jako ptaka z zestawem podobnych do siebie piór. Jest to zgodne z prawem rządzącym wszechświatem i będzie na bieżąco, w kółko prezentowało ci te same okoliczności, dopóki nie wprowadzisz w swoje nastawienie miłości i zrozumienia dla nich. Następnie dojdzie do przemienienia pola morficznego, jak również punktu przyciągania.

Aby naprawdę uczynić życie łatwym, trzeba wyleczyć rany z przeszłości – niezależnie od tego, czy byłeś ofiarą czy prześladowcą (bo wszyscy byliśmy obsadzeni w obu rolach). Nie możesz po prostu odrzucić niewytłumaczalnych chorób lub odczuć. Mogą to być objawy wysyłane z twojej duszy świadczące o tym, że nadszedł czas na uzdrowienie. Nasze dusze są zawsze gotowe, żeby uzdrowić istniejące w nas negatywne wzorce, więc przynoszą je nam w celu oczyszczenia się z nich. Czasami uzdrowienie jest świadomym wyborem w danej chwili, a niekiedy powołaniem całego życia. Kiedyś poszłam spotkać się z kobietą, która pomaga leczyć ludzi i ułatwia im radzenie sobie z życiem dzięki wykorzystaniu połączenia numerologii, astrologii i starożytnego hebrajskiego systemu mistycznego znanego jako kabała. Opowiedziałam jej, jak wspaniale spisał się chirurg specjalizujący się w operacjach okolic miednicy, który usunął mięśniaki z okolic mojej macicy. Wysłałam do niego całą masę pacjentek, a on w każdym przypadku robił wszystko, co w jego mocy, żeby usunąć zmiany chorobowe, nie usuwając jednocześnie żadnych organów. Jej odpowiedź brzmiała: „Zastanawiam się, co zrobił miednicy w poprzednim życiu”. Tym samym moja rozmówczyni wysnuła przypuszczenie, że obecne poświęcenie chirurga wynika z pokuty bądź długu zaciągniętego w przeszłości.

Patrzenie na czyny swoich poprzednich wcieleń jako na przyczyny problemów w obecnym życiu jest dość szokujące dla niektórych osób, ale staje się przez to bardziej akceptowalne. Przez wiele lat ludzie widzieli w tej wiedzy duży potencjał, ale nie dzielili się pozyskanymi informacjami z obawy przed uznaniem ich rewelacji za urojenia. Pamiętam, jak lata temu zapoznawałam się z publikacjami doktora Raymonda Moody’ego dotyczącymi dzieci, które przeżyły doświadczenia bliskie śmierci. Wiele z nich pozostało w ich efekcie z niezwykłymi darami – jak wspomnienia fotograficzne lub zdolność komponowania niesamowitej muzyki. Innym rodzajem daru była niezwykła więź z przewodnikiem duchowym. Jednak w większości przypadków, gdy osoby te chciały podzielić się tym, co im się przydarzyło, dowiadywały się, że „wyobrażają sobie różne rzeczy”. Wskutek takich reakcji zatrzymywały swoje odkrycia dla siebie, nie dzieląc się doświadczeniami i przechowując je wszystkie we własnym wnętrzu. Tyle cudów jest tracone w kulturze, która wierzy tylko w to, co można zobaczyć i zmierzyć z pomocą pięciu zmysłów.

Ale wcześniej czy później – a mam nadzieję, że raczej wcześniej niż później – każdy zda sobie sprawę, że jego dusza od zawsze prowadziła go w boski sposób. Dusza jest mocą znacznie potężniejszą niż intelekt. Przywołaj jej wewnętrzne przewodnictwo przywołaj przeczucie lub uczucie, które wywołuje gęsią skórkę – jakkolwiek to nazwiesz, twoim zadaniem jest wezwanie go do pomocy i udzielenia ci wskazówek. Rodzimy się z tego wewnętrznego przewodnictwa, a ono jest zawsze w nas, kierując nas do realizacji tego, co postanowiły osiągnąć w tym wcieleniu nasze dusze. Jakkolwiek tego nie nazwiesz, istnieją pewne bardzo konkretne sposoby, dzięki którym możesz nauczyć się pracować świadomie z tym głosem twojej duszy.

Regresje do poprzednich wcieleń

Jednym z najpotężniejszych narzędzi, jakie znalazłam, a które dotyczyło sięgania do doświadczeń z przeszłości w celu uzdrowienia obecnego wcielenia, opiera się regresji do poprzednich wcieleń. Czynności te można wykonać we własnym zakresie, korzystając z nagrań audio, takich jak te autorstwa znanego terapeuty regresji do poprzednich wcieleń, doktora Briana Weissa, który jest zarazem psychiatrą i absolwentem Harvardu. Istnieje również sporo dobrych książek na ten temat, w tym niektóre autorstwa doktora Weissa. David Wells z Portsmouth w Anglii, który jest wykwalifikowanym astrologiem i kabalistą, również napisał kilka doskonałych książek na temat pracy z przeszłymi wcieleniami. Niezwykła książka Repetition: Past Lives, Life, and Rebirth autorstwa doktor Doris E. Cohen, naprawdę pomaga ułożyć historię swojego poprzedniego życia przez zauważanie wzorców, które się powtarzają w obecnym życiu⁶.

Bob Fritchie, mój kolega i założyciel World Service Institute oraz autor Being at One with the Divine i Divine Love Self Healing: The At Oneness System, zwraca uwagę, że osoby, które nie reagują na powszechny system uzdrawiania poprzez boską miłość (który to temat szerzej omawiam w kolejnym rozdziale) często tkwią w impasie spowodowanym przez trudności z poprzednich wcieleń. Strach powstrzymuje wielu ludzi przed patrzeniem w przeszłość, ale można z łatwością uzyskać dostęp do własnej przeszłości i nie wiązać z tym jakichkolwiek obaw. Wystarczy, że działasz w zgodzie z duchem i boską miłością. Aby to zrobić, zamknij oczy i użyj następującej prośby kierowanej do samouzdrowienia poprzez boską miłość: „Z moim wewnętrznym duchem i boską miłością cofam się w czasie do przypadku lub przypadków, które w pełni wyjaśniają mój obecny (nazwa problemu)”. Po wypowiedzeniu słów tej prośby wykonaj głęboki wdech przez nos. Zatrzymaj powietrze w płucach, licząc do czterech. Następnie wypuść je gwałtownie zupełnie jakbyś wydmuchiwał nos. W tym momencie zazwyczaj uzyskuje się obrazy przedstawiające przyczynę problemu. I na co zwraca uwagę Fritchie, to jest prawie zawsze pozbawione miłości działanie z przeszłości, które oddziela cię od boskości. To oddzielenie stanowi właśnie dług, jaki twoja dusza zaplanowała spłacić w tym życiu. Taka duchowa plama może być wyczyszczona, uwolniona od poczucia winy i osądów, które można zastąpić przez samoakceptację i miłość.

Podczas gdy samodzielna praca nad sobą jest czymś wspaniałym, kooperacja z uznanym terapeutą specjalizującym się w regresji do poprzednich wcieleń również może okazać się bardzo pomocna. Aby kogoś znaleźć, proponuję popytać się wokół siebie. Uzyskaj rekomendacje. Bardzo często dochodzi do sytuacji, w której zdecydowanie się na terapię powoduje, że w otoczeniu danej osoby pojawia się odpowiednie źródło. Oto, jak łatwe może być życie, gdy dostrajasz się do swojej duszy i boskości.

Plan intencyjny twojej duszy

Postrzeganie siebie jako duszy ucieleśnionej w wiele wcieleń stanowiących element większej podróży pomaga w sposób wykraczający daleko poza zwykłe nadawanie sensu bólowi. Otwiera również oczy na fakt istnienia samej drogi twojej duszy. Wiedząc, że pracujesz, podążając w kierunku czegoś i rozumiejąc, że jesteś w drodze, uzyskujesz możliwość innego spojrzenia na tę ścieżkę i bardziej umiejętne jej przemierzanie. Wykres astrologiczny – odczytany przez wykwalifikowanego astrologa – jest jednym z najbardziej przydatnych narzędzi pozwalających tego dokonać.

Twój astrologiczny wykres jest mapą, jaka powstała na niebiosach w chwili, w której miałeś przyjść na świat. Moment ten nieprzypadkowo został wybrany przez twoją duszę zanim jeszcze wykonałeś swój pierwszy oddech. Jest to również mapa podróży twojej duszy poprzez czas. Tym samym wykres ten daje bardzo dobre pojęcie o tym, po co tu przyszedłeś i kim masz się stać.

Twój astrologiczny wykres zawiera wzór planet na niebie – nad i pod horyzontem – w momencie twoich narodzin. Opisuje twoje cechy, skłonności, wyzwania i możliwości. Dostarcza ci również sporo konkretnych informacji dotyczących wyzwań z twoich poprzednich wcieleń oraz tego, nad czym twoja dusza zdecydowała się pracować w obecnym życiu. Informacja ta znajduje się w tak zwanych węzłach księżycowych – północnym i południowym. Węzeł południowy informuje cię o tym, gdzie w przeszłości byłeś. Węzeł północny powie ci, dokąd zmierzasz i co masz zamiar opanować obecnie.

Miej na uwadze, że to, o czym mówię, nie ma nic wspólnego z astrologią, jaką znasz z gazet czy czasopism. Prezentowane tam horoskopy są wynikiem astrologii znaków słonecznych, a tym samym są tylko interesującą grą towarzyską. Kolumny z odczytami znaków słonecznych pojawiły się w gazetach w XX wieku jako sposób na zwiększenie ilości sprzedawanych egzemplarzy gazet. Słoneczne znaki zodiaku są jednak tylko jednym z aspektów indywidualnego podpisu astrologicznego człowieka i nie zapewniają wielu informacji, o ile nie znasz również całej reszty swojego wykresu.

Kompletny horoskop zawiera znak zodiaku w Księżycu, znak słoneczny, znak wschodzący, szereg planet, węzły księżycowe, a często również niektóre asteroidy. Twój znak zodiaku (Waga, Baran, Bliźnięta) to tylko niewielka część całkowitego horoskopu. Mimo to, twój znak słoneczny może powiedzieć kilka rzeczy – astrolog Daniel Giamario nazywa Słońce paliwem, jakiego używamy, aby osiągnąć nasz aktualny cel życiowy. Tak więc, jeśli jesteś słonecznym Koziorożcem, jest całkiem prawdopodobne, że odznaczasz się praktycznością i twardo stąpasz po ziemi, podczas gdy pozostałe aspekty horoskopu wpływają na rozmaite sfery twojego życia.

Istnieje tak wiele typów astrologii – ewolucyjna, słoneczna, szamańska, wedyjska, oparta na pozycji Wenus, by wymienić zaledwie kilka z nich – a każdy z nich może zdradzić ci coś innego na temat twojej życiowej ścieżki.

Pozbywanie się obaw przed astrologią

Wiele osób będzie patrzyło na swój wykres astrologiczny i zadawało sobie pytanie Pozbywanie się: „Czy to źle?”. Takie pytanie nie powinno jednak nigdy paść, ponieważ odpowiedź na nie zawsze będzie przecząca. Astrologia jest tylko narzędziem – nie ma większej mocy niż ta, jaką sam jej dasz. Przypomina to sprawdzanie pogody żeby dowiedzieć się, czy przyda ci się płaszcz przeciwdeszczowy. Nie przepowie ci ona twojego przeznaczenia. Twój los znajduje się tylko i wyłącznie w twoich rękach. Horoskop sugeruje scenariusz filmu, w którym grasz rolę. Nie sugeruje ci jednak, jak masz zagrać, co włożyć na siebie ani jak się to wszystko skończy.

Tym, co ci daje astrologia, jest mapa drogowa przydatna podczas wędrówki twojej duszy. Jest ona zaprojektowana tak, aby pomóc ci zmaksymalizować dostęp do pierwotnego planu twojej duszy. Każdy wzorzec pełen jest wyzwań i darów. Nie ma jednak czegoś takiego jak „zły” wykres.

Choć nadal piętnuje się korzystanie z astrologii jako wskazówki, to proces ten znacznie osłabł nawet w ciągu mojego życia. Wiele lat temu, kiedy miałam pierwszy odczyt astrologiczny, astrolog powiedziała mi, że kiedyś organizowała przyjęcia, na które zapraszała wyłącznie lekarzy – moich kolegów. Większość z nich regularnie korzystała z zaproszeń. Astrolog dodała, że byłabym zaskoczona, gdybym wiedziała, kto na nich bywał. W ten sposób dowiedziałam się, że wielu ludzi, w tym tych bardzo znanych, którzy osiągnęli niebywały życiowy sukces, korzysta z astrologii. Oni tylko po prostu nie rozmawiają na ten temat.

Raz za razem nasze zbyt opierające się na intelekcie społeczeństwo kieruje nas jak najdalej od rzeczy, które wzmacniają ścieżki naszej duszy i nadają naszemu życiu sens. Przez wiele lat moi mainstreamowi wydawcy mówili do mnie: „Proszę, nie wspominaj o astrologii. To odstraszy ludzi”. I tak utrzymywałam swoją fascynację w tajemnicy (z nielicznymi wyjątkami) przez lata próbując się dopasować. Te lata już jednak na dobre minęły.

Większość osób dyskredytujących astrologię nie zadało sobie trudu zgłębienia wiedzy na jej temat. Genialnie podsumował to Rob Brezsny, astrolog i autor Pronoia Is the Antidote for Paranoia: „Nie przeczytali oni mądrych astrologicznych filozofów, jak Dane Rudhyar, nie wiedzą, że znakomity astronom, jakim był Johannes Kepler, był zarazem wykwalifikowanym astrologiem, jak również nie są świadomi faktu, że geniusz psychologii C. G. Jung interpretował horoskopy i wierzył, że «astrologia stanowi podsumowanie całej wiedzy psychologicznej starożytności». Najbliższym kontaktem owych szalbierskich «sceptyków» ze starożytną sztuką astrologii był rzut oka na tabloidową kolumnę z horoskopami. Aby porównać do czegoś ich niechlujność, wskazałbym na sytuację, w której poniżałbym i spłycał pracę architektów w oparciu o obserwacje poczynione podczas przechodzenia korytarzem przez centrum handlowe”.

Uzyskiwanie odczytu

Jak zauważyłam we fragmencie, w którym zaczęłam mówić o astrologii, wykres astrologiczny może być bardzo pomocny, gdy jest odczytywany przez doświadczonego astrologa. Chciałbym móc powiedzieć, że to jest coś, co można zrobić na własną rękę, ale żeby naprawdę zrozumieć, co się dzieje w astrologicznym wykresie, trzeba na naukę poświęcić całe lata. To prawdziwa sztuka. Dlatego najlepiej, gdy próbuje się dopasować do mądrości astrologii poprzez wykorzystanie analizy przygotowanej dla ciebie przez profesjonalistę. Mówię o kimś, kto dokonuje takich analiz od wielu lat. Nie wystarczy iść do sklepu i mieć nadzieję na dobre doświadczenia. Kieruj się rekomendacjami. Zrób swoje własne badania⁷.

Jedną rzeczą, o jakiej należy pamiętać, kiedy szuka się zaufanej osoby do współpracy, jest unikanie astrologów fatalistów. Ci ludzie mają tendencję do dzielenia się informacjami w sposób, który poważnie pozbawia sił i chęci do działania. Zbyt wiele osób zostało „przeklętych” przez astrologów, którzy odczytują wykresy tak, jakby były ostrzeżeniami od Boga. Jedna z moich przyjaciółek miał odczyt, w którym astrolog powiedział jej, że nie powinna pracować z grupami, ponieważ nie posiada żadnych umiejętności w tej dziedzinie. Zaufaj mi, w jej wykresie nie było niczego, co pozwalałoby wyciągnąć podobne wnioski. Tylko część podróży twojej duszy będzie odkrywana przez astrologów, wróżki i innych doradców, którzy mogą ci pomóc w dalszej wędrówce.

Zrozumienie tranzytów: Saturn, Uran i Chiron

Podczas gdy interpretowanie wykresu astrologicznego najlepiej pozostawić specjaliście zajmującemu się tym zawodowo, istnieją pewne uniwersalne prawdy znajdujące odzwierciedlenie w astrologii, które pomogą ci zrozumieć wyzwania, jakim musisz stawić czoła w trakcie pewnych okresów swojego życia. Pewne ustawienia planetarne wpływają na nas wszystkich w podobny sposób. Co więcej, część z nich następuje w określonym czasie w całym naszym życiu. Trzy najpotężniejsze, jakie powinieneś mieć na uwadze w określonych latach swojego życia, to ruchy planet takich jak Saturn, Uran i Chiron.

• Saturn: Saturn wpływa na poszanowanie granic i ograniczeń oraz pracę w ich ramach. Powrót Saturna odnosi się do czasu, kiedy planeta ta wraca do miejsca, w jakim znajdowała się w momencie, kiedy się urodziłeś. Moment ten występuje u większości ludzi pomiędzy dwudziestym ósmym a trzydziestym drugim rokiem życia, a następnie ponownie w wieku około pięćdziesięciu ośmiu lat. Powrót Saturna oznacza, że nadszedł czas, by dorosnąć. Dojrzewanie jest skończone. Nadszedł czas, aby stać się dorosłym i dowiedzieć się, jak przetrwać na własną rękę. Pierwszy powrót Saturna często towarzyszy pewnego rodzaju stracie lub traumie, która zmusza nas do obudzenia się. Niektórym osobom się to nie udaje. Istnieje nawet coś pod nazwą Klub 27, określenie to odnosi się do grupy muzyków, którzy zmarli w wieku dwudziestu siedmiu lat. Należą do nich Kurt Cobain, Jim Morrison, Janis Joplin, Brian Jones i Jimi Hendrix. Drugi powrót Saturna ma miejsce, gdy nasze dusze wzywają nas do przejścia z trybu walki o przetrwanie do rozkwitu.

• Uran: Uran zwany jest wielkim pobudzaczem i odwołuje się do przekraczania granic i ograniczeń. Daje nam możliwość wzniesienia się zamiast nurkowania. Możemy złamać zasady i wyjść w kolorowance życia poza nakreślone linie. Opozycja Urana ma miejsce w okolicach czterdziestego drugiego roku życia. Zwykle wybudzamy się wtedy z „rodzinnego transu”, którego ramy są kruszone przez pytanie zadawane przez naszą duszę. Brzmi ono: „Czekaj. Czy to już wszystko?”. Opozycja Urana jest wielką pobudką pozwalającą przeżywać własne autentyczne życie – nie to, jakie wybrali dla ciebie rodzice czy pracodawca. Nasza kultura nazywa to kryzysem wieku średniego. A wiele kobiet po prostu zrzuca winę na menopauzę. Ale to coś o wiele większego. Jest to duchowe przebudzenie zaaranżowane przez twoją duszę i wszechświat. Uran wpływa na nas również około dwudziestego pierwszego, sześćdziesiątego trzeciego i osiemdziesiątego czwartego roku życia. Chociaż te tranzyty również przedstawiają nam okoliczności, które są zaprojektowane, aby wyzwolić nas od status quo, opozycja Urana jest głównym wydarzeniem związanym z tą planetą.

• Chiron: Chiron, Zraniony Uzdrowiciel, również zalicza jeden wielki powrót w naszym życiu. Powrót Chirona przypada około pięćdziesiątego drugiego roku życia i powoduje występowanie sytuacji, które testują nas w tym aspekcie naszego życia, w którym posiadamy umiejętności wystarczające, żeby pomóc każdemu wokół nas, ale nie zdajemy sobie sprawy, że możemy wykorzystać je również dla własnego dobra. Ta sytuacja może powodować, że czujemy się jakbyśmy umierali. I tak się dzieje. Umiera nasz stary sposób życia. A jeśli próbujemy utrzymać go przy życiu, często popadamy z tego powodu w chorobę. Podczas powrotu Chirona powinniśmy zaufać własnym duszom i pójść przed siebie z wiarą w sercu.

Podróż duszy

Zrozumienie prawdziwej, nieśmiertelnej natury nas samych – zrozumienie, że dusza jest w podróży przez wiele wcieleń – to potężne narzędzie w podejmowanych przez nas wysiłkach, aby uczynić życie łatwym. Wiedza, że istnieją siły wszechświata działające na nas w sposób, który wykracza poza naszą zdolność kontroli, może pomóc nam nadać sens naszemu życiu. Świadoma praca z tymi siłami, poprzez praktyki takie jak regresja do poprzednich wcieleń i astrologia, daje nam możliwość życia gwarantującego maksymalną wydajność i satysfakcję. To szansa, by wyciągnąć wnioski na temat tego, czego musimy się nauczyć. A te lekcje są bardzo proste: mamy wnieść miłość, przebaczenie i zrozumienie do obszarów naszego życia, w których ich jeszcze brakuje. A także pisane jest nam zaprzestanie życia w strachu. Oznacza to kochanie siebie i przebaczanie sobie.

Wszyscy tworzymy własną drogę do zjednoczenia z boskością, a jednak istniejemy na tej śmiertelnej płaszczyźnie. Żyjemy w świecie materii. Najgęstszym miejscu we wszechświecie. Kiedy wniesiemy do niego więcej światła i miłości, zmienimy cały wszechświat, pomagając go rozwijać. Nie sądzisz, że to ogromna służba na rzecz „wszystkiego, co istnieje”? Połączenie tych dwóch rzeczywistości i sprawne działanie w nich jest najważniejszą, najbardziej spełniającą i praktyczną pracą, jaką możesz kiedykolwiek wykonać.

ROZDZIAŁ 3

Komunikacja z boskością

Komunikowanie się z Bogiem jest najbardziej niezwykłym doświadczeniem, jakie można sobie wyobrazić, a jednocześnie stanowi najbardziej naturalny stan ze wszystkich możliwych, ponieważ Bóg jest w nas obecny przez cały czas. Wszechwiedzący, wszechmocny, osobisty i kochający nas bezwarunkowo. Wszyscy stanowimy Jedność za pośrednictwem naszego boskiego związku z Bogiem.

– EBEN ALEXANDER

Przez stulecia kazano nam wierzyć, że tylko garstka wybrańców może dostąpić przywileju rozmawiania z Bogiem. Tylko ci, którzy doświadczyli mistycznych zjawisk i rozmawiali z gorejącymi krzewami. Zwyczajni śmiertelnicy nie mogą na to liczyć. W ten właśnie sposób cała populacja mogła być kontrolowana przez nielicznych – wielu z nich po prostu wykorzystało zaufanie, którym ich obdarzono. Wiesz o kim mówię, więc nie będę dalej kontynuowała tego tematu.

Tymczasem wszyscy mają możliwość bezpośredniego komunikowania się z Bogiem, a twoja relacja z boskością jest w rzeczywistości jednym z najważniejszych sposobów, aby uczynić twoje życie łatwym. Nawiązywanie bezpośredniego połączenia z Bogiem, Stwórcą, zapewni ci wsparcie, którego nie otrzymasz nigdzie indziej. Pomoże to pójść naprzód twojej duszy, jak również pozwoli gdzieś skręcić, kiedy wszystko będzie ci się wydawało beznadziejne i poza kontrolą.

Pamiętam pewną noc sprzed kilku lat, kiedy to przyzywałam Boga całą swoją istotą.

Na początek opiszę jednak tło całej sytuacji. Wraz z koleżankami zainicjowałyśmy projekt „Kobiety dla kobiet”. Był to rodzaj systemu opieki zdrowotnej dla kobiet w latach osiemdziesiątych ubiegłego stulecia. Przed stworzeniem nowego modelu nasza praca nie postrzegała uzdrowienia pacjenta jako sposobu mierzenia sukcesu naszych działań. Wraz z koleżankami byłyśmy lekarkami z powołania i nie odnajdowałyśmy się w realiach, które skupiały się na tym, jak wiele zabiegów operacyjnych się wykonało i ilu pacjentów przyjęło w danym dniu. Docieranie do korzeni czyjegoś problemu – na przykład przemocy na tle seksualnym – nie było celem z jednego prostego powodu. Po prostu ówczesny system opieki zdrowotnej nie był (i nadal nie jest) na tyle skonfigurowany, by sprawnie przeprowadzić takie rozpoznanie.

W trakcie pracy w tym środowisku, jedna z moich koleżanek doznała złamania szyjki kości udowej. Podczas rekonwalescencji stworzyła obrazek dość dobrze ilustrujący dylemat, któremu musiałyśmy stawić czoła. Jej szkic przedstawiał nagrobek, a na nim widniały słowa: „Tu leży JCG” (nie są to jej prawdziwe inicjały). Pod spodem były z kolei wypisane dane statystyczne, jakimi mierzona była nasza „wartość” i produktywność: OVI (wizyty początkowe): 9326; NOB (nowi pacjenci ginekologiczno-położniczy): 7390; cesarskie cięcia: 4500. Obraz stanowił podsumowanie systemu wierzeń działającego w naszej codziennej praktyce.

Wiedziałam, że coś musi się zmienić. Miałam wizję nowej praktyki, która będzie honorować mądrość kobiecych ciał. Chciałam również praktyki położniczej prowadzonej w domowych warunkach, gdzie kobiety mogą czuć się komfortowo i gdzie byłaby uszanowana cała ich historia. W niedalekiej placówce dwie pielęgniarki rozpoczęły program „Kobiety dla kobiet”, więc zdecydowałyśmy się połączyć z nimi siły i zainwestować własne pieniądze w zmiany, zamiast nieustannie narzekać. W ten sposób udało się nam stworzyć nowy rodzaj opieki zdrowotnej. Kupiłyśmy stary wiktoriański dom, przerobiłyśmy pokoje na sale położnicze, a szafy na przebieralnie. Kiedy kobiety przychodziły, żeby się z nami spotkać, siadały na kanapach w naszych biurach i po prostu płakały z ulgi. Wreszcie miały bowiem miejsce, w którym wszystkie aspekty – ciało, umysł i duch – zostały uszanowane i wysłuchane.

Problemem było nie tylko to, że żadna z nas nie wiedziała niczego na temat prowadzenia biznesu, ale również fakt, że zmierzając w kierunku realizacji naszej nowej wizji, zabrałyśmy ze sobą wszystkie swoje stare przekonania. Co więcej, świadomość naszych pacjentek również nie uległa większej zmianie. Doprowadziło to do powstania nierealistycznych wobec nas jako uzdrowicieli oczekiwań. A przecież nie dysponowałyśmy pigułkami lub procedurami, które wyleczyłyby ból powstały wskutek przemocy na tle seksualnym, rozwodu, strachu przed rakiem czy poczucia wstydu. Nic dziwnego, że stary model opieki medycznej tak bardzo premiował wykonywanie jak największej liczby zabiegów chirurgicznych. Albo po prostu wypisanie recepty. Znamienne jest to, że same dałyśmy się wpędzić w gonitwę za opłacaniem rachunków, nie wspominając nawet o wynagrodzeniu za naszą pracę, zanim na dobre wycofałyśmy się z systemu, który tak bardzo chciałyśmy zrewolucjonizować.

W nocy, kiedy to wzywałam Boga, pracowałam do późna i dawno już było po zmroku, kiedy wreszcie skończył się stos wykresów piętrzących się na moim biurku. Miałam już dość rygoru praktyki medycznej, nocnych telefonów oraz faktu, że bardzo niewielu moich pacjentów interesowało się związkiem między ciałem, umysłem i duszą. Oni po prostu chcieli, dostać pigułkę, aby naprawić swoje ciała. Bałam się dezaprobaty moich kolegów po fachu z głównego nurtu, jak również krytyki ze strony rady lekarskiej. Mój własny mąż w tym czasie nawet nie znał wartości mojego wkładu w to przedsięwzięcie.

Więc stałam w ciemności w drzwiach naszego centrum i spoglądałam w górę na gwiazdy, mówiąc głośno: „Proszę, pomóż mi tym razem zrobić to dobrze. Nie chcę wracać, by zabierać się do tego od nowa”. Stałam tam, prosząc Boga, aby pomógł mi zobaczyć moją drogę wyjścia z tego dylematu. Chciałam, żeby pokazał mi, jak odrobić lekcje, jakie dla siebie wybrałam na to życie oraz żeby umożliwił mi wywiązanie się ze wszelkich zobowiązań, jakich wypełnienie zaplanowała moja dusza przed moimi narodzinami. Wtedy nie wiedziałam, jak komunikować się bezpośrednio ze Stwórcą. Ale wiedziałam na pewno, że jest to możliwe. Wiedziałam też, że modlenie się do Boga z prośbą o wsparcie i pomoc było jedynym wyjściem. Wiedziałam, że moja praca była wyborem duszy w większym stopniu niż cokolwiek innego. Obiecałam swojej duszy, że będę się uczyć wszystkiego, co wiem, że jest mi pisane, aby urzeczywistnić to wszystko w mojej obecnej egzystencji. Chodzi o to, że to nie było wcale łatwe. Ani trochę. Wiele osób na pewno nie chciało usłyszeć mojej prawdy. Istnieje jednak wielka różnica między pewnością, że moje wysiłki są powiązane z wolą Stwórcy, a staraniami, które się wykonuje samotnie.

Niedługo później stałam obok swojej szafki nocnej i wypowiadałam na głos słowa modlitwy zainspirowanej twórczością Florence Scovel Shinn. Brzmiała ona tak: „Nieskończony Duchu, daj mi znak. Wskaż mi kolejny sposób wykorzystywania moich darów i talentów”. Miało to miejsce w piątkowe przedpołudnie, konkretnie o jedenastej. Trzy godziny później zadzwonił do mnie przyjaciel, który był agentem literackim. Powiedział: „Myślę, że powinnaś napisać książkę. – Bingo! Taśma startowa opadła a ja ruszyłam”.

A moja książka zatytułowana Ciało kobiety, mądrość kobiety stanowiła nie tylko wyraz języka kobiecego zdrowia – wszystkiego, co może właściwie działać w organizmie kobiety – ale pozwalała mi także dotrzeć do milionów kobiet z całego świata. Mogłam im przekazać wszystkie informacje, których słuszności byłam pewna. Oraz szczerze i głęboko pomóc tak wielu ludziom. Odpowiedzią był cud. To także otworzyło świat radości i spełnienia wykraczający daleko poza wszystko, co mogłoby kiedykolwiek zostać przeze mnie stworzone bez pomocy Boga.

Łączenie się z Bogiem

Inicjowanie połączenia ze Stwórcą może być tak proste jak powiedzenie: „Pomóż mi! Nie wiem, co począć”, gdy masz do czynienia z dylematem jakiegokolwiek rodzaju i nie wiesz, co powinieneś zrobić. Ale nie potrzebujesz żadnego dylematu, aby połączyć się z Bogiem. Wystarczy powiedzieć: „Dziękuję”, gdy obserwujesz cudowny zachód słońca, który wręcz nakaże ci przyklęknąć z podziwu. Wielokrotnie czułam obecność Boga na sali porodowej, kiedy noworodek wydaje swój pierwszy krzyk. Wszyscy znajdujący się w pomieszczeniu są wręcz zniewoleni cudem, który ma miejsce na ich oczach.

Można połączyć się z Bogiem poprzez celową modlitwę lub prośbę. Można powiedzieć: „Akceptuję boską miłość” lub, tak jak ja, prosić o znaki czekać do czego owa prośba doprowadzi. Łączenie się ze Stwórcą może obejmować działalność religijną z innymi osobami o podobnych poglądach. Niewiele rzeczy w życiu pozwala poczuć taką świętość jak śpiewanie na pełen głos radosnych pieśni chwalących Boga. Zwłaszcza gdy towarzyszą nam uzdolnieni muzycy. Ale nie jest to konieczne do nawiązania kontaktu z Bogiem. Bynajmniej. Nie pozwól nikomu wmówić sobie, że jest inaczej.

Może ci się wydawać, że pierwiastek boski nie jest tak istotny jak pozostałe aspekty twojego życia. Prawda jest jednak taka, że nie ma niczego, co byłoby od niego ważniejsze. W swojej oszałamiającej książce Bezgraniczna otwartość: Pozwól Boskości kierować Twoim życiem⁸, Tosha Silver napisała: „A co, jeśli Bóg jest historią?”. W rzeczy samej. Bóg, którego każde z nas jest częścią, stanowi całą historię. A jeśli przedkładasz relację z boską częścią siebie nad wszystko inne, każdy pozostały element trafi na właściwe miejsce. Jeśli traktujesz wspomnianą relację priorytetowo, uzyskujesz poczucie pewności, przewodnictwa i mądrości, które zawsze były do twojej dyspozycji, niezależnie od tego, co aktualnie działo się w twoim życiu. Nic nie może zastąpić osobistej relacji ze Źródłem, które cię stworzyło. Absolutnie nic. Nie zapewni ci tego sława, nie dadzą pieniądze ani kochanek. Nic. Twój związek z boskością jest jedną, a zarazem jedyną rzeczą, na której możesz zawsze i wszędzie polegać. Jest to zarazem jedyny aspekt, jaki będzie cię nieustannie wprawiać w osłupienie. Będzie on dla ciebie stanowił tajemnicę. Niezłomne zaufanie i radość. Wszystko inne przychodzi i odchodzi.

Ego

W pierwszym rozdziale rozmawialiśmy trochę na temat ego. Może być ono twoim przyjacielem bądź wrogiem. Wszystko zależy od tego, w jakim stopniu jesteś świadom swojej więzi z boskością. To ten brzydki niewierny Tomasz w twojej głowie sprawia, że szukasz wszelkiego rodzaju wymówek dla braku połączenia z Bogiem. Jednak gdy już zrozumiesz, jak świadomie z nim współpracować, będzie ono kluczem do stworzenia raju na ziemi. Staniesz się współtwórcą i pełnoprawnym partnerem.

W trakcie naszego omawiania ego mam zamiar podkreślić, że nie jest ono złe. Ma ono tylko bardzo złą reputację w środowiskach zajmujących się duchowością. Nauczono nas, że powinniśmy się go w jakiś sposób pozbyć lub wznieść ponad nie. Jest to jedna z przyczyn naszego cierpienia. Bo chociaż na pewnym poziomie ego może powodować szkody, jest zarazem absolutnie konieczne, żebyś mógł rozwijać Siebie. Co mam na myśli przez Siebie – przez duże S? Chodzi mi o twoją najprawdziwszą, unikalną naturę. Chodzi mi o każdy aspekt twojej osoby – zarówno na boskim, jak i fizycznym planie. Włączam w to również twoją osobowość. Twoje ego przynosi to wyjątkowe połączenie ducha i duszy w bardzo specyficzny pakiet przeznaczony do tworzenia doświadczenia życiowego. Tym wyjątkowym połączeniem jesteś ty. Nie można pozbyć się ego – jest ci ono potrzebne, aby żyć w swoim aktualnym stanie, jako osoba fizyczna, która jest oddzielona od innych.

Powstawanie naszego ego zaczyna się w dzieciństwie, kiedy to jesteśmy nagradzani za to, czego uczymy się od naszych rodziców, co robimy w pracy, w jakim wieku jesteśmy, ile ważymy i tak dalej. Ego myśli w kategoriach dobra i zła. Choć wydaje się, że poprawia nasze bezpieczeństwo, co zresztą faktycznie robi na pewnym poziomie, ono również utrzymuje nas w iluzji, że wszystkie nasze problemy zostaną rozwiązane poprzez pozyskanie wsparcia odpowiednich ludzi, zarobienie jak najwięcej pieniędzy, znalezienie sobie odpowiedniego kochanka, właściwego domu, odpowiednich ubrań i wielu innych materialnych rzeczy. Uważa ono również, że to wszystko można osiągnąć i zrozumieć na własną rękę. W przeciwnym razie jest się słabym. Dlatego właśnie ego często określane jest „wyrzucaniem Boga poza nawias”.

Pomimo wszystkich minusów, ego służy bardzo ważnemu celowi. Jego prawdziwym zadaniem jest odebranie wskazówek od naszych dusz w celu stworzenia indywidualnej wersji nieba na ziemi. Jeśli nie masz ego, które jest zdrowe i wystarczająco silne, aby podjąć się zadań, do których się urodziłeś, nie zajdziesz zbyt daleko na drodze własnej duszy. Ale jeśli pozwolisz swojemu ego samodzielnie odbierać rozkazy duszy, doprowadzi cię ono do dalece bardziej satysfakcjonujących okoliczności niż cokolwiek, co samo ego byłoby w stanie stworzyć. Innymi słowy, z Bogiem stworzy ono coś znacznie wspanialszego niż bez Niego.

Początki współpracy z ego

Co zatem począć? Musisz zrozumieć, skąd wywodzi się twoje ego i co ono tak naprawdę reprezentuje. Przepełnione największym współczuciem, troską i praktycznością podejście do ego udało mi się znaleźć w dziełach Matta Kahna, nauczyciela duchowego, empaty i autora książki zatytułowanej Rewolucja miłości... zaczyna się od ciebie. Matt udowadnia, że ego wyrasta z nadmiernie pobudzonego układu nerwowego.

Kiedy się rodzimy, nasza świadomość jest czystą miłością, a nasz system nerwowy jest na ogół spokojny (Stąd określenie „spać jak dziecko”). Gdy dzieci napotykają na nowe bodźce, płaczą. To samo dzieje się, gdy mają mokrą pieluchę lub odczuwają głód. Ruch, dźwięk i łzy to sposoby, dzięki którym nasze systemy nerwowe mają radzić sobie ze stresami życia. To nie jest po prostu prawda ludzkich niemowląt, ponieważ wszystkie zwierzęta robią to automatycznie. Po wygraniu wyścigu z lwem, gazela drży. Po porodzie kobieta również drży. To drżenie nas uspokaja i pozwala wypalić nadmiar hormonów stresu.

Wskutek każdego bodźca układ nerwowy niemowlęcia powoduje skok energii, a następnie wraca do swojego naturalnego stanu czystej, opartej na miłości świadomości. Z czasem jednak, gdy bodźce energii stają się coraz częstsze wskutek nieuniknionych nowych doświadczeń życiowych, podświadomość podejmuje decyzję. Aby oszczędzać energię i zachowywać bardziej zrównoważony stan, po prostu łatwiej jest utrzymywać układ nerwowy w wyższym stanie pobudzenia. A to narodziny ego – ma to miejsce, gdy opracowujemy wzorce myśli i pomysły, aby utrzymać wyższy stan pobudzenia w odpowiedzi na uwarunkowania środowiskowe. Niestety, w tym stanie wyższego pobudzenia nerwowego dziecko już nie powraca tak łatwo do świadomości pełnej czystej miłości. Z biegiem czasu podświadomość podejmuje decyzję, że ten stan nadmiernego pobudzenia jest nowym „normalnym” stanem. Tym samym zniekształcony stan prowadzi nas coraz dalej od naszej wrodzonej miłości i opartej na niej świadomości. W efekcie ego jest jeszcze bardziej wzmacniane. Jest stale w gotowości w celu zapewnienia nam ochrony i umożliwienia nam manewrowania przez przeszkody, które przed nami się pojawią.

Powstawanie ego zależy od środowiska, w którym dorastamy. Wszyscy jesteśmy częścią plemion – grup osób o wspólnych przekonaniach i wartościach. Niektóre z nich są uznawane przez nasze dusze za pomocne. Jednak niektóre z tych przekonań i wartości są całkowicie błędne. Czasami musimy się jednak dopasować do otoczenia, żeby przetrwać. A jeśli nie pasujemy, ponosimy ryzyko bycia zawstydzonymi, opuszczonymi bądź zdradzonymi. Te trzy rany są według badań neuropsychologa Mario Martineza trzema pierwotnymi ranami, których wszystkie plemiona na całym świecie używają do karania swoich członków, którzy ośmielą się wykroczyć poza plemienne systemy wierzeń. Jeśli plemienna wiara jest sprzeczna z tym, co wie twoja dusza, dopasowywanie się oznacza życie w kłamstwie, co z kolei skutkuje nadmiernym pobudzeniem układu nerwowego, dodając siły przekonaniom ego dotyczącym otaczającego cię świata. Oto przykład: „W tej rodzinie każdy idzie na prawo. Nie ma mowy, abyś otrzymał jakiekolwiek wsparcie, jeśli zechcesz być muzykiem”. Dusza muzyka jest sprzeczna z nakazami plemienia. A więc staje on przed dylematem, czy ma poświęcić siebie i swoją duszę, aby dopasować się do plemienia. Ale kiedy już rozwiązuje ten problem poprzez zsynchronizowanie się z Bogiem, odnajduje miłość i siłę pozwalającą podążać za głosem serca i podszeptami duszy. (Plemię zwykle nie jest z tego powodu zachwycone, ale dusza wręcz wznosi toasty z radości!)

Albo spójrzmy na religijne nakazy. Co zrobić, jeśli w młodości doświadczyłeś dwóch poniższych rzeczy: (1) głębokiego przeświadczenia, że jesteś homoseksualistą oraz (2) stałego ideologicznego przypominania, że bycie homoseksualistą jest grzechem przeciwko Bogu? Wyobraźmy sobie wynikającą z tego nadmierną stymulację układu nerwowego. Musisz zachować w swoim wnętrzu swoją tożsamość. Odczuwasz z jej powodu wstyd. Zaczynasz wierzyć, że jesteś pomyłką.

Doskonalimy strategie ego, które mają za chronić nas przed czuciem bólu tej rozłąki z naszą prawdziwą naturą, która powstaje, gdy staramy się dopasować do naszych plemion. Z biegiem czasu nasza świadomość zostaje ograniczona poprzez wzorce nadmiernej stymulacji, wskutek czego nasz układ nerwowy faktycznie usuwa wszystko, co pozostaje w sprzeczności z przekonaniami, których uparcie się trzymamy, a które w naszym odczuciu są konieczne, żeby być bezpiecznym i dopasowanym.

Jak sam więc widzisz, nasze plemiona na poziomie emocjonalnym, jak również fizycznym, przyczyniają się do wzmacniania ego. Wstyd, porzucenie i zdrada, jakich doświadczamy, produkują niewielkie ilości zapalnych substancji chemicznych w całym naszym ciele. To wpływa z kolei na nasz układ endokrynologiczny, nerwowy, jak również immunologiczny. Wszystkie wymienione układy pozostają w ciągłym pobudzeniu w stosunku do ich stanu z czasów dzieciństwa. To z kolei może stworzyć chorobę, która również wpływa i kształtuje naszą wiedzę o tym, kim jesteśmy na tym świecie.

Z mojego doświadczenia wynika, że podatność na choroby jest bardzo silnie określona przez plan twojej duszy. Jeśli regularnie nie słuchasz nakazów swojej duszy, twoją uwagę zaczyna zaprzątać zdrowie. To stare podejście mówiące, że „jeśli nie posłuchasz pierwszego ostrzeżenia, oberwiesz większym młotem”. Nawiasem mówiąc, nie ma to absolutnie nic wspólnego z karą za to, że było się „złym”. Jest to po prostu sposób, w jaki twoja dusza zaplanowała kolejne sceny sztuki, w której obecnie grasz.

Istnieje boski cel dla tego wszystkiego

Dobrą wiadomością jest to, że świadomość się nieustannie rozszerza, nasze stare wierzenia zostają rozpuszczone, a nowe życie objawia się w pełnej krasie. Nie musimy doświadczać chorób lub wypadków jako swoistego resetu. Ale jeśli czegoś doświadczamy, to nie znaczy, że zrobiło się coś złego – a więc jest się winnym. To po prostu pierwsze miejsce, w jakie chce się udać twoje ego. A jeśli pójdziesz tam z nim, twoje życie nie będzie łatwe. A przynajmniej nie w tym wcieleniu.

Proszę pamiętać, że cały opisany rozwój ego, a nawet traumy z okresu dzieciństwa, mają służyć boskiemu celowi. Nadmiernie pobudzony układ nerwowy z czasów twojego dzieciństwa działa jak psychologiczny kokon, strzegąc motyla śpiącego w swojej pierwotnej niewinności. Tymczasem twoje ego pomaga rozwijać umiejętności i doświadczenia potrzebne do wykonania misji twojej duszy – boskiej przygody, w której obecnie uczestniczysz. Kiedy uświadomisz sobie, czym tak naprawdę jest twój nadmiernie pobudzony układ nerwowy, przestaniesz brać tak bardzo do siebie wszystko, co ci się przytrafia. Możesz to obserwować. Bezwarunkowo. I poddać się fascynacji, jaka się w tobie pojawia, gdy obserwujesz nowy świat, samemu będąc zrelaksowanym. Jak kwiat. Płatek po płatku. Zgodny z naturą, dojrzewający w swoim czasie.

Matt Kahn w książce Rewolucja miłości... zaczyna się od ciebie napisał: „Bez względu na to, ile lat spędziłeś w zanurzeniu w dyskursie duchowym, żywa realizacja prawdy nie może być w pełni ujawniona, dopóki układ nerwowy nie będzie zrelaksowany. Nawet na poziomie mistycznym, stopień, w jakim układ nerwowy się rozluźnia decyduje o tym, kto widzi anioły, duchy, alternatywne wymiary, a nawet otrzymuje intuicyjne wiadomości”.

W piątym rozdziale nauczę cię radzenia sobie z emocjami oraz ujawnię, dlaczego są one absolutnie kluczowe do ustawienia ego w takiej pozycji, w jakiej będzie tobie służyło, zamiast ograniczać twoje poczynania. Już teraz zdradzę ci jednak małą wskazówkę: Kiedy płaczesz, wściekasz się bądź śmiejesz, wiedz, że w tym właśnie momencie twój układ nerwowy się odpręża. Wielu ludzi nauczono ukrywać silne emocje. A przecież istnieje odpowiedni moment i właściwe miejsce, żeby dać im wyraz. Żeby jednak nie było wątpliwości: Kiedy coś porusza cię na poziomie emocjonalnym, jest to niezbity dowód na to, że znalazłeś się na właściwym szlaku.

Wprowadzenie do komunikacji z Bogiem

Teraz, gdy już rozumiesz przeszkody związane z ego, nadszedł czas, aby nawiązać kontakt z Bogiem. Kiedy dążysz do komunikowania się, musisz pamiętać, że Bóg jest kochającą obecnością pośredniczącą pomiędzy duchem i duszą. Każdy z nas posiada zdolność do bezpośredniego komunikowania się z Bogiem, zupełnie jakbyśmy siadali w swoim towarzystwie i pili wspólnie kawę. To naprawdę jest takie proste.

Jak już się dowiedziałeś, twój duch i dusza stanowią dwa aspekty będące tak naprawdę Bogiem w twoim wnętrzu. Kolejną przydatną informacją jest to, że to, kim naprawdę jesteś, nie dotyczy niemal twojego fizycznego ciała! To prawda – większość z twojej istoty ma charakter niefizyczny. Kiedy nawiązujesz relację z Bogiem, tak naprawdę robi to twoja niefizyczna część. Część Boga, która przez ciebie przechodzi i jest elementem twojej osoby. Tym, co pisaliśmy dużą literą. Albo wyższym ja lub siłą wyższą. Jesteś efektem komunikacji między jaźnią, która jest tu w ciele, a wyższą jaźnią, która prowadzi cię przez mistrzowski kurs jakim jest życie.

Prawdopodobnie spotkałeś się z określeniem: „Proś a będzie ci dane⁹”, nieprawdaż? Cóż, mniej więcej w ten właśnie sposób działa komunikacja z Bogiem. Najpierw musisz poprosić – szczerze i uczciwie – o pomoc. Następnie uwolnij się od wszelkiego oporu przed odpowiedzią, ponieważ ona zawsze tam jest i na ciebie czeka. Powodem, dla którego nie zawsze jesteśmy w stanie ją rozpoznać, jest fakt, że sama odpowiedź zwykle wibruje na wyższym poziomie niż ten, na którym jesteśmy w chwili zadawania pytania. Należy o tym pamiętać. Inspiracja z wyższego źródła nie może dotrzeć do ciebie, gdy znajdujesz się pod władzą emocji o niskiej wibracji, takich jak gniew, smutek i strach. Aby ułatwić sobie życie, musimy wyruszyć na własną ścieżkę i wyjść naprzeciw Stwórcy, z którym chcemy się komunikować. Jest to podstawowe zadanie, jakie w pierwszej kolejności stawia się przed istotami żyjącymi w ciele fizycznym. Proszenie Boga jest zarazem modlitwą. Intuicja, czy twoje wewnętrzne przewodnictwo, to z kolei odpowiedź.

Musisz zatem prosić i wsłuchiwać się w odpowiedź. Wyślij swoją modlitwę i zaufaj temu, co do ciebie przyjdzie w charakterze odpowiedzi. Nie pozwól, aby ego blokowało komunikację. Urodziłeś się z bezpośrednim połączeniem ze źródłem, ale ego może wchodzić ci w drogę. A wraz z wiekiem staje się ono silniejsze. Istnieje opowieść o małym chłopcu, którego matka podsłuchuje, jak ten mówi do swojego młodszego braciszka: „Proszę, opowiedz mi o Bogu. Zaczynam Go zapominać”.

Pamiętaj, że ego jest formowane przez nasz nadmiernie stymulowany układ nerwowy i umysł, który następnie kreuje historie o nas i warunkach, w jakich żyjemy. Te przekonania działają na poziomie podświadomości. Nie są one łatwo dostępne dla naszych świadomych umysłów, ale mimo wszystko kierują naszym życiem. Na przykład, jeśli twoja matka jest alkoholiczką i nie wie, jak kochać i szanować siebie, nie wspominając nawet o tobie, podejmujesz decyzję, że nie zasługujesz na miłość tylko dlatego, że nie otrzymałaś jej od niej. Tymczasem to wcale nie jest prawda. To jest po prostu coś, co próbuje nadać logiczny sens okolicznościom, w jakich się znalazłeś. Jedynym wyjściem z tego dylematu, jak i wszystkich innych, jest świadome połączenie z boskością.

Odprawianie ego z miłością

Po nawiązaniu połączenia z Bogiem poprzez modlitwę lub w jakikolwiek inny sposób, a następnie wysłuchaniu otrzymanych wskazówek lub pomocy, prawdopodobnie będziesz się martwić, że wytyczne, jakie otrzymałeś, są wytworem twojego ego a nie duszy. To sprawia, że możesz wątpić w informacje, które do ciebie przybywają. Czy ja naprawdę słyszę odpowiedzi Boga? Kim ja jestem, żeby rozmawiać z Bogiem? To nieuniknione. Pochodzi z dorastania w kulturze, która, ogólnie rzecz biorąc, uczy nas, że nie mamy dostępu do wewnętrznego przewodnictwa i wymusza szukanie zewnętrznych autorytetów.

Kiedy więc rozpoczynasz komunikację z boskością, jest wysoce prawdopodobne, że podejrzewasz siebie o samodzielne odpowiadanie na zadawane pytania. Nie robisz tego jednak. Ale w zależności od tła i okoliczności uwierzenie w to może zająć ci trochę czasu.

Gdy pojawia się wątpliwość bądź zaczynasz się bić z myślami, musisz pamiętać, że ego próbuje cię chronić w najlepszy sposób, jaki zna – zwykle poprzez sugerowanie, że jesteś „za coś odpowiedzialny” lub wkraczasz w „zbyt duży rozmiar butów” albo też wykorzystuje jeden z oklepanych sloganów wykorzystywany w przypadku zaistnienia okoliczności, jakie właśnie stały się twoim udziałem. Mogłeś znać te wymówki zarówno od swoich rodziców, jak i od innych autorytetów. Nie walcz z tym. Zamiast tego, gdy następnym razem w twoim umyśle pojawią się negatywne myśli, po prostu powiedz: „Kocham cię za tę myśl. Czyż nie jest urocza?”. Negatywność płynąca z ego nie może istnieć w atmosferze humoru, akceptacji i światła. W takich warunkach znika jak poranna rosa w popołudniowym słońcu.

Pamiętaj: Głos ego jest pełen strachu, wątpliwości, wstrętu do siebie, wyroków, wstydu i winy. Boskie wytyczne nie zawierają tych cech. A jedynym sposobem, aby rozmontować ego jest zawierzenie miłości i zaufaniu do Boga. To rozwija się w czasie i wymaga wyrażenia własnych intencji. I poprzez proste kochanie swojej wrodzonej niewinności w sposób, w jaki chcielibyśmy umiłować każde dziecko, któremu coś dolega.

Przewodnictwo, jakie otrzymujesz, gdy prosisz o pomoc, jest mówiącym bezpośrednio do ciebie głosem boskości. Z czasem nauczysz się mu ufać. Zawsze słyszę go w moim lewym uchu. Więc naucz się być dobrym sekretarzem. Wystarczy pamiętać, co ów głos mówi i nie wątpić, że jest pomocny i miły. Gdy jakaś wątpliwość jednak się wślizgnie, doceń jej obecność, podziękuj jej za próbę pomocy, trochę się z nią pobaw a następnie pozwól odejść. A później strząśnij z siebie wszelkie jej pozostałości. I to dosłownie. Poruszanie własnym ciałem naprawdę pomoże ci sobie z tym poradzić.

Teraz przejdziemy do nieco bardziej konkretnych sposobów komunikowania się z Bogiem. Prośby do boskiej miłości, modlitwy o przemianę własnej osoby i rozmowa z aniołami to moje ulubione praktyki, które umożliwiają natychmiastowe rozpoczęcie komunikacji. Oczywiście, nie wyczerpują one tematu pomocnych technik.

Prośby do boskiej miłości

W drugim rozdziale pokrótce wprowadziłam cię w temat działalności Boba Fritchie’ego i jego próśb do boskiej miłości. Wtedy wspominałam, że może być to pomocne w spojrzeniu na własną przeszłość, ale teraz chciałabym głębiej wprowadzić cię w tematykę tego uzdrawiającego procesu, ponieważ prośby do boskiej miłości są najbardziej wszechstronną i praktyczną techniką komunikowania się ze Stwórcą, jaką kiedykolwiek dane mi było poznać. Bob latami doskonalił proces uzdrowienia poprzez boską miłość, a świadectwa jego skuteczności opublikowane na stronie internetowej Boba bardzo podnoszą na duchu. Technika okazała się bowiem skuteczna zarówno przy leczeniu otyłości, jak i przy nowotworze trzustki!

Bob, inżynier, który przeprowadził zakrojone na szeroką skalę badania na temat bioenergoterapii, zwraca uwagę, że ciało jest akumulatorem – posiada potencjał pola elektromagnetycznego. Boska miłość jest rozprzestrzeniana niemal natychmiast po całym naszym ciele, podróżując po nim poprzez matrycę krystaliczną naszej tkanki łącznej. Prośba do boskiej miłości jest zasadniczo procesem proszenia ducha o nakierowanie boskiej miłości na konkretną kwestię, a następnie obserwowanie, co się wydarzy. Kiedy prezentujesz prośbę do boskości i prosisz ją o pomoc, taka pomoc zostaje ci zapewniona. Cały proces wypunktowłam, aby łatwiej go przyswoić.

Prośby do boskiej miłości

Niniejszy proces może zostać wykorzystany do proszenia o przewodnictwo, uzdrowienie bądź pomoc w jakimkolwiek aspekcie, w jakim jej tylko potrzebujesz. Musisz po prostu dostosować treść prośby do problemu, jaki chciałbyś rozwiązać.

1. Usiądź wygodnie nie krzyżując ramion ani nóg. Nie możesz mieć na sobie żadnej biżuterii.

2. Przygotuj się do wykonania wdechu przez nos zaraz po tym, gdy wypowiesz swoją prośbę.

3. Wypowiedz na głos następujące słowa: „Z moim duchem i anielską pomocą [tutaj możesz wstawić imię konkretnego anioła] skupiam się całym swoim ciałem na boskiej miłości. Proszę mojego ducha, aby zidentyfikował każdą przyczynę oraz każdą sytuację, jaka izoluje mnie od Stwórcy. Proszę również o usunięcie wszelkich przyczyn i sytuacji dzięki mocy boskiej miłości, o ile taka będzie wola Stwórcy”.

4. Zrób wdech przez nos i wstrzymaj powietrze przez czas konieczny do policzenia do czterech. Ten etap ma za zadanie wniesienie twojej prośby do wnętrza ciała.

5. Wydmuchaj powietrze przez nos tak jakbyś chciał go oczyścić. To działanie z kolei przeniesie wyrażoną przez ciebie prośbę do wszechświata.

6. Siedź w ciszy i skup się na swojej grasicy, która znajduje się tuż pod mostkiem – w tym miejscu, które zwykle chcesz dotknąć, gdy mówisz: „O Boże!”. To właśnie stąd, za pośrednictwem tego gruczołu, boska miłość rozprzestrzenia się na całe twoje ciało.

Co zauważasz? Większość ludzi odnotowuje mrowienie w klatce piersiowej lub ręce jak również w innych rejonach ciała. Niektórzy zauważają powstanie uczucia głębokiego spokoju.

Jeśli pojawi się gdzieś ból bądź zaczniesz kaszleć, po prostu wykonaj kolejny intensywny wydech. I wyślij boską miłość do obszaru, który cię trapi.

Teraz jesteś połączony ze Stwórcą.

7. To jest bardzo proste. Zadaj w ciszy pytanie i po prostu nasłuchuj. Możesz również wyrazić konkretną prośbę, która wspomoże znalezienie odpowiedzi: „Z moim duchem i anielską pomocą skupiam się całym swoim ciałem na boskiej miłości i uznaję swój stan [nazwa problemu] i proszę, żeby ukazano mi wszystko, co powinienem na ten temat wiedzieć zgodnie z wolą Stwórcy”.

Zrób głęboki wdech przez nos. Następnie, również przez nos, silnym strumieniem wydmuchaj zgromadzone w ciele powietrze. Posiedź w ciszy przez minutę lub przez czas, jaki będzie ci się wydawał właściwy. Wyobraź sobie otwierające się drzwi lub okno, za którym twoim oczom ukazuje się wszystko, co powinieneś wiedzieć. Zaufaj pojawiającemu się obrazowi.

Jeśli nie otrzymałeś odpowiedzi, zwróć się z kolejną prośbą bądź usuń blokady, które uniemożliwiają ci jej otrzymanie!

„Z moim duchem i anielską pomocą proszę, żeby boska miłość pokazała mi wszystko, co powinienem wiedzieć. Uzdrawiam również ten problem boską miłością, zgodnie z wolą Stwórcy”.

Pamiętaj, że boska miłość i stwórca nie są siłami znajdującymi się poza tobą, które by cię osądzały za bycie dobrym bądź złym. Są to konstrukcje ego, a wiele z nich nadal wpływa na nas negatywnie, chociaż wywodzą się z naszego dzieciństwa. Dlatego zdarza się, że trzeba po prostu powiedzieć: „Teraz uwalniam się od tego wzorca z pomocą boskiej miłości”. Kropka. W ten sposób nie spodziewasz się, żeby boskie siły działały spoza ciebie, czy też by wkroczyły w cudowny sposób, by cię uratować! Pamiętaj, że wszystkim, czego potrzebujesz, jesteś ty.

8. Złóż ostatnią prośbę, aby oddać Stwórcy cały problem, którego dotyczyło to ćwiczenie. Po prostu powiedz: „Oddaję teraz ten problem Stwórcy i proszę o uzdrowienie go z pomocą boskiej miłości”. (Możesz wyrazić to również w pełni autorskimi słowami.)

Bob Fritchie sugeruje pozostawanie w kontakcie z boską miłością poprzez wzbudzenie w sobie intencji odnawiania tej więzi za każdym razem, gdy udajemy się do łazienki. Wystarczy wtedy powiedzieć: „Teraz łączę się z boską miłością.” i wykonać głęboki oddech. W ten sposób pozostajecie w kontakcie! Prawda jest bowiem taka, że gdy tracimy więź z boską miłością, ten podstępny nadmiar pobudzenia układu nerwowego znowu pojawia się u sterów. To samo dzieje się za każdym razem, kiedy boimy się lub wpadamy w gniew. Z tego też powodu ważne jest praktykowanie podtrzymywania waszej więzi.

Gdy używam procesu składania próśb do boskiej miłości, ustawiam timer w swoim telefonie na dwie minuty. Potem siadam w ciszy i po prostu zwracam uwagę na obrazy, które się pojawiają lub piosenki, jakie słyszę. Tak – dla mnie piosenki są bardzo ważną częścią mojego wewnętrznego przewodnictwa.

Prośby do boskiej miłości mogą być zastosowane do każdej dziedziny życia, do której szukasz wskazówek lub potrzebujesz uzdrowienia: zdrowia, biznesu, relacji i tak dalej. Po prostu musisz podać tę kwestię, wyrażając swoją prośbę.

Od ponad trzech dekad współpracuję z Diane Grover. Była ona moją pierwszą pielęgniarką, a teraz prowadzi całą moją działalność. Jest między nami głęboka więź duchowa. Kiedy poszłam do pracy z moją najmłodszą córką, Diane miała sen, w którym rodziłam. Następnie udała się do biura, aby anulować wizyty wszystkich pacjentów, ponieważ wiedziała, że tego dnia pojawię się w pracy, ale nie będę mogła się nimi zająć z powodu opieki nad dzieckiem. Kiedy z kolei moja córka po raz pierwszy rodziła (dając mi moją pierwszą wnuczkę), Diane obudziła się ze skurczami brzucha, które trwały do momentu, gdy moja córka wydała ma świat małą Penelope!

Codziennie spotykam się z Diane w stuletnim budynku szkoły, w którym mieści się moje biuro. Kiedy tylko się widzimy, natychmiast wykorzystujemy prośby do boskiej miłości w intencji pomyślności naszego wspólnego przedsięwzięcia zawodowego. Czasami prosimy również o łaski dla przyjaciół i członków rodziny.

Zaczynamy od aspektu, odnośnie którego potrzebujemy wskazówek lub coś nas w nim niepokoi. Z biegiem lat stwierdziłyśmy, że każda z nas otrzymuje obrazy, które są bardzo specyficzne i pomocne w podejmowaniu biznesowych decyzji. Regularnie oczyszczamy się również z energii przeszłości. Używamy próśb do boskiej miłości w celu podjęcia decyzji, czy należy realizować konkretny projekt.

Wyrażane przez nas prośby brzmią mniej więcej następująco: „Z naszym duchem i anielską pomocą skupiamy się całymi swoimi ciałami na boskiej miłości. Chcemy przyjrzeć się naszej najbliższej podróży do Denver [tutaj można wstawić dowolną kwestię] i pytamy, czy ta wyprawa jest prowadzona przez Boga i czy ułatwi ona dalszą wędrówkę naszych dusz. Prosimy o odpowiedź poprzez boską miłość, zgodną z wolą Stwórcy”. W tym momencie robimy głębokie oddechy i siedzimy przez dwie minuty, po czym dzielimy się tym, co „ujrzałyśmy”. A także każdą piosenką, jaką słyszałyśmy. Często słyszymy wersety biblijne, które są istotne, gdyż obie dorastałyśmy w tradycji chrześcijańskiej, a teksty te nadal mocno w nas rezonują.

Z czasem udało się nam mocno rozwinąć nasze intuicyjne zdolności, wskutek czego utrzymują one nas na właściwym torze naszej prawdziwej misji na tej planecie, a my nie pozwalamy się rozproszyć żadnymi skarbami tego świata, które w dłuższym rozrachunku są tak naprawdę nic nie warte. Czasem, gdy pytamy o konkretny projekt, otrzymujemy słowo NIE na wewnętrznych ekranach naszych umysłów. A czasami okazuje się, że projekt, jaki chciałybyśmy zrealizować, nie idzie po naszej myśli, i jest lekcją, z jaką musimy się uporać, zanim pójdziemy naprzód. Na przykład, przez około dwa lata pracowałam, ponosząc znaczne koszty, aby zawrzeć umowę z grupą biznesmenów, która chciała pozyskać mnie w charakterze osoby promującej produkt, jaki sprzedawali. Miałam być ich „lekarzem pokazowym”. I na początku byłam zaszczycona i podekscytowana swoją rolą. Ale ponieważ jedną z lekcji, jakie mam wykonać w tym życiu jest rozwój ego, ten szczególny układ nigdy nie oznaczał dla mnie wymiernych korzyści. Zamiast tego został zaprojektowany tak, aby nauczyć mnie, jak stanąć na własnych nogach – i ostatecznie rozpocząć własną działalność, w ramach której sprzedawałam podobny produkt.

Tak więc tylko dlatego, że nie zawsze twoje ego akceptuje odpowiedzi, nie musisz zakładać, że robisz coś złego!

Obieranie cebuli

Uzdrawianie poprzez boską miłość jest jak obieranie kolejnych warstw cebuli. Jeśli chodzi o kwestie zdrowotne lub bolesne emocjonalne traumy, może minąć trochę czasu, zanim twój system nerwowy będzie zrelaksowany i nim dostaniesz się do tego, co naprawdę powoduje problem. Ale boska miłość ogromnie pomaga, gdy masz zamiar przejść przez cały proces.

Kiedy Bob Fritchie naucza o procesie uzdrawiania poprzez boską miłość, często prezentuje zdjęcie cebuli, w którą wstrzyknięto niebieski barwnik. Kiedy obiera się kolejne warstwy owej cebuli, można się przekonać, że barwnik wniknął do jej najgłębszych warstw. W ten sam sposób zachodzi proces uzdrawiania. On również przebiega warstwa po warstwie. Na przykład, tego lata rozwinął się u mnie ból lewego kolana, który pojawiał się za każdym razem, gdy kucałam. W sferze fizycznej nic nie dolegało mojemu kolanu. Wiedziałam o tym, ponieważ mogłam wykonywać te same ćwiczenia pilates, co zwykle. Jako lekarka wiedziałam, że gdyby coś było nie tak ze strukturą mojego kolana, nie byłoby to możliwe. Nie pomogły mi również wielokrotne sesje rozciągania powięzi, które doskonale sprawdzają się przy problemach z kolanem. Nie działała nawet akupunktura. Ból nie odszedł po wielu prośbach do boskiej miłości, nawet kiedy pracowałam nad tą sprawą bezpośrednio z Bobem. Pewnego dnia poślizgnęłam się na lodzie i doznałam kontuzji prawej nogi. Jej wynikiem był silny ból prawej nogi. Teraz nie mogłam korzystać z żadnej z kończyn dolnych. Dosłownie. Wiedziałam, że to było bardzo symboliczne. Więc poprosiłam o uwolnienie się od mojej starej drogi, jaką podążałam po tym świecie, upewniając się, że wyrażam ten wzór z własnej woli. Ból w prawej nodze odszedł niemal natychmiast. Problem z lewym kolanem zmniejszył się nieco, ale nie zniknął całkowicie.

Powodem jest to, że jestem w trakcie procesu uczenia się zupełnie nowego sposobu poruszania się naprzód nie drogą przetartą przez kobiety w moim życiu, ale wykształciłam swój własny kobiecy sposób bycia (Lewa strona ciała reprezentuje matki, kobiety w naszym życiu, a także naszą kobiecą stronę). Przez wiele lat byłam programowana w tej dziedzinie, a wszystkie wpojone mi prawdy powoli, ale konsekwentnie, opuszczały moje ciało. Warstwa po warstwie.

Jeśli znasz którąkolwiek z moich pozostałych książek, wiesz, że miałam duży guz macicy w okresie przedmenopauzalnym. Wiedziałam dużo o zdrowiu i uzdrawianiu, będąc praktykującym od wielu lat ginekologiem-położnikiem. I nawet nie wiedziałam, że mięśniaki były „kreatywnością, która nie została jeszcze zrodzona”. Inną rzeczą, której również nie wiedziałam, był fakt, że były one również związane ze skupianiem energii twórczej w pracy lub relacji, w której się tkwiło w poczuciu beznadziei. W moim przypadku, moja dusza – przez moją macicę – dawała mi na to bardzo namacalny przykład. Mięśniak urósł do rozmiarów piłki futbolowej. Gdy miałam go usunąć chirurgicznie, poprosiłam anestezjologa, żeby powiedział do mnie w momencie podawania znieczulenia: „A gdy się obudzisz, wzór, który stworzył tę zmianę, opuści twoje ciało”. Dwa lata później byłam znowu singielką. Byłam obierana warstwa po warstwie, niczym cebula, przez około sześć lat, zanim otrzymałam pełną wiadomość. A relacje wszelkiego rodzaju były nauczycielami (i warstwami cebuli) dla całego mojego życia. Aż w końcu poddałam się prawdzie, która jest w tej książce. Moja pierwotna relacja z Bogiem zawsze musi być na pierwszym miejscu. Wszystko inne z wywodzi się z niej!

Modlitwy o przemianę własnej osoby

Moja koleżanka, a zarazem dobra przyjaciółka, Tosha Silver, której seminaryjna książka Bezgraniczna otwartość: Pozwól Boskości kierować Twoim życiem odmieniła na lepsze życie wielu osób, stworzyła modlitwy o własną przemianę, a nawet napisała o nich całą książkę zatytułowaną Modlitwy, które cię zmienią: Sekretna moc duchowego oddania. Zasadniczo modlitwy o własną przemianę są prośbami od ego do twojej boskiej jaźni. Tosha mówi, że to odpowiedź na pytanie: „Jak zmienić wzór, który jest trwały i którego modyfikacja może zmienić wszystko, co znasz?”.

Modlitwa o własną przemianę przebiega następująco.

Umiłowana boskości, proszę, zmień mnie w kogoś,

kto jest skłonny do otrzymywania.

Umiłowana boskości, proszę, zmień mnie w kogoś, kto może głęboko i szczerze podporządkować swoją wolę TWOJEJ woli i naprawdę ZAUFAĆ boskości, pozwalając się jej prowadzić.

Umiłowana boskości, proszę, zmień mnie w kogoś, kto dobrze zna swoją wartość i wie, na co zasługuje. Jestem twój,

jesteś moja, jesteśmy jednością.

Nauki Toshy dotyczące przejmowania kontroli przez boskość mogą zmieniać ludzkie życie. Ale w szalonej kulturze, która robi nam pranie mózgu, skłaniając nas do myślenia, że powinniśmy manifestować co tylko zechcemy poprzez sporządzenie odpowiedniej listy, podejmując odpowiednie działania i wykonując właściwe afirmacje, bardzo trudno jest odebrać lejce dzierżone przez ego. Ja nazywam tę chorobę „robienicą”. Należy przecież pamiętać, czego nas nauczono od chwili, gdy byliśmy małymi dziećmi. Wpajano nam, że jeśli będziemy robić to, co nam nakazuje kultura, zyskamy sukces, miłość, zdrowie i szczęście. Nawet wtedy, gdy nakazy są sprzeczne z tym, co wiemy w głębi naszych serc.

Modlitwy o przemianę własnej osoby są niezwykle pomocne i praktyczne w procesie nauki ufania sobie i usuwania pułapek zastawionych przez nasze ego. Najważniejsze jest to: boskość ma plan dla każdego z nas. Tym planem jest twoje przeznaczenie. Wybrano je, zanim się urodziłeś. Boskość jest nieustannie wewnątrz ciebie i nieustannie do ciebie mówi. Twoim zadaniem jest dostosowanie się do tego planu i pozwolenie, by cię prowadził. Ale niewiele osób zostało przeszkolonych do wsłuchiwania się w wewnętrzne przewodnictwo. Z tego też powodu podstawową modlitwą o przemianę własnej osoby jest: „Proszę, zmień mnie w kogoś, kto ufa boskiej części siebie”.

Opanowywanie tej sztuki wymaga praktyki. Z czasem przekonasz się jednak, że to działa.

I jeszcze jedna rzecz: Oddawanie dowodzenia boskości nie oznacza, że usiądziesz sobie i poczekasz aż Bóg zrobi za ciebie pranie. Oznacza to pozostawanie otwartym dla wiadomości i wewnętrznego skłaniania się ku temu, co się pojawia. Kolejnym krokiem jest podjęcie działań zgodnych z tym, co zostało ci przekazane.

Anielskie wsparcie

Od czasu, gdy miałam dwanaście lat i czytałam z ekscytacją Natives of Eternity: An Authentic Record of Experiences in Realms of Super-Physical Consciousness, anioły w większym stopniu stały się obecne w głównym nurcie naszej kultury, co można uznać za prawdziwe wybawienie. Popularność skrzydlatych przewodników urosła dzięki pracom osób, takich jak Doreen Virtue czy Kyle Gray, które przedstawiają anioły w całkowicie inny sposób, niż są zwykle obrazowane w Biblii. Wymienieni nauczyciele przynoszą wspaniałą energię i świeże spojrzenie na ten temat. Na przykład, Kyle wskazuje, że anioły nie zawsze są małymi cherubicznymi stworzeniami. Są ostre i mocne. To istoty dużego kalibru. Anioły są coraz bardziej wspierane w książkach poruszających znacznie szersze tematy. Anthony William¹⁰ pomógł uzdrowić tysiące ludzi poprzez słuchanie głosu, który on sam nazywał Duchem Najwyższego. Posiadacz tego głosu przedstawił mu się jako „żyjące uosobienie współczucia”. Anthony poświęcił anielskiej pomocy cały rozdział swojej publikacji zatytułowanej Boski lekarz. We wspomnianym rozdziale zamieścił spis dwudziestu jeden głównych anielic, które są wśród nas, by nieść nam pomoc, jak również stu czterdziestu czterech tysięcy nieznanych nam dokładniej aniołów, które możemy wezwać w celu uzyskania dodatkowej pomocy. Anthony sugeruje, by w zależności od potrzeb, przyzywać jednocześnie od trzech do czterech aniołów.

Zawsze wierzyłam w potęgę anielskiej pomocy i doświadczałam jej w moim życiu. Wszyscy mamy aniołów stróżów, prowadzących nas za rękę, nawet jeśli o tym nie wiemy. Zawsze możemy liczyć na ich przewodnictwo i jeśli zdecydujemy się go posłuchać, zaprowadzą nas w dobrym kierunku. Możemy również poprosić o ich pomoc – wystarczy wyrażenie takiej prośby. Jednak aby nawiązać połączenie z anielską pomocą, trzeba wypowiedzieć je na głos! Twój głos ma swój szczególny podpis i rezonans, który anioły mogą usłyszeć i rozpoznać. Słowa „oraz z anielską pomocą” zostały dodane do próśb, które tworzył Bob Fritchie, ponieważ okazało się, że to znacznie zwiększa ich skuteczność.

Kiedy więc stajesz w obliczu czegoś, z czym nie potrafisz sobie poradzić samodzielnie, po prostu poproś o pomoc. Dlaczego nie, prawda? W ten sposób możesz ułatwić sobie życie, stworzyć własne osobiste niebo na ziemi. I, jak powiedział niegdyś na warsztacie, na który uczęszczałam, świętej pamięci Peter Calhoun, ksiądz, który wybrał drogę: „Kiedy nie masz już żadnych argumentów ani pocisków w swoim magazynku, zawsze masz możliwość odwołania się do wyższej instancji”. Aniołowie są z pewnością jej przykładem!

ROZDZIAŁ 4

Rozumienie wiadomości wszechświata

Tym, czego poszukujesz, jest to, co szuka ciebie.

– RUMI

Komunikacja z boskością nie jest jednokierunkową ulicą – ty coś mówisz, a boskość ci odpowiada. A boska część tej konwersacji nie zawsze jest inicjowana przez ciebie. Wszechświat codziennie mówi do nas na zachwycające sposoby. Te komunikaty mogą przychodzić w odpowiedzi na twoje prośby lub mogą być po prostu wysyłane samoistnie, żeby zdradzić coś na temat twojej podróży.

W jaki więc sposób wszechświat z nami rozmawia? Poprzez znaki i symbole, które mówią nam, że jesteśmy na właściwej drodze. Są jak owacje otrzymywane przez nas od boskości – mówią nam, że idziemy we właściwym kierunku, dając nam wskazówki dotyczące tego, gdzie iść dalej, a czasami mówią nam, że musimy się zatrzymać i zawrócić. Dobrym przykładem jest przyjaciółka, która do mnie wczoraj zadzwoniła, śmiejąc się w słuchawkę. Z poczucia winy i obowiązku zgodziła się na zaręczyny, których tak naprawdę nie chciała przyjąć. Pożałowała tego zaraz po tym, jak powiedziała „tak”. Zadzwoniła do mnie w trakcie podróży do narzeczonego, który miał wręczyć jej pierścionek. Zwykle pokonanie tej trasy zajmowało jej godzinę, ale tym razem jechała już od trzech godzin. Drogę zalała bowiem powódź. Ciągle mijała ostrzegawcze znaki drogowe i migające tablice z informacjami „Zwolnij. Nie daj się utopić” czy „Zaprzestań dalszej podróży. Powódź. Ekstremalne zagrożenie”. Powiedziała, że rozumie, co głośno i wyraźnie mówią jej znaki. Wiedziała, że będzie już zawsze pamiętać tę szczególną podróż, kiedy chciała powiedzieć nie, a pomimo tego się zgodziła.

Znaki są dosłownie wszędzie – ty musisz tylko być otwarty i je dojrzeć. Pewnego ranka, gdy pracowałam nad pierwszym rozdziałem tej książki, zapoznawałam się również z książką Kyle’a Graya zatytułowaną Modlitwy do aniołów. Szukałam w niej inspiracji do dalszego pisania. Książka Kyle’a dotarła do mnie pocztą dosłownie dzień wcześniej, a następnie przeleżała całą noc na stoliku nocnym. Następnego ranka otworzyłam ją na losowo wybranej stronie, trafiając na rozdział poświęcony Archaniołowi Metatronowi. Oto, co w nim znalazłam: „Metatron ma wiele pracy w związku ze zmianami i modyfikacjami zachodzącymi na naszej planecie. Obecnie pomaga nam w wykorzystywaniu nowych energii, jakie zaoferował nam wszechświat. Sam nazywam go „aniołem sprowadzającym Niebo na ziemię”. Na mojej twarzy pojawił się szeroki uśmiech. W końcu rozumiałam magię tego połączenia. Po pierwsze, dotychczas nie miałam pojęcia o roli, jaką odgrywa Metatron w łączeniu Nieba i ziemi. Najwyraźniej był to doskonały „znak” do rozpoczęcia pisania książki. W końcu miała ona traktować o temacie, w którym specjalizuje się ów archanioł. Moim zadaniem jest również umożliwienie ci stworzenia twojego osobistego nieba w życiu, jakie w tym momencie wiedziesz. Od tej chwili codziennie dziękowałam mu za pomoc i inspirację! Kilka miesięcy później wykonywałam swój „Rytuał trzynastu świętych nocy”, który robię na koniec każdego roku, począwszy od wigilii, a kończąc na szóstym stycznia. W wigilię zwykle medytuję, dokonuję odczytu karcianego i otrzymuję wskazówki dotyczące całego zbliżającego się roku. Aniołem, którego wylosowałam (z talii autorstwa Kyle’a Gray’a), a który miał pełnić nadrzędną rolę w całym 2016 roku, czyli roku opublikowania anglojęzycznego wydania tej książki, był oczywiście Metatron.

Inny pozorny zbieg okoliczności, jaki miał do mnie przemówić, wydarzył się całkiem niedawno. Nagrałam dwa filmy wideo, a w każdym z nich była widoczna migocząca świetlista kula, o której obecności nie wiedziałam, dopóki nie zamieściłam ich w sieci. Wiele osób obserwujących mój profil na Instagramie zasugerowało, że jest to zapis wideo odwiedzających mnie wróżek. Nie musisz mi wierzyć na słowo. Sam możesz obejrzeć te nagrania. Wiele osób wierzy, że pojawiające się na zdjęciach świetliste kule są... oznakami boskiej energii, której nie jesteśmy w stanie wytłumaczyć. Kiedy byłam mała, miałam lalki przedstawiające wróżki i bawiłam się nimi w krzewach bzu. Fakt, że jakiś rodzaj energii zaczął się teraz pojawiać się w moim życiu, a energia owa zdaje się być eteryczna i przypominać wróżki, potwierdza, że mój system nerwowy został w końcu z powrotem zrelaksowany do swojego naturalnego stanu pełnej miłości świadomości.

Ten „przypadek” to wizualny symbol tego, co potrzebne, aby zobaczyć inspirację – zarówno ze strony Metatrona, jak i wróżek. To tylko jeden z konkretnych i praktycznych sposobów, na jakie boskość jest w stanie prowadzić z tobą dialog. Bóg jest tu dla ciebie. Nie trzeba poświęcać dekad na działalność „poszukiwacza”, aby uzyskać informacje od Boga. Już jesteś na miejscu. Musisz tylko wiedzieć, jak działa ta komunikacja – i pozwolić zaślepkom niedowierzania spaść z twoich oczu.

Problemem, z jakim musi się zmierzyć większość ludzi w procesie akceptowania, że wszechświat do nich, mówi jest to, że nasza redukcjonistyczna kultura jako ogół, jak również ten rodzaj nauki, jaki praktykujemy, skłoniły nas do poddawania w wątpliwość wszystkich i wszystkiego, z czym się stykamy. To, o czym piszę w tym rozdziale, bywa nazywane „magicznym myśleniem”, mimo że wielokrotnie już udowodniono istnienie zdolności bezpośredniego, telepatycznego komunikowania się pomiędzy nami, jak również z inteligencją wszechświata. Z tego co widziałam, wszechświat – podobnie jak twoja dusza – będzie wykorzystywał wszelkie dostępne środki, aby do ciebie dotrzeć. Znakiem może być cokolwiek: tablice rejestracyjne, znaki drogowe, piosenki w radiu, a nawet wybrane przez nas znaki, na przykład karty Tarota. Oto niektóre z moich ulubionych form komunikacji i krótkie objaśnienie, jak z nich korzystać.

Sny

Najbardziej bezpośrednią, spójną i skuteczną formą komunikacji, jakiej kiedykolwiek dane ci będzie doświadczyć, są informacje przekazywane bezpośrednio przez sny. Dlatego tak ważne jest zwracanie uwagi na świadomą pracę z nimi. I jak ze wszystkim, narzucenie sobie w tym temacie właściwej dyscypliny jest jak najbardziej opłacalne.

Sny zawierają w sobie inspirację, ostrzeżenia i proroctwa dotyczące twojej przyszłości. W swojej książce zatytułowanej The Toltec Secret: Dreaming Practices of the Ancient Mexicans, Sergio Magaña, opierając się na liczącym czternaście stuleci dziedzictwie, udowadnia, że istnieją dwie różne rzeczywistości: naqual (ta, z której pochodzą sny) oraz tonal (życie na jawie). Autor wspomnianej publikacji wykazuje w niej, że naqual jest cztery razy bardziej istotny niż tonal, ponieważ wszystko, co nam się przytrafia na jawie wcześniej zostało ujawnione nam w snach.

To nie znaczy, że coś, czego doświadczamy we śnie, nieuchronnie nadejdzie w życiu na jawie. Najważniejsze jest to, aby uzyskać wiadomość, dzięki czemu można zmienić niekorzystny dla nas rezultat, o ile to możliwe. Można nawet pracować nad tym, by zmienić coś w naqual poprzez modyfikowanie snów i tym samym zmienianie ich zakończenia (Patrz: ramka na następnej stronie. Z niej dowiesz się, jak to zrobić).

Magaña twierdzi, że osoby niezwracające uwagi na swoje sny są jak chodzący truposze. Dostrzegam w tym stwierdzeniu wielką mądrość.

Zarówno Sigmund Freud, jak i jego uczeń Carl Jung – czyli ojcowie współczesnej psychologii – znali i opisywali potęgę snów, określając ją jaką komunikację duchową. Ci, którzy pobierają nauki w Instytucie Junga w Szwajcarii, przechodzą intensywne szkolenia z analizy snów. Marion Woodman, płodna pisarka i psychoanalityk, pracowała nad tym, jak zadziwiająca moc marzeń sennych może nam pomagać i nas uzdrawiać. Opisała to zresztą w wielu swoich dziełach, które obecnie są zaliczane do klasyki literatury.

Jeden z moich przyjaciół po fachu opowiedział mi o doświadczeniu, jakie stało się jego udziałem, kiedy na nowo rozważał potęgę snów. Doświadczył on realistycznego snu, w którym wykrwawiał się na śmierć z powodu krwotoku z odbytu. Bezpośrednio po tym śnie udał się na badania, w trakcie których wykryto u niego niewielki nowotwór jelita grubego. Rak został usunięty, a on sam wyzdrowiał. Nic więc dziwnego, że uważa, iż to marzenie senne uratowało mu życie. Doktor Larry Burk, radiolog i autor Let Magic Happen, wykonał obszerne badania nad snami i opublikował opracowanie na temat wykorzystania snów jako wiarygodnego narzędzia w diagnostyce raka piersi. Sny mogą być bardzo pomocne i dokładne. Być może zastanawia cię, dlaczego są tak często ignorowane przez środowiska medyczne!

Sama rozpoczęłam dogłębne badania własnych snów z psychologiem klinicznym Doris E. Cohen, autorką Repetition: Past Lives, Life, and Rebirth, już w 2012 roku, kiedy moje ego było zdruzgotane utratą człowieka, którego szczerze kochałam. Doris nauczyła mnie, że podświadomość jest bardzo wydajna i zawsze wykorzysta to, co aktualnie dzieje się w czyimś życiu, aby wskazać na to, co jest dla niej szczególnie istotne. Przekaz ów prawdopodobnie będzie zawierać obrazy z ostatnio oglądanego programu telewizyjnego lub filmu. To nie znaczy, że serial telewizyjny sprawił, że śni ci się to, a nie coś innego. Twoja podświadomość może go po prostu wykorzystać, żeby zwrócić na coś twoją uwagę.

Dla przykładu, pewnego razu przyśnił mi się Jake z serialu Skandal. Reprezentował on lojalność, uczciwość i profesjonalizm – cechy, które szczególnie lubię w każdym człowieku. Nie śniłam o Jake’u jako osobie. Myślę, że jednym z powodów, dla których gwiazdy są tak uwielbiane w naszym społeczeństwie jest to, że wprowadzają określone role dla całych społeczności i możemy im przypisywać dane wartości. Tym samym wykonują bardzo pożyteczną pracę dla naszej psychiki.

Bez snów i mojej pracy z Doris nad linią życia, być może pogrążyłabym się w desperacji i zgorzknieniu. Zamiast tego przepracowałam jednak odczuwany ból i napisałam Sekrety wiecznie młodych kobiet¹¹  – tytuł, który został mi zesłany podczas jednej z sesji, jaką odbyłam z Doris. Książka ta z kolei podniosła na duchu i zainspirowała tysiące kobiet na całym świecie. Wszystko dzięki temu, że podążyłam za podszeptami mojej duszy oraz wykazałam wolę przekształcenia odczuwanego przeze mnie bólu.

Jak zapamiętywać sny, interpretować

je i z nimi pracować

1. Wykształć w sobie intencję zapamiętywania swoich snów. Powiedz głośno bądź w myślach coś w stylu: „Ukochana boskości, proszę, pomóż mi się odprężyć i zapamiętać wszystkie sny z dzisiejszej nocy”. Weź długopis, papier, latarkę lub dyktafon i umieść je obok swojego łóżka.

2. Zadaj pytanie, na które chciałbyś otrzymać odpowiedź we śnie. Poproś o to, żeby otrzymane obrazy były łatwe do zrozumienia i interpretacji. Następnie przestań o tym myśleć i zapadnij w sen.

3. Jeśli sen zbudzi cię w środku nocy, to prawdopodobnie otrzymałeś ważną wiadomość. Upewnij się więc, że zanotujesz co najmniej kilka szczegółów, które mogą się okazać istotne, gdy wstaniesz o poranku. W stanie półsnu, pomiędzy światem jawy i snu, gdy sen jest bardzo realistyczny, będziesz mieć pewność, że nie zapomnisz żadnego szczegółu. Możesz zapisać wszystkie swoje spostrzeżenia lub wynotować co najmniej część z nich. Możesz mi zaufać w tej materii, ponieważ przećwiczyłam to osobiście dziesiątki razy.

4. Jak tylko się obudzisz, poleż przez chwilę w łóżku, zapamiętując szczegóły snu zanim zblaknie w twojej pamięci. Następnie zapisz wszystko, co pamiętasz. Ja nagrywam swoje sny na telefon komórkowy w postaci notatek głosowych. Później zapisuję je w dokumentach Word i umieszczam w miesięcznych plikach, które przechowuję na swoim komputerze.

5. Nadaj swojemu snowi tytuł – zupełnie jak nagłówek w gazecie. Będzie to symbolizować mądrość danego snu, a w przyszłości będzie przywoływało go w twoich wspomnieniach ze wszystkimi szczegółami.

6. Przejrzyj tytuły poprzednich snów. Poszukaj również wszelkich zapisków dotyczących zwierząt. Uwielbiam, gdy w moich snach pojawiają się zwierzęta. Ich obecność jest zawsze bardzo symboliczna. Kolejnego dnia sprawdzam, co symbolizuje dane zwierzę, a moją ulubioną książką, w której mogę to zrobić jest Mowa zwierząt¹² autorstwa Teda Andrewsa. Zdarza mi się również korzystać z Kart uzdrawiającej mocy, których autorami są Jamie Sams i David Carson. Możesz również skorzystać z pomocy Google’a i wpisać w wyszukiwarkę nazwę zwierzęcia wraz ze słowem znaczenie, na przykład „goryl znaczenie”.

7. Innymi popularnymi i użytecznymi symbolami oraz motywami są odzież i buty, które symbolizują role, jakie grasz w życiu. Włosy na głowie reprezentują twoje myśli, więc nowy kolor włosów i fryzura wskazują na nowy sposób myślenia. Samochody stanowią twoją jaźń wędrującą przez życie. Domy są również jaźnią – a piwnica jej nieświadomą częścią. Po znalezieniu nowych pokojów, których zawartości nie znasz, możesz zakładać, że otwierasz się na nowe aspekty swojej jaźni.

8. Doktor Larry Burk sugeruje, żeby pytać samego siebie: „Czego ode mnie chce ten sen?”. Następnie powinieneś się na chwilę zatrzymać i posłuchać pierwszej myśli, jaka pojawi się w twoim umyśle. Następnie ją zapisz. Doktor Burk sugeruje, żeby poważnie potraktować ewentualność, że świat duchowy może mieć jakieś dodatkowe pytania do ciebie więc dobrze byłoby udzielić na nie odpowiedzi w zamian za otrzymane wskazówki.

9. Podziel się swoim snem z drugą osobą. Bardzo często sam proces dzielenia się treścią snu objaśnia jego znaczenie. Wystarczy, że opiszesz go na głos swojemu przyjacielowi bądź terapeucie.

Zwracaj uwagę na to, jak często udaje ci się zapamiętać sen z ostatniej nocy. Obserwuj, jak często przypominasz go sobie w środku dnia bądź wieczorem. Następnie spróbuj odnaleźć czynniki, które pobudziły twoją pamięć do zapamiętania danego snu. Zanotuj, co to może być. Nie pomijaj niczego. Doris, moja terapeutka, wyjaśniła, że jedna rzecz może śnić się nam setki razy, zanim otrzymamy zawartą w niej wiadomość. Udowadnia to, jak bardzo nasza dusza troszczy się o nas!

Jeśli sen dotyczy nierozwiązanego problemu lub w pewien sposób przeszkadza, możesz w życiu na jawie zamknąć oczy i ponownie odtworzyć sam sen. Zmień przy tym jego zakończenie. Pamiętaj – to jest wolna wola wszechświata. Możemy zmienić naszą przyszłość, zmieniając naszą teraźniejszość. A czy obrazy przychodzą we śnie czy podczas medytacji, zawsze pochodzą z tego samego źródła.

Piosenki

Jak już wspomniałam, w samym środku medytacji z boską miłością często słyszę piosenki – i zawsze niosą one ze sobą istotne przesłanie. Muzyka dociera wprost do naszych dusz, więc usłyszenie jakiegoś utworu często może służyć jako wyrocznia. Na przykład, w swoim obrazoburczym pamiętniku Not for Sale: Finding Center in the Land of Crazy Horse, Kevin Hancock, właściciel Hancock Lumber w Maine, pisze o tym, jak wjeżdżał na podjazd pod domem swej przyjaciółki Rosie – kobiety, która mieszka w Pine Ridge w Dakocie Południowej. Kevin był wtedy poruszony faktem, że odczyt oparty na astrologii ewolucyjnej pomógł mu zrozumieć znaczenie utraty głosu wskutek tajemniczej dolegliwości zwanej dysfonią krtani. Łącząc swoją odległą przeszłość i teraźniejszość, Kevin opisuje wymownie przyciąganie, które nakazywało mu rozpoczęcie podróży na zachód. Odczuwał je raz za razem. Podróżował więc do miejsc, w których nigdy nie był, a które wydawały mu się dziwnie znajome. Miejsc, w których czuł się jak w domu. Napisał: „Jak tylko wjechałem na żwirowy podjazd wiodący do domu Rosie, radio samochodowe, wówczas dostrojone do stacji KCNB z Chadron w Nebrasce nadającej na paśmie 94,7, zaczęło grać przebój Phillipa Phillipsa zatytułowany Home¹³. Wszystko dotyczyło przecież tego, że byłem zagubiony, następnie odnaleziony i wreszcie poczułem się jak w domu”.

Tak – boskość może dotrzeć do nas również za pośrednictwem ścieżki dźwiękowej.

Podróż Kevina do Pine Ridge i otaczających to miejsce okolic była – na poziomie duchowym – powrotem do domu. Wracał do domu głębszej części samego siebie, której mu dotychczas brakowało podczas mierzenia się z trudami codzienności. Wracał również do miejsc ważnych dla jego poprzednich wcieleń. Znaki i piosenki po prostu wskazują nam drogę – są wskazówkami do dalszej podróży. Dla nas wszystkich.

Tablice rejestracyjne, znaki, zegary

Jak już wcześniej wspomniałam, znaki występują dosłownie wszędzie. Czasami możemy je odnaleźć w naprawdę nieoczekiwanych miejscach. Tosha Silver, moja przyjaciółka i autorka książki Modlitwy, które cię zmienią. Sekretna moc duchowego oddania, w mediach społecznościowych, książkach i na seminariach dzieli się znakomitymi spostrzeżeniami dotyczącymi tego, jak w codziennym życiu boskość regularnie przesyła jej wiadomości. Często robi to za pośrednictwem tablic rejestracyjnych, znaków drogowych lub losowych obiektów na chodniku. Odkąd poznałam ten rodzaj wyroczni – i odkąd zobaczyłam zabawne zdjęcia Toshy oraz jej posty na Facebooku – przykładam zdecydowanie większą uwagę do tych rzeczy w swoim życiu. I często jestem rozbawiona dokładnością wiadomości płynących z samochodu jadącego przede mną. Na przykład, pewnego dnia jechałam do Portland na lekcję tanga i czułam się trochę przygnębiona. Rozważałam nawet odwołanie lekcji. Kiedy zobaczyłam, że samochód przede mną ma na tablicy rejestracyjnej napis ZABAWA, znowu stałam się starą, dobrą, jowialną sobą. To tak, jakby boskość spojrzała na mnie i powiedziała: „Hej, ty. Tańczenie tanga zapewni ci największą możliwą porcję zabawy. Więc głowa do góry!”.

Jeszcze jeden z moich ulubionych znaków przyszedł do mnie pod koniec marca ubiegłego roku, kiedy zobaczyłam coś na swoim podjeździe. Początkowo uznałam ów przedmiot za śmieć. Kiedy wyszłam, aby go podnieść, okazało się, że to unoszący się tuż nad ziemią balon napełniony helem. Były na nim napisane słowa: „Zostań moją walentynką”. Jak, u licha, taka rzecz mogła się pojawić na moim podjeździe kilka tygodni po czternastym lutego? Nie mam pojęcia, ale był to idealny znak. Zrobiłam zdjęcie i przesłałam je Toshy. I w tej samej chwili – po drugiej stronie kraju, w San Francisco – obok niej przebiegł facet w koszulce z napisem: „Moja błotna walentynka”. Było to hasło corocznego wyścigu przez błoto, brali w nim udział ludzie, którzy spotkali już miłość swojego życia. Zarówno ja, jak i Tosha byłyśmy głęboko zainteresowane znalezieniem prawdziwego partnerstwa we wszystkich dziedzinach naszego życia, począwszy od wnętrza samych siebie. Obie wiemy, że upór naszej kultury w szukaniu „kompletności” poprzez romantyczną miłość jest obarczony niebezpieczeństwem i nie może zakończyć się sukcesem, dopóki nie znajdziemy kompletności wewnątrz siebie. Walentynkowy balon i koszulka mężczyzny pojawiły się jednocześnie na obu wybrzeżach Stanów Zjednoczonych. Były to boskie oczka puszczone do nas w celu zapewnienia, że każda z nas jest na dobrej drodze!

Jednym ze znaków, jakie regularnie otrzymuję od boskości, jest to, że gdy patrzę na wyświetlacz telefonu komórkowego, godzina, jaką na nim widzę, stanowi wielokrotność jedenastki. W numerologii jedenaście jest liczbą mistrzowską. Wskazuje również, że anioły są blisko. Ujrzenie 11:11 lub 4:44 jak również 3:33 to kolejne mrugnięcie boskości. Cokolwiek bowiem robię w danej chwili, jest to bosko idealnie osadzone w czasie, a ja zyskuję pewność, że znajduję się na właściwym kursie.

Kiedy więc następnym razem coś podobnego przytrafi się tobie, zapamiętaj to sobie i uśmiechnij się na myśl, że właśnie działasz w zgodzie ze swoją duszą. Zwróć również uwagę na to, czym się zajmowałeś w danym momencie. Czy wybierałeś się na spotkanie? A może kogoś poznałeś? Połącz znaki z tym, co aktualnie dzieje się w twojej codzienności.

Poniższa historia przytrafiła mi się w dniu, w którym pisałam tę książkę, dokładnie o 16:44¹⁴. Miałam właśnie napisać e-mail do przyjaciela. Chciałam go poinformować, że nie będę mogła się z nim spotkać w umówionym terminie i nie udamy się na od dawna planowaną wyprawę. Martwiłam się, że go rozczaruję, ale godzina, o której spojrzałam na telefon, przekonała mnie, że podejmuję właściwą decyzję. Natychmiast wysłałam więc e-mail! Mój przyjaciel był rzeczywiście rozczarowany. Kilka tygodni później złamał nogę podczas szusowania na nartach wskutek czego on również nie mógłby uczestniczyć w wyprawie. Boskie wskazówki to postępujący proces, co oznacza, że zabierają cię w przyszłość, nie zdradzając ci przyczyn. Mogą być w pełni zrozumiałe tylko z perspektywy czasu, gdy spojrzy się na nie wstecz.

Karty wróżebne, Tarot, media

Jednymi z najczęstszych miejsc, w których ludzie poszukują wskazówek bądź znaków są karty wróżebne, odczyty tarota bądź seanse mediumiczne. Te sposoby komunikacji są obecnie dobrze znane. W moim salonie znajduje się około dwudziestu różnych talii kart wróżebnych. Obecnie najczęściej korzystam z Wisdom of the Oracle Divination Cards autorstwa Colette Baron-Reid, Przewodnictwa Bogiń autorstwa Doreen Virtue, Kart uzdrawiającej mocy, których autorami są Jamie Sams i David Carson oraz talii Kyle’a Gray’a zatytułowanej Angel Prayers Oracle Cards. Często wyciągam z tych talii pojedynczą kartę w celu uzyskania przewodnictwa w konkretnej kwestii. Czasami robię również odczyt relacji polegający na tym, że wyciągam jedną kartę dla siebie, drugą dla danego problemu (bądź osoby) a trzecią w charakterze wskazówki, czego może dotyczyć dana sytuacja.

Gdy szukasz prostych wskazówek przy użyciu kart wróżebnych, powinieneś zadać pytanie, potem przetasować talię i wybrać kartę. Ta karta pomoże ci zobaczyć, co powinieneś wiedzieć o sytuacji, na której skoncentrowane zostało twoje pytanie. Aby ułatwić zrozumienie znaczenia kart, większość talii zaopatrzono w przewodnik, który zapewnia szerokie wyjaśnienie znaczenia każdej z kart.

Oprócz moich kart wróżebnych, w sakiewce w torbie podróżnej zawsze mam schowaną jedną talię Tarota. Z biegiem lat przekonałam się o nieskończenie praktycznym zastosowaniu wyciągania kart, aby wspomóc się w podejmowaniu decyzji na temat dosłownie wszystkiego, od wyboru restauracji po odrzucenie bądź zaakceptowanie oferty. Do prostych pytań pozwalających odpowiedzieć nie lub tak doskonale nadaje się talia Tarota i dwa małe kawałki papieru, które noszę razem z nią. Jeden z nich oznacza TAK a drugi NIE. Składam je w ten sposób, by nie wiedzieć, jakie napisy są na każdym z nich. Aby pomóc sobie w podjęciu decyzji, kładę te złożone kawałki papieru na stole, łączę się z Bogiem, a następnie wyciągam kartę Tarota dla każdego z nich. Gdy karty zostaną już wyciągnięte, rozkładam kartki papieru i sprawdzam, co przedstawiają przypisane do nich karty. Znam symbolikę Tarota na tyle dobrze, że mogę uzyskać dodatkowy wgląd w moje decyzje. Zawsze znajduję w nich niuanse znaczeniowe i wskazówki, które są bardzo pomocne w podejmowaniu decyzji.

Jeśli na pytanie nie można odpowiedzieć tak lub nie – jeśli istnieje cały szereg możliwych odpowiedzi – korzystam z podobnego procesu. Zapisuję każdą opcję na małej kartce papieru, składam je, a następnie, po połączeniu z boskością, umieszczam na każdej z kartek kartę wizerunkiem do dołu. To daje mi szczegółowe informacje na temat wyboru, przed którym z jakichś przyczyn uchyla się mój intelekt i ego. Robię to bardzo często, żeby ocenić, na jakim etapie się aktualnie znajduję. Jest to taka moja „prognoza pogody”. Jeśli coś zostało pominięte przy intelektualnej analizie problemu, prawie zawsze znajduję odzwierciedlenie tego czegoś w kartach. W kolejnej ramce przedstawię proces, którego używam, kiedy potrzebuję wskazówek przy podejmowaniu decyzji.

Istnieje wiele rodzajów talii Tarota — od Tarota Ridera-Waite’a, który jest najczęściej używany, po Motherpeace Round Tarot Deck. Największa różnica wynika z zawartych na kartach ilustracjach. Zwykle przedstawiają one określone motywy utrzymane w jednym stylu, na przykład natury. Karty Tarota są podzielone na dwie kategorie: Wielkie Arkana i Małe Arkana. Małe Arkana to buławy, miecze, kielichy i denary (monety lub pentakle). Karty są numerowane lub zawierają obrazy o odpowiedniej liczbie poszczególnych symboli, podobnie jak karty w standardowej talii kart do gry. Generalnie istnieje pięćdziesiąt sześć kart w Małych Arkanach, choć w niektórych taliach może to być inna liczba. Karty Wielkich Arkan, których jest dwadzieścia dwie, są ponumerowane od jednego do dwudziestu dwóch albo od zera do dwudziestu jeden. Mają one również swoje nazwy takie jak Koło fortuny, Śmierć, Diabeł, Mag, Słońce i temu podobne. Karty te utożsamiają większe zasady kosmiczne.

Każda karta w talii Tarota ma znaczenie, a w odczycie wróżebnym Małe Arkana to przekaźnik subtelności i szczegółów na temat sytuacji. Są to „małe” karty, które mówią o indywidualnych elementach odczytu. Karty Wielkich Arkan wskazują na coś o większym znaczeniu – wyrażają idee i uniwersalne archetypy.

Nie nauczę cię wykonywania pełnego odczytu na podstawie porad zawarty w tej książce – podobnie jak interpretacji astrologicznej, odczyt Tarota jest prawdziwą sztuką¹⁵. Na szczęście większość talii zaopatrzona jest w instrukcję pomagającą w wykonaniu odczytu, jak również zawierającą opis znaczenia każdej z kart. Sugeruję ci nabycie talii Tarota w celu zapoznania się z kartami i całym procesem. Dobrym rozwiązaniem jest również skorzystanie z usług wykwalifikowanego wróżbity.

Wsparcie Tarota w podejmowaniu decyzji

Istnieje tak wiele sposobów, aby uzyskać informacje dzięki wykorzystaniu kart Tarota, że nie mogę omówić w tej publikacji każdego z nich. Oto jeden z moich ulubionych, prostych sposobów pozwalających uzyskać pewne wskazówki.

1. Zrozum swój problem: Podczas pisania tej książki zastanawiałam się, czy stosować w niej ramki, czy też z nich zrezygnować (ponieważ czytasz tekst w ramce, z pewnością wiesz już jaką podjęłam decyzję). Ramki mają swoje zalety oraz wady – dobrze odznaczają określone fragmenty, wskutek czego łatwo znaleźć coś, czego szukamy, ale niestety tworzą wyrwy w narracji danego rozdziału, co zmienia nieco jego charakter. Skłaniałam się ku zastosowaniu ramek, ale nie byłam przekonana, czy będą właściwe akurat w tej publikacji.

2. Zrób rozeznanie w dostępnych opcjach: Dla mnie istniały dwie możliwości – zastosowanie ramek bądź zrezygnowanie z nich. Podczas gdy przytoczony przeze mnie przykład jest bardzo prosty, w twoim przypadku może wchodzić w grę znacznie większa liczba możliwych wyborów.

3. Zapisz swoje opcje: Zapisałam „ramki” i „bez ramek” na dwóch oddzielnych kawałkach papieru, a następnie złożyłam je tak, żeby nie widzieć, co na każdej z nich jest zapisane.

4. Zadaj swoje pytanie: Ja spytałam: „Która z tych dwóch opcji jest najlepszym rozwiązaniem?”.

5. Rozłóż swoje karty: Dla każdej z zapisanych na kartkach możliwości wybierz po jednej karcie, a następnie połóż karty na odpowiednich kartkach papieru. W moim przypadku na wersję „bez ramek” trafiła karta Diabeł. Jasne przesłanie. Diabeł w Tarocie nie musi być czyś złym, ale z całą pewnością oznacza rozłąkę z boskością. W tej sytuacji oczywistym wyborem było zastosowanie ramek.

Choć takie korzystanie z kart Tarota może wydawać się mylące, ponieważ każda karta ma inne znaczenie, odkryłam, że z upływem lat stosowanie Tarota w ten sposób staje się coraz łatwiejsze. Z czasem okazuje się, że robisz się w tym naprawdę dobry. A kiedy znasz swoją talię, ona coraz dokładniej do ciebie przemawia. I otrzymujesz o wiele więcej informacji niż tylko wartość nominalna samej karty. Pamiętaj, karty Tarota wynikają z głęboko archetypowych wzorców ludzkiej świadomości, które były nam przekazywane przez wieki.

Oto jedna z rzeczy do zapamiętania podczas pracy z kartami Tarota: Karty nie mają siły same w sobie. Często zauważam, że, podobnie jak w przypadku astrologii, ludzie boją się „złych” odczytów. Ale to wynika z nadużycia intuicyjnych mocy dla osiągnięcia osobistych korzyści, co zbyt często wiąże się z wszystkimi kwestiami mediumicznymi. Tak dla zabawy, lubię czasami iść do jakiegoś medium, które używa neonów, żeby jego biuro było lepiej widoczne. Rzadko jednak osoby te okazują się pomocne. Oferowane przez nie odczyty mogą pozbawiać poczucia siły i całkowicie odbierać nadzieję lub być aż nazbyt optymistyczne. Tworzenie złej energii na nic nie pomoże, a ponieważ większość z nas idzie do wróżki, kiedy ego rozpaczliwie czegoś pragnie i chce, żeby się to ziściło (pracy, kochanka, przeprowadzki), potrzebujemy odrobiny otuchy. Odczyty u właściwych osób mogą być jednak bardzo przydatne.

Pamiętaj – tylko dlatego, że ktoś jest medium i może zobaczyć inne światy, nie oznacza, że to, co w nich znajdzie, okaże się pomocne, dokładne i jest czymś, w co powinieneś się zaangażować. Jak zwykłam mawiać ludziom, którzy wiedzą, jak nawiązać kontakt ze zmarłymi – samo to, że nie żyją, nie czyni ich oświeconymi. To, że ktoś jest medium lub ma intuicyjne zdolności nie oznacza, że ma zdolności terapeutyczne. Czasami ludzie ci mają nieczystą energię i wykorzystują własne dary do wykorzystywania innych. Tak zwane nadprzyrodzone moce są dostępne dla każdego, kto je zgłębia. Więc nie daj się wykorzystać tym, którzy stosują je do zdobycia władzy. Bycie istotą światła oraz uzdrawianie to zupełnie inna sprawa. Najbardziej duchową rzeczą do zrobienia w każdych okolicznościach jest rozstrzygnięcie czyichś wątpliwości, bycie miłym, uprzejmym i wyrozumiałym. Nawet wtedy, gdy jest to krępujące.

Kiedy więc wykonuję odczyt dla kogoś innego (a nawet dla samej siebie) i wyciągam problematyczne karty – jak Diabeł lub któryś z Mieczy – po prostu dochodzę do wniosku, że dana karta wyraża sposób, w jaki myślę o danym problemie w tej właśnie chwili. Jakiś czas później mogę przetasować karty i dokonać z ich pomocą odczytu pokazującego, jak bardzo zmieniła się karciana analiza wskutek modyfikacji moich myśli. Bingo! W ten sposób osoba, dla której wykonywany jest odczyt, na nowo odzyskuje własną siłę. A karty stają się tym, czym są: po prostu narzędziem pozwalającym dowiedzieć się, co tak naprawdę się myśli lub czuje, dzięki czemu można sytuację zmienić na lepsze!

Bosko zgrane synchroniczności

Jedną z moich absolutnie ulubionych form komunikowania się z boskością są synchroniczności – zdarzenia mające miejsce pozornie „przez przypadek”, ale tak brzemienne w skutkach, że trudno uwierzyć, że przytrafiły się akurat tobie całkowicie losowo. Synchroniczności są nieustannie zgrywane w czasie przez tajemniczą siłę, jakiej nasze ego nie jest w stanie ogarnąć. To część magii.

Późnym latem 2015 roku przeżyłam najbardziej niesamowite bosko zsynchronizowane serie wydarzeń. To było naprawdę wspaniałe. Zanim o tym powiem, pozwolę sobie jednak przedstawić ci ich znaczenie, cofając się w czasie do 2012 roku. Wtedy to zrealizowałam swoje wieloletnie marzenie: pojechałam do Buenos Aires i tańczylam w tym mieście tango. Choć podczas owej wyprawy nastąpiło kilka cudownych chwil, ogólnie nie była ona tak wspaniała, jak się spodziewałam.

Podczas drugiego dnia pobytu z zadowoleniem przechadzałam się skąpaną w słońcu, zatłoczoną ulicą w towarzystwie znajomej tancerki tanga, mojej przyjaciółki, która była w tym mieście nie po raz pierwszy i biegle władała językiem hiszpańskim. To ona zapewniła mnie, że w tym miejscu jest naprawdę bezpiecznie. Nagle pojawił się za mną jakiś mężczyzna, położył ręce na mojej szyi i chwycił mój naszyjnik. To wszystko wydarzyło się bardzo szybko i sprawiło, że byłam wstrząśnięta i przerażona, a moja szyja była cała podrapana i posiniaczona. To wydarzenie wywarło piętno na całym moim trzytygodniowym pobycie w Buenos Aires. Ten złodziej nie tylko ukradł mój stary naszyjnik. Skradziony przedmiot był nie tylko drogi, był to również naszyjnik Bogini – złoty, w kształcie półksiężyca. To był prezent urodzinowy od grupy moich bliskich przyjaciół, a jednocześnie moja ulubiona biżuteria. Ten naszyjnik był jak mój osobisty podpis i nosiłam go nieustannie.

Opisałam całe to zdarzenie na Facebooku, aby uzyskać pomoc. Tosha Silver, którą wtedy bardzo słabo znałam, wysłała mi wielce znaczący komunikat, mówiący, że wiele razy sama Bogini żąda ofiary jako części naszego uzdrowienia. Być może to zdarzenie było naprawdę dobre.

Chociaż do dzisiaj tęsknię za tym naszyjnikiem i choć posłałam do wszechświata kilka sugestii odnośnie tego, co chciałabym, żeby spotkało tego złodzieja, wiem również, że owa kradzież ma bardzo symboliczne znaczenie.

Część drogi mojego życia polegała na nauce i pogodzeniu się z faktem, że moja prawdziwa bratnia dusza nie jest kimś poza mną. Ona jest w środku. Nie mają sensu próby poszukiwania jej na zewnątrz, ponieważ na dłuższą metę nie zdadzą one egzaminu (Zaufaj mi – próbowałam przemierzyć każdą inną drogę, w tym randki online. Cokolwiek byś wymyślił, przetestowałam to). To nie znaczy, że nie życzę sobie bycia w związku. Tyle że w pierwszej kolejności należy wykonać wewnętrzną pracę. Trzeba zawarzeć to wewnętrzne małżeństwo, dla którego się urodziłam.

W czasie, gdy udałam się do Argentyny, jeszcze nie zaakceptowałam tej części mojej podróży. Byłam w żałobie po utracie relacji, o której myślałam, że będzie „tą jedyną”. I naprawdę wierzyłam, że ów mężczyzna będzie doskonałym uzupełnieniem mojej osoby. Ale prawda jest taka, że wszyscy mamy w sobie męskie i żeńskie energie i jeśli chcemy żyć szczęśliwie, muszą być one zrównoważone w nas samych. Żadna siła zewnętrzna nigdy nie uczyni nas kompletnymi. Jest to jedyna rzecz, o której z całą pewnością wiedziała świadoma część mojego umysłu – wiedziała o tym od zawsze. Inna kwestia, że utrata osoby, którą uznaje się za miłość życia, jest ogromną próbą. Kradzież naszyjnika uświadomiła mi istnienie irracjonalnej potrzeby stworzenia miłości poza sobą i pozwoliła skupić się na zrównoważeniu moich męskich i żeńskich energii.

Pomiędzy rokiem 2012, a moją wyprawą w roku 2015, bezustannie pracowałam nad osiągnięciem stanu wewnętrznej równowagi. Szczerze mówiąc, wszystko inne było po prostu zbyt bolesne. A ponieważ nie używam narkotyków i alkoholu, niczym nie mogłam stłumić paraliżującego bólu. Odczuwałam tęsknotę i rozpacz, które nie znikały, bez względu na to, co robiłam. Następnie, wiosną 2015 roku, dobra przyjaciółka zaprosiła mnie na wyjątkową wyprawę do świętego miejsca, które zawsze ją fascynowało. Wielu moich kolegów również się tam wybierało. Wszystko w trakcie tej podróży – od planowania do każdego przystanku po drodze – działało jak ukłon boskości doceniający pracę, jaką wykonywałam. Dzięki temu wiedziałam, że jestem na właściwej ścieżce.

Synchroniczności rozpoczęły się już w fazie planowania, dyskusji poświęconych rozpoczęciu podróży, gdy planety Mars (męskość) i Wenus (kobiecość) wykonywały najbardziej niezwykły taniec na niebie – one pojawiały się wspólnie aż trzykrotnie, co stanowi rzadki przypadek. Sama podróż, która również miała miejsce podczas tańca Marsa i Wenus, kończyła się w ośrodku Mount Shasta, uznawanym za wyjątkowe miejsce mocy na Ziemi. Każdy może doświadczyć wysokiej częstotliwości wibracji i czystości tego miejsca. Nie można tam przez większość czasu złapać sygnału w komórce.

Podczas pobytu w środku zatrzymałam się w miejscu o nazwie Stewart Springs, które jest znane między innymi ze specjalnych wanien, w których można kąpać się w gazowanych wodach mineralnych. Dowiedziałam się, że Stewart Springs ma zarówno męskie, jak i żeńskie źródła, które pochodzą z ziemi z tego samego miejsca. Żeńskie źródło pozostawia czerwony osad z żelaza rozpuszczonego w wodzie, podczas gdy męskie pozostawia biały osad z kalcytu. To męska woda źródlana jest używana w łaźniach oraz w brodzikach, z których korzysta się po saunie. Najwyraźniej żeńska woda źródlana „zżera” rury i nie może być używana.

W miejscu, gdzie dwa źródła wyłaniają się z ziemi, znajduje się altanka z wyraźną kopułą, dzięki czemu można spojrzeć w dół, aby obserwować źródła. Altanka na świeżym powietrzu posiada również duży ołtarz, na którym ludzie zostawiają notatki, kryształy, obrazy i różne obiekty sakralne jako swego rodzaju hołd dla tego wyjątkowego miejsca, w którym energie męskie i żeńskie pojawiają się obok siebie biegnąc z wnętrza Ziemi.

Bardzo podobało mi się w tej altance, pozostawiłam w niej ofiarę wraz z modlitwą i zamiarem połączenia w sobie energii męskiej i żeńskiej. I jeszcze raz, po raz mniej więcej tysięczny, oddałam boskości moją tęsknotę za mężczyzną, który miałby uczynić mnie kompletną. To było tak zaaranżowane przez boskość, abym znalazła się w tym szczególnym miejscu na świecie w tym szczególnym czasie.

Ciekawe jest to, że podczas mojego pobytu w Mount Shasta dowiedziałam się, że na całej naszej planecie istnieje tylko jeszcze jedno miejsce, w którym męskie i żeńskie źródło uchodzi w tym samym miejscu. Tym miejscem jest brytyjskie Glastonbury, które odwiedziłam przy kolejnym spotkaniu Marsa z Wenus. Byłam zdumiona. Jakie są szanse na taki przypadek? Zerowe. Boskie wskazówki zaaranżowały dla mnie najgłębszą pielgrzymkę poprzez jedyne dwa święte miejsca, gdzie męska i żeńska energia równocześnie wychodzą z ziemi, podczas gdy planetarne uosobienia tych energii tańczą na niebie.

Podczas pobytu w Glastonbury odwiedziłam męskie źródło White Spring, które jest przykryte gotycką kamienną strukturą – uzupełnioną basenami i ołtarzami honorującymi Boginię i Rogatego Boga. Wenus i Mars, jeśli tak wolisz ich nazywać. Śpiewaliśmy pieśni dla Bogini. Zostawiłam tam dary zarówno dla męskich, jak i żeńskich aspektów boskości. A potem odwiedziliśmy żeńskie źródło o nazwie Chalice Well, z pięknymi obrazami przedstawiającymi symbol Vesica piscis na chodniku prowadzącym do niego oraz na wykładzinie. Vesica piscis składa się z dwóch przecinających się okręgów symbolizujących jedność ducha i materii, albo męskość i żeńskość. Wypełniłam butelki wodą ze studni w Chalice Well, a następnie zabrałam je ze sobą do domu i wykąpałam się w tej niezwykłej źródlanej wodzie.

Wyprawy do Mount Shasta i Glastonbury były dla mnie transformacyjnymi przeżyciami. Wzmocniły one we mnie wagę świadomości własnej wartości i mocy. Zapewniły mi także możliwość ujrzenia, jak daleko zaszłam od czasu, gdy Bogini upomniała się o swój naszyjnik w Buenos Aires.

Dobrą wiadomością jest to, że tęsknota i złamane serce należą już do przeszłości. Jestem szczęśliwsza i bardziej spełniona, niż kiedykolwiek przedtem, co skutkuje wielkim przeskokiem w kwestii wibracji. Czuję, że jest to coś, nad czym pracowałam przez ziliony wcieleń – i co w końcu udało mi się to osiągnąć.

Magia jest wszędzie

Podczas wyprawy do Glastonbury zdecydowałam się odwiedzić kaplicę św. Małgorzaty, która jest częścią majestatycznego opactwa Glastonbury. Chciałam to zrobić, ponieważ w tamtych czasach odbyłam szkolenie położnicze w dawnym Szpitalu św. Małgorzaty dla kobiet znajdującym się Dorchester Hill w Bostonie. Święta Małgorzata Szkocka, która jest związana z boską kobiecością, poświęciła swoje życie służbie innym, darząc wszystkich bezwarunkową miłością. Każdy dzień w szpitalu św. Małgorzaty rozpoczynał się od modlitwy siostry Anny, która była emitowana przez głośnik. Modlitwę można było usłyszeć w całym szpitalu, nawet gdy asystowaliśmy przy bardzo trudnym porodzie lub przeprowadzaliśmy cesarskie cięcie. Nawet wtedy, gdy przeprowadzaliśmy resuscytację dziecka. Zawsze czułam pocieszenie płynące z tych modlitw.

Była tam również stojąca przy zlewie tablica. Zawsze przed udaniem się na zabieg chirurgiczny czytałam zapisane na niej słowa. To była modlitwa do Archanioła Rafaela, wielkiego uzdrowiciela. Chociaż nie pamiętam zapisanych tam słów, ich sedno polegało na modlitwie o to, żeby Archanioł Rafael działał przez nas, a my żebyśmy pracowali po to, żeby móc stać się uosobieniem siły uzdrawiania. Kochałam świadomość, że nie jestem sama na sali operacyjnej – że siły większe ode mnie mi pomagają. Gdy siedziałam w kaplicy św. Małgorzaty w Glastonbury, zapaliłam świecę i złożyłam ofiarę. Dziękując jej za wszystko, co zrobiła tu, w moim ciele – i za wszystko, co nadal czyni w moim duchu.

W czasach, kiedy uczyłam się operować we wspomnianym szpitalu, musiałam opanować umiejętności chirurgiczne, niuanse anatomii i zszywania pooperacyjnego. Bez względu na to, co robisz, nie ma drogi na skróty w opanowaniu swojej profesji. Trzeba zawsze zrobić to poprzez pracę, dyscyplinę i samodoskonalenie. To jest jasne. Ale kiedy zaprosisz również do tego Wielką Magię, wkrótce zdasz sobie sprawę, że istnieją siły znacznie większe niż twój intelekt. Siły, które możesz wezwać do pomocy we wszystkich aspektach swojego życia. A wszystko, co się wokół ciebie pojawia, począwszy od tablic rejestracyjnych po przypadkowe spotkania innych ludzi, ma za zadanie utrzymać cię na właściwym torze. Nie ma większego powodu do radości.

ROZDZIAŁ 5

Myśli i uczucia:
Podstawowy budulec ściany
odgradzającej cię od rzeczywistości

Myśli stają się rzeczami… wybieraj więc tylko te dobre.

– MIKE DOOLEY¹⁶

Odejdźmy teraz nieco od ducha, a przejdźmy do potęgi umysłu zdolnej do czynienia życia łatwym. Pierwszą rzeczą, którą trzeba zrozumieć w sferze umysłu jest to, że jakość twojego życia jest kreowana przez jakość myśli, które ci zwykle towarzyszą. Myśli są potężnymi wydarzeniami o charakterze elektromagnetycznym odbywającymi się w twoim mózgu. Tworzą one wir energii zarówno wokół ciebie, jak i w twoim wnętrzu. Jak więc myślisz, tak się czujesz, a jak się czujesz, tak wibrujesz. Przyciągasz to, w zgodzie z czym wibrujesz. Pozytywne myśli mają wysoką wibrację, podczas gdy negatywne myśli mają niski poziom wibracji. Każda myśl, jaka się pojawia, wiąże się również z subtelnymi zmianami w twoim układzie odpornościowym, hormonalnym i ośrodkowym układzie nerwowym.

Pozytywnym myślom towarzyszą pozytywne zmiany w biochemii organizmu. Z drugiej strony, negatywne myśli mają tendencję do obniżania zarówno twojej odporności, jak i nastroju. Musisz pamiętać, że oba rodzaje myśli przyciągają zwykle ich fizyczne odpowiedniki. Dlatego warto skoncentrować się na jakości codziennych myśli, – i wybierać je bardziej celowo i świadomie – ponieważ to potężne narzędzie do czynienia twojego życia łatwym.

Brzmi prosto, prawda? I tak właściwie jest proste. Jest też jednak pewien problem: Szacuje się, że przez nasz umysł przebiegia dziennie około sześćdziesięciu tysięcy myśli. Spośród nich osiemdziesiąt procent to myśli negatywne i nawykowe, na przykład: „Dla mnie już jest za późno, aby [puste pole]” albo: „Mój ojciec miał rację. Nigdy do niczego nie dojdę”. I tak dalej. Myśli, tak jak geny, są przekazywane w rodzinach i plemionach, są też bardzo zaraźliwe. Na przykład, jeśli ktoś wychowuje się w rodzinie, która wierzy, że bogaci ludzie są źli, istnieją duże szanse, że również odziedziczy to przekonanie. Myślenie inaczej niż myśli plemię jest traktowane jako zdrada. A jak zapewne pamiętasz z wcześniejszego rozdziału, plemiona karzą to, co uważają za zdradę, za pomocą wstydu i opuszczenia. Bo wstyd i odrzucenie są na tyle bolesne, że większość ludzi nie chce ryzykować i zmienia swój sposób myślenia tak, żeby się dopasować. Sama przekonałam się jednak, że jeśli odczuwasz nieustępliwy opór przed zmienieniem swoich myśli, wysoce prawdopodobne jest, że znajdujesz się na właściwym szlaku!

Na szczęście wszyscy mają zdolność zmiany sposobu myślenia. W swojej wspaniałej prezentacji TED, doktor Joe Dispenza¹⁷ opisuje bardzo szczegółowo to, jak myśli i towarzyszące im uczucia faktycznie zmieniają neuronalne wzorce w naszych mózgach. Powtarzające się myśli i uczucia radości oraz współczucia rzeczywiście tworzą nowe połączenia w mózgu, a stare, negatywne połączenia – powstałe wskutek depresji i smutku – ostatecznie zanikają. Można to jednak osiągnąć tylko poprzez ciągłe ćwiczenia i celowe kreowanie myśli. Nauczyłam się o mózgu, że najlepiej wychodzi mu to, co robi najczęściej. Powtarzające się myśli tworzą szybsze i większe drogi nerwowe w mózgu w taki sam sposób jak ścieżki w lesie są łatwiejsze do przebycia, jeśli przemierzy je więcej osób. Jak mówi popularny aksjomat: „Neurony odpalające razem, współdziałają ze sobą”. Zdolność mózgu do zmiany jego wewnętrznego okablowania przez różne wzorce myślowe i ruchowe znana jest jako neuroplastyczność. A że zdolność ta nie zanika przez całe życie, nigdy nie jest za późno, aby zmienić sposób myślenia, a tym samym poprawić swoje życie.

Wymiana myśli wymaga konsekwentnych powtórzeń, miłości własnej, optymizmu, cierpliwości i dyscypliny. Kiedy zaczniesz zwracać pełną miłości uwagę na swoje myśli – bez względu na to, jak negatywne one są – będziesz w naturalny sposób stopniowo przechodził na bardziej pozytywne myśli. Końcowym efektem będzie to, że twoje życie już na zawsze zmieni się na lepsze. Twoje myśli i związane z nimi substancje chemiczne, które wpływają na cały organizm, będą pracować na twoją rzecz. Więc zacznijmy od niektórych wypróbowanych i prawdziwie skutecznych sposobów na zmienienie myśli.

Kochanie swojej wewnętrznej niewinności

Duchowy nauczyciel Matt Kahn przypomina, że to, co nazywamy „cieniem” jest tak naprawdę naszym wewnętrznym dzieckiem i wewnętrzną niewinnością, które zostały zignorowane lub wstydzimy się tego tak bardzo, że robimy wszystko, by zwrócić naszą uwagę. Aby podkreślić ten punkt, w jednym ze swoich wykładów na serwisie YouTube opowiadał o czasie w swoim życiu, kiedy moc jego wewnętrznego dziecka stała się oczywista. Obcował wtedy z wniebowstąpionymi mistrzami i innymi przewodnikami duchowymi o wysokiej wibracji, aż nagle jakiś głos w głowie powiedział mu – Pieprz się. – To był głos jego wewnętrznego dziecka, którego potrzeby były ignorowanie. Okazuje się, że wewnętrzne dziecko kocha słowo na „p” i często go używa, żeby coś podkreślić.

Kiedy to usłyszałam, w moim umyśle rozbłysła żarówka. Oczywiście! Niemal każdy z nas, w tym ja, ma tendencję do głęboko zakorzenionego przekonania wywodzącego się z naszej przeszłości, że to, co mamy do powiedzenia lub co robimy, nigdy nie jest wystarczająco dobre. To przekonanie wynika z nadmiernie pobudzonego układu nerwowego – i kolejnych podświadomych przekonań – naszego wewnętrznego dziecka. Jak również wewnętrznych dzieci naszych rodziców, ich rodziców i tak dalej.

Nie odniesiesz sukcesu w zrównoważonym zmienianiu swoich myśli, nie mówiąc już o modyfikowaniu swojego zachowania, dopóki nie pokochasz tej części siebie. Musisz kochać ją jak pięciolatka, którego coś boli. Więc gdy złapiesz się na negatywnym myśleniu, najpierw powiedz coś w stylu: „Kocham cię. Jesteś piękny. Cenię ciebie. Wybaczam ci. Jesteś cenny” do wewnętrznego dziecka, które po prostu daje ci znać, jak się czuje. Połóż dłoń na swoim sercu i wypowiedz te słowa na głos. Niech te myśli wyrażają ciebie. To właściwa droga, ponieważ po prostu położenie warstwy intelektualnej „wybierania myśli, dzięki którym czujesz się lepiej” na wierzchu bólu swojego wewnętrznego dziecka nie będzie działać. Ono potrzebuje twojej miłości i będzie się jej domagać tak długo, aż ją otrzyma i zwrócisz na nie uwagę. Musisz więc zacząć od zrozumienia, że te negatywne myśli są po prostu pochodnymi tego aspektu siebie, który potrzebuje miłości. Skoncentruj się na nim, a następnie patrz, jak łatwo możesz zmienić swoje myśli.

Ograniczanie ekspozycji na to, co negatywne

Oprócz miłości do swojego wewnętrznego dziecka istnieje bardzo wiele rzeczy, które możesz zrobić, aby pomóc sobie w zmienianiu własnych myśli. Pierwsza polega na ograniczeniu negatywnych wpływów zewnętrznych. Obejmuje to większość mediów głównego nurtu, muzykę, gry wideo i Internet, a także każdego, kto wysysa z ciebie energię. Należy pamiętać, że cała nasza kultura jest skonfigurowana na karmienie naszego ego i wywoływanie w nas strachu. Jesteśmy nieustannie bombardowani rzeczami, które sprawiają, że tkwimy w niepokoju i tym, co negatywne. Wszystko, co wywołuje strach, złość, zmęczenie lub poczucie bezsilności musi być wycięte z twojego życia – a przynajmniej w miarę możliwości zmniejszone.

Weźmy za przykład informacje z głównego nurtu. Dobrze jest być na bieżąco z tym, co się dzieje na świecie. I szczerze mówiąc, trzeba by żyć pod jakimś kamieniem, żeby nie trafiać w dzisiejszych czasach na informacje z któregoś z całodobowych serwisów informacyjnych czy Internetu. Warto mieć jednak trochę oleju w głowie i wiedzieć, z jakiego źródła pochodzą. Wiadomości głównego nurtu wybierają najbardziej ekstremalne sytuacje z całego świata, a następnie dodają mocną, sugestywną muzykę i powtórki scen bólu, gniewu i chaosu. Robią to wielokrotnie, nigdy nie kończąc swojej transmisji. To firma obsługiwana przez reklamodawców, którzy mają szczególny punkt widzenia. Na przykład, większość komercyjnych programów telewizyjnych jest sponsorowana przez koncerny farmaceutyczne bądź spożywcze, a prezentowana przez nie zawartość pokazuje, że wsparcie to na ogół pokrywa się z komunikatem, w który chcą, żebyś uwierzył. Jeśli jesteś bystrym obserwatorem mediów i wiesz, jak one działają, to w porządku. Nie będziesz nieświadomym pobieraczem negatywów.

Ale ja, na przykład, rzadko potrafię utrzymać mój zwykle optymistyczny, wesoły nastrój po obejrzeniu wieczornych wiadomości. Więc ich nie oglądam. Czemu? Ponieważ żadna istota ludzka nie ma układu nerwowego, hormonalnego jak również odpornościowego, który zostałby zaprojektowany do przetwarzania negatywnych wiadomości z całej planety, dostarczanych codziennie wprost do jej salonu. Szczerze mówiąc, większość z nas ma do przegryzienia tyle frustracji z własnej pracy, sąsiedztwa i rodzin, że nie potrzebujemy dokładki.

Powodem, dla którego należy unikać negatywności jest to, że odłącza cię ona od twojej mocy niezbędnej do dokonywania pozytywnych zmian w świecie i swoim życiu. Przez negatywy dzieje się dokładnie odwrotnie. To nas znieczula i czyni bezsilnymi. Jak możemy dokonać zmian w obliczu tak wielkiego bólu i zniszczenia? To paraliżuje, pozostawiając nas w stanie niskiej wibracji. Dlatego trzeba zrobić wszystko, aby przenieść wibracje na wyższy poziom, jakimi charakteryzuje się optymizm, nadzieja i radość.

Gdy jesteś podłączony do boskiej części siebie, zgrywasz się z mocą czystej pozytywnej energii. I ta czysta pozytywna energia wytwarza pole magnetyczne, które przyciąga więcej czystej pozytywnej energii. Jest to rodzaj energii, która rozwija inspirację i podnosi na duchu innych. Buduje zamiast burzyć. Jest dokładnym przeciwieństwem energii, która wytwarza wandalizm i miota przemoc. Dostrajanie się do czystej, pozytywnej energii inspiruje cię do spaceru w pięknym otoczeniu przyrody, uśmiechania się do nieznajomych i stania się silnym na dobre. I ta czysta, pozytywna energia podnosi na duchu i uzdrawia całą planetę. Jest tak mocna. I to jest fakt naukowy.

Siła afirmacji

Istnieją szanse, że słyszałeś o wykorzystywaniu afirmacji jako narzędzia do zmieniania zakorzenionych negatywnych wzorców myślowych. Ale czym dokładnie są afirmacje i jak z nich korzystać?

Afirmować znaczy stwierdzać jakiś fakt – stanowczo i publicznie – i/lub wspierać emocjonalnie. Zatem afirmacja to mocne stwierdzenie wypowiedziane lub napisane jako fakt, który wspiera cię emocjonalnie w celu poprowadzenia do przodu lub podkreślenia czegoś, czego pragniesz. Przykładem jest afirmacja: „Jestem wolny, szczęśliwy i zdrowy. Szczęście jest moim przyrodzonym prawem. Urodziłem się, by być radosny”.

Aby używać afirmacji, wystarczy wypowiedzieć ich treść. Spójrz w lustro i wypowiedz je na głos. Gdy to robisz, dosłownie tworzysz nowe ścieżki neuronowe w mózgu. Nie dzieje się to od razu, ale pamiętaj, co powiedziałam na początku tego rozdziału: Twój mózg staje się dobry w tym, co robi często. Więc daj sobie czas, a także upewnij się, że sam akt afirmowania czegoś jest przyjemny. Afirmacje wykonywane z obowiązku i bez poświęcania im szczerej uwagi nie stworzą wielu zmian w twoim życiu.

Co się dzieje podczas afirmacji?

Afirmacje są silnymi oświadczeniami, formułowanymi w czasie teraźniejszym, które wyrażają pewien pożądany efekt w twoim życiu. Na przykład: „Życie wspiera mnie w każdym calu” albo: „Jestem zdrowy i całkowicie wolny od bólu”. Całkiem proste, prawda?

Istnieje jednak kilka pułapek, w które można wpaść, gdy zabiera się za afirmacje. To ważne, aby nie sabotować się afirmacjami, które są zbyt dalekosiężne. Przykładem może być: „Szczęśliwie zarabiam milion dolarów rocznie i nie muszę odprowadzać od tego podatku”. Taka afirmacja, gdy jesteś obarczony długami i masz słabo płatną pracę, nie zadziała. To zbyt duży przeskok dla mózgu, aby dał on radę obsłużyć podobną różnicę i przystosować się do równie dostatniej rzeczywistość. A twoje ciało i umysł mogą się zbuntować.

Należy także pamiętać, że nie chcemy, aby afirmacje były zbyt szczegółowe lub wyjątkowe, takie jak: „Miłość mojego życia, która ma wspaniałą pracę i zarabia dużo pieniędzy, ma cudowny związek z jej rodziną i jest pełna współczucia dla wszystkich istot, jest już tutaj”. Tosha Silver nazywa to „dawaniem Bogu listy zakupów”. Uważam, że to świetne określenie. Tymczasem znacznie bardziej efektywne jest wypowiadanie szerszych, ogólnych stwierdzeń dotyczących tego, jak chcesz się poczuć: „Miłość mojego życia, która sprawia, że czuję się szczęśliwy i żywy, jest już tutaj”. Kiedy dajemy Bogu naszą „listę zakupów” zawierającą rzeczy, jakich chcemy, ograniczamy to, co boskość może zrobić przez nas. Możesz mi wierzyć, chcesz, żeby boska część ciebie prowadziła cię, ponieważ boskość wie, czego potrzebujemy i co jest lepsze niż to, co podpowiada nam nasz ograniczony intelekt.

Należy pamiętać, że afirmacje tak naprawdę nie sprawiają, że coś się zmienia. Zamiast tego pozwalają zwiększyć wibracje, dzięki czemu stajemy się bardziej otwarci na pożądane rezultaty

Zawsze interesował mnie związek pomiędzy naszymi myślami, zdrowiem i okolicznościami, w jakich żyjemy. W pierwszych latach praktyki lekarskiej na moim biurku nieustannie spoczywała pozycja Louise Hay zatytułowana Lecz swoje ciało¹⁸. Ta mała książeczka opisuje mentalne przyczyny fizycznych dolegliwości. Regularnie powracałam do tej pozycji, aby dowiedzieć się, jak połączyć kropki pomiędzy tym czego ludzie doświadczają w swoich ciałach, a tym, jakie były ich ówczesne wzorce myślowe. Sama zaobserwowałam, jak dobrze dopasowane są do siebie myślowe schematy i fizyczne objawy.

Choć nie zawsze rozumiałam, jak działają myśli, jeśli chodzi o zdrowie, prawdziwy test na siłę myśli zdolną zmieniać rzeczywistość dotyczył tematu pieniędzy. Kiedy przechodziłam przez rozwód, byłam przerażona, że stracę dom, jak również nie będę w stanie wysłać córek na studia. Podobnie jak wiele kobiet, zostawiałam kwestie finansów mojemu mężowi, zakładając, że wie dużo więcej na ten temat niż ja. Tym razem jednak byłam w kryzysie. Nie miałam innego wyboru, musiałam zająć się finansami, o ile miałam utrzymać jakiekolwiek pozory stabilizacji dla mnie i moich dzieci. Pierwszą rzeczą, jaką zrobiłam, było przeczytanie Myśl!... i bogać się Napoleona Hilla, opublikowanej po raz pierwszy w 1937 roku klasycznej pozycji opisującej związek między naszymi myślami, a naszymi dochodami. Przeczytałam tę książkę i wykonałam każde opisane w niej ćwiczenie, zupełnie jakby od tego zależało moje życie. Jednocześnie przeczytałam The Dynamic Laws of Prosperity autorstwa Catherine Ponder. Kolejny klasyk.

Chciałam stworzyć rodzaj nastawienia, które przyciąga dobrobyt. I musiałam to zrobić szybko. Oprócz przeczytania książek, stworzyłam kilka afirmacji wspierających dobrobyt. Nie chodziło w nich tylko o pieniądze – choć niektóre rzeczywiście dotyczyły tego tematu. Traktowały one o pomyślności we wszystkich aspektach mojego życia. Mówiły o tym, jak chciałam czuć. Jak chciałam żyć. Jak chciałam wchodzić w interakcje ze światem. Poniższe były jednymi z moich ulubionych:

• Teraz doświadczam doskonałego zdrowia, obfitości i dobrobytu, kompletnego i zupełnego szczęścia. To prawda, ponieważ świat jest pełen uroczych ludzi, którzy teraz mi pięknie pomogą w każdy możliwy sposób.

• Jestem teraz w towarzystwie niezliczonej liczby aniołów.

• Przeżywam obecnie wspaniałe, ciekawe i satysfakcjonujące życie najbardziej użytecznego typu.

• Ze względu na zwiększenie własnego bogactwa, zdrowia i szczęścia, mogę teraz pomóc innym wieść wspaniałe, ciekawe i satysfakcjonujące życie najbardziej użytecznego typu. Moje dobro – nasze dobro – jest uniwersalne.

• Dziś jestem odrodzona duchowo. I całkowicie odrywam się od mojego starego sposobu myślenia, a przynoszę boską miłość, światło, zdrowie, radość, sukces, bogactwo, przyjemności, dobrobyt i obfitość w moje doświadczenia w konkretne, określone sposoby.

• Wznoszę się ponad wszystkie problemy i przeszkody, posuwając się triumfalnie naprzód, aby potwierdzić, że nieograniczone bogactwo, zdrowie, miłość, pomyślność i obfitość mi się należą.

• Przyjmuję tylko harmonię, spokój, promiennie dobre zdrowie, osobistą miłość i przepełnienie obfitością finansową jako naturalne warunki w moim codziennym życiu.

• Istnieje wielka moc w mojej radości, przyjemności, jak również wizji pięknego życia.

Wymawiałam te afirmacje głośno – codziennie, powtarzając je raz za razem – podczas ćwiczeń na bieżni. Chciałam, żeby słowa dostały się do mojego ciała, więc wypowiadałam je z wielkim entuzjazmem, aby zwiększyć moje wibracje tak bardzo, jak tylko to było możliwe. Stwierdzenia te pomogły mi się bardziej otworzyć na dobrobyt niż kiedykolwiek przedtem. Stopniowo, dzień po dniu, dawały mi energię i inspirację do praktycznego zastosowania wskazówek zaczerpniętych z literatury o tematyce finansowej.

Moc afirmacji w moim życiu jest bezsprzeczna. Sugeruję, żebyś stworzył własne afirmacje, które pomogą ci w każdej sytuacji, w jakiej będziesz ich potrzebował. I regularnie dodawaj nowe. Zaczynaj każdego ranka od kilku z nich. Możesz umieścić je na lustrze w swojej łazience. Jeśli chcesz, możesz zapisać się na codzienne afirmacje dostarczane do skrzynki mailowej. Masz taką możliwość na mojej stronie internetowej (www.drnorthrup.com).

Proprioceptywne pisanie: Zapiski umysłu na żywo

Proprioceptywne pisanie jest kolejnym potężnym sposobem na zmienienie własnych myśli. Nigdy nie zapomnę dnia, gdy po raz pierwszy o nim usłyszałam, miało to miejsce całe lata temu. Siedziałam na oddziale porodowym w szpitalu i przeglądałam folder reklamowy warsztatów z czegoś o nazwie proprioceptywne pisanie. Wiedziałam o receptorach proprioceptywnych w mięśniach, które pozwalają nam być świadomymi – nawet, gdy nasze oczy są zamknięte – gdzie w przestrzeni są nasze ręce i nogi. Nie miałam jednak pojęcia, jak mogło się to odnosić do pisania.

W tym czasie sama z tego powodu miałam problemy z pisaniem, prawdopodobnie owa ulotka zwróciła moją uwagę. Zasadniczo uważam, że napisanie czegoś naukowego jest niesamowicie wyczerpujące. Zawsze w mojej głowie siedzi duży, zły redaktor mówiący mi, że nie wiem, co robię. Że się mylę. Albo że jestem niegodna. Co gorsza, wszystkie lata kształcenia akademickiego i szkoły medycznej uczyniły ów głos zwątpienia silniejszym zamiast go osłabić.

Skontaktowałam się więc z Lindą Trichter Metcalf, osobą odpowiedzialną za warsztaty i spytałam, czy jej kurs może pomóc w moim przypadku. Linda, która w owym okresie wykładała również anglistykę w Pratt Institute na Brooklynie w Nowym Jorku, powiedziała mi, że jej metoda doskonale sprawdziła się w przypadku każdej osoby, która chciała lepiej wyrażać się przez słowo pisane. Dotyczyło to również tematyki medycznej. I tak, będąc w ciąży ze swoim drugim dzieckiem, zapisałam się na weekendowe warsztaty. Odmieniły one moje życie. Pomogły mi wyczyścić mangrowe bagno moich myśli i uwarunkowanych przekonań tak skutecznie, że w końcu znalazłam swój własny, niepowtarzalny głos pisarza. Prawdziwą siebie. To pomogło mi zrozumieć, co naprawdę myślę i w co wierzę, oddzielając to od głosu moich rodziców, mojego zawodu, rodzeństwa czy męża. Pozwoliło mi to również napisać moją pierwszą książkę – i szczerze mówiąc, również wszystkie książki, jakie po niej nastąpiły.

Proprioceptywne pisanie, dzięki któremu możesz dokopać się do swoich fundamentalnych przekonań, było ostatnią deską ratunku, która pozwoliła mi połączyć się z Jaźnią. Z moją duszą. Ta metoda działa, ponieważ pomaga określić, w co tak naprawdę wierzymy na dany temat. Pisząc, odzwierciedlamy swoje myśli i możemy przeanalizować je z empatią i współczuciem. Dotyczy to dowolnego tematu. Na przykład, jeśli piszesz słowo matka, proprioceptywne pisanie pomoże ci zobaczyć, co twój umysł ma do powiedzenia na temat tego słowa. Zauważysz wtedy, że przypominasz sobie wszystko o swojej matce, rzeczy o których nawet nie sądziłeś, że możesz je pamiętać. Kiedy piszesz, masz pełną jasność odnośnie tego, co naprawdę myślisz, a nie tego, co uwarunkowano w tobie, żebyś myślał. Nie tylko to, co wydaje ci się, że myślisz. A kiedy zidentyfikujesz swoje prawdziwe przekonania, bez ich osądzania, możesz przystąpić do ich zmieniania. Jak pisze Linda na swojej stronie internetowej:

Proprioceptywne pisanie jest ważnym dodatkiem do sztuki uzdrawiania. Poprzez takie pisanie ludzie uczą się wyrażać swoje myśli bez osądzania siebie, zastanawiać się nad uczuciami bez winy i wstydu, oraz przeżywać emocje bez poczucia przytłoczenia nimi – jest to pierwszy krok do zdrowia emocjonalnego.

Proprioceptywne pisanie łączy intelekt, wyobraźnię i intuicję – wszystko działa jednocześnie. I wykonuje się je jako rytuał. Jest często robione do muzyki barokowej (Mozart, Bach, Vivaldi i tak dalej), ponieważ udowodniono, że taka muzyka bardzo efektywnie pobudza kreatywność. Można również użyć hinduskich rag, ponieważ wywołują one różne doświadczenia.

Oto, co odkryjesz, jeśli poświęcisz nieco wysiłku na ten rodzaj pisania: Twoje myśli mają znaczenie. Są uporządkowane. Zmierzają w kierunku znalezienia rozwiązań i uzdrowienia. Jest to więc bardzo pocieszające dla tych z nas, którzy zostali „wychowani” w niezgodzie z własnym niepowtarzalnym geniuszem. Jak mówi Linda: „Pragnienie samego siebie, pragnienie, by nie wieść życia, które nieuznaje się za swoje – może stanowić przyczynę, dla której ktoś zostaje przyciągnięty do tej pracy”.

Jak pisać

Sam proces proprioceptywnego pisania jest całkiem prosty. Po prostu wybierasz temat a następnie zapisujesz jego nazwę, zwracając uwagę na pojawiające się w tym czasie odczucia i nie osądzając się za nic, co poczujesz. Poniżej znajdziesz instrukcje, które uczynią cały proces tak łatwym, jak to tylko możliwe.

1. Przygotuj następujące przedmioty: długopis, świecę, zapałki, pojedyncze kartki białego papieru, barokową playlistę utworów muzycznych o długości około dwudziestu minut. Muzyka barokowa ma bardzo specyficzną wibrację, która wspiera funkcjonowanie mózgu. Wywołuje tym samym tak zwany efekt Mozarta. Jeśli wolisz, możesz również eksperymentować z innymi gatunkami muzyki.

2. Rozłóż stos papieru – dwadzieścia kartek lub zbliżoną ilość – i na pierwszej kartce leżącej na prawo od ciebie napisz datę. Będziesz również musiał ponumerować każdą kartkę w trakcie pisania, ale tylko z jednej strony, ponieważ będziesz musiał pisać po drugiej.

• Kiedy wszystkie kartki zostaną ponumerowane, włącz muzykę i zapal świecę.

• Zrób głęboki oddech i zacznij pisać.

• Kiedy minie dwadzieścia minut, zakończ pisanie, kończąc ostatnią myślą, jaka ci przyszła do głowy.

• Następnie zadaj sobie następujące pytania: „Jak się teraz czuję?” i „Jaką historię opowiadam?”.

• Zapisz odpowiedzi. Zapiski mogą być tak długie, jak tylko chcesz. Z reguły zajmują od jednego do trzech wierszy.

• A teraz – przeczytaj swoje „pismo” na głos.

Pamiętaj: Podczas pisania słuchaj głosu w swojej głowie – twojego wewnętrznego świadka. Zapisuj wszystko, co słyszysz. Pełnisz tylko rolę sekretarza. To wszystko. Zapisz wszystko, co się pojawia, nawet jeśli jakiś przekaz w pierwszym momencie nie ma dla ciebie sensu. Każda myśl ma znaczenie.

Wysłuchaj także każdego słowa, które ma „ładunek”, a gdy takie naładowane słowo się pojawia (jak wart czy rozczarowany) drąż jego znaczenie, zadając proprioceptywne pytanie: „Co mam na myśli mówiąc [puste pole]”. Wtedy zapisz to, co słyszysz. Pamiętaj, że jesteś tylko sekretarzem spisującym myśli z głowy.

Proprioceptywne pisanie jest potężne, gdy wykonujesz je samodzielnie, ale istnieje dodatkowy sposób na jeszcze silniejsze zwiększenie jego skuteczności. Uważam, że nie ma nic bardziej sensownego, świętego czy uzdrawiającego, niż wykonanie tego ćwiczenia w grupie. Albo przynajmniej w towarzystwie jednej zaufanej osoby.

Później można przeczytać wszystko, co napisałeś, na głos. Wtedy ludzie mogą reagować na zapiski, pisząc to, co im one przynoszą lub co dla nich znaczą. To pozwala nam usłyszeć, co sami chcieliśmy sobie powiedzieć. Zaufanie własnym myślom to metoda na umocnienie i uprawnienie się do korzystania z własnej mocy. Równie potężne jest uświadomienie sobie, jak zmienić myśli w sposób umożliwiający najbardziej pozytywne odzwierciedlanie boskości. Robiłam to wiele razy z rodziną i przyjaciółmi, a ćwiczenie to zawsze nas do siebie mocno zbliżało. Pozwala to nam również na nowo odzwierciedlać swoje prawdziwe ja. Większość ludzi jest zaskoczona tym, co się dzieje, kiedy uwolnią swoje umysły i stracą kontakt z wewnętrznym krytykiem, bądź redaktorem, nieustannie przekonującym ich, że wszystko, czym się zajmują, jest robione niewłaściwie.

Medytacja

Wykazano, że wszystkie znane rodzaje medytacji poprawiają zdrowie fizyczne, obniżają ciśnienie krwi, eliminują depresję i akty przemocy oraz przyczyniają się do powstawania dobrostanu i szczęścia. Poprzez wyciszenie myśli przez medytację w naturalny sposób wracamy do myśli o wyższych wibracjach, którymi charakteryzowaliśmy się w dzieciństwie – zanim nasze ego zostało wykreowane przez ciągłe napięcie w układzie nerwowym. Doktor Herbert Benson z Harvardu jest pionierem w badaniu medytacji. To on opracował termin reakcja relaksacyjna, aby opisać, co dzieje się z naszym ciałem fizycznym, emocjonalnym i mentalnym podczas medytacji. Ta reakcja przynosi medytującym osobom wiele korzyści.

Jedną z miłych rzeczy w medytacji jest to, że możemy wybierać spośród wielu jej rodzajów. Medytacja chodzona, gdzie po prostu poruszasz się powoli, zwracając uwagę na wszystkie doznania w trakcie ruchu. Medytacja siedząca, w której możesz skupić się na mantrze lub na oddechu. Medytacja uważności, w której w każdej sytuacji koncentrujesz się na chwili obecnej, nie osądzasz, a zamiast tego akceptujesz wszelkie myśli i wrażenia, jakie staną się twoim udziałem. To tylko niektóre ze znanych mi odmian. Jestem przekonana, że spośród mrowia dostępnych opcji znajdziesz dla siebie taką, która do ciebie przemówi.

Sama opanowałam zasady medytacji transcendentalnej. Pobierałam nawet nauki u jej twórcy, człowieka nazywającego się Maharishi Mahesh Yogi. Ćwiczyłam tę medytację konsekwentnie przez wiele lat i nauczyłam się dość skutecznie uspokajać swoje ciało i umysł, ale nie musisz pobierać żadnej formalnej edukacji, aby korzystać z medytacji. To może być tak proste, jak zamknięcie oczu i zwrócenie uwagi na oddech.

Proste medytacje

Medytacja oddechowa: Medytacja oddechowa jest jednym z najprostszych rodzajów medytacji, jaki można wykonać. Oto co trzeba zrobić: Usiądź wygodnie. Ustaw timer na piętnaście minut. Zamknij oczy. Zrób wdech, licząc do czterech. Przez chwilę przetrzymaj powietrze w płucach. Następnie zrób wydech, ponownie licząc do czterech.

Powtarzaj cykl do momentu, w którym odezwie się timer. Jeśli nie chcesz wykonywać medytacji przez określony czas, możesz po prostu poświęcić jej tyle uwagi i czasu, na ile w danym momencie masz ochotę. Szybko zauważysz, że się uspokajasz, a twoja wibracja wzrasta.

Proces poznawczy: Ostatnio pracowałam z medytacją opartą na procesie poznawczym. Stworzona przez Judith Blackstone medytacja zawiera w sobie przenoszenie całej swojej świadomości do tkanek ciała, zaczynając od palców u stóp. Spróbuj wykonywać ją następująco: Zamknij oczy. Wykonaj wdech, licząc do dwóch, a następnie zrób wydech, ponownie licząc do dwóch. Powtarzaj proces do momentu, w którym twój oddech nie stanie się płynny i łagodny. Następnie przenieś swoją świadomość wprost do stóp. Rozluźnij wszelkie napięcia. Poczuj, jak to jest być w stopach. Całkowicie. Następnie przesuwaj się powoli w górę ciała, pozostając w stopach, ale dodając do nich swoje nogi. Potem kolana. Później biodra. Następnie miednicę. Kolejnym krokiem jest tors. Później klatka piersiowa. Twój kark. I w końcu dojdziesz do środka głowy. Spędź trochę czasu w każdym odwiedzanym obszarze. Po prostu bądź w nim.

Jak widać, medytacja przybiera wiele różnych postaci. Nie ma znaczenia, którą z nich wykorzystasz, ponieważ skupienie się na każdej z nich przeniesie cię do obecnego momentu twojego życia. Pomoże ci to ujrzeć i zaakceptować własne myśli. Wyciszyć umysł. Da też poczucie spokoju i wyciszy. Z biegiem czasu, jeśli będziesz praktykować medytację, zmianie ulegną obecne wzorce w twoim umyśle i ciele.

Samouzdrowienie, uzdrowienie globalne

Poprzez uzdrowienie własnych myśli robimy coś o wiele większego niż proste naprawianie swojego życia. Matt Kahn, duchowy nauczyciel i uzdrowiciel, wykazuje, że za każdym razem, gdy wychodzimy na spotkanie własnego gniewu, rozczarowania bądź smutku i okazujemy tym uczuciom miłość, dokonujemy transformacji świata. W poważnych czasopismach naukowych, takich jak chociażby Journal of Conflict Resolution, opisano ponad sześćdziesiąt przypadków udowadniających, że spowodowana praktykami takimi jak medytacja transcendentalna zmiana zachowania zaledwie dziesięciu procent populacji powoduje znaczące obniżenie się współczynnika występowania aktów przemocy, kradzieży oraz wszelkiej maści nadużyć.

Inicjatywa Globalnej Spójności Instytutu HeartMath jest przykładem współpracy naukowo-badawczej z wykorzystaniem czujników umieszczonych w różnych miejscach na całym świecie, które nieustannie mierzą subtelne pole magnetyczne Ziemi. Wierzcie lub nie, zbiorowe ludzkie emocje i myśli mają wpływ na pole magnetyczne Ziemi, co zmierzono za pomocą tych czujników. Gdy duża liczba ludzi osiąga sercocentryczne stany miłości, troski i współczucia, prowadzi to do wykreowania bardziej spójnego pola elektromagnetycznego wokół Ziemi, co wpływa korzystnie na wszystkich – rośliny, zwierzęta, a nawet samą planetę. To dlatego, że istnieje sprzężenie zwrotne między ludźmi i energetycznymi/magnetycznymi systemami naszej planety.

Każda osoba ma wpływ na to globalne pole, ponieważ wszyscy jesteśmy ze sobą połączeni i modyfikujemy pola magnetyczne generowane przez Słońce i Ziemię. I każda komórka w naszym ciele jest skąpana w siłach magnetycznych będących skutkiem zarówno jej wewnętrznego, jak i zewnętrznego środowiska.

Badania prowadzone nad medytacją oraz Inicjatywa Globalnej Spójności są doskonałymi przykładami na coś, co powiedział Albert Einstein w 1946 roku, zaraz po tym, jak na Japonię zrzucono pierwszą bombę atomową, a potencjalna zagłada planety stała się prawdopodobną ewentualnością: „Nowy rodzaj myślenia jest kluczowy dla przetrwania ludzkości oraz wprowadzenia jej na wyższy poziom”. Wiedza, że jakość naszych myśli i emocji ma naprawdę duże znaczenie – dla każdego – to naprawdę nowy rodzaj myślenia!

Cokolwiek przybywa: pokochaj to

W książce Rewolucja miłości... zaczyna się od ciebie, Matt Kahn sugeruje, że w momencie pojawiania się bolesnej myśli bądź samego zdarzenia, powinniśmy po prostu powiedzieć: „Dziękuję”. Jest to akt wiary stanowiący kontrę do prób ego polegających na klasyfikowaniu każdego wydarzenia jako dobre bądź złe. Ale kiedy mówisz: „Dziękuję”, uznajesz, że istnieje większa mądrość w grze, której twoje ego nie może zidentyfikować. Kahn sugeruje również, że możemy powiedzieć do siebie: „Kocham cię”. I powiedzieć to naprawdę szczerze. Bo każda trudna myśl i związany z nią ładunek negatywnych emocji wynika z braku miłości – i braku połączenia z naszym źródłem. Ale to nie wszystko. Te nieprzyjemne myśli i emocje tak naprawdę rozładowują to, co negatywne nie tylko w twoim życiu, ale także w życiu innych osób. Jeśli coś czujesz, możesz to uleczyć. Dla wszystkich. Zatem gdy masz negatywne myśli, potrzeba ci więcej miłości, a nie mniej. Twoja moc tkwi w przyłapywaniu się na przywiązaniu do swojego gniewu, smutku lub frustracji, a następnie dostrzeganiu, że stanowią one możliwość podziękowania i kochania siebie, bez stosowania jakichkolwiek osądów. Masz prawo powiedzieć: „Kocham cię właśnie tam. Właśnie tam, w samym środku tego”. Kiedy to zrobisz, rozzłoszczona, odłączona część ciebie zniknie, ponieważ jej wiadomość została wysłuchana. Poświęcono jej uwagę i ofiarowano miłość, jakiej zawsze potrzebowała.

Kiedy przestajemy walczyć z sobą, kiedy już nie karzemy się za bycie niegodnymi lub wadliwymi, kiedy synchronizujemy się z boskością i kochamy siebie, przyczyniamy się do wyższych wibracji każdej osoby. A biorąc pod uwagę związek między naszymi myślami, emocjami, a samą planetą, możemy równie dobrze przyczyniać się do wystąpienia deszczu na obszarach, które doświadczyły suszy. Lub pomagać jakiejś kobiecie począć wyczekiwane od dawna dziecko. Albo zwiększamy prawdopodobieństwo, że pszczoły znajdą idealne do zapylenia kwiaty. Tak, twoje myśli i emocje – po połączeniu z boskością – rzeczywiście mogą zrobić to wszystko i wiele więcej.

ROZDZIAŁ 6

Potęga dawania i otrzymywania

Podczas gdy możemy otrzymywać z otwartym sercem, nie jesteśmy tak naprawdę w stanie dawać z otwartym sercem. Kiedy dołączamy osądy do otrzymywanej pomocy, świadomie lub nieświadomie dołączamy osądy do ofiarowanej przez nas pomocy.

– BRENÉ BROWN

Jestem pewna, że słyszałeś stare powiedzenie, że więcej szczęścia przynosi dawanie, aniżeli branie. Nie mylę się, prawda? I choć dając na pewno czujemy się dobrze, nie będziesz czerpał należnej radości z dawania, o ile nie staniesz się równie łaskawym otrzymującym. Zarówno dawanie, jak i branie, jeśli zostanie dokonane z miłością, radością i otwartością, może zadziałać jak balsam zdolny uspokoić zmęczoną duszę. Więc jeśli chcesz, aby Twoje życie naprawdę płynęło optymalnym nurtem i było łatwe, musisz dowiedzieć się, jak brać i dawać w sposób łaskawy a zarazem szczęśliwy.

Większości z nas obcięto skrzydła w młodym wieku, a dotyczy to szczególnie kobiet. I uwarunkowano w nas nadmierną potrzebę dawania. Musimy się w tej materii zrównoważyć, ponieważ bez tego będziemy stale zestresowani i wypompowani.

Dla przykładu przyjrzymy się okresom świątecznym. Dawanie prezentów na święta stało się takim ciężarem, że całkiem naturalnie kojarzymy święta ze stresem. To jest niedorzeczne. Czas od Dziękczynienia po Nowy Rok powinien być podsumowaniem minionego roku i cieszeniem się prawdziwym sensem świąt. Zamiast tego wpadamy w szał pod tytułem: „Czy jesteś gotowy na Boże Narodzenie?”. Kiedy pracowałam w szpitalu w pewnym okresie dręczyły mnie nawracające koszmary o konieczności chodzenia do sklepu, który jest otwarty przez całą dobę, siedem dni w tygodniu, aby moje córki otrzymały swoje prezenty w Wigilię. Podczas tych dni zarabiania na niepotrzebne prezenty na Boże Narodzenie czułam się jednocześnie winna, że spędzam tak wiele czasu w pracy. Niezupełnie wyrażało to równowagę między dawaniem i otrzymywaniem.

Teraz, kiedy wszyscy jesteśmy dorośli, świadomie ograniczamy dary do tych rozdawanych podczas wyjazdu świątecznego, w trakcie którego pozbywamy się nagromadzonego stresu. A ulga jest namacalna. Skupiamy się na byciu razem, przygotowujemy wspólnie posiłki, cieszymy się swoim towarzystwem i niespiesznie wybieramy dla siebie upominki. Każda z tych rzeczy oznacza dla nas zabawę. A wszystko dzięki dawaniu w sposób, który nie powoduje stresu, i otrzymywaniu miłości od innych.

Możesz ułatwić sobie życie i stworzyć swój własny raj na ziemi tu i teraz, jeśli nauczysz się, jak zrównoważyć dawanie i otrzymywanie. Można dawać i otrzymywać w zupełnie nowy sposób – sposób, który honoruje i wartościuje ciebie, a zarazem chroni cię przed tymi, którzy więcej biorą niż dają.

Potęga dawania

Zacznijmy naszą dyskusję od mocy dawania, ponieważ niewiele jest w życiu rzeczy bardziej satysfakcjonujących, niż swobodne dawanie z pełni serca. Ten rodzaj dawania naprawdę przynosi niebo na ziemię dla wszystkich. I nie mówię tu tylko o dawaniu materialnym. Wręczanie podarunku w postaci własnego czasu i uwagi może być wręcz bezcenną ofiarą dla dzieci, zwierząt czy innych osób. Kiedy moja córka w ubiegłym roku urodziła swoje pierwsze dziecko, byłam absolutnie zdumiona szczodrością jej przyjaciół, którzy stworzyli całą listę osób na zmianę przygotowywujących jedzenie dla niej i jej męża. W efekcie cieszyli się stałym dopływem domowego jedzenia codziennie przez kilka miesięcy. A ci, którzy kochali gotowanie, przygotowywali posiłki. Poświęcając swój czas i uwagę konkretnej potrzebie – albo po prostu dając ją – generujesz w sobie fantastyczne doznania, o ile robisz to w zdrowy sposób.

Uwielbiam organizować dobre imprezy z okazji przełomowych wydarzeń lub urodzin. I mam szczególny talent do prowadzenia ich w sposób, który łączy ludzi. To właśnie Alexandra Stoddard, autorka Living a Beautiful Life, nazywa „wolnym miejscem” – oznacza to pewne umiejętności lub talenty, jakich potrzeba, żeby coś było łatwe i przychodziło nam naturalnie. Gdy dajemy z naszych „wolnych miejsc”, nic to nas nie kosztuje. To nas pobudza. Dajemy z pełnego kubka.

Z drugiej strony, poświęcenie swojego czasu i uwagi, jeśli takie działania traktowane są jak obowiązki i zadania, powoduje poczucie wypompowania. Wywołuje to często w nas poczucie winy, kiedy nie mamy czasu ani energii, by zgłosić się na ochotnika lub ofiarować swój czas i uwagę na „godne” spożytkowanie. Ale nasze dawanie musi uwzględniać nas samych. Musimy zapewnić sobie zasoby, by uzupełnić to, co daliśmy i znowu poczuć się kompletnymi istotami. W przeciwnym razie możemy doprowadzić do opróżnienia własnych zasobów. To sprawi, że w końcu poczujemy urazę, a smak dawania może zgorzknieć.

Aby zdrowo dawać, trzeba być w dobrym kontakcie z samym sobą. Często zgadzamy się na czyjąś prośbę, chcielibyśmy odmówić, ale nie chcemy ponosić konsekwencji odmowy. Martwimy się, że mówiąc „nie” sprawimy komuś przykrość, podczas gdy chcemy tego kogoś zadowolić. A może nie cenimy wystarczająco naszego czasu i energii, wskutek czego stawiamy potrzeby innych ludzi wyżej niż nasze własne. Albo jesteśmy zmartwieni, że inni będą myśleć, że jesteśmy samolubni, jeśli im odmówimy. A może po prostu zapominamy, że nasze potrzeby faktycznie się liczą – i znaczą tyle samo, co potrzeby drugiej osoby.

Ale czasem wszyscy musimy powiedzieć: „nie”, jeśli chcemy utrzymać się w zdrowiu. Aby to zrobić, musimy ustawić granice życzliwości w naszym dawaniu, a następnie zatrzymać się, gdy czujemy, że do nich docieramy. Można to robić w sposób pełen łaski, mówiąc: „Dziękuję bardzo za to, że się do mnie z tym zwróciłeś, ale muszę powiedzieć, że nie mogę tego dla ciebie zrobić w tej chwili”. Pamiętaj, że nie jesteś nikomu winien żadnych długich wyjaśnień. Wystarczy powiedzieć: „Ja po prostu nie mogę tego zrobić”. Jak wyjaśnia doktor Mario Martinez: „Granica życzliwości zostanie wyznaczona, kiedy skalibrujesz środek pomiędzy sytuacjami, o które masz do siebie żal (zrobiłeś zbyt dużo) a tymi, przy których dręczy cię poczucie winy (nie zrobiłeś wystarczająco dużo). To uśrednienie pozwoli ci zadbać o siebie bez zwracania przesadnej uwagi na potrzeby innych. Jest to działanie, które buddyści tybetańscy nazywają współczuciem integracyjnym: zawarciem samego siebie w akcie współczucia”. Cóż za genialne rozwiązanie!

Proces zdrowego dawania

Kiedy już zostałeś o coś poproszony – czy to o ofiarowanie materialnego prezentu, pieniędzy, usług czy czasu – przejdź przez ten proces, aby upewnić się, że dajesz w zdrowy sposób.

Pierwszą rzeczą do zrobienia jest zwrócenie bacznej uwagi na to, co poczułeś, kiedy zostałeś o coś poproszony. Jeśli twoje wnętrze powiedziało: Do jasnej cholery, tak!, wszystko wskazuje na to, że powinieneś coś dać! Analogicznie, jeśli twoje wnętrze powiedziało: Do jasnej cholery, nie!, wszystko wskazuje na to, że powinieneś odmówić. Jednakże, jeśli odpowiedź nie przychodzi od razu, trzeba zadać sobie kilka dodatkowych pytań. W tym przypadku warto po prostu powiedzieć: „Dam znać później. Muszę o tym pomyśleć”.

Z niepewnością wiążą się pytania. W jaki sposób zgoda wpłynie na twoje samopoczucie? Czy w jakiś sposób podniesie cię to na duchu? Czy czujesz się do tego zobowiązany? Czemu chciałbyś się na to zgodzić? Czemu chciałbyś powiedzieć: „nie”? Kiedy myślisz o dawaniu, czy czujesz się zmęczony i wypompowany?

Ważną rzeczą wynikającą z tych wszystkich pytań jest możliwość sprawdzenia, jak twoja zgoda wpłynie na ciebie. Czy negatywy związane z daniem czegoś od siebie są silniejsze od pozytywów? I pamiętaj, żeby skoncentrować się w tym przypadku na dłuższej perspektywie. Nie chodzi o danie czegoś w tym jednym przypadku. Ciągłe wybieranie czyjegoś dobra kosztem własnego może doprowadzić do pogorszenia się twojego stanu zdrowia, które będzie się pogarszało z każdą kolejną zgodą. Szczerze mówiąc, o ile nie doświadczyłeś Do jasnej cholery, tak! na samym początku, wysoce prawdopodobne, że powinieneś odmówić. Nie zawsze, ale w większości przypadków. Twoje wnętrze wie, czego ci trzeba, a często niepewność, jaką czujesz, bierze się wyłącznie z tego, że twój intelekt wtrąca się zbyt szybko.

Mroczna strona dawania

Dawanie może być niesamowitym doświadczeniem, ale istnieje także jego ciemna strona. Dawanie w kulturze zachodniej jest miejscem, w którym często umieszczamy moc. Dając, mocno punktujemy, a więc kiedy dajemy coś regularnie, możemy zacząć postrzegać siebie jako kogoś ważniejszego niż ten, który otrzymuje. Widać to szczególnie w rodzinach z dużym majątkiem.

Patriarcha lub matrona posiadają wszelką moc, a ich dzieci – i często dzieci ich dzieci – są na ich łasce. Dzieci oddają im swoje siły w nadziei, że pewnego dnia otrzymają spadek. Istnieje wiele opowieści o wartościowych dorosłych, którzy pozostawali w otchłani przez całe życie, nigdy nie rozwijając swoich darów i talentów, ponieważ po prostu czekali na bogactwo. Ale nawet po śmierci osoba, która miała środki, wciąż trzyma władzę. Dzięki testamentowi nadal decyduje, kto co dostaje i w jakiej ilości.

Kiedy przed kilku laty robiłam pewne plany natury finansowej, przeczytałam książkę Beyond the Grave autorstwa Geralda i Jeffrey’a Condonów. Historie dotyczące tego, co działo się w rodzinach w związku z dziedziczeniem były zarazem tragiczne, jak i uświadamiające. Solidne, dobrze wykształcone rodziny rozpadały się, kiedy jeden z krewnych otrzymywał w spadku więcej niż drugi, niezależnie od tego, czy chodziło o opiekę nad psem będącym ulubieńcem całej rodziny, czy pierścionek zaręczynowy babci. Znałam kobietę, którą całkowicie zdruzgotał fakt, że jej siostra odziedziczyła większą część biżuterii matki niż ona – i to pomimo faktu, że obie otrzymały prawdziwą fortunę!

Więc pamiętaj, że osoba dająca ma skłonność do występowania z pozycji siły. Jeśli jesteś otrzymującym, postaraj się utrzymać przy sobie wszystkie swoje siły. Nie oddawaj całego siebie tylko dlatego, że coś otrzymałeś. A jeśli jesteś ciągle osobą dającą, ważne jest, żebyś pamiętał, że dawanie to nie sposób na kontrolowanie ludzi. Powinieneś robić to z czystego serca w celu szerzenia radości i dobrobytu pośród wszystkich zainteresowanych stron.

Narodziłeś się, żeby otrzymywać

Jak więc sam widzisz, dawanie może wznosić cię na wyższy energetyczny poziom tak długo, jak długo będziesz dawał w zdrowy sposób. To samo dotyczy otrzymywania. Niestety, wielu z nas nie wie, jak brać, mimo że byliśmy całkowicie zależni od innych chociażby, gdy przebywaliśmy w łonie matki, przyjmując odżywczą krew płynącą przez pępowinę wprost z łożyska. Dopóki nie urodziliśmy się, ten przewód wysyłał nam tlen do chwili, gdy w naszych płucach i sercu zaszły ogromne zmiany, które umożliwiły nam rozpoczęcie samodzielnego oddychania. Nawet po tym wydarzeniu wciąż otrzymywaliśmy pożywienie i poczucie komfortu płynące z ciała matki, które działało niczym zewnętrzne łożysko. Mogliśmy żyć tylko wtedy, gdy otrzymywaliśmy wszystko, czego potrzebowaliśmy. Wielu z nas utraciło tę zdolność. Wiedza, jak w pełni otrzymywać i radośnie przyjmować musi być świadomie przypomniana w dorosłym życiu.

Ale trzeba pamiętać, że na poziomie energetycznym, pełne łaski przyjmowanie działa w każdej dziedzinie twojego życia. Spójrzmy na przykład ze sfery fizycznej: Zaciśnij lewą pięść tak mocno, jak to tylko możliwe. Rób to tak długo, aż zobaczysz, że kostki zbielały z powodu braku przepływu krwi. Wciąż zaciskając dłoń, policz do dziesięciu. Zaciskaj tak mocno, jak to tylko możliwe. Teraz otwórz dłoń – rozprostuj palce – i poczuj, jak wraca krążenie. Czujesz się dobrze, prawda? Twoja ręka jest teraz w trybie odbioru. Przyjmuje tlen, glukozę, komórki odpornościowe, elektrolity i wszystko, co jest przenoszone we krwi. To moc otrzymywania.

Choć jest to fizyczny przykład, to dobre uczucie przychodzi, gdy otrzymujesz coś w dowolnej sferze życia.

Pamiętasz, jak w swoje urodziny bądź Boże Narodzenie byłeś podekscytowany w takim stopniu, że nie mogłeś zasnąć? To radość z otrzymywania. Te doświadczenia były tak czyste. Potrafiłeś rozprawiać o nich z tak wielką pasją. Istnieje spora szansa, że byłeś na tyle młody, że twoja radość nie została stłamszona przez późniejsze rozczarowania wynikające z faktu, że otrzymałeś nie to, czego najbardziej pragnąłeś. I nie nauczono cię, że otrzymujący musi na wszystko jakoś zasłużyć. Nasza zdolność do otrzymywania z otwartym sercem może zostać zniszczona przez wiele różnych rzeczy.

Przez lata wielu z nas nauczono „nie robić sobie wielkich nadziei”, abyśmy nie byli rozczarowani. Te błędne wytyczne mają ochronić nas przed bólem, ale tak naprawdę wywodzą się z nierozwiązanych bolesnych problemów tych, którzy nas tego nauczyli. A wzór może sięgać wielu pokoleń wstecz. Rezultatem końcowym jest ciągłe życie w zakresie pomiędzy „nie byciem zbyt szczęśliwym ani zbyt smutnym”. Na środkowym polu wolnym od przejmującego smutku i rozczarowania, ale również pozbawionym niesamowitego entuzjazmu. Dowiadujemy się, aby nie oczekiwać zbyt wiele, a to staje się naszą codziennością. Z biegiem czasu w końcu zaczynasz wierzyć, że nie zasługujesz, aby otrzymywać – a zatem nie otrzymujesz. Jak w książce The Power of Receiving zauważyła Amanda Owen: „Jedynym człowiekiem pasującym do osoby, która nie potrafi otrzymywać, jest człowiek niepotrafiący dawać. Te dwa bieguny się wzajemnie przyciągają. Innymi słowy, problemem nie jest to, że przyciągasz do siebie ludzi niepotrafiących dawać, ale to, że sam nie jesteś otwarty na otrzymywanie”.

Co gorsza, wielu z nas uczono, że nie zasługujemy, aby otrzymywać nie dając nic w zamian. W myśl hasła, że: „Nie ma czegoś takiego jak darmowy lunch”. To daje nam sygnał, że jesteśmy niegodni, to przekonanie jest całkowicie nieprawdziwe. Przez lata mojej praktyki lekarskiej widziałam niezliczone przypadki, w których jedynym sposobem, w jaki kobieta może otrzymać wsparcie, uwagę i opiekę ze strony męża i dzieci jest choroba. Zgadnij więc, co się w takich sytuacjach dzieje? Musi utrzymać manifestację choroby (choć czyni to nieświadomie) w celu podtrzymania uwagi i opieki, którą powinna odbierać i tak – zarówno w zdrowiu, jak i chorobie. Miałam też liczne pacjentki, które jako dzieci musiały chorować, aby przyciągnąć uwagę swoich matek. Nic więc dziwnego, że otrzymywanie może być tak trudne! Uczono nas, że musimy na nie jakoś zasłużyć. Poprzez wykonywanie zadań, które czynią nas bardziej godnymi. Lub poprzez problemy zdrowotne lub wypadki. Zgadza się. Badania pokazują, że nawet wypadki są bardzo często poprzedzane przez gniew lub smutek – emocje, które pozwalają nam uświadomić sobie, że któraś z naszych potrzeb nie została zaspokojona. Biorąc pod uwagę, że często mamy wgrane głębokie i nieświadome programy dotyczące otrzymywania, w jaki sposób możemy otworzyć się na otrzymywanie?

Podstawy otrzymywania

Dzięki Bogu, zdolność przyjmowania jest umiejętnością, której każdy może się nauczyć – i to taką, której przyswojenie jest bardzo opłacalne. Zdolność do otrzymywania prowadzi do dużo bardziej spełnionego życia pełnego zachwytu i radości intensywniejszej niż można to sobie wyobrazić.

To jest niezwykle proste. Musisz jedynie akceptować wszystkie komplementy, jakie otrzymujesz. Kiedy ktoś powie: „Och, jaką masz wspaniałą sukienkę”, twoja odpowiedź powinna brzmieć: „Dziękuję”. To wszystko. Samo podziękowanie! Nie mów niczego w stylu: „Kupiłam ją za zaledwie pięć dolarów w Goodwill”. Podobna odpowiedź umniejszyłaby komplement i zdewaluowała dar, jaki dopiero co otrzymałeś. Ponadto musisz oprzeć się pokusie, aby odpowiedzieć na komplement w stylu: „Och! Też ją lubię”. Nie trzeba dawać czegoś od siebie, gdy ktoś obdarza nas komplementem. Po prostu dziękuj z łaską za otrzymany komplement. Samo to konsekwentnie naprowadzi cię na właściwą ścieżkę prawidłowego otrzymywania.

Kiedy zaczynasz po prostu akceptować komplementy, zachodzi pewne interesujące zjawisko. Po pierwsze, jesteś w stanie czuć się nieswojo i zarazem bezbronnie. To minie z czasem i praktyką. Tak więc, gdy zauważasz, że czujesz się nieswojo, powiedz sobie: „Kocham cię”. To odczucie wymaga od ciebie więcej miłości, a nie mniej.

Kiedy już będziesz czuć się bardziej komfortowo przy otrzymywaniu komplementów – nawet jeśli wciąż musisz pracować nad komplementami – możesz przejść do bardziej zaawansowanej praktyki otrzymywania. Dla przykładu, Tosha Silver w swojej książce zatytułowanej Modlitwy, które cię zmienią: Sekretna moc duchowego oddania, wskazuje, że można wypowiedzieć modlitwę o przemianę własnej osoby, aby zmienić połączenia istniejące w mózgu w celu bardziej efektywnego otrzymywania. Możesz po prostu powiedzieć: „Umiłowana boskości, proszę, zmień mnie w kogoś, kto jest skłonny do otrzymywania. Proszę, zmień mnie w kogoś, kto zna swoją wartość. Proszę, zmień mnie w kogoś, kto w sposób pełen wdzięczności przyjmuje wszystko, co masz mi do zaoferowania. Proszę, zmień mnie w kogoś, kto dostarcza radość tym, którzy go obdarowują”.

W poniższej ramce znajdziesz moje ulubione ćwiczenia z otrzymywania. Jestem przekonana, że lista ta nie wyczerpuje tematu i z łatwością dodasz do niej swoje praktyki. Pamiętaj, że im dłużej praktykujesz otrzymywanie, tym lepiej ci ono wychodzi. Nie zapominaj też, że twoje problemy z otrzymywaniem biorą się z tego, że twoje wewnętrzne dziecko jest przekonane, że nie zasługuje na ofiarowane mu dary. Spędź więc trochę czasu na okazywaniu miłości tej części siebie, ponieważ to wszystko, czego wewnętrzne dziecko od ciebie potrzebuje.

Komplementy od świata naturalnego

Wykonałam to ćwiczenie kilka lat temu, podziwiając mój pokój w hotelu w Mount Rainier niedaleko Seattle w stanie Waszyngton. Starałam się przygotować do zejścia na dół, gdzie czekali na mnie nieznani mi ludzie, z którymi miałam odbyć spotkanie natury medycznej. Aby wykonać to ćwiczenie nie musisz być jednak wcale w pobliżu pięknego łańcucha górskiego. Wystarczy pomyśleć o miejscu z efektownymi dziełami przyrody, które zapamiętałeś i pokochałeś. Wszystkie góry, drzewa i obszary naturalne są związane z przypisaną do nich anielską obecnością.

Wyobraźmy sobie, że drzewo, góra lub kwiat mówią do ciebie. Pomyśl, że mówią ci one, jak wspaniały jesteś. Wystarczy posłuchać, jak mówią:

Jesteś piękny.

Jesteś inteligentny.

Jesteś wspaniały i uroczy.

Jesteś godzien.

Jesteś niepowstrzymany.

Jesteś zdrowy.

Teraz oddychaj tymi stwierdzeniami. Przyjmuj je w głębi serca. W istocie swojej jaźni. A kiedy poczujesz, że jesteś ich pełen, skup się na codziennych rzeczach. Zwracaj jednak uwagę na to, co się dzieje.

Ja na przykład zauważyłam, że kiedy wyszłam z mojego pokoju na spotkanie, byłam traktowana inaczej. Lepiej. Otrzymałam więcej pozytywnej uwagi niż kiedykolwiek wcześniej.

Chociaż nie wiem, czy okoliczności, w jakich się znalazłam, uległy większej zmianie, wierzę, że przez to, iż przećwiczyłam swoje mięśnie otrzymywania (w zaciszu własnego pokoju), udało mi się dobrze odebrać to, co było do mojej dyspozycji. Byłam zdumiona efektami.

Nigdy nie zapomnę, jak pierwszy raz dostałam owację na stojąco za poprowadzony przeze mnie wykład. Czułam się tak, jakbym miała spaść z tyłu sceny. Prawie płakałam. Nie wiedziałam, co zrobić z całą tą energią, która do mnie napływała. Więc wróciłam do domu i wzięłam długą kąpiel. Moja zdolność do odbierania była wtedy minimalna. A moje szkolenie medyczne, z którego powodu pracowałam bez chwili wytchnienia i nie odżywiałam się prawidłowo, również nie poprawiało sytuacji. W tamtym momencie świadomie postanowiłam, by już zawsze otrzymywać w pełni i się przed tym nie cofać. Aby naprawdę w to wejść. Zdecydowałam się otworzyć moje serce. Jednego byłam bowiem pewna: skoro moje słowa poruszyły publiczność oraz przyjaciół, musiały być one dla nich równie prawdziwe, co dla mnie. Wiele razy, kiedy przemawiam publicznie, w rzeczywistości artykułuję to, w co inni zawsze wierzyli i czuli, ale nie do końca umieli to nazwać. Więc moja zdolność do odbierania ich pochwał służy zarówno mi, jak i im. Otrzymując podnoszę na duchu i honoruję tego, kto mi coś daje. Cykl zostaje dopełniony. I wibracje nas wszystkich rosną, a cały świat staje się jaśniejszy.

Otrzymywanie od natury

Kiedy myślę o związku pomiędzy dawaniem, a otrzymywaniem w sposób pełen radości i otwartości, moje myśli wędrują w kierunku natury. Matka Natura daje nieskończenie i obficie, a wszyscy możemy otrzymać oferowane przez nią prezenty. Pewnego ranka obudziłam się i okazało się, że dzień jest bardzo ciepły jak na tę porę roku, więc wyszłam na dwór boso, odziana wyłącznie w szlafrok. Chodziłam boso po trawie, otrzymując aniony wprost z ziemi. Wiedziałam bowiem, że dwadzieścia minut kontaktu bosej stopy z podłożem zmniejsza stany zapalne w organizmie. Matka Ziemia dała mi ten prezent w hojny sposób. Ja zdecydowałam się go przyjąć z wdzięcznością. Spojrzałam na rzekę i po prostu spłynęła na mnie chwała natury – ze świadomością, że ciepłe dni jesieni wkrótce zostaną zastąpione przez lód i śnieg.

W drodze powrotnej do domu zatrzymałam się i podziękowałam różowej begonii rosnącej przed moimi drzwiami. Roślina ta obdarowywała mnie swoim pięknem przez całe lato. I z jakiegoś powodu nie przekwitała przez całe tygodnie, pomimo faktu, że doświadczyła już pierwszych tegorocznych przymrozków, które zwykle są zabójcze dla tego kwiatu. Najwyraźniej chroniło ją jej umiejscowienie tuż obok drzwi wejściowych do mojego domu. Podziękowałam więc jej za dostarczenie mi tak wielu kolorów i radości na przestrzeni wielu miesięcy. Odebrałam miłość, jaką mi oferowała.

Zanim zaczęłam pisać, poszłam na spacer po lesie – i zadbałam o to, by zdjąć soczewki kontaktowe, zanim wyszłam. W ten sposób światło jesieni mogło przejść bezpośrednio do mózgu za pośrednictwem siatkówki mojego oka. W pewnym momencie zatrzymałam się i pozwoliłam sobie w pełni odbierać światło słoneczne. Wypowiedziałam nawet dziękczynną modlitwę do anioła słońca: „Dziękuję ci, kochany aniele słońca za skąpanie mnie swoim światłem. Proszę, pomóż mi otrzymać chwałę życiodajnego światła w każdej komórce mojego ciała”. Z łagodnym skupieniem patrzyłam na złote liście na drzewach oraz pozwoliłam pręcikom i czopkom w moich oczach odbierać wibracje poszczególnych kolorów. Czułam miękką bryzę na mojej skórze. Otrzymałam możliwość obserwowania dwóch wiewiórek siłujących się i grasujących wzdłuż ścieżki. Mój spacer był poświęcony otrzymywaniu wszystkiego, co Matka Natura miała mi do zaoferowania tego dnia. Zauważyłam, że jabłonie zrzuciły swoje owoce na ziemię, aby zawarte w nich nasiona mogły spaść na podatny grunt, a także żeby nakarmić sarny i wiewiórki. Matka Natura wykazała się niebywałą hojnością i skąpała moje otoczenie w pięknie.

Matka Natura stale nam coś daje. Możemy uczyć się poprzez przykład, który nam daje, świadomie dostrajając się do oferowanych darów i je przyjmując. Zachód słońca, wschód księżyca, kwiat, stado ptaków, wspaniała panorama – wszystko, co musimy zrobić, to być otwartym na otrzymywanie.

Świadome otrzymywanie od natury

Świętej pamięci Peter Calhoun, były ksiądz i szaman, o którym wspomniałam wcześniej, nauczył ludzi, jak wychodzić do natury, dzięki czemu mogą otrzymywać dary, jakie dla nich przygotowała. Miałam szczęście uczestniczyć w warsztatach, jakie prowadził na mniej więcej rok przed śmiercią. I to jest to, czego nas uczył: Zachowaj łagodność widzenia. Poruszaj się powoli. Gdy dojdziesz do drzewa, które do ciebie przemawia, przystań. I tam zostań. Powiedział, że duchy drzew wychodzą do nas bardzo powoli. I nie są przyzwyczajone do ludzkiej uwagi. Poświęcanie im uwagi przyspiesza jednak ich ewolucję. Wystarczy stanąć przy drzewie i ofiarować mu miłość. I, oczywiście, odebrać miłość, która płynie od niego. Otrzymuj to, co drzewo ma ci do zaoferowania. W pełni. Z całego serca. Możesz również złożyć podarunek drzewu w postaci jakichś kryształów bądź monet. Peter powiedział, że duchy natury kochają podobne podarki. Tak samo możesz podejść do kamieni, głazów czy innych roślin. Jak również do zbiorników wodnych. Kiedy podnosisz swoją wibrację w naturze, wszelkie stworzenie śpiewa wraz z tobą.

Ksiądz Matthew Fox jest autorem książki Naturalna łaska (będącej kontrastem dla doktryny grzechu pierworodnego). Opisuje on w niej, jak dzieci – niezależnie od tego, jak byłyby opuszczone czy skrzywdzone – zawsze odnajdują w świecie natury miejsce, w którym mogą doznać uzdrowienia. Duży głaz, wyjątkowe drzewo czy wąwóz. Dzieci wciąż potrafią odnaleźć uzdrawiającą moc, jaką oferuje im ziemia. Wiedzą również, jak przyjmować tę pomoc, niezależnie od wszystkiego, co dzieje się w ich życiu.

Tak samo ty możesz otworzyć się na własną wartość i zdolność do odbierania. Dzięki niej zaczniesz współpracę z Matką Naturą. Ona nigdy cię nie zawiedzie.

Dar wdzięczności

Mówiłam wcześniej o tym, jak otrzymywanie nie musi być czymś, na co się zasłużyło, i tak naprawdę jest. Gdy otrzymujesz komplement, nie musisz rewanżować się tym samym. Przyjmowanie w pełni i radośnie ma przynieść ze sobą kolejny podarunek: dar wdzięczności. Kiedy wyrażasz swoje uznanie dla dawcy prezentu, podnosisz również jego wibracje. Tym samym sprzyjasz powstawaniu zdrowego cyklu dawania i przyjmowania. Dziękując i naprawdę czując wdzięczność głęboko w swojej duszy, przynosisz światło do czasem trudnych tematów i je ułatwiasz.

Jednym z najszybszych sposobów na utratę dobrodziejstw w swoim życiu jest brak uznania dla niego. Z drugiej strony, wdzięczność to murowany sposób, aby uzyskać więcej. Wdzięczność jest sposobem życia. Ona całkiem naturalnie podnosi twoje wibracje i zdolność do przyciągania, ponieważ poprzez skupienie się na obfitości, która aktualnie istnieje, stajesz się magnesem dla większej ilości tego samego. Zacznij od bycia wdzięcznym za rzeczy, które można przyjąć za pewnik: zdrowe ciało, jedzenie w lodówce, telefon, który działa, gdy chcesz nawiązać połączenie. Gdy czujesz wdzięczność, zaczynasz się rozglądać i dostrzegać prezenty i dobra, jakie są wokół ciebie.

W ten Nowy Rok zainspirował mnie wpis, jaki znalazłam na Facebooku doktora Joe Dispenzy. Został on napisany przez kobietę, która zaczęła prowadzić dziennik wdzięczności, codziennie robiąc zdjęcie czegoś, za co była wdzięczna. Pod koniec roku ów dziennik zmienił jej związek z mężem, jak i całe życie. Wystarczyło uświadomienie sobie, jak zmiana nastawienia zgodna z zasadą do połowy pełnej bądź pustej szklanki nadała barw jej codzienności. Jej hasztag po przetłumaczeniu brzmiał #365wdzięczność. Wiele osób poszło za jej przykładem. Byłam tym tak zainspirowana, że uznałam, iż byłoby fajnie robić krótkie filmy na Instagram przedstawiające codzienne rzeczy, za które byłam wdzięczna. Ponieważ 2016 rok był rokiem przestępnym, mój hasztag na Instagramie nazywał się #366wdzięczność. Kochałam tę praktykę. Odkryłam, jak łatwo jest znaleźć coś, co można przedstawić na takim nagraniu. Coś, za co jestem tak bardzo wdzięczna. Spacer po lesie, zachód słońca, mój kot, moja zorganizowana szafa, moja wnuczka i jej rodzina, drwa na opał – lista jest długa. I nie ma to jak dokumentowanie tego i dzielenie się listą z innymi, aby podnieść naszą zbiorową wibrację. W ten sposób znalazłam również wróżki odwiedzające mnie w postaci kul światła tańczącego na filmie, o których wspomniałam w rozdziale czwartym. Wiele osób robi tak w mediach społecznościowych. Wdzięczność jest zaraźliwa. I naprawdę pomaga przezwyciężyć chroniczne negatywne nastawienie. Zrób to na próbę. Prowadź dziennik wdzięczności, rób codziennie zdjęcia lub coś zapisuj. A również ujrzysz, jak niebiańskie może być życie na Ziemi.

ROZDZIAŁ 7

Zachowanie wiary

Wiara to ufność w coś, czego nie widać.

Nagrodą za tę wiarę jest ujrzenie tego, w co wierzysz.

– ŚW. AUGUSTYN

Spośród wszystkich wartości, które sprawiają, że życie jest naprawdę łatwe, wiara jest najważniejsza – muszę jednocześnie przyznać, że stanowi największe wyzwanie. Jak już wspomniałam, nasze obecne życie jest tworzone przez morficzne pole energii i informacji z przeszłości, które przyciąga okoliczności, jakich obecnie doświadczamy. Zdobywamy doświadczenia naszej duszy w tym życiu od miejsca, w którym poprzednie wcielenie dobiegło końca. A wiara jest tym, co daje nam siłę niezbędną do pójścia naprzód w naszej podróży. To jest coś, czego się uczymy przez całe życie.

Wiele lat temu, kiedy dopiero zaczynałam swoją praktykę lekarską, zabrałam się za coś, co wyglądało wtedy na wielki przeskok w poziomie wiary – rozpoczęłam pracę nad stworzeniem nowego modelu opieki zdrowotnej, o którym wspomniałam wcześniej. Chciałam zapewnić ludziom możliwość tworzenia własnej opieki zdrowotnej, ale aby to zrobić, musiałam porzucić wszystko, co znałam i rozpocząć zupełnie nowy rodzaj pracy.

Decyzja ta zrodziła się podczas warsztatów z brania odpowiedzialności za własną moc, które były prowadzone przez Davida Gershona i Gail Straub, autorów Empowerment. David i Gail spędzili całe życie przywracając wiarę w swoje możliwości ludziom żyjącym w najrozmaitszych warunkach na całej planecie. Pomagali im dostać się do mocy, jaka w nich tkwiła, w celu stworzenia życia z ich marzeń. Ich prace po raz pierwszy uzmysłowiły mi istnienie uniwersalnych praw wszechświata, włączając w to Prawo Przyciągania, którego istnienie dotarło do szerszego grona osób dzięki książkom takim jak Sekret¹⁹.

Gail i David zachęcili uczestników warsztatów do wykonywania afirmacji związanych z każdym aspektem naszego życia, w tym zdrowiem fizycznym, karierą, relacjami, rodziną i tak dalej. Prawa manifestacji oraz przyciągania miały dla mnie bezwzględny sens. Uderzyły w akord prawdy wewnątrz mnie, podobnie jak zrobiło to odkrycie prac Edgara Cayce’go i rzeczywistości aniołów. W pełni uwierzyłam, że tworzymy naszą własną rzeczywistość poprzez myśli i uczucia, które z owych myśli wynikają.

Więc byłam tam, błyszcząca nowa lekarz, teraz uzbrojona w narzędzia do tworzenia mojej własnej rzeczywistości. Proste, prawda? Po prostu stwórz właściwą afirmację, a twoje wymarzone życie się objawi. Bułka z masłem. Ale nie tak szybko. Wypowiedziałam moje afirmacje. Zachowałam się tak, jakby wszystko było dokładnie tak, jak powinno. A jednak nasze nowe centrum medyczne nie rozwijało się tak, jak bym to sobie wyobrażała. Nie było nawet blisko moich wyobrażeń.

To wtedy poznałam moc wiary. I dokonałam mojego przeskoku wiary z konkretnymi wynikami zapisanymi w umyśle. Ale szybko zrozumiałam, że prawdziwa wiara polega na odpuszczeniu. Musiałam zaufać tej części mnie, która mogła spojrzeć na wszelkie okoliczności z wyższej perspektywy. Ta część mnie nie jest taka sama jak moja mała jaźń, która zarządza moją ziemską działalnością z dnia na dzień, mając do czynienia z płaczem dzieci, pracując całą noc z poważnie chorymi pacjentami i starając się zapewnić ciału wystarczającą ilość snu. Mimo tego, wciąż będąc uziemioną w prawdzie Prawa Przyciągania jak i manifestacji – wykazując się naiwnością – odważyłam się porzucić konwencjonalną praktykę medyczną i zaczęłam współtworzyć nowy sposób uprawiania medycyny.

Poproś boskość o pomoc

Zasadniczo istnieją dwa typy życia. Jeden z nich opiera się na wierze, a drugi na strachu. Nauczono nas bać się dosłownie wszystkiego. Boimy się starości, przybierania na wadze, samotności, wirusów, włożenia niewłaściwego ubioru, pogoni za pieniędzmi, chorób i w końcu – prawdziwego potwora czyhającego w szafie – śmierci!

Jak już wcześniej wspomniałam, przez dość długi czas fascynowałam się doświadczeniami bliskimi śmierci. Ostatnio głęboki wpływ wywarł na mnie przypadek Tommy’ego Rosy, który został opisany w książce zatytułowanej Health Revelations from Heaven and Earth. Tommy był mieszkającym na Bronksie hydraulikiem, który „zmarł” po potrąceniu przez samochód. Sprawca uciekł z miejsca wypadku, pozostawiając czterdziestoletnią ofiarę na pewną śmierć. Tommy spędził wtedy niesamowity czas w Niebie w towarzystwie charyzmatycznego nauczyciela, który na koniec pobytu duszy naszego bohatera w zaświatach wyjawił, że jest Jezusem.

Przebywając tam, Tommy został zabrany nad piękne morze z niezwykłą błękitną wodą. Powiedział, że wszystko wibrowało, a jego dusza czuła się jak w domu. Ale gdy przemierzał wraz ze swoim nauczycielem morskie tonie, nagle zobaczył kilka dużych ciemnych kształtów mknących ku niemu. Były to ogromne białe rekiny, z wielkimi zębami i rozwartymi szeroko paszczami. Jego nauczyciel zniknął, a Tommy spanikował, kiedy rekiny zaczęły go okrążać. Wiedział, że te potwory mogę rozerwać go na strzępy. I właśnie wtedy, gdy myślał, że śmierć jest nieunikniona, usłyszał w głowie silny, jasny, spokojny głos, który powiedział: „Nie lękaj się”.

Tommy odpowiedział głosowi mentalną wiadomością: „Łatwo ci mówić. Zostawiłeś mnie tutaj na pewną śmierć”.

Po raz kolejny w głowie Tommy’ego odezwał się ten sam głos, tym razem z większą mocą: „Nie lękaj się”. Tommy zamknął więc oczy i skupił się na powracaniu do wewnętrznego spokoju i wyciszenia.

Po kilku chwilach znów otworzył oczy i z ulgą zauważył, że rekiny zniknęły. Właśnie tak.

Wypuścił powietrze z ogromną ulgą, a po chwili nauczyciel zmaterializował się obok niego i zaczął mu wyjaśniać o wpływ negatywnej energii stworzonej przez strach.

Wiedzą płynącą z tej lekcji jest to, że niezależnie od tego, czego się boisz, będziesz przyciągać to coś do siebie. Jeśli boisz się choroby, możesz ją przyciągnąć. Jeśli boisz się samotności, będziesz sam tak długo, jak długo nie zapanujesz nad tą obawą. Jeśli boisz się śmierci, nigdy nie będziesz w pełni i radośnie żyć.

Na poziomie czysto fizycznym strach obniża naszą wibrację i sprawia, że stajemy się o wiele bardziej podatni na wirusy i bakterie. Stan biochemiczny, który strach tworzy w naszym organizmie, wpływa niekorzystnie na odporność i zwiększa podatność na patologiczne wirusy i bakterie, które są wszędzie. Na przykład, większość z nas nieustannie wdycha bakterie, które powodują stany zapalne układu oddechowego. Ale pozostają one pod kontrolą, dopóki nasze drgania nie obniżą się z jakiegoś powodu. Tak samo jest z prawie wszystkimi pozostałymi bakteriami lub wirusami, których nauczono nas się bać.

Na poziomie emocjonalnym strach powstrzymuje nas przed realizacją naszych marzeń. Przykładem jest kobieta, która została skrzywdzona w poprzednim związku więc nie ma odwagi, żeby zaryzykować ponownie – ona po prostu zostaje w domu sama, użalając się nad sobą, a jednocześnie bojąc się zbyt mocno, żeby zaryzykować zmianę.

U podstaw wszystkiego, czego się obawiamy, leży brak wiary – czystej i prostej. Kiedy poddajesz się strachowi, nie ufasz boskości. Jedynym sposobem na budowanie mięśni wiary jest uspokojenie się i włączenie zaufania do Boga. Stąd powiedzenie: „Odpuść i powierz coś Bogu”.

Przekształcanie strachu w wiarę wymaga cierpliwości i zaangażowania. Samo mówienie komuś, żeby przestał się bać i przeniósł się do niewzruszonej wiary we własne zdolności do życia zgodnie ze swoimi marzeniami, nie pomoże – zwłaszcza jeśli układ nerwowy tego kogoś został naznaczony traumami z dzieciństwa.

Często dziedziczymy lęki naszych rodziców i ich rodziców, którzy wcześniej im je przekazali – przyswajając je z mlekiem matki – nawet jeśli nie możemy zidentyfikować przyczyny własnych lęków. Fakt, że dzieci mogą przyjmować obawy matki jeszcze przed narodzinami jest dobrze udokumentowany.

Niepokój, bliski kuzyn depresji, również działa w całych rodzinach. Wskutek tego lęki utrzymują się mimo upływu czasu. Mam dobrego znajomego, który przez długi czas odczuwał silny niepokój i strach związany z karierą zawodową. Dopiero w dorosłym życiu dowiedział się, że jego rodzice nieustannie zażywają środki medyczne zmniejszające lęki. Powiedziałam mu, że lęk nie był wpojony genetycznie, a stanowi po prostu wzorzec, który został mu zaszczepiony podczas dorastania. Ale co ważniejsze, powiedziałam mu, że ma prawo do zatrzymania tego strachu. Ma również pełne prawo do zrezygnowania z niego – poprzez konsekwentne podejmowanie wysiłku, by zastąpić strach wiarą.

Jeśli szczerze pragniesz, żeby twoje życie stało się łatwiejsze, musisz po prostu odpalić jednocześnie wzorce w swoim mózgu oparte na wierze.

Jak wiara przebudowuje mózg

Ten sam rodzaj przebudowy mózgu, jaki zachodzi w wyniku wybierania myśli sprawiających, że czujesz się lepiej, ma miejsce, gdy zaczynasz żyć czerpiąc z wiary, a nie strachu. Po raz kolejny sprawdza się zatem, że „neurony odpalające razem, współdziałają ze sobą”. Oparte na wierze myśli o bezpieczeństwie i ochronie właściwie kształtują twój umysł i ciało, czyniąc je wyciszonymi i spokojnymi. A im więcej o nich myślisz i czym częściej to powtarzasz, tym bardziej topisz stare połączenia nerwowe oparte na strachu i terrorze. W mózgu jest tylko tyle substancji chemicznej zwanej „czynnikiem wzrostu nerwów”, ile jej aktualnie potrzeba do wytworzenia wiązek przewodzących impulsy nerwowe. Kiedy więc rozpoczniesz tworzenie połączeń neuronalnych związanych z pozytywnymi myślami (Czuję się bezpiecznie dzięki połączeniu się z uzdrawiającą mocą bożej miłości), wzory z negatywnych myśli (Jestem przerażona, że dostanę raka, tak jak moja matka) zaczynają więdnąć i umierają. A co więcej, zaczynasz przyciągać okoliczności, które odzwierciedlają nowe przekonania. Dowody dobrostanu zaczynają narastać.

W medycznej profesji i kulturze, które są napędzane przede wszystkim przez strach, co może pójść nie tak – i której społeczność zwykle spotyka się w celu dyskusji dotyczącym „pogoni za lakiem” – nie lada wyzwaniem jest sprawienie, żeby połączenia nerwowe w mózgu odpalały w pozytywny sposób. W końcu udaje się uzyskać odporność na strach, a cel w takim przypadku zdecydowanie uświęca środki, więc warto podjąć ten wysiłek. Życie w wierze jest nieskończenie bardziej przyjemne i produktywne niż jego przeciwieństwo.

Strach: Sposób twojego ego na zapewnienie ci ochrony

Aby uzyskać kontrolę nad własnym strachem, trzeba najpierw zrozumieć rolę swojego ego. Pamiętasz zapewne z rozdziału pierwszego, że twoje ego jest częścią ciebie, która została stworzona przez napięcia występujące w dzieciństwie i podświadome przekonania zaczerpnięte od innych. Twoje ego nie jest twoją prawdziwą jaźnią – tą częścią ciebie, która jest bezpośrednio połączona z boskością. Ego zostało stworzone, aby cię chronić, a także w celu uzyskania umiejętności i osądów niezbędnych do zrealizowania tego, po co tu przyszedłeś. Twoje ego robi to, co robi, aby zabezpieczyć się przed utratą czucia bólu, strachu i cierpienia. A jego głównym sposobem działania jest wpływ poprzez strach. Nie jesteś nawet w stanie wyobrazić sobie, w jaki sposób możesz zwalczyć ego bądź pełne strachu projekcje, jakie dla ciebie przygotowało. Tak więc pierwszym krokiem prowadzenia życia pełnego wiary nie jest walka z własnym strachem. Nie musisz się też czuć z tego powodu źle.

W swojej wspaniałej książce Wielka magia, Elizabeth Gilbert udowadnia, że niezależnie od wszystkiego strach będzie ci towarzyszył – szczególnie jeśli chcesz wieść życie o jakim marzy twoja dusza, zamiast tego, które dla ciebie wybrali rodzice bądź społeczeństwo. Trzeba więc zaakceptować fakt, że strach będzie ci nieustannie towarzyszył w tej podróży. Gilbert sugeruje, aby myśleć o strachu jak o członku rodziny podczas wspólnej wycieczki. Ma on siedzieć na tylnym siedzeniu (Wyłącznie od ciebie zależy, czy będzie miał zapięte pasy czy nie). I nie ma on nic do powiedzenia na temat czegokolwiek. Nie pozwalasz mu wybierać trasy czy zmieniać stacji radiowej. Nie pozwól mu pić zbyt dużo wody, ponieważ w przeciwnym razie będzie stale chciał zatrzymać auto, żeby skorzystać z toalety. Żartuję.

Brak wiary zazwyczaj sprowadza się do przekonania, że nie jesteśmy godni. Nie jesteśmy godni miłości, akceptacji, opieki lub zrozumienia. Tommy, hydraulik, o którym wspomniałam wcześniej, spędził najbardziej zdumiewający i szczególny czas w Niebie ze swoim nauczycielem. To, czego się tam nauczył było cenne, święte i głębokie. Ta wiedza miała moc transformacji życia. A jednak osiem lat po powrocie do życia, utył ponad pięćdziesiąt kilogramów i rozwinęła się u niego niewydolność serca. Wszystko to wynikało z braku miłości własnej. Powiedział, że jego ego po prostu nie mogło pogodzić się z faktem, że był godny tego rodzaju miłości i współczucia, które mu zostały pokazane w Niebie. Zbyt bał się wyśmiania, żeby podzielić się tym, czego się nauczył. Później uświadomił sobie, że problemy te były generowane przez jego ego. Kiedy przeprowadzałam z nim wywiad w trakcie mojej audycji radiowej, powiedział, że kiedy po raz pierwszy podzielił się swoim doświadczeniem z proboszczem, ksiądz powiedział matce, że potrzebuje pomocy psychiatrycznej. Nasze obawy są oparte na prawdzie naszego doświadczenia – ale nadal musimy je przekształcać.

Większość z nas sądzi, że ego to wynoszenie siebie na piedestał i przechwałki. Ale niezależnie od tego, czy siebie przeszacowujemy, czy też zaniżamy naszą wartość, podróż z ego wciąż jest napędzana strachem. I jedynym sposobem na poradzenie sobie z nim jest większa wiara w Boga i boskość niż we własne ego. Przypomnę, że ten dylemat stanowi dużą część tego, czego mamy nauczyć się tutaj, na Ziemi. A zdamy egzamin tylko wtedy, gdy nasza wiara przebije strach.

Zatrzymanie lęku zanim ten nabierze tempa

Istnieje sporo praktyk, które mogą pomóc przeprogramować połączenia nerwowe stworzone przez strach i wkrótce do nich przejdziemy, ale wszyscy musimy nauczyć się zatrzymywać strach w danej chwili – zanim przejmie dowodzenie. Lub odwrócić ten proces, jeśli już się rozpoczął. Ostatnią rzeczą, jakiej potrzebujesz, są obawy, czy chwycić kierownicę w ręce. Podobnie jak samochód, który jest na szczycie wzgórza i zaczyna się powoli staczać, strach musi zostać wyhamowany, zanim nabierze rozpędu i zepchnie nas w dół wzgórza.

Oto, co lubię robić, kiedy zauważam, że czuję strach. Zaczynam go po prostu zauważać. Analizuję również swoje ciało i próbuję dowiedzieć się, gdzie konkretnie czuję strach. Zwykle ma to miejsce w okolicach splotu słonecznego. Wtedy mówię do mojego strachu: „Kocham cię. Jesteś cenny. Wiem, że się boisz. Będę dbać o ciebie”. To natychmiast przerywa trans strachu.

Następnie biorę głęboki oddech, najpierw powoli wciągając powietrze przez nos, by przed wypuszczeniem przetrzymać je w płucach przez kilka sekund. Wydech również robię powoli przez nos, pozwalając, żeby trwał dłużej niż wdech. Powtarzam to trzykrotnie, upewniając się, że powstrzymałam swój organizm przed wyzwoleniem reakcji „uciekaj lub walcz”. Uruchamiam zarazem stan spoczynku i relaksacji przywspółczulnego układu nerwowego.

To naprawdę bardzo prosta praktyka.

Uodparnianie na strach

Przejście od życia w strachu do życia w wierze wymaga dużego skupienia. Tak, można utrzymać strach w ryzach, kiedy bierze cię z zaskoczenia, ale sam ten proces nie przebuduje połączeń nerwowych w twoim mózgu. Nie zrozum mnie źle, to świetny początek, ale zmiana myślenia potrwa znacznie dłużej.

Nauczyciel Abraham, przemawiając podczas przekazu channelingowego za pośrednictwem Esther Hicks, odpowiada na pytania osób, które poszukują odpowiedzi tylko wtedy, gdy są w kryzysie. Abraham przyrównuje taką postawę do zachowania człowieka skaczącego z samolotu, który stwierdził w locie, że spadochron nie działa i dopiero w tej sytuacji pyta: „Co mam zrobić?”. Standardowa odpowiedź brzmi: „Nie martw się. Wkrótce to wszystko się skończy”. Łatwiej zapobiec kryzysowi, niż radzić sobie z nim w momencie jego rozpędu. Najważniejsze, aby zauważyć strach i zająć się własnymi obawami, gdy dopiero się do ciebie zakradają.

Istnieje wiele sposobów na zatrzymanie podpełzającego strachu. Trzy z najbardziej użytecznych, jakie znalazłam, to ćwiczenie odwagi, modlitwa i tapping.

Ćwiczenie odwagi

Gdy uczysz się iść naprzód w wierze, nie sabotuj siebie, starając się zająć największym strachem w swoim życiu. Na przykład: „Mam trzydzieści dziewięć lat i jeszcze nie spotkałam mężczyzny moich marzeń. Naprawdę chcę mieć dziecko. Ale obawiam się, że mam coraz mniej czasu”. Zacznij od małych rzeczy. Powiedzmy, że boisz się odrzucenia lub boisz się poprosić o pomoc. Możesz na poziomie mentalnym przećwiczyć scenariusz, który zabierze cię na skraj tego szczególnego lęku, dzięki czemu możesz pracować nad związanymi z nim emocjami.

Za przykład niech nam posłuży lęk przed odrzuceniem. Wyobraź sobie, że wchodzisz do kawiarni. Widzisz atrakcyjnego mężczyznę, stojącego przy ladzie i składającego zamówienie. Mówimy o kimś, kto wygląda przystępnie. Teraz wyobraź sobie, że podchodzisz do tej osoby i mówisz: „Cześć”. To wszystko, co masz zrobić. Powiedzieć: „Cześć”. To jest to. Wyobraź sobie, że to robisz i przerób ten scenariusz kilkakrotnie w myślach. Wyobrażaj sobie różnych ludzi, z którymi się witasz.

Co zauważyłeś podczas tego ćwiczenia? Czy twoje dłonie się pocą? Czy twój oddech przyspiesza? Czy twoje gardło jest suche? Co jeszcze zauważyłeś? Czy coś cię w nim odrzuciło? A może coś cię mile zaskoczyło?

Powtarzaj to ćwiczenie codziennie przez siedem dni. Trwa ono tylko około piętnastu sekund, więc uwierz mi, że znajdziesz czas, aby to zrobić. Po tygodniu „ćwiczeń” w swojej głowie, zrób je w świecie realnym. Udaj się do kawiarni. Albo do galerii handlowej czy gdziekolwiek zwykłeś się udawać. I naprawdę przywitaj się z kimś nieznajomym. Zobacz co się stanie.

To samo ćwiczenie możesz zrobić, jeśli boisz się prosić o pomoc. Przywołaj na myśl kogoś, kogo mógłbyś poprosić o pomoc. Kto jest pierwszą osobą, która przychodzi ci do głowy? Czy istnieje poza nią ktoś jeszcze? Zapisz jego bądź ich imiona.

Teraz zrób listę rzeczy, w których chciałbyś otrzymać pomoc, gdyby świat był doskonały i nie bałbyś się odrzucenia. Mogą to być dowolne rzeczy: oczyszczenie piwnicy, zakupy spożywcze, pranie, świąteczne zakupy, pójście na koncert, dotrzymanie ci towarzystwa podczas wyjazdu, wysłuchanie wiersza, który napisałeś, wspólne wyjście na obiad i tak dalej.

Teraz wybierz jeden temat. Następnie podnieś słuchawkę i udawaj, że dzwonisz z prośbą o pomoc. Zrób to tak realistycznie, jak to tylko możliwe. Wykonaj pełen skrypt rozmowy, żeby upewnić się, co masz powiedzieć. Na przykład: „Cześć, Joe. Jest coś, w czym potrzebowałbym twojej pomocy, ale boję się o to poprosić”. A następnie zanurz się w spodziewaną odpowiedź. „Czy istnieje jakiś sposób, żeby cię skłonić do pomocy w zabraniu rzeczy do centrum recyklingu? Wiem, że regularnie tam bywasz. Czy mógłbyś zajechać do mojego domu i odebrać ode mnie kilka rzeczy?”

Skoro przetrenowałeś to już w teorii, czas zrobić to samo w świecie rzeczywistym. Będziesz zaskoczony tym, jak często ludzie zgadzają się udzielić pomocy, gdy się już o nią poprosi. Nie zawsze, ale bardzo często.

Małe zwycięstwa dowodzą, że pokładasz wiarę w innym człowieku bądź Bogu. Dzięki nim trenujesz swoje mięśnie wiary.

Potęga modlitwy

Doktor Larry Dossey, internista i autor książki Słowa, które uzdrawiają: Siła modlitwy a praktyka medyczna, udokumentował, jak wielką efektywność wykazują modlitwy we wspomaganiu nas w poprawianiu warunków codziennego życia – włączając w to pomoc w uzdrawianiu. W publikacji znajdują się dowody na to, że pośród wielu innych rzeczy, modlitwa okazała się skuteczna między innymi w zwiększaniu odsetka poczęć u par zmagających się z niepłodnością, a także zmniejsza liczbę dni spędzonych na oddziale intensywnej terapii u chorych po zawale serca. Ona pomaga nawet roślinom lepiej rosnąć. Ogólnie rzecz biorąc, nie ma niczego, co nie mogłoby być wspomagane przez modlitwę.

Istnieje ponad trzysta wiarygodnych badań nad mocą modlitwy, które udowadniają, że modlitwa jest skuteczna bez względu na system wierzeń i religii. Nie ma również żadnego znaczenia, jakiego rodzaju modlitwy używasz. Liczy się twoje szczere pragnienie, aby połączyć się z Bogiem.

Jakiś czas temu czytałam jedną z książek Anne Lamott. O ile pamiętam, autorka powiedziała, że dwie najlepsze modlitwy spośród wszystkich, jakie zna, to: „Pomóż mi, pomóż mi, pomóż mi” i „Dziękuję, dziękuję, dziękuję”.

W swojej znakomitej książce pod tytułem Modlitwy do aniołów, Kyle Gray stwierdza, że zawsze rozpoczyna modlitwę od słów: „Dziękuję ci [imię anioła] za twoją pomoc w kwestii [opis kwestii]”. Dajmy więc na to, że chcesz poprosić o pomoc Archanioła Rafaela, który jest znany przede wszystkim ze swojej uzdrowicielskiej mocy. W takim wypadku modlitwa mogłaby brzmieć: „Dziękuję ci Archaniele Rafaelu za zesłanie mi twojej uzdrawiającej energii i za wspomożenie mnie w podtrzymaniu wiary, że posiadam zdolność powrotu do zdrowia”.

Modlitwy o własną przemianę proponowane przez Toshę Silver również mogą pomóc ci przejść bardzo długą drogę, omijając śmiertelne macki strachu, i pozwolić poznać boską pomoc w budowaniu wiary. Jest to szczególnie ważne w walce z obawami, które uniemożliwiają ci w nocy sen. Tymi, których po prostu nie możesz się pozbyć, bez względu na to, co w tym temacie robisz.

Modlitwy o własną przemianę w celu złagodzenia strachu i wzmocnienia wiary mogą być bardzo proste. Na przykład: „Umiłowana boskości, proszę, zmień mnie w kogoś, kto wierzy, że wszystkie jego potrzeby zostaną zaspokojone” lub „Umiłowana boskości, proszę, zmień mnie w kogoś, kto naprawdę ufa. Zmień mnie w kogoś, kogo lęki znikają niczym krople rosy pod wpływem słonecznego światła. Umocnij moją wiarę w ciebie oraz w to, że wszystko, co się dzieje, toczy się w najlepszym dla mnie kierunku. Zawsze”.

Odpukiwanie strachu

Innym bardzo skutecznym sposobem radzenia sobie z lękiem jest tapping, zwany również opukiwaniem, bądź Techniką Emocjonalnej Wolności, w skrócie EFT. Ponieważ strach tworzy pole elektromagnetyczne, które przyciąga rzeczy, których się obawiasz, potrzebny ci jest sposób, by zmienić owo pole elektromagnetyczne. Tu z pomocą przychodzi EFT. Ono rzeczywiście pomaga w usuwaniu napięcia nerwowego w ciele, które jest przetrzymywane w nas przez lęk – zarówno świadomie, jak i nieświadomie. W rezultacie EFT pomaga nam uwolnić strach z ciała, a także obniża poziom hormonów stresu.

Aby wykonać EFT, musisz zacząć od nazwania swojego problemu, ale również konieczne jest dodanie pozytywnej afirmacji podczas naciskania palcami jednego z punktów energetycznych w ciele. Punkty te są oparte na dwunastu głównych meridianach energetycznych organizmu. Są to te same punkty, które stosuje się w tradycyjnej akupunkturze od ponad pięciu tysięcy lat²⁰.

Gdy zdrowy przepływ energii w twoich meridianach zostaje zablokowany, w twoim ciele fizycznym powstają blokady. Pukanie palcami w punkty energetyczne związane z konkretnym narządem lub układem może przywrócić energii właściwy przepływ przez dany meridian. Możesz też uspokoić ciało migdałowate, pierwotną część mózgu zaangażowaną w reakcję uciekaj bądź walcz. Wykorzystywanie pozytywnych stwierdzeń – takich jak: „Mam w sobie wszystko, czego potrzebuję, by czuć się bezpiecznie, komfortowo i być otoczonym miłością” – działa oczyszczająco na meridiany i wszelkie emocjonalne blokady z systemu bioenergetycznego organizmu, przywracając je do stanu równowagi.

EFT pomaga radzić sobie z większą gamą problemów niż tylko strach (choć strach często leży u źródła wszystkich naszych nieszczęść). Bez względu na to, co cię dręczy – czy to choroba, smutek, ból, lęk, trudności finansowe czy nadwaga. A może po prostu chcesz być bardziej skuteczny w wyrażaniu własnego zdania i realizacji swoich celów. EFT może naprawdę pomóc we wszystkich tych kwestiach. Wszystko sprowadza się do rozpoznania problemu, a potem pracy nad wydarzeniami i emocjami, które są z nim związane.

Oto jak możesz samodzielnie praktykować EFT:

1. Zdejmij okulary i wszelką biżuterię. Jeśli to możliwe, zdejmij okulary i biżuterię, ponieważ mogą ci one utrudniać dostęp do punktów, które będziesz opukiwać. Biżuteria, zwłaszcza niektóre kamienie szlachetne, może również zakłócać elektromagnetycznie podejmowane przez ciebie wysiłki.

2. Dowiedz się, co cię trapi. Przed rozpoczęciem opukiwania, musisz dowiedzieć się, na co w swoim życiu starasz się znaleźć remedium. Na przykład, możesz czuć się zdenerwowany, kiedy musisz lecieć samolotem. Albo może boisz się poprosić kogoś o pomoc. Może być nawet tak, że odczuwasz ból fizyczny, który ci utrudnia życie.

3. Oceń swój poziom dyskomfortu fizycznego lub emocjonalnego. Kiedy już uda ci się określić, co jest nie w porządku, oceń swój obecny poziom dyskomfortu w związku z tą sytuacją w skali od jednego do dziesięciu, gdzie jedynka oznacza, że ledwie cię ona dotyka, a dziesiątka oznacza, że stwarza to w twoim życiu wiele problemów. Pamiętaj, aby ocenić swój obecny, a nie przeszły poziom. Nie martw się zbytnio o wybrany przez siebie numer. Wystarczy, że zapamiętasz wszystko, co przychodzi ci do głowy. Wykonasz tę ocenę przed i po ćwiczeniu, używając cyfr w celu oceny własnych postępów.

4. Wypowiedz afirmację. Zawsze rozpoczynaj sesję opukiwania wypowiedzeniem pozytywnej afirmacji, aby usunąć wszelkie negatywne myśli podsuwane ci przez podświadomość. Użyj następującego stwierdzenia: „Chociaż wiem, że [podaj swój stan lub sytuację], głęboko i całkowicie kocham oraz akceptuję siebie”. Jeśli więc boisz się, że nie będziesz w stanie spłacić swojego kredytu studenckiego, możesz powiedzieć: „Choć obawiam się, że mogę nie spłacić swojego kredytu, głęboko i całkowicie kocham oraz akceptuję siebie”. Jeśli nie czujesz się komfortowo mówiąc, że kochasz siebie, możesz zakończyć afirmację innym zwrotem: „Wszystko jest ze mną w porządku”. Bądź na tyle dokładny, na ile to tylko możliwe. Spróbuj nadać nazwę podłożu emocji lub zdarzenia, które jest przyczyną odczuwanego przez ciebie bólu.

5. Stwórz przypominające słowo przypomnienia lub całą frazę. Podczas opukiwania poszczególnych punktów nie będziesz korzystał z pełnej afirmacji. Zamiast tego można utworzyć słowo lub frazę dla przypomnienia kreowanego przez nią stanu. Niech to będzie skrócona wersja opisu problemu, na który chcesz nakierować cały swój umysł. Więc w sytuacji zadłużenia ze studiów, twoja fraza może brzmieć: „pożyczka” lub „ten strach”.

6. Użyj koniuszków swoich palców. Opuszki twoich palców mają za zadanie trafiać w poszczególne meridiany energetyczne. Zazwyczaj do opukiwania używać będziesz palca wskazującego i środkowego.

Zacznij od punktu uderzenia karate, który znajduje się na zewnętrznej krawędzi twoich dłoni. Jest on w miejscu, w które zadałbyś cios karate. Opukuj go przez chwilę, powtarzając raz za razem swoją afirmację.

Następnie przejdź do opukiwania za pomocą jednej lub obu rąk, pukając mocno od pięciu do dziewięciu razy w każdy punkt. Trzymaj się następującej kolejności, powtarzając słowo lub frazę przypomnienia. Wykonaj poniższą sekwencję podstawową w dwóch rundach.

• Brew: miejsce tuż nad nosem, w którym rozpoczyna się brew.

• Bok oka: tuż za zewnętrzną krawędzią oka, lecz jeszcze nie na skroni.

• Poniżej oka: na szczycie kości biegnącej tuż pod okiem.

• Poniżej nosa: w zagłębieniu pod nosem.

• Broda: w zagłębieniu między ustami a brodą.

• Kość obojczykowa: pod obojczykiem, w centralnym punkcie z jednej strony.

• Pod ramieniem: w linii środkowej, gdzie znajdowałby się pasek biustonosza.

• Czubek głowy: w samym jej centrum (miejsce, które dotykasz udając małpę).

7. Ponownie oceń swój poziom dyskomfortu. Po dwóch rundach opukiwania sprawdź na skali, z której korzystałeś na początku tego ćwiczenia, na ile oceniasz dyskomfort. Zestaw ten wynik z wcześniejszym rezultatem. Zwróć uwagę, czy lęk lub ból bądź cokolwiek innego się zmniejszyło. Zwykle dzieje się to bardzo szybko. Jeśli odczyt znacznie spadł, twoje opukiwanie spełniło swoje zadanie. Jednakże, jeśli odczuwasz tylko częściową ulgę, wykonaj kilka kolejnych rund EFT. Jeśli po opukiwaniu objawiły się nowe źródła dyskomfortu, wykonaj kolejne ćwiczenie, aby je również przepracować. Na przykład, przed ćwiczeniem mogłeś czuć strach, a po nim odczuwać wielki smutek. W tym przypadku wykonaj EFT w celu przepracowania smutku. Jeśli dyskomfort wynika z tego samego problemu, którym się pierwotnie zajmowałeś, wystarczy, że użyjesz zwrotu: „Mimo, że wciąż [podaj swój problem], głęboko i całkowicie kocham siebie”.

8. Słuchaj i notuj. Po zakończeniu sesji opukiwania weź głęboki oddech, posiedź w ciszy i słuchaj. Prawdopodobnie zauważysz, że docierają do ciebie jakieś wskazówki, których nie mogłeś odebrać, dopóki byłeś pogrążony w odmętach strachu. Przykładem może być coś takiego: „Chociaż bardzo się bałem, że nie mogę spłacić pożyczki, teraz przypomniałem sobie o zasobach, jakie są dla mnie dostępne. Czuję ulgę. I jestem szczęśliwszy z tego powodu”. Często odpowiedzi lub rozwiązania zaczynają powstawać spontanicznie w głębi ciebie. Dzieje się to w ciągu kilku minut. Zauważ, że już nie czujesz się bezsilny, ponieważ opukiwanie pobudziło twój intelekt i serce w celu odnalezienia własnej mądrości.

Jeśli wykonujesz EFT samodzielnie, możesz skorzystać z wielu źródeł, z których uzyskasz z wiele ciekawych informacji na ten temat. Po prostu wpisz w Google „opukiwanie” lub „EFT”, a znajdziesz więcej informacji niż prawdopodobnie chcesz, w tym bezpłatne samouczki wideo i wszelkiego rodzaju skrypty. Znam wiele osób, które oglądają filmy na YouTube, zanim zaczną stosować opukiwanie samodzielnie.

Jeśli jesteś zainteresowany pracą z zawodowym terapeutą specjalizującym się w EFT, możesz znaleźć certyfikowanych praktyków na stronie www.eftuniverse.com/certified-eft-practitioners. Jeśli masz zamiar pomóc drugiej osobie za pomocą EFT, specjaliści ci z pewnością wesprą cię w opracowaniu skryptu ćwiczeń dostosowanych do konkretnych problemów²¹.

Ważną rzeczą do zapamiętania jest to, że uzdrowienie poprzez opukiwanie nie jest oparte na ścisłych zasadach. Nie musisz martwić się o znalezienie najlepszej afirmacji. Wystarczy upewnić się, że nie zaprzecza ona temu, co chcesz przepracować. I choć nie ma techniki lub procedury, która działałaby na każdego i w każdym momencie, badania pokazują, że ludzie, którzy używają EFT w celu rozwiązania konkretnego doświadczenia, odczuwają znaczną poprawę w kwestii przepracowywanych problemów. Ich poziom kortyzolu również opada. To samo w sobie pozwala poczuć korzystny wpływ, ponieważ poziom kortyzolu jest związany ze stanami zapalnymi w komórkach, a te są przyczyną niemal wszystkich przewlekłych chorób, takich jak zapalenie stawów, cukrzyca, choroby serca i rak.

Jeśli zdecydujesz się użyć EFT do wyjaśnienia swoich obaw dotyczących pieniędzy, zdrowia, relacji czy jakiejkolwiek innej dziedziny życia, powinieneś pamiętać, że twoje przekonania dotyczące własnej wiarygodności lub tego, czy zasługujesz na miłość, są prawie zawsze kwestią kluczową. Sama zajmowałam się każdą z dziedzin mojego życia, od pieniędzy po relacje międzyludzkie. Zmieniłam swoje przekonania. Możesz zrobić to samo. Nic jednak nie stało się z dnia na dzień. Tak samo jak moje lęki pojawiały się na przestrzeni lat, tak stopniowo musiałam je eliminować, zastępując każdy z nich zaufaniem i miłością własną. Takie działanie otwiera zupełnie nowy świat pełen przyjaciół, zabawy i umiejętności natury finansowej. Co więcej, teraz mam więcej wiary niż kiedykolwiek wcześniej.

Poddanie i zawierzenie

Życie w wierze jest stosunkowo łatwe, kiedy naprawdę nic złego ci się nie przytrafia. Ale prędzej czy później każdy z nas doświadczy czegoś, co poważnie testuje naszą wiarę. Możesz dowiedzieć się, że twój małżonek ma romans, przeżyjesz pożar domu i stracisz wszystko, albo u ciebie bądź u ukochanej osoby zdiagnozowana zostanie nieuleczalna choroba. Lista takich zdarzeń jest naprawdę długa.

Są to wydarzenia, które rzeczywiście oddzielają wiernych od strachliwych.

W wielu przypadkach te bolesne wydarzenia są tak naprawdę zaaranżowane przez naszą duszę, aby pomóc nam w przechodzeniu ze strachu do wiary. Niezwykle pomocne może być zdanie sobie sprawy, że na pewnym poziomie wszystko, co się z tobą dzieje, zostało zaprojektowane tak, aby pomóc twojej duchowej ewolucji. Pomimo trudności i oporów, jakie napotkałam na mojej drodze w przekształcaniu sposobu, w jaki kobiety postrzegają swoje ciała i zdrowie, wiem, że było warto. Ale wcześniej musiałam podjąć wysiłek i się zaangażować. To, czy twoje życie jest łatwe, ma wiele wspólnego z tym, jak radzisz sobie ze stratą, awarią, wypadkiem, wstydem, konfliktem i chorobą.

Czy zamierzasz pozwolić stracie lub wypadkowi okaleczyć się emocjonalnie na resztę swojego życia? A może wolisz wykorzystać to zdarzenie do budowy niezachwianej wiary? Wszystkie bolesne emocje mają w sobie zaklęty dar.

Smutek zdejmuje z nas ciężar. On nas rozjaśnia pod warunkiem, że po prostu pozwalamy sobie na jego odczuwanie. Czy to jest niewygodne? Pewnie. Czy warto? Tak. Wybór, czy otrzymasz dar dyskomfortu i niedogodności jest twój. Podjęta przez ciebie decyzja albo pomoże ci stworzyć raj na ziemi albo wręcz przeciwnie... Ona może zrzucić cię ku wibracjom o niskiej częstotliwości, pogrążając w beznadziei i bezradności, który to stan określamy jako piekło.

Wiara w to, że rzeczy dzieją się z jakiegoś powodu, jest naprawdę jedynym sposobem na zmierzenie się z tymi rzeczami. Sama straciłam dwie siostry. Pierwszą, kiedy byłam bardzo młoda – miałam zaledwie pięć lat. Drugą, gdy trwał mój powrót Saturna, podczas rezydentury medycznej. Kiedy dostałam wiadomość, że siostra zginęła w wypadku samochodowym w drodze do domu z prowadzonych przez siebie zajęć gimnastyki, byłam kompletnie załamana. Czułam się tak, jakby piorun uderzył w moje życie. Wiedziałam, że nic nie będzie już takie samo. Ale wiedziałam też, że był to czas na praktykowanie tego, co od dawna głosiłam w teorii. Musiałam poddać się większym planom i pamiętać, że nasze dusze są nieśmiertelne – nigdy nie umrą. Wiedziałam, że pewnego dnia znowu zobaczę moją siostrę. To złagodziło mój smutek i nadało tej stracie znaczenie. Ale wciąż płakałam przez sen przez kilka miesięcy. Mojej mamie pogodzenie się z tą stratą zajęło znacznie więcej czasu, choć pewnego dnia powiedziała – Nie sądzę, żebym kiedykolwiek w pełni się z tym pogodziła. I to jest w porządku²².

Kiedy powstajesz przeciwko strachowi lub stracie, które trzymają cię w uścisku, mogę cię zapewnić, że wyzwolisz w sobie wobec nich uczucia – złości, żalu, smutku, strachu. I, podobnie jak powiedziała moja mama, to jest w porządku. To nie tylko w porządku – to jedyna droga dla duszy, aby wykonała to, co ma do zrobienia. Tym, czego nie chcesz, jest trwałe pozostawanie w matni goryczy, złości lub przewlekłego bólu. Ponieważ jesteś tu, na ziemi, musisz tutaj żyć – niezależnie od tego, co się dzieje. Taki kontrakt zawarłeś.

Praca Toshy Silver zawiera w sobie nauki dotyczące tego, jak możemy zawierzyć wszystko boskości. Dosłownie wszystko. Oznacza to, że możesz powiedzieć do boskości: „W porządku. Jestem twój. Związek, który przyprawia mnie o utratę zmysłów, również jest twój. Zawierzam ci to wszystko, moje ciało, zdrowie i kochanka, który właśnie mnie opuścił”. Sposób, w jaki rozluźniasz chwyt, jaki spoczywa na czymkolwiek, ma ci uświadamiać, że żadna z tych rzeczy tak naprawdę nie należy do nas. To wszystko należy do boskiej części ciebie. Tosha opowiada historię kobiety, którą ewakuowano z domu, ponieważ w okolicy szalały pożary. Kobieta ta była niewiarygodnie przywiązana do domu i wszystkiego, co się w nim znajdowało. Nie sądziła, że może się z nim rozstać. Jednak w ciągu kolejnych kilku dni, podczas gdy strażacy walczyli z pożarami, a ewakuowana kobieta przebywała z przyjacielem, powtarzała: „Mój dom jest twój, umiłowana boskości. On nie należy do mnie. Zwracam to wszystko tobie. Pomóż mi sobie to odpuścić”. Kilka dni zajęło jej wypalanie przywiązania do domu. Później okazało się, że ogień zatrzymał się tuż przed jej domem. Była gotowa zawierzyć go boskości, wskutek czego boskość zainterweniowała – i kobieta nie musiała rozstawać się ze swoim dobytkiem.

Jak często coś takiego zdarzało się w twoim życiu? W końcu uporałeś się z czymś, co miałeś do zawierzenia, a następnie okazywało się, że chęć uwolnienia sama niespodziewanie eliminowała problem. Oczywiście, wtedy zmieniłeś swoje wibracje ze strachu na wiarę! Zawierzałeś swoje przywiązanie. Zawierzałeś to wszystko Bogu. Ostatnie słowa Jezusa na krzyżu brzmiały: „Ojcze, w Twoje ręce, powierzam ducha mego”. Wszyscy mogą zrobić to samo. To proces, a nie jednorazowe wydarzenie. Nie do pojęcia przez intelekt. Wymaga miłości i cierpliwości.

W filozofii jogi istnieje pojęcie samskar lub przywiązań, które muszą być wypalone. Istnieje wiele metod, które mogą w tym pomóc. Wystarczy wiedzieć, że proces wypalania długo utrzymywanego przywiązania – na przykład do kochanka, który odszedł – może być bardzo bolesny. Dosłownie możesz się czuć, jakbyś płonął. Tym, co się naprawdę dzieje, jest wypalanie przywiązań, które sprawiają, że tkwisz w impasie.

Kiedy praktykujesz prawdziwe zawierzenie i powierzasz wszystko boskości – czyniąc to raz za razem – odkrywasz, jak otwierają się przed tobą prawdziwa przestrzeń i spokój – a to samo dzieje się w tobie. Tym samym zmieniasz swój strach w wiarę.

ROZDZIAŁ 8

Potępienie, poczucie winy i czułe punkty

Co się dzieje, kiedy ludzie otworzą swoje serca? Mają się lepiej.

– HARUKI MURAKAMI

Jednym z najsilniejszych emocjonalnych elementów naszego życia, który uniemożliwia nam sprowadzenie Nieba na ziemię, jest to, co nazywamy węzłem potępienia/winy. Te dwie emocje wynikają z czegoś, co jest nieodłączną częścią naszego społeczeństwa: wstydu.

W naszej kulturze wstyd jest przekazywany z pokolenia na pokolenie. Wstyd z powodu czyjegoś statusu społecznego, ciała, wieku, garderoby, poziomu dochodów, akcentu czy przeszłości to powszechny problem. Nie ma sposobu, aby w wieku około dwunastu lat czegoś się nie wstydzić. Taktyka ta jest często wykorzystywana do kontroli twojego zachowania i utrzymywania cię w ryzach. Wyrażenia takie jak: „Chłopaki nie płaczą” i „Nie bądź cipką” mogą prowadzić do nienawiści i przemocy wobec własnej osoby. Zawstydzeni chłopcy mają tendencję do działania na zewnątrz, podczas gdy dziewczęta kierują wstyd do swojego wnętrza, często popadając w depresję, zaburzenia odżywiania czy chorobliwy perfekcjonizm.

Doświadczany przez nas wstyd na ogół pochodzi od ludzi, którzy powinni nas chronić. Większość z nas dorastała w plemionach, które nagradzały tylko wtedy, kiedy zachowywaliśmy pewne zasady postępowania: „W rodzinie Kowalskich wszyscy są lekarzami. Oczekujemy, że i ty pójdziesz w nasze ślady” albo „Kim myślisz, że jesteś? Małą Panią Idealną? Nikt z tej rodziny nie idzie na studia. Myślisz, że jesteś od nas lepsza?”.

Twoje plemię zapewnia ci poczucie bezpieczeństwa tak długo, jak długo wierzysz w to, co ono wierzy i zachowujesz się tak jak reszta współplemieńców. W czasach starożytnych plemiona faktycznie mieszkały w granicach zwanych nawiasami, które chroniły swoich członków, dopóki ci przebywali w ich ramach. Ale gdy ich członkowie wychodzili „poza nawias”, plemię nie chroniło już więcej kogoś takiego. Jak to pięknie opisał doktor Mario Martinez w swojej książce The MindBody Code, gdy mamy odwagę wyjść „poza nawias” własnego plemienia, rani nas ono odrzuceniem, zdradą bądź wstydem – po to, żeby nas ochronić, jak i by utrzymać nad nami kontrolę. Niestety przepisy plemienia często nie są zgodne z nakazami naszych dusz, więc trzymanie się narzuconych nam zasad może ranić nasze poczucie własnej wartości. Możesz mieć poczucie trwania na przegranej pozycji, jeśli twoje plemię i twoja dusza są ze sobą w sprzeczności.

Niedawno pracowałam z artystką, która w wieku około dwunastu lat odkryła w sobie talent do ścinania włosów. Była w tym tak dobra, że koleżanki często przychodziły do niej, żeby zrobić nową fryzurę. Ale jej ojciec, surowy katolik, uważał, że spędzanie czasu na upiększaniu ciała – a nawet na tworzeniu dzieł sztuki – to grzeszna strata czasu. Wskutek takiego podejścia, artystka musiała ukryć swoje talenty przed rodzicem. Jeśli zdarzyło mu się zobaczyć, jak ścina komuś włosy na trawniku (nie miała śmiałości, żeby robić to w domu), krytykował ją za marnowanie czasu. I strofował za nieposłuszeństwo. Dezaprobata ojca wobec jej wrodzonych darów i talentów sprawiła, że moja znajoma czuła się niegodna. Dzięki Bogu, wreszcie wysłuchała swojej duszy i opuściła rodzinny dom. W końcu odniosła artystyczny sukces i poczuła się wewnętrznie wartościowym człowiekiem.

Wiele rodzin ma rozmaite ukryte niewypowiedziane zasady i przepisy. Dziecko dowiaduje się o nich dopiero w momencie przekroczenia linii – linii, o której nigdy wcześniej nie wspomniano. Dobrym przykładem jest znakomicie przebadany system rodzinny alkoholików. Zakłada on, że dziecko ma wyczuwać różne zasady bez konieczności ich wyjaśniania. Dziecko czuje niespójność wynikającą z sekretów w rodzinie. Mama regularnie pije, a dziecko wie, że coś jest nie tak. Ale dorośli nie będą o tym rozmawiać, więc dziecko obwinia siebie, a następnie albo działa destrukcyjnie, opierając się na frustracji – za pomocą narkotyków i alkoholu w późniejszym okresie – albo zaczyna nabierać przekonania, że jest kimś lepszym od reszty członków rodziny.

Kiedy czujemy wstyd jako dzieci, dochodzi w nas do poważnych szkód. Mamy w końcu wierzyć, że jesteśmy wadliwi i niegodni więzi, której tak rozpaczliwie szukamy. Ponieważ często czujemy wstyd i mamy poczucie bycia niegodnymi, łakniemy akceptacji ze strony innych. Mowa o potrzebie poczucia się częścią większej wspólnoty. Tymczasem bardzo łatwo jest nawiązywać relacje z innymi, które nie są oparte na naszej sile i wspaniałości. Zamiast tego stawiamy się bowiem w roli ofiar, eksponując własne rany, choroby i słabości.

Z powodu tego wstydu zaczynamy żyć w świecie pełnym potępienia, gniewu i poczucia winy, a mieszkanie w tym miejscu nie pozwala nam poczuć się osobami wartościowymi i połączonymi z wyższą jaźnią.

Narcyzm i zaburzenia osobowości

Cykl wstydu, gniewu i poczucia winy jest często napędzany przez nasze relacje – zarówno związki miłosne, jak i przyjaźnie. Istnieje jeszcze jeden rodzaj relacji, który może tworzyć niezmierzone ilości wstydu i poczucia winy: relacje z ludźmi, którzy mają zaburzenia osobowości.

Ludzie, którzy są narcystyczni, aspołeczni i mają osobowość chwiejną emocjonalnie typu borderline, szkodzą osobom, z którymi wchodzą w relacje. Każde z tych zaburzeń osobowości jest zdefiniowane inaczej, ale wszystkie one mają element wspólny w postaci narcyzmu. Posiadanie narcystycznych rodziców, współmałżonka, krewnego, szefa lub rodzeństwa może sprawić, że nawet najbardziej utalentowani ludzie czują się niewystarczająco dobrzy i szaleni. Co ciekawe, to ludzie, którzy są najbardziej wykwalifikowani – i najbardziej empatyczni – mają tendencję, do przyciągania tego typu osób. Badania Sandry Brown, autorki Women Who Love Psychopaths: Inside the Relationships of Inevitable Harm with Psychopaths, Sociopaths & Narcissists, potwierdziły, że jest to szczególnie prawdziwe w odniesieniu do kobiet z „super” empatią i umiejętnościami. Te kobiety, które często są prawniczkami, lekarkami czy prezesami dochodowych firm, ciągnie do narcyzów, ponieważ czują, że mogą im pomóc. Dlaczego nie? Przecież we wszystkich innych dziedzinach odniosły sukces. Ale nie mogą. Osoby z zaburzeniami osobowości nie zmieniają się. Nigdy. Ok – może ktoś gdzieś tego dokonał, ale zwykle historie takie istnieją tylko w filmach. Narcyzy z prawdziwego życia po prostu przechodzą do następnego źródła „narcystycznych dostaw”. Gdy Brown skupiła się w swoich badaniach na kobietach, ja poznałam również mnóstwo mężczyzn tkwiących w relacjach z narcystycznymi kobietami lub ludźmi o osobowości chwiejnej emocjonalnie typu borderline. Jak pewnie możesz sobie wyobrazić, owi mężczyźni robili dosłownie wszystko dla swoich kobiet, a te po uzyskaniu od nich korzyści finansowych po prostu szły dalej.

Narcystyczne nadużycia są bardzo powszechne w naszym społeczeństwie. Wspomniana wcześniej Sandra Brown nazywa je numerem jeden wśród nierozpoznanych problemów zdrowia publicznego naszych czasów. I szczerze mówiąc, specjaliści od zdrowia psychicznego mają skłonność do wybielania tego faktu – prawdopodobnie dlatego, że nie istnieją żadne wiarygodne i skuteczne formy leczenia. Ale musimy przyjrzeć się temu problemowi, ponieważ wzmacnia on węzły potępienia/winy ludzi, którzy go doświadczają.

Osoba, która jest najbardziej związana z duchowością i samopomocą jest dość często osobą, do której lgną ludzie dotknięci narcyzem. Narcyzy są uroczymi, uwodzicielskimi kameleonami, które doskonale wyczuwają dawne rany swoich ofiar, a potem mówią im dokładnie to, co ofiara chciałaby usłyszeć i za czym tęskni. „Gdzie byłeś całe moje życie? Jesteś najpiękniejszą kobietą [bądź przystojnym, silnym mężczyzną], jaką kiedykolwiek spotkałem”. Używają swojego uroku i umiejętności, aby jawić się jako „idealny” partner. Ale po jakimś czasie fałszywa tożsamość stworzona przez ich ego odpada – ego zwykle nie daje rady przewodzić przez czas dłuższy niż kilka lat. Wtedy ich prawdziwe cechy zaczynają wychodzić na jaw i nikt nie jest w stanie ich zadowolić. Osoby cechujące się normalnym poziomem empatii popełniają błąd, sądząc, że narcyz ma taki sam poziom empatii i wyrzutów sumienia, jak one. Wierzą, że miłość i troska poświęcone narcyzowi pozwolą przełamać trudności. Ale tak nie jest.

Ci, którzy cierpią z powodu narcystycznych nadużyć, mają tendencję do obwiniania się za wszystkie problemy w relacjach i kontynuowania „pracy nad sobą” w celu dokonania zmian w związkach lub samym narcyzie. Wierzą, że jeśli on (lub ona) po prostu przeczyta tę książkę, albo uda się na tę konferencję, lub przeczyta ten artykuł, to na pewno on (lub ona) „załapie to” i się zmieni. Ale to wszystko wyłącznie drenuje ich z empatycznej energii, która jest pokarmem narcyza. On z kolei daje partnerowi tylko tyle, by go przy sobie utrzymać. Empatyczny człowiek myśli: Och, teraz w końcu „to załapał”. Jest z nim coraz lepiej. Ale jedyną rzeczą, jaką „załapał” narcyz jest to, że musi udawać, że „załapał”, w celu utrzymania relacji z ofiarą.

Narcyzy mogą zniszczyć ludzi, z którymi są w związkach, dokładając się do ich bólu, wstydu i poczucia winy. Wypompowują swoje ofiary do sucha, umniejszając je i skłaniając do wątpienia we własną wartość. Często można spotkać parę, w której jedna osoba jest narcyzem. Narcyz wygląda świetnie fizycznie, podczas gdy osoba z empatią (czyli zaopatrzeniowiec narcyza) wygląda na zmęczoną i ma nadwagę. Jeśli jesteś w takim związku, im szybciej to rozpoznasz, tym lepiej. Aby uczynić swoje życie łatwym, musisz nauczyć się rozpoznawać narcyzów i ostatecznie przestać koncentrować się na tym, dlaczego twój partner ma te cechy. Musisz przestać próbować mu pomóc, ponieważ jest to po prostu „oddawanie krwi”, zamiast życia własnym życiem. Oni mają swoją własną siłę wyższą. Ty nią nie jesteś.

Teraz, gdy już powiedziałam wszystko o narcyzach, należy zrozumieć, że część ciebie – a konkretnie twoja dusza – przyniosła te osoby do twojego życia, aby pomóc ci znaleźć własną moc i godność. Kolejnym celem jest to, żebyś nauczył się stać po stronie tych wartości. Kiedy już rozpoznasz narcystyczne nadużycia i nadasz im właściwą nazwę, przekonasz się, że twoje życie jest łatwiejsze i bardziej zabawne niż mógłbyś przypuszczać. Ale jest to proces, a nie jednorazowe wydarzenie. A społeczeństwo od wieków dąży do ochrony narcyzów, a wielu z nich jest genialnych w tym, co robią. Więc usprawiedliwia to, jak traktują innych.

Kiedy po raz pierwszy uświadomisz sobie, że jesteś ofiarą narcystycznych nadużyć, może być to dla ciebie prawdziwy szok i możesz mieć trudność z zaakceptowaniem tego faktu. Musisz w to jednak uwierzyć, a następnie podjąć wszelkie niezbędne kroki do zaprzestania reagowania na narcyza i rozpoczęcia życia na własny rachunek. Jeśli tego nie zrobisz, będziesz wciąż zaciskać węzły potępienia/winy, które uniemożliwiają ci życie w łatwiejszy sposób. W rozdziale ze źródłami dodatkowymi znajdziesz kilka dobrych miejsc, w których możesz znaleźć interesujące informacje.

Poszukiwanie znaczenia

Gdy wiedziemy życie, które obarcza nas wstydem, często wyłączamy się i odłączamy od naszego boskiego ja. Nasze ego, które zostało stworzone, aby chronić nas przed bólem tego odłączenia, jak również przed bólem opuszczenia wynikającym z utraty naszej wrodzonej świadomości jedności, przejmuje kontrolę. Ego wyrusza na poszukiwania sensu w naszych codziennych doświadczeniach związanych ze wstydem, a jednym ze sposobów, na jaki to robi, jest próba obsadzenia nas w jednej z wcześniej zdefiniowanych archetypowych ról: ofiary, prześladowcy lub ratownika. Ofiary nie ponoszą żadnej odpowiedzialności, obwiniając za warunki życia wszystkich i wszystko: „To nie moja wina, że mam nadwagę. To kwestia uwarunkowana genetycznie”. Prześladowcy biorą pełną odpowiedzialność, ale nie w sposób oparty na miłości: „To moja wina, że mam nadwagę. Nie wolno mi jeść tyle ciasta. Jestem durniem”. Z kolei ratownicy unikają sytuacji, koncentrując się na pomaganiu innym w rozwiązywaniu ich problemów: „Waga? Zapomnij. Muszę się skupić na tym planie budowy szkoły w Afryce”.

Żadna z tych ról nie podchodzi w zdrowy sposób do problemu, ale każda z nich stanowi pretekst, by nie naprawiać tego, co się stało. Daje ci miejsce. Cel. Znaczenie.

W różnych okresach wszyscy byliśmy obsadzeni w każdej z tych ról. To część bycia człowiekiem. Ale żeby doświadczyć raju na ziemi, trzeba z nich wyjść i uzyskać szerszy obraz. Większość ludzi może łatwo odnosić się do roli ofiary lub ratownika. Ale niewielu z nas jest skłonnych do wystąpienia przed szereg i przyznania, że czasami byli prześladowcami. Jestem przekonana, że nie znam żadnego rodzica, nie wyłączając mnie, który by nie zaatakował własnego dziecka i go w jakiś sposób nie zranił. Doskonale pamiętam, jak kiedyś, zmęczona po długim dniu w pracy, nie mogłam uspokoić mojej najstarszej córki (która miała wtedy sześć miesięcy), by przestała płakać. Płakałam, potrząsałam dziecięcym fotelikiem i krzyczałam na nią: „Czego ode mnie chcesz?”. Jejku. Później ją za to przeprosiłam.

Pęd za rolą ofiary lub ratownika jednoczesne pilne unikanie roli prześladowcy i wypieranie, że kiedykolwiek się skrzywdziło kogoś innego bądź siebie, nie pomoże ci w niczym. Każdy z nas miał momenty w swoim życiu, kiedy kogoś czymś obciążył bądź „spalił” – nie kontaktując się z tym kimś, nie zapraszając kogoś na przyjęcie bądź rozczarowując w jakikolwiek inny sposób. I bez względu na to, co zrobiliśmy, aby usprawiedliwić swoje stanowisko, nadal postrzegamy siebie jako „złego gościa”. Nie stosujemy w tej ocenie jakichkolwiek półśrodków.

Nie istnieje absolutnie żadna moc mogąca zmienić coś w twoim życiu tak długo, jak chronicznie obsadzasz się w jednej z tych trzech ról. Już w 1980 roku znana intuicyjna uzdrowicielka, Caroline Myss, zrobiła dla mnie odczyt. Powiedziała: „Jesteś uzależniona od ratownictwa, słyszysz mnie? Twój rytm serca zmienił się w ciągu ostatniego roku. Musisz zaprzestać takiego zachowania”. Głęboko w swoim sercu wiedziałam, że miała rację. Stawiałam się w roli ratownika, a przez to często zapominałam, że wszyscy ludzie mają swoją wyższą moc – boskie ja, które zapewnia im bezpośredni dostęp do własnego unikalnego wewnętrznego przewodnictwa. Czasem zapominałam, że otrzymane przeze mnie wykształcenie medyczne nie oddaje mi we władanie wyższej mocy moich pacjentów. Możesz mi wierzyć, że bycie wykwalifikowanym ratownikiem, który zawsze ma odpowiedzi na kolejne wątpliwości, to tylko jedna ze zdumiewających pułapek ego. Ale to jest tak samo niezdrowe jak ciągłe bycie ofiarą lub prześladowcą.

Objawy fizyczne wstydu, obwiniania i poczucia winy

Wyjście z roli ofiary, prześladowcy lub ratownika jest nie tylko dla ciebie dobre emocjonalnie. To jest absolutnie niezbędne dla dobrego zdrowia fizycznego. Z jakiegoś powodu wstyd i brak umiejętności porozmawiania na ten temat wywołują wydzielanie w organizmie związków chemicznych powodujących powstawanie stanów zapalnych. Mowa głównie o interleukinie 6 (IL-6). Stany zapalne w komórkach powodowane przez aktywność tego i innych związków chemicznych o charakterze prozapalnym obecnych w organizmie warunkują etap zaawansowania wszystkich przewlekłych chorób, w tym raka, chorób serca i zapalenia stawów. I jak mogłeś zobaczyć na moim własnym przykładzie, odgrywanie ratownika przez cały czas było niekorzystne dla mojego zdrowia. Mój pęd do oszczędzenia kobietom niepotrzebnych zabiegów, takich jak histerektomia, cesarskie cięcie czy innego rodzaju inwazyjne metody leczenia, dosłownie zranił moje własne serce.

W ciągu wielu lat mojej praktyki klinicznej musiałam znaleźć sposób na wspieranie ludzi w uzyskiwaniu dostępu do ich wewnętrznej uzdrowicielskiej mocy, która wymaga zaangażowania każdej części – ciała, umysłu i ducha. Uwolnienie od wstydu to pierwszy krok w tym kierunku. Jeśli nie potrafimy tego zrobić, jednocześnie nie będziemy w stanie pogodzić się z faktem, że mamy prawo do tworzenia zdrowszej rzeczywistości. W takim wypadku ego przejmuje kontrolę i po prostu spadamy z powrotem do swoich ról. Stajemy się ofiarami wykrzykującymi, że nie jesteśmy winni swojej choroby lub wypadku, co oznacza, że nie możemy go zmienić. Albo stajemy się prześladowcami, akceptując pełną winę za swoje życie, a to upodlenie wiąże się z zaakceptowaniem niezdolności do dokonania zmian. Albo przechodzimy do roli ratownika i odwracamy się całkowicie od własnej sytuacji.

Gdy ego przejmuje stery życia, najeża się w każdej chwili, w której ktoś sugeruje, że mamy siłę, aby tworzyć własną rzeczywistość. Zwłaszcza, gdy chodzi o nasze zdrowie, w związku z którym od dawna wmawia się nam brak kontroli. I to ma sens. Nasze ego nas chroni. Problemem jest to, że ono również powstrzymuje nas przed uzyskaniem dostępu do naszej mocy, dzięki której możemy naprawdę rozkwitnąć.

Ta część nas, która tworzy choroby lub zaburzenia równowagi nie jest elementem, który potrafiłby poradzić sobie z niższymi wibracjami ziemskiego życia. To kombinacja nierozwiązanych traum z dzieciństwa oraz duchowych lekcji, które mamy przejść w tym życiu.

Aby rozwiązać wszelkie problemy zdrowotne, jakie cię dotknęły lub jakiekolwiek negatywne uczucia, musisz patrzeć głęboko w przekonania i zachowania, które doprowadziły do powstania aktualnej sytuacji życiowej. Musisz spojrzeć z wysokości trzydziestu kilometrów i wznieść się wysoko ponad tę sytuację.

Twoja moc dokonywania zmian istnieje zawsze w chwili obecnej. Kiedy nauczysz się, że istnieje wiele rzeczy, jakie można zrobić, aby zmienić myśli, emocje i zachowania, a tym samym zmienić okoliczności – a nawet własne zdrowie – stajesz się uprawniony do dokonania zmian. Każdy z nas ma ogromną moc, aby zmienić swoje życie na lepsze, o ile jesteśmy gotowi, aby wyjść z bezsilnej postawy ról naszego ego.

Wznoszenie się ponad

Widok z wysokości trzydziestu kilometrów wzywa cię do ujrzenia większej prawdy w każdej sytuacji i zrozumienia, że każda zaistniała okoliczność jest zarazem okazją do duchowego wzrostu. Pamiętaj, że okoliczności te zostały ustanowione przez boską część ciebie jeszcze zanim się urodziłeś. Na przykład, jedna z najbardziej otrzeźwiających – i uwalniających – sytuacji w mojej karierze medycznej została zainicjowana przez raport do zarządu rejestracji medycznej, jaki złożył na mnie chirurg ogólny. Nie podobało się mu, że nie zgodziłam się z jego zdaniem, że u pacjentki konieczna jest niezwłoczna operacja nowotworu jelita. Widział kobietę imieniem Helen, u której nastąpiło zwężenie stolca i wystąpiły bóle brzucha. Nie był w stanie zastosować aparatu do kolonoskopii w dalszych partiach jej jelita grubego, a więc był pewien, że pacjentka ma raka jelita grubego i wymaga jak najszybszej operacji. Helen przyszła do mnie zasięgnąć drugiej opinii, ponieważ po tym, jak rozpoczęła stosowanie makrobiotycznej diety, wszystkie objawy zniknęły. Czuła się lepiej niż kiedykolwiek na przestrzeni ostatnich lat. Powiedziałam jej, że znam jeden dobrze udokumentowany przypadek etapu czwartego raka jelita grubego, który został wyleczony dzięki makrobiotycznej diecie, ale nie mogę zapewnić jej, że nie ma raka. Kobieta nie poddała się operacji, zdecydowała , że pozostanie na diecie i powtórzy wszystkie testy diagnostyczne za kilka miesięcy w innej placówce. Napisałam do jej chirurga, wyjaśniając przebieg działań, jakie uzgodniłyśmy. Wściekły chirurg napisał list do zarządu szpitala, w którym pracowałam, pytając: „Czy zalecanie diety makrobiotycznej to standardowa praktyka medyczna stosowana w stanie Maine podczas leczenia raka jelita grubego?”.

Nie trzeba dodawać, że byłam przerażona. Nie pomagał mi nawet fakt, że pacjentka sama napisała do zarządu i zapewniła, że wyraziła pełną zgodę na moje działania, nie byłam pewna, czy zarząd zaakceptuje jej prawo do wyboru tej opcji. Przez kilka kolejnych tygodni w moim brzuchu narastało poczucie napięcia. Modliłam się, wiedząc, że jeśli uda mi wyleczyć tę sytuację wewnątrz mnie, najprawdopodobniej odejdzie ona również spoza mnie (W tym miejscu przypomnijmy fragment „Poddanie i zawierzenie” z rozdziału siódmego). W owym czasie obrady zarządu zwoływano mniej więcej co trzy miesiące w celu przeglądu skarg, więc wiedziałam, że trochę potrwa, zanim decyzja odnośnie mojego „wyroku” zostanie podjęta.

Całymi tygodniami chodziłam w kółko, obawiając się, że odbiorą mi moją licencję medyczną. Miałam świadomość, że w tamtych czasach każdy lekarz, który choćby sugerował, że żywienie może mieć coś wspólnego ze zdrowiem był uznawany za szarlatana. Ale trzymałam się swojego przekonania, że w ramach wykonywania zawodu lekarza mam obowiązek oddawać w ręce pacjenta pełną władzę nad jego ciałem. A poza tym widziałam wiele medycznych cudów wynikających ze zmian w diecie i stylu życia – u ludzi, porzuconych przez lekarzy, którzy nie mieli im nic innego do zaoferowania.

Pewnego dnia, kiedy wykonywałam proprioceptywne pisanie (patrz: rozdział piąty), aby uzyskać jasność, spokój i zrozumienie tego problemu, zaczęłam spontanicznie pisać list do tego chirurga. Zalała mnie fala współczucia i zrozumienia. Wtedy właśnie mu przebaczyłam. Powiedziałam mu, że zrozumiałam, iż jego motywacją było dobro Helen. Robił tylko to, co uważał za właściwe i prawidłowe. A kiedy skończyłam to pisać, uczucie strachu w moim splocie słonecznym minęło. Coś się we mnie poruszyło. Już nie byłam ofiarą. Kiedy następnego dnia poszłam do szpitala, przy ekspresie do kawy spotkałam kolegę. Pracował w zarządzie i rozpatrywał skargi. Powiedział: „Och, słyszałaś? Rada jednogłośnie podjęła decyzję o zamknięciu tej sprawy. Chirurg był w błędzie. Twoja pacjentka miała pełne prawo do wyboru własnej kuracji”. Nie trzeba dodawać, że spadł mi kamień z serca. Kolejną ulgę poczułam, kiedy okazało się, że wyniki powtórnych badań Helen wróciły do normy. Nie było żadnych dowodów na raka jelita grubego.

Przejmowanie kontroli nad własną przeszłością

Jak już wcześniej wspomniałam, pierwszym krokiem w rozplątywaniu węzła potępienia/winy jest przyzwolenie na odejście wstydu. Jeśli nie jesteś w stanie tego zrobić, nieustannie będziesz powracał do archetypowych ról ofiary, prześladowcy lub ratownika. Role te z kolei pozbawiają cię zdolności kontrolowania własnego życia.

Czy pamiętasz historię, którą przytoczyłam w rozdziale siódmym? Mam na myśli opowieść, której bohaterem był Tommy Rosa, hydraulik, który przeżył wskutek wypadku wspaniałe i niezwykle pouczające doświadczenie bliskie śmierci. Można by pomyśleć, że po wejściu do nieba, upewnieniu się, że nie umrze, a następnie doświadczeniu lekcji w wykonaniu jednego z największych nauczycieli wszechczasów – Jezusa – Tommy powróci na ziemię i będzie wiódł od tej pory całkowicie wspaniałe życie, nieprawdaż?

Prawda jest taka, że Tommy wciąż miał zapas wstydu zaprogramowanego w dzieciństwie. Kim był, że doświadczył tak niesamowitego doświadczenia? Czy był godny zaszczytu przekazania bezcennych informacji na temat zdrowia i uzdrowienia przez tak głębokiego i kochającego nauczyciela? Niezaleczony wstyd Tommy’ego nie został uzdrowiony przez niezwykłe doświadczenie bliskie śmierci. On musiał wrócić i przekształcić je na własną rękę.

Mój inny serdeczny przyjaciel imieniem John „umarł” z powodu przedawkowania uzależniających leków przeciwbólowych, które przepisano mu w celu złagodzenia dolegliwości odczuwanych po kontuzji barku. John, który ma długą historię uzależnień od narkotyków i nadużywania alkoholu, był czysty i trzeźwy przez rok, ale ten lek bardzo szybko wpędził go z powrotem w szpony nałogu. A kiedy pojawił się w szpitalu ze świadomością, że potrzebuje pomocy, jego serce się zatrzymało. Dwa razy. Konieczna była reanimacja. Widziałam go na krótko po tym wydarzeniu i był naprawdę rozświetlony od wewnątrz. Patrzyłam na inną osobę. Niemal dosłownie świecącą duchem.

Powiedział mi: „Archanioł Michał mnie ocalił”. Nie wiedział w owym czasie zbyt wiele na temat Archanioła Michała, ale był pewien, że ów anioł uczestniczył w tej konkretnej sytuacji.

Lecz pomimo tego, że został dosłownie wypchnięty z wrót śmierci przez Archanioła Michała oraz pomimo poczucia, że ta potężna istota towarzyszyła mu przez całe miesiące od dwukrotnego zatrzymania akcji serca, John miał twardy orzech do zgryzienia. Nie potrafił bowiem zaakceptować, że zasługiwał na ocalenie. Dlaczego ja? Dlaczego ta potężna istota mnie ocaliła? John dorastał w rodzinie irlandzkich katolików, był też zaniedbywany przez rodziców. Wszystko to razem sprawiło, że czuł się zawstydzony i niegodny.

Wstyd rozwija się w ciemności, w tajemnicy. Posiada niskie, powolne wibracje, które trzymają nas uwięzionych w pułapce przekonania, że nie jesteśmy wystarczająco dobrzy. Że coś się nam nie należy. Że jesteśmy śmiertelnym błędem. Trochę jak główna bohaterka książki Alice Walker pod tytułem Kolor purpury, która była przez lata gwałcona i bita. Dopiero poprzez miłość innej kobiety poznała własną wartość i zdała sobie sprawę, że nie zasługuje na złe traktowanie – i nigdy na nie nie zasługiwała. Dzięki tej świadomości zły czar prysł, a ona znalazła odwagę, by uwolnić się od przemocy. Jedyną rzeczą, która uległa zmianie, była ona sama. Nic więcej. Tylko ona. To samo tyczy się Tiny Turner, która w końcu przeciwstawiła się przemocy, opuszczając swojego męża, Ike’a, z zaledwie dziesięcioma centami majątku.

Mamy w sobie więcej mocy do dokonywania zmian niż jesteśmy w stanie sobie wyobrazić. Wszystko jednak zaczyna się zawsze od przejmowania kontroli nad własną przeszłością. Jak napisała Brené Brown: „Przejmowanie kontroli nad własną przeszłością może być wymagającym zadaniem, ale nigdy nie jest nawet w zbliżeniu równie trudne, jak życie przy jednoczesnym uciekaniu od tego zadania”. Aby rozplątać węzeł potępienia/winy i doświadczać nieba na ziemi, będziesz musiał wykazać się wolą wzięcia odpowiedzialności za siebie i wszystko, co się dzieje w twoim życiu. A jeśli jest coś, czego wcześniej nie wiedziałeś, ale wiesz teraz, musisz zacząć działać w oparciu o nową wiedzę i naprawić to, co wymaga naprawy, o ile jest to możliwe.

Jeden z moich ulubionych przykładów pochodzi z mojego dzieciństwa. Dorastałam w małym miasteczku. Pewnego dnia mój ojciec odebrał telefon od miejscowego aptekarza, który chciał się z nim skontaktować, żeby poinformować go, że moja siostra ukradła kilka lizaków. Ponieważ została złapana, musiała znieść wstyd i zwrócić cukierki, jak również uświadomiła sobie różnicę pomiędzy tym, co jest dobre, a co złe. Dowiedziała się, że jej zachowanie było złe, ale nie wpłynęło to na jej wartość jako istoty ludzkiej. Uświadomiła sobie również, że czasami trzeba ponieść odpowiedzialność za swoje działania, aby naprawić szkody.

Moi rodzice potraktowali tę sytuację w sposób pozytywny – skupiając się na jej zachowaniu, a nie wewnętrznej wartości – ale wiele osób nie postępuje w ten sposób. Jeżeli wyrosłeś w domu z deficytem miłości, w którym wstydzono się za swoje zachowanie, prawdopodobnie ty również przyjąłeś taki sposób postępowania.

Jak uwolnić się od wstydu

Pomyśl o czymś, czego się wstydzisz. Czymś, o czym nigdy nikomu nie powiedziałeś. Czymś, co uznałeś za tak okropne, że nie możesz podzielić się tym z kimkolwiek innym. Może ukradłeś coś jako dziecko i nigdy nikomu tego nie wyjawiłeś. Albo poczułeś przyjemność, kiedy byłeś molestowany seksualnie. Albo uzależniłeś się od porno. Albo byłaś członkinią grupy dziewcząt w szkole, które zastraszały inne dziewczyny. A może jest coś w twoim ciele, czego się wstydzisz. A może wstydzisz się czegoś związanego z twoją rodziną. Może wstydzisz się swoich rodziców. Cokolwiek to jest, im dłużej trzymasz to w ukryciu, tym większe szkody ci to wyrządza.

Bardzo łatwo jest zapewnić większą miłość miejscu, w którym obecnie mieszka wstyd. Wystarczy powiedzieć na głos, czego się wstydzisz. Zrób to teraz. Wystarczy powiedzieć: „Jestem tak zawstydzony [puste pole]”. Teraz spójrz w lustro i powiedz głośno: „Kocham cię właśnie tam”. To rzeczywiście przynosi nieskończoną miłość twojej boskiej jaźni wprost do ciemności i izolacji twojego wstydu. I oświetla mrok czystą miłością.

Aby uczynić to ćwiczenie bardziej efektywnym, możesz powtórzyć je z zaufanym przyjacielem. Powiedz mu, co cię zawstydza. Następnie niech przyjaciel powie głośno: „Kocham cię właśnie tam”. Wstyd zniknie niczym rosa w promieniach słońca. Co więcej, wystraszone dziecko z twojego wnętrza, które nigdy nie miało śmiałości powiedzieć prawdy, wreszcie „dorośnie”.

Przejmowanie kontroli nad przeszłością nie tylko pomaga uwolnić wstyd, ale także zwiększa poczucie własnej wartości. Cofnięcie się i stwierdzenie, że popełniło się błąd jest o wiele bardziej skuteczne niż przyjmowanie obronnej pozy i pozwolenie ego rozdmuchać problem do niewyobrażalnych rozmiarów. Jakiś czas temu byłam współprzewodniczącą Amerykańskiego Stowarzyszenia Medycyny Holistycznej. W pełnieniu tej roli towarzyszył mi doktor Bernie Siegel, autor książki Miłość, medycyna i cuda. Miałam być prezydentem po tym jak Bernie zakończy swoją kadencję, ale z racji tego, że właśnie finalizował świetną transakcję, po prostu dołączyłam do niego i przez jeden dzień stowarzyszenie miało dwóch przewodniczących. Bernie latał po całym kraju, podnosząc na duchu i inspirując tysiącami potężnych wiadomości uzdrowienie wielu osób, więc pomyślałam, że przynajmniej przez chwilę go odciążę. Ponieważ zakładałam, że Bernie był zajęty i nie interesuje się aktualnie innymi rzeczami, pozwoliłam sobie na edycję fragmentu biuletynu, który miał zostać rozesłany w jego imieniu. Jak się później okazało, nie był zadowolony z tego, co zrobiłam. Ale wiedziałam, że to było konieczne. Zadzwoniłam do niego i powiedziałam: „Jestem w stu procentach odpowiedzialna za te zmiany. Nikt inny nie odpowiada za ich wprowadzenie”. Po tych słowach powiedział mi, że teraz mi ufa bardziej niż kiedykolwiek przedtem. Bo nie próbowałam ukryć się za kimś innym i udawać, że nie odpowiadam za własne czyny.

Z biegiem lat odkryłam, że ta sama uczciwość może mi służyć raz za razem. Z każdym kolejnym podejściem jest dla mnie łatwiejsza do wykorzystania. Jak zwykł mawiać mój brat, John: „Zawsze mówię prawdę. Później nie muszę pamiętać, co takiego powiedziałem”.

Stawanie się odpornym na wstyd

Oprócz pozwolenia na odejście i wzięcia odpowiedzialności za swoją przeszłość, trzeba zajmować się również wstydem pojawiającym się w naszym życiu, jak tylko się on pojawi. W istocie, musisz wytworzyć u siebie odporność na wstyd, dzięki czemu nie doświadczysz dodatkowego bólu, który zżerałby twoje poczucie własnej wartości.

Ponieważ żyjemy w społeczeństwie pełnym wstydu, musimy wyłapywać zawstydzanie i eliminować je z miłością, gdy tylko je zauważamy – zarówno w naszym życiu, jak i w życiu ludzi wokół nas. Dzień po tym, jak opublikowałam w mediach społecznościowych zdjęcie mojego dobrego przyjaciela Noaha Levy’ego i mnie podczas podpisywania książek, ludzie zauważyli, że są na nim widoczne trzy butelki pewnej wody znanej marki. Ktoś zaraz napisał: „Nie mogę uwierzyć, że to pijesz. To trucizna”. Oczywiście, wśród osób obserwujących mój profil było kilku pracowników konkurencyjnych firm dystrybuujących wodę. Sugerowano mi obejrzenie dokumentu Biznes w butelce, który miał mi uświadomić, jak wielki błąd popełniłam. Moja pierwsza reakcja polegała na przybraniu obronnej pozycji. Nie kupiłam tej wody. Ktoś ją tam postawił. To nie było złe. Ale nagle się zatrzymałam. Widzisz, rzecz w tym, że chciałam po prostu opublikować miłe podziękowania dla ludzi, którzy przyszli po autograf. Tymczasem dostałam się w sam środek gorącej dyskusji o wodzie butelkowanej.

Oto, jak zwykłam sobie radzić z podobnymi sytuacjami, szczególnie w mediach społecznościowych. Używam ich jako szansy na edukowanie ludzi na temat znaczenia nieulegania wstydowi. Odpowiadam zwykle w stylu: „To strefa wolna od wstydu. Zapraszam do podzielenia się swoją opinią. Ale kiedy rzucasz we mnie wyzwiskami lub próbujesz mnie zawstydzić, wierz lub nie, ale szkodzisz sobie samemu. Kiedy jednak bronię swojego zdania, wzmacniam własną odporność (To fakt udowodniony w pracy naukowej doktora Mario Martineza). Tak – proszę nie krytykować czy zawstydzać, czy to mnie, czy kogokolwiek udzielającego się na tym profilu”. Następnie wytyczam granicę. Jeśli ktoś uparcie próbuje mnie zawstydzić, wciskam przycisk „zablokuj użytkownika” i usuwam go z grona znajomych. Problem polega na tym, że napominanie kogokolwiek o właściwe zachowanie rzadko kiedy pomagało. A pozbawienie prawa głosu nigdy nie uzdrawiało sytuacji w jakikolwiek sposób.

Potem dowiedziałam się od nauczyciela duchowego Matta Kahna o możliwości zastosowania innego podejścia, dzięki któremu czuję się znacznie lepiej. Matt po prostu klika „Lubię to” przy wszystkich komentarzach na swoim profilu na Facebooku – bez względu na to, co owe komentarze zawierają. Potem wysyła boską miłość do każdego, kto krytykuje innych ludzi bądź się nad nimi znęca. Robi to, bo mówi, że ci ludzie po prostu traktują innych tak, jak sami zostali potraktowani. Gdy potwierdzasz (wobec samego siebie), że dana osoba żyje w bólu, i dlatego działa w ten a nie inny sposób, możesz pomóc jej przełamać wzorzec ofiary/prześladowcy. Jest to poziom, na którym inna osoba będzie w stanie odczuć twoje wsparcie. Można również wysłać jej komplement lub błogosławieństwo. To naprawdę poluzuje śmiertelny uścisk ego.

Nie zrozum mnie źle. Nie sugeruję pozostawania w toksycznym związku, w którym ktoś (nawet przez media społecznościowe) jest rutynowo krytyczny i cię prześladuje. Kiedy ktoś staje się naprawdę paskudny, wciąż mogę nacisnąć „zablokuj użytkownika”.

Ale uznając ból drugiego człowieka i wysyłając do niego miłość (czy to osobiście, czy w mediach społecznościowych), zabezpieczasz się przed uczuciem zdominowania przez jego zgryźliwość. Będzie cię to również powstrzymywać przed obniżaniem wibracji, co miałby miejsce wskutek dopasowywania się do oponenta. To właśnie emocjonalnie wrażliwi ludzie (tacy jak ty i ja) mają tendencję do konfrontacji i pozwalania na zdominowanie się przez ego innych osób. Zamiast tego możemy po prostu rosnąć z miłością, ufnością i przekonaniem, że światło zawsze wygrywa. Nic nie przełamuje uścisku ego szybciej niż miłość do tego, co powstaje, bez wstydu, winy czy konieczności dowodzenia swoich racji.

Kiedy więc następnym razem ktoś spróbuje cię zawstydzić, zrób coś naprawdę radykalnego. Wystarczy powiedzieć: „Dziękuję”, a następnie pójść o krok dalej. Jest nim komplementowanie tej osoby lub pobłogosławienie jej wprost z serca. Następnie zadbaj o tę część siebie, która została zawstydzona. Powiedz na głos do lustra następujące słowa, jednocześnie patrząc czule wprost we własne oczy: „Jesteś moim ukochanym dzieckiem, w którym mam upodobanie”.

Co zrobić, gdy zostałeś obwiniony lub zawstydzony

Kiedy zostałeś obwiniony o coś, niezależnie od tego, czy było to uzasadnione, czy nie, czujesz wstyd lub gniew. Pierwszą rzeczą, jaką powinieneś zrobić, jest zatrzymanie się. Nie broń się. Po prostu przeskanuj całe swoje ciało. W którym miejscu dokładnie ulokował się ból? Głęboko oddychaj tym właśnie punktem. Poczuj uczucia wstydu, bycia obwinionym czy gniewu, a następnie szczerze pokochaj tę część siebie, której one dotknęły. Zrozum, że ta cząstka ciebie dała właśnie znać, że potrzebuje twojej miłości. Że samo to miejsce jest w stanie dokonać cudu. Że skrzywdzone, nierozumiane dziecko właśnie otrzymuje twoją miłość i uwagę. Znakomicie. Dopiero teraz podejmij odpowiednie kroki.

Wyobraźmy sobie, że zostałeś obwiniony za to, że zapomniałeś kupić mleko w sklepie. W tym przypadku należy zadać sobie pytanie, czy wina jest uzasadniona. Czy powiedziałeś, że to zrobisz, a następnie nie wywiązałeś się z tego zobowiązania?

• Jeżeli wina jest uzasadniona, jesteś odpowiedzialny. Weź odpowiedzialność. Jeśli powiedziałeś, że chcesz odebrać mleko, przyznaj, że zawiodłeś, a następnie idź po mleko.

• Jeżeli wina nie jest uzasadniona, spróbuj domyślić się, jaką lekcję miałeś dzięki niej odrobić. Dla przykładu, jeśli twoja żona tylko wspomniała, że zaczyna brakować mleka, ale nie prosiła o nic, nie można oczekiwać, że kupisz mleko. Bardzo często powtarzamy wzorce z dzieciństwa, aby dowiedzieć się, jakie są nasze potrzeby – zarówno te związane z leczeniem ran z dzieciństwa, jak i pobieraniem nauk przygotowanych dla nas przez nasze dusze. Jeśli twój ojciec oczekiwał od ciebie robienia rzeczy bez wyrażania tego, czym konkretnie miałeś się zająć, a ty miałeś kłopoty z powodu nie spełniania jego oczekiwań, jest prawdopodobne, że poślubisz kogoś, kto działa w ten sam sposób. W chwili zauważenia tego wzoru i pokochania tej części siebie, która czuła się obwiniona, zaczniesz budować właściwą samoocenę. Twoje wewnętrzne dziecko zacznie czuć się godne. I po jakimś czasie nie będziesz już przyjmować winy za coś, czego ostatecznie nie będziesz mógł naprawić w swoim partnerze. Możesz również porozmawiać z partnerem o swojej potrzebie otrzymywania jasnych komunikatów. Tylko nie ustawiaj się w pozycji jedynego sprawiedliwego. Przedstaw korzyści z rozwiania swoich wątpliwości.

Od niedoszłej ofiary do ocalałego

Moc uwalniania się od wstydu i wychodzenia z bezsilności ról ego można doskonale dostrzec w tym, co wielu ludzi nazywa cudami – całkowitej remisji wielu różnych rodzajów nowotworów w stadium terminalnym. Doktor Kelly Turner była jeszcze studentką, kiedy zainteresowała się tymi zjawiskami. Zauważyła, że istnieje ponad tysiąc udokumentowanych przypadków tego rodzaju wymienionych w PubMed, internetowej bazie danych zweryfikowanych przypadków medycznych. Gdy zaczęła czytać opisy, była oszołomiona, uświadamiając sobie, że w przypadku każdego z nich przyczyna remisji nowotworu została wpisana jako „nieznana”. Postanowiła zatem wyśledzić niektóre z opisanych osób i dowiedzieć się, co faktycznie zrobiły, żeby zmienić swój stan. Efektem jej pracy była książka Czy można wygrać z rakiem? 9 kluczowych zasad wspierania walki z nowotworem²³. W rezultacie owych badań udało jej się zidentyfikować dziewięć wspólnych rzeczy, które zrobili ludzie cudownie uzdrowieni z nowotworów. Nie każdy z nich wykonał wszystkie dziewięć, ale większość miała na swoim koncie co najmniej kilka pozycji z poniższej listy. Oto dziewięć czynników, które udało się jej odkryć:

1. Radykalna zmiana diety.

2. Przejęcie kontroli nad własnym zdrowiem.

3. Kierowanie się intuicją.

4. Używanie ziół i suplementów.

5. Uwolnienie tłumionych emocji.

6. Wzmocnienie pozytywnych emocji.

7. Skorzystanie ze społecznego wsparcia.

8. Pogłębianie duchowej więzi.

9. Silna wola przeżycia.

Należy zwrócić uwagę, że żaden z tych superocalałych nie był osadzony w rolach ego. Ani jeden. Zamiast tego, wszyscy znaleźli w sobie siłę do pełnego życia w dobrostanie.

I co ciekawe, nie identyfikowali się z etykietą „niedoszłej ofiary raka”. Nie tarzali się również w „micie terminalnej wyjątkowości” – nie rozmyślali, jak to nikt inny nie może zrozumieć ich bólu.

Oni przestali używać etykiet, które ograniczają ich zdolność do wspaniałości, takich jak stosowanie wobec siebie określeń typu ocalały. Etykieta ta przypisuje ci członkostwo w grupie skupionej na chorobie, utrudniając powrót do zdrowia. Ocalali tkwią w skupieniu na problemie, zamiast na jasnej, zdrowej przyszłości, która ich czeka. Tak, istnieje czas i miejsce dla grup wsparcia, które pomagają „sobie radzić”. Ale zbyt długi pobyt w roli „ofiary” lub w trybie „ocalałego” to wymysł ego.

Przebaczenie: Ostateczne lekarstwo na potępienie i poczucie winy

Przebaczenie jest kluczowym elementem pozwalającym całkowicie się wyzwolić z węzła potępienia/winy. Przebaczenie jest często źle rozumiane jako akceptowanie złych rzeczy, które zostały ci wyrządzone. Albo takich, które ty zrobiłeś. To nie jest przebaczenie. Przebaczenie oznacza zaprzestanie pozwalania przeszłości, by ta uniemożliwiała ci się radowanie chwilą obecną. Doktor Mario Martinez określa przebaczenie „uwolnieniem od więzienia siebie”.

Kiedy przechodziłam przez rozwód, moją pierwszą myślą było, że zrujnowałam życie swoich córek. Ale z czasem zrozumiałam, że postępując zgodnie z nakazami swojej duszy, tak naprawdę stworzyłam zupełnie nowy model do naśladowania dla własnych dzieci. Pokazałam im, że moje życie i moje szczęście (a zatem i ich) ma znaczenie. I że zbyt długie przebywanie w dołującej je sytuacji to zły pomysł.

Gdy coś lepiej poznamy, lepiej to wykorzystujemy. Krytykowanie siebie, że w przeszłości, bez aktualnej wiedzy, postąpiło się inaczej niż zrobiłoby się to obecnie, utrzymuje nas tylko w poczuciu winy i potępienia. A taka rana może się jątrzyć całymi latami.

Każdy z nas ma w swojej przeszłości coś, co wymaga przebaczenia. A najtrudniej wybaczyć samemu sobie. Zdejmij więc siebie z haka i pokochaj tę część swojej osoby, która czuje się niegodna i niewybaczalna.

Podobnie jak w przypadku uwolnienia wstydu, wybaczanie sobie zaczyna się od określenia, co konkretnie wymaga przebaczenia. Przebaczenia samemu sobie. Przebaczenia boskości. Przebaczenia wszechświatowi. Odmów modlitwę o własną przemianę własnej: „Umiłowana boskości, proszę, unieś ciężar winy z mojego serca i mojego życia. Proszę, usuń ze mnie poczucie potępienia i wstydu. I proszę, zmień mnie w kogoś, kto czuje się godny i kompletny. Zmień mnie w kogoś, kto czuje, że zupełnie i całkowicie mu odpuszczono i zyskał pełną wolność”. Chciałabym ci również zasugerować, że poza proszeniem boskości o pomoc, sam możesz sobie również pomóc. Wystarczy, że powiesz na głos: „Ja teraz uwalniam się od ciężaru winy i wstydu”.

Wybaczanie sobie oznacza także rozszerzenie miłości na siebie i spełnianie własnych potrzeb. Świętej pamięci Marshall Rosenberg, autor książki Porozumienie bez przemocy²⁴, spędził całe życie na nauczaniu ludzi, jak dbać o zaspokojenie potrzeb poprzez komunikację pozbawioną przemocy. Zwrócił uwagę, że każda emocja, jaką odczuwamy, wskazuje na jakąś potrzebę.

Pamiętam jak pierwszy raz robiłam ćwiczenia umożliwiające remament „potrzeb” i „emocji” w rozumieniu Rosenberga. Grupę uczestników podzielono na mniejsze grupy po trzy osoby. Jedna osoba w każdej z podgrup miała opowiedzieć historię ze swojego życia. Dwie pozostałe słuchały, szukając emocji i potrzeb, jakie owe emocje oznaczały. Robiliśmy to, patrząc na serię pojedynczych emocji zapisanych na małych kartkach przed nami – na przykład złość, smutek, gorycz, drażliwość, radość i szczęście. Podczas słuchania opowieści mieliśmy wyciągać kartki w kierunku osoby opisującej sytuację i prosić o potwierdzenie, czy czuje ona emocję zapisaną na kawałku papieru. Czy czujesz złość? Smutek? Frustrację? Gdy emocje zostały zatwierdzone, mieliśmy spojrzeć na kartki z potrzebami (jedzenie, odpoczynek, zrozumienie, uznanie, dotyk, i tak dalej) i przytrzymać karty ze szczególnymi potrzebami, jakich spełnienia potrzebował człowiek snujący opowieść. Naszym zadaniem było odzwierciedlenie niezaspokojonych potrzeb, z którymi wiązały się emocje wyrażane przez osoby opowiadające historię.

To doświadczenie było dla mnie objawieniem. I najbardziej skutecznym sposobem zweryfikowania własnych emocji i potrzeb w obrębie społeczności. Po raz pierwszy w życiu zrozumiałam, że moje potrzeby są uzasadnione, a nie są czymś, czemu należałoby zaprzeczyć lub się przeciwstawić. Wcześniej miałam zwyczaj oceniać swoje potrzeby (i emocje) jako złe lub złe. Albo coś, co powinno się jakoś przeboleć. Myślałam, że gdybym była bardziej dojrzała i rozwinięta duchowo, nie miałabym ich. Mówię o systemie przekonań, w którym nikt nie może wygrać! Możesz znaleźć anglojęzyczny opis ćwiczenia na stronie www.cnvc.org. Warto tam zajrzeć.

Gdy dowiedziałam się, że nasze emocje oznaczają uzasadnione potrzeby, byłam wstrząśnięta. Wtedy też poznałam pięć filarów opisanych przez Davida Richo w książce How to Be an Adult in Relationships: The Five Keys to Mindful Loving. Te filary to:

• uwaga,

• uznanie,

• aprobata,

• umiłowanie,

• dopuszczenie.

Pierwsze cztery filary są dosyć jasne, lecz dopuszczenie wymaga kilku słów wyjaśnienia. Poprzez ten termin Richo rozumie, że musimy podążać za zewem własnej duszy bez jednoczesnego uwzględniania zakłóceń wywoływanych przez ludzi przekonanych, że lepiej od nas wiedzą, co „powinniśmy” zrobić.

Powyższe pięć filarów jest niezbędne do budowy naszego właściwego ja w dzieciństwie, jak również do osiągania szczęścia i spełnienia w naszych związkach uczuciowych w dorosłym życiu – jak również poza życiem miłosnym. Mają one zastosowanie w naszych relacjach ze sobą, z Bogiem, a także z każdą inną osobą na planecie. Na szczęście możemy zapewnić samym sobie te pięć aspektów miłości, a przez to możemy pomóc samym sobie uzdrowić własną przeszłość i jej przebaczyć. Te pięć filarów jest niezbędne do właściwego rozwoju niemowląt i małych dzieci, jak również do doświadczania dorosłej intymności – w naszych stosunkach z sobą i ludźmi wokół nas. Richo pisze: „W pięknej ekonomii ludzkiego i duchowego rozwoju, te same klucze otwierają wszystkie nasze ewolucyjne drzwi”.

Bycie wrażliwym

Uwolnienie od wstydu i wychodzenie z ról naszego ego pomaga nam rozwijać połączenia i intymność, czyli to, co decyduje o poczuciu sensu życia. Ale jeśli szukasz superżywności dla połączenia, nie szukaj dalej niż we wrażliwości. Większość z nas została nauczona trzymania nieustannie podniesionej gardy i nieokazywania słabości, wrażliwość zaś może być supermocą, o ile będziemy jej używać świadomie i oprzemy się na rozwiniętej świadomości własnej osoby. Wrażliwość jest często nierozumiana w naszej kulturze, bo wiąże się ją ze słabością, zwłaszcza u mężczyzn. Samo słowo oznacza „podatność na zranienie – jeśli mowa o broni – lub pozostanie otwartym na atak moralnej krytyki lub manipulacji”. Nic dziwnego, że jesteśmy nauczeni tak gorliwego chronienia się.

Tymczasem wrażliwość dotyczy odnalezienia siły w swoim wnętrzu. Siły, która umożliwi wszystkim wokół dostrzeżenie i dotknięcie całej twojej ludzkości – łącznie z brodawkami. Nasza wrażliwość jest ujmująca. Ona czyni nas ludźmi. W swojej przełomowej przemowie dotyczącej mocy wrażliwości, którą w Internecie obejrzało już ponad dwadzieścia sześć milionów osób, Brené Brown przypomina nam, że połączenie – możliwość poczucia więzi – jest przyczyną naszego pobytu na tej ziemi. Bycie wrażliwym jest częścią uczucia połączenia. Tym, co nadaje cel i sens naszemu życiu. Kiedy jesteśmy gotowi zaryzykować bycie wrażliwym i w pełni ludzkim, otwieramy się jednocześnie na nasze człowieczeństwo i boskość. Wiemy, że przynależymy. I czujemy się godni tego, co najlepszego ma nam do zaoferowania nasze życie.

Dlaczego więc tak trudno jest być wrażliwym? To wszystko sprowadza się do ego chroniącego nas przed bólem wstydu. Ale jeśli możemy przejść ponad tą przeszkodą, nasze życie może stać się o wiele pełniejsze.

Gdy byłam już kilka lat po rozwodzie, odwiedziła mnie przyjaciółka i usłyszała, jak krytykuję swojego byłego męża. Powiedziała mi, że jeśli kiedykolwiek spodziewam się ponownie odnaleźć miłość w życiu, powinnam się wznieść ponad moją gorycz i gniew. Zasugerowała, żebym napisała do niego list miłosny – mówiąc mu w nim o wszystkim, co w nim kochałam. Wiedząc, że miała rację, postanowiłam poprawić ten element mojego życia. W tamtym roku, w styczniową noc pełni księżyca – tego samego miesiąca, w którym nasze małżeństwo skończyło się tak nagle, tyle że kilka lat wcześniej – włączyłam jakąś uduchowioną muzykę, zapaliłam świecę i zabrałam się za pisanie (Patrz: rozdział w którym opisuję proprioceptywne pisanie).

Cała moja miłość do tego mężczyzny zalała mnie, gdy przypominałam sobie wspólny czas. Gdy pisałam o naszych zalotach w szkole medycznej, o tym, jak byłam zachwycona, gdy nauczył mnie wiązać węzeł chirurgiczny. Jak dużo zabawy dostarczało grzebanie w przypadkach chirurgicznych z kimś, w kim byłam tak mocno zakochana (To on mnie wprowadzał w chirurgię, gdy jeszcze byłam studentką. Było to bardzo romantyczne). I jak wdzięczna byłam, że był moim mężem w trudnych latach rezydentury i ojcem naszych dwóch córek. Byłam zdumiona powodzią łez, które zostały uwolnione.

A potem poszłam o krok dalej. Przeczytałam list na głos przez telefon mojemu byłemu mężowi. Było to w okolicach Walentynek. W tym czasie był on już ponownie żonaty, miał kolejne dziecko i mieszkał za granicą. Ale w chwili, kiedy czytałam mu list, czas po prostu się zatrzymał. Nie było niczego poza miłością. Byliśmy w dwóch różnych krajach – pomiędzy nami był ocean – ale w tym momencie byliśmy dwiema nieśmiertelnymi duszami obciążonymi przez nasze ego i osobowości. Wystarczyło pamiętać o miłości, która nadal była na miejscu.

To ćwiczenie wzruszyło mnie i uzdrowiło jednocześnie. Bardzo polecam ci wykonanie czegoś podobnego w swoim życiu, o ile istnieje ktoś, wobec kogo pielęgnujesz urazę, gorycz i złość. Przynajmniej spróbuj napisać list. Nie trzeba go komuś czytać czy też wysyłać. Możesz go spalić. Ale uwierz mi, dusza tego kogoś to poczuje. I to nie musi być list miłosny. Jeśli to konieczne, może to być diatryba wściekłości i uwolnienia.

Niedawno zrobiłam coś takiego w stosunku do innego mężczyzny, którego kochałam, ale z którym mi nie wyszło. I bez względu na to, co zrobiłam, nie mogłam wyrwać się spod jego wpływu. Potrzebowałam po tym związku czasu na poczucie się znowu kompletną. Więc poprosiłam go, aby przyszedł do mnie do domu, bo musiałam mu coś powiedzieć. To nie było działanie dla niego, ale prezent dla mnie. Spytałam go, czy mógłby podarować mi swoją obecność i zapewniłam, że nie musi robić niczego oprócz słuchania. Potem, z flagą wrażliwości wciągniętą wysoko na maszt, usiadłam przy kuchennym stole i opowiedziałam mu o tym, jak zawsze go kochałam. Powiedziałam, że wciąż go kocham. A wszystko dlatego, że życie jest krótkie, a ja nie chciałam, żeby myślał, że jestem na niego zła za to, jak się potoczyły sprawy. Że wybaczyłam mu – jak i sobie samej – dosłownie wszystko. Nawet sposób w jaki się to zakończyło. Kiedy skończyłam, przytuliłam go. Mogę przysiąc, że następnego dnia ciężar w moim sercu, który tkwił tam przez ostatnie kilka lat, w końcu zniknął. I byłam wolna. W końcu. Nie widziałam tego mężczyzny ani nie rozmawiałam z nim od tamtej nocy.

To jest właśnie potęga wrażliwości. Istnieje ryzyko związane z obnażeniem swojej duszy i serca. Otwierasz się na krytykę i śmieszność. W końcu dojdziesz jednak do wniosku, że to ryzyko nie ma jakiegokolwiek znaczenia, ponieważ twoja boskość nie może być skrzywdzona. Co więcej, ku twojemu niewątpliwemu zdziwieniu, wrażliwość okaże się lekiem. Wielkim, potężnym lekiem. Ta prawda cię wyzwoli, rozjaśni twoje serce i uzdrowi twój świat.

ROZDZIAŁ 9

Twoje ciało, twoja świątynia

Cienkie czerwone galaretki w tobie lub we mnie,

kości i szpik w kościach,

znakomite uosobienie zdrowia;

Och, mówię, że nie są one stronami czy poematami

samego ciała, ale również duszy.

Och, mówię, że to one są duszą!

– WALT WHITMAN

Myślę, że ustaliliśmy już, że jesteśmy duszami. Nie jesteś swoim ciałem. Ale masz ciało. I twoim zadaniem jest troszczenie się o swoje ciało do czasu, aż przyjdzie ci je opuścić. W ten sam sposób, w jaki dbasz o swój dom lub samochód. To jest twoja odpowiedzialność – to nie należy do lekarza, współmałżonka lub matki. To takie proste.

Dbanie o własne ciało oznacza przede wszystkim posiadanie zdrowego systemu przekonań odnośnie tego, co jest fizycznie możliwe – szczególnie z biegiem czasu. Następnie należy angażować się w działania fizyczne niezbędne do utrzymania w jak najlepszym stanie własnego ciała.

Przekonania dotyczące własnego ciała i zdrowia

Optymalne dbanie o ciało zaczyna się od twoich przekonań. To ważne, aby wiedzieć, że organizm został zaprojektowany dla zdrowia, witalności i dobrego samopoczucia przez całe życie. Większość ludzi wierzy jednak, że stan ciała musi pogarszać się z każdym rokiem po przekroczeniu dwudziestego piątego roku życia. Słyszałam trzydziestodwulatków, którzy problemy z plecami czy to, że ich organizmy odmówiły im posłuszeństwa tłumaczą wiekiem. Nasze ciała nas nie zdradzają. Ich stan nie musi pogarszać się z każdym rokiem. To jest po prostu popularny system kulturowych przekonań, który jest tak powszechny, że jeśli rozejrzymy się wokół siebie, zobaczymy go praktycznie wszędzie. Ale kiedy zaczynamy zmieniać swoje przekonania dotyczące tych kwestii, możliwe staje się zachowanie niezmienionego stanu swojego ciała i jego zdrowia niezależnie od wieku. Co więcej, będziesz doświadczał pozytywnych zmian szybciej niż byłbyś w stanie w to uwierzyć. Badania wykazały na przykład, że w ten sposób można znacznie zwiększyć siłę mięśni i mobilność osób w wieku powyżej dziewięćdziesiątego roku życia poprzez trening siłowy.

Napisałam całą książkę o tym, jak określić i przekształcić negatywne przekonania, które nakazują wielu osobom łączyć starzenie się z pogarszaniem się stanu organizmu. Nosi ona tytuł Sekrety wiecznie młodych kobiet. Boginie nigdy się nie starzeją²⁵. Przesłaniem numer jeden tej książki jest to, że twoje przekonania są bardziej wydajne niż geny. Zgadza się, proszę całą klasę o opuszczenie rąk. Twoje przekonania są najważniejszym czynnikiem, który decyduje, co dzieje się z twoim ciałem i zdrowiem. Poruszyliśmy ten temat już wcześniej, kiedy rozmawialiśmy o potędze myśli i uczuć, ale warto spojrzeć na to jeszcze raz z perspektywy czysto fizycznej. Oto w jaki sposób myśli wpływają na zdrowie.

Jak już wiesz, każdej myśli towarzyszą sygnały biochemiczne, które poruszają się po całym organizmie. Serotonina, dopamina i adrenalina są neuroprzekaźnikami, które wpływają na wszystkie obszary ciała, a ich produkcja jest oparta na tym, co myślisz i czujesz. Stresujące myśli wypełnione złością, strachem lub smutkiem powodują wzrost poziomu hormonów stresu w organizmie, co ostatecznie prowadzi do powstania stanów zapalnych na poziomie komórkowym – głównej przyczyny osteoporozy, depresji, cukrzycy, chorób serca, zapalenia stawów i raka.

Ale nie jest to jedyny sposób, w jaki myśli wpływają na nasze zdrowie. One mogą dosłownie określać, które geny ulegają ekspresji. Geny w DNA komórkowym są regulowane przez roje cząsteczek – tak zwanych czynników epigenetycznych. Molekuły te mogą reagować na wpływy środowiska poprzez wyciszanie jednych genów i aktywację innych, w zależności od potrzeb.

Łączenie naszych umysłów i ciał

Potęga wpływu myśli na zdrowie została znakomicie zademonstrowana przez pionierkę techniki uważności, Ellen Langer, już w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Langer zebrała dwie grupy mężczyzn, w wieku od siedemdziesięciu do osiemdziesięciu siedmiu lat, a następnie odizolowała ich od codziennego życia, jakie znali. Obie grupy przeszły początkowy zestaw badań w celu określenia wyjściowego stanu słuchu, wzroku, pojemności minutowej serca, czynności płuc, ciśnienia krwi, wagi i wyglądu zewnętrznego.

Następnie członkom jednej z grup kazano powrócić do swoich codziennych zadań, bez jakiegokolwiek ich modyfikowania. Druga grupa została poinstruowana, aby żyła tak, jakby jej członkowie byli w sile wieku. Na ścianach osób z drugiej grupy powieszono zdjęcia z czasów „ ich rozkwitu” (tj. wieku od czterdziestu do pięćdziesięciu lat). Zapewniono im również czasopisma z czasu, w którym zrobiono im te fotografie. Ramówka telewizyjna również została cofnięta w czasie.

Po upływie dziesięciu dni powtórzono wszystkie badania. Każdy parametr u mężczyzn, którzy żyli, jakby byli w sile wieku, poprawił. Pojemność minutowa ich serc była lepsza, funkcje płuc bliższe optymalnym – wszystkie te parametry, które naszym zdaniem pogarszają się wraz z wiekiem, faktycznie uległy poprawie. Co więcej, wszyscy wyglądali o dziesięć lat młodziej. Mężczyźni, którzy żyli „w sile wieku”, zdecydowali się nawet na grę w futbol amerykański. W grupie kontrolnej nie odnotowano żadnej poprawy. Doktor Langer od tego czasu przeprowadziła wiele innych eksperymentów, które dowodzą, jak potężne są nasze przekonania i ich wpływ na nasze fizyczne funkcjonowanie. Możesz przeczytać o nich w jej książce Counterclockwise.

Najmocniejszą demonstracją sposobu, w jaki przekonania wpływają na nasze fizyczne ciała, jest ta pochodząca z badań doktora Mario Martineza – i jego pracy ze stygmatami – ranami, które pojawiają się u tych, którzy mają głębokie przekonania religijne i identyfikuję z cierpiącym na krzyżu Jezusem.

Stygmaty są bolesnymi fizycznymi ranami na ciele, są symbolem cierpienia Jezusa. Doktor Martinez, przy współpracy z Watykanem, badał stygmatyków. Niektóre z przypadków okazały się oszustwami. Inne były jednak prawdziwe. Jednym z najbardziej znanych badanych jest ojciec Pio. Pewna kobieta mieszkająca w Mexico City miała bardzo bolesny znak krzyża na czole. Codziennie z niego krwawiła. A kiedy ludzie przychodzili do niej po uzdrowienie, byli uzdrawiani. Doktor Martinez przestudiował ten przypadek. Zbadał rany na czole i okazało się, że były sterylne. Nie było w nich żadnych bakterii. Nie wdawała się infekcja. I absolutnie nie istniały żadne dowody na to, że rany powstały wskutek samookaleczenia. Były naprawdę fizyczną manifestacją przekonań kobiety.

Zapytał ją, czy chce doznać ulgi w cierpieniu. Kobieta potwierdziła. Rozpoczęli więc współpracę nad systemem przekonań, który doprowadził do powstawania cielesnych ran. Czoło zostało wyleczone. Ale od tego momentu, ci, którzy przychodzili do niej, nie doznawali już uzdrowienia. Nie ma stygmatów, nie ma uzdrowienia. A więc ona i doktor Martinez wypracowali realny kompromis. Kobieta mogła uzyskać krzyż na czole, aby zmniejszyć jego głębokość oraz doznawany ból i krwawienie do poziomu około dwudziestu procent w stosunku do stanu początkowego. Jej cierpienie znacznie się zmniejszyło – ale nie zniknęło całkowicie. Jej wspólnota religijna była jeszcze w stanie dostrzec ranę, a więc i osiągnąć uzdrowienie.

Powyższe doświadczenie było jednym z wielu, które skłoniły doktora Martineza do założenia Biocognitive Science Institute — stowarzyszenia naukowego badającego najbardziej jaskrawe przykłady powiązania naszych przekonań ze zdrowiem fizycznym.

Wszyscy mamy rodzinne i kulturowe przekonania dotyczące naszego zdrowia, takie jak: „Nie jedz tego, co upadło. Na czymś takim są zarazki, które sprawią, że zachorujesz.” albo „Jestem narażony na grypę. Łapię wszystko, co się rozsiewa po biurze. Wiem, że będę chory” lub też „W moim wieku jestem zbyt stary, aby [puste pole]”. Przekonania mają głęboki wpływ na procesy biochemiczne, które faktycznie zmieniają ekspresję naszych genów. Nauka zwana epigenetyką udowodniła, że organizm reaguje na środowisko, w tym dietę, aktywność, myśli i emocje. Ponieważ przekonania są po prostu myślami, które ciągle goszczą w naszej głowie, mogą zostać zmienione. A nasze zdrowie może poprawić się w wyniku owej zmiany.

Twoje powięzi: tam, gdzie przekonania żyją

w tkance łącznej

O ile proces zmian biochemicznych oparty na myślach zaczął zyskiwać powszechną akceptację, to istnieje inny jeszcze system komunikacji i przesyłania informacji w organizmie, który jest zwykle pomijany. Mowa o sieci tkanki łącznej – znanej jako powięzi – która biegnie przez całe ciało. Łączy ona skórę z mięśniami, otacza i przebiega przez wszystkie mięśnie, a także wiąże z mięśniami i kośćmi każdy narząd w organizmie w jedną ciągłą, nieprzerwaną powłokę. Jeśli zdejmiesz skórkę z kurczaka, odsłonisz warstwy powięzi, które łączą skórę z leżącymi pod nimi mięśniami.

Ponieważ wszystkie powięzi są połączone, to co dzieje się w jednym obszarze ciała, faktycznie wpływa na powięzi we wszystkich pozostałych jego częściach. Kiedy już zdasz sobie z tego sprawę, uświadomisz sobie również, jak ograniczone jest działanie poszczególnych specjalności medycznych, jeśli nie biorą pod uwagę naturalnej całości systemów ustrojowych.

Nasza sieć powięzi to drugi układ nerwowy, tyle że bez nerwów bólowych. Zamiast tego działa jak krystaliczny transmiter energii elektrycznej przesyłający bardzo szybko informacje po całym organizmie. Wykorzystywane w akupunkturze meridiany funkcjonują w tym systemie. Kiedy akupunkturowe igły są umieszczane w poszczególnych meridianach, wywołują planowy efekt w narządach, na jakie dane punkty oddziałują. Pomyśl o swoich stopach. Twoje powięzi zaczynają się w twoich stopach i rozciągają się po całym organizmie, aż po skórę głowy – wszystko stanowi jedną całość. Gdy udasz się na refleksologiczny masaż stóp lub ktoś po prostu dobrze wymasuje twoje stopy, to może to być tak relaksujące, że nie będziesz mógł nawet myśleć podczas zabiegu. Zdarza się, że ludzie zasypiają podczas takiego zabiegu. Jest to powiązane ze stymulacją powięzi w stopach – miejsca, z którego rozchodzą się meridiany w powięzi przeszywającej całe ciało. Tym samym dochodzi do stymulacji każdego narządu w twoim organizmie, w tym mózgu. Jest to dobry sposób stymulacji. Z tego samego powodu ból stóp powoduje, że również inne organy zaczynają nam dokuczać.

Tkanka łączna w organizmie może stać się zwarta, pokryć się bliznami i zgrubieć w wyniku stresu fizycznego, emocjonalnego i psychicznego. Stres prowadzi do stanu zapalnego, a następnie aglutynacji i zagęszczania tkanki łącznej, której włókna sklejają się ze sobą. Z biegiem czasu w organizmie wokół mięśni i stawów gromadzą się gęste, pokryte bliznami powięzi, które ostatecznie prowadzą do powstania bólu i ograniczają zakres ruchu – stąd powłóczenie nogami i szuranie podczas przemieszczania się, które to elementy nieodłącznie kojarzymy ze starością. Ale przemiany te wpływają nie tylko na ruch fizyczny, który jest utrudniony. Obszar wpływu blizn uniemożliwia swobodny przepływ informacji, czucia czy zaopatrzenia w krew. Staje się murem dla reszty ciała. Z upływem czasu zmniejszają się możliwości związane z pełną ruchomością, jak również fizyczną, emocjonalną i duchową ekspresją.

Bob Cooley, odkrywca formy rozciągania powięzi o nazwie Resistance Flexibility, został w wieku dwudziestu ośmiu lat potrącony przez samochód pędzący sto trzydzieści kilometrów na godzinę (Już wspominałam o ostrym powrocie Saturna!). Jego miednica była pęknięta, lewa noga zniekształcona, ramię przemieszczone, a lewe przedramię dosłownie rozerwane na strzępy. Doznał również urazu głowy i co jakiś czas na krótko powracał do świadomości. Jak możesz sobie wyobrazić, po wypadku miał trudności z chodzeniem i żył w ciągłym bólu.

Poprzez samodzielne eksperymentowanie, Bob, który prowadził dobrze prosperującą firmę i specjalizował się w biomechanice, odkrył, że mięśnie naturalnie kurczą się, kiedy się je rozciąga. Kiedy napinał mięśnie i jednocześnie je rozciągał – tak jak pies czy kot wstający z pozycji leżącej – mógł zwiększyć zakres możliwych do wykonania ruchów. Mógł także zmniejszyć odczuwany przez siebie ból. W końcu odkrył metody rozciągania dla każdego z narządów wewnętrznych – podczas rozciągania odcinków ciała w pozycjach naśladujących starożytne asany (postawy) połączonych z zasadami Tradycyjnej Medycyny Chińskiej. Techniki te pomogły mu zmniejszyć zagęszczenie powięzi i zlikwidować blizny z mięśni. Udało mu się nie tylko przywrócić normalne funkcjonowanie stawów i mięśni, ale także poprawić trawienie, pojemność płuc, funkcjonowanie umysłu i ogólny stan zdrowia. Jego zdrowie i umysł stały się lepsze po wypadku niż były przed nim. Choć od dawna wiadomo, że istnieje związek między ciałem i umysłem, to od Boba i jego trenerów dowiedziałam się, że gra faktycznie toczy się na poziomie naszych powięzi. Jedność ciała, umysłu, emocji i ducha może być ukazana w ciele fizycznym. To nie tylko pomysły z idei New Age.

Poprzez rozciąganie powięzi odkryłam, jak bardzo nasze przekonania z dzieciństwa i rany z tego okresu wpływają na to, jak żyjemy i poruszamy się w naszych ciałach fizycznych. Proces ten wyraziła bardzo poetycko nieżyjąca już Isadora Duncan, znana tancerka:

W dzisiejszych czasach bardzo niewiele wiadomo o magii, która kryje się w ruchu oraz potencjale ukrytym w pewnych gestach. Liczba ruchów fizycznych, które wykonuje większość ludzi, jest przez całe życie bardzo ograniczona. Poprzez tłumienie i dyscyplinowanie własnych ruchów w pierwszych etapach dzieciństwa, ludzie ci uciekają się do zestawu nawyków, które rzadko zmieniają. Dlatego też, ich funkcjonowanie na poziomie psychicznym stanowi odpowiedź na zestaw często powtarzanych wzorców. Wskutek tego powtarzania ruchów fizycznych i psychicznych, ograniczamy ich ekspresję, aż stajemy się jak aktorzy, którzy każdej nocy odgrywają tę samą rolę.

Poprzez rozciąganie i „czytanie” moich powięzi, Bob był w stanie ustalić, że porzuciłam samą siebie, aby spróbować wyleczyć matkę po śmierci mojej siostrzyczki. Ta trauma z dzieciństwa, której istnienia nie byłam świadoma, doprowadziła mnie do wybrania kariery lekarskiej i prób ratowania wielu innych matek i niemowląt. Emocjonalna trauma wynikła z tego, że moja matka, niech jej ziemia lekką będzie, nie wiedziała, jak mnie kochać (robiła również inne rzeczy), wskutek czego spowodowała zagęszczenie struktury powięzi wokół mojego serca – mojego „słabego ogniwa”, jak nazwał to miejsce Bob. Po tym, jak udało mi się zmniejszyć gęstość powięzi w okolicach meridianu serca oraz uwolnić się od nagromadzonych tam naleciałości, zauważyłam, że czuję się znacznie bardziej komfortowo we własnej skórze. Jak powiedział Bob: „Kiedy pierwszy raz tu przyjechałaś, wyglądałaś na tak bardzo niezdolną do miłości”. Zwrócił uwagę na to, że moje ramiona kierowały się do przodu, co miało jednocześnie informować cały świat, że nie zasługuję na miłość. Wtedy była to dla mnie prawda. Teraz już nią nie jest. Innym efektem zgrubienia w okolicach mojego meridianu serca było to, że czułam się zobligowana do ratowania ludzi. Kiedy uwolniłam się od tej presji, poczułam ogromną ulgę. Okazało się, że droga przez życie może dawać mi znacznie więcej swobody i radości.

Pewnie zauważyłeś, że dzieci często chodzą tak, jak ich rodzice. Tak samo się również ruszają. Nie wynika to z genetyki. Dzieje się tak dlatego, że mamy skłonność do dopasowywania się do innych i naśladowania osób z naszego otoczenia. Ograniczamy pełną gamę własnej aktywności, gdy wielokrotnie nakazuje się nam milczeć i w ciszy słuchać innych. Z biegiem czasu ten rodzaj warunkowania znacznie ogranicza to, co nasze fizyczne ciała są zdolne przeżywać. Określają to również gęste wzory powięzi, które ograniczają ruch.

Ale gdy już się nauczysz rozluźniać gęstą powięź, która utrzymuje w tobie stare przekonania i zachowania, i to całkiem dosłownie, możesz się odrodzić. W dowolnym wieku.

Oczyszczanie powięzi

Istnieje wiele sposobów na zdiagnozowanie miejsc o nadmiernej gęstości powięzi, włączając w to jogę, pilates i akupunkturę. Inne rodzaje pracy z ciałem, w tym rolfing, masaż Yamuna piłką lekarską czy metoda MELT również dotyczą powięzi. Nawet masowanie podbicia stopy piłką tenisową podczas siedzenia przy biurku może przekształcać twoje powięzi. Moja siostra „wyleczyła” swój bark poprzez walcowanie mięśni naramiennych pleców piłką tenisową znajdującą się pomiędzy powierzchnią ściany a plecami. Zajęło jej to zaledwie kilka tygodni. Teraz znowu może się swobodnie poruszać. Na portalu YouTube można znaleźć kilka dobrych filmów wprowadzających w większość z powyższych technik. Wszystko, co cię rozciąga i każdy rodzaj pracy z elastycznością może pomóc. Mięśniowo-powięziowe podejście do uwalniania opracowane przez Johna Barnesa również wspomogło wiele osób. John szkolił w swoim unikalnym podejściu lekarzy na całym świecie.

Chociaż wszystkie te metody są dobre, najszybszym i najbardziej zaawansowanym procesem, jakiego użyłam do przebudowania własnych powięzi jest ten odkryty przez Boba Cooley’a. Wchodzące w jego skład sposoby rozciągania mogą pomóc każdemu w przebudowie powięzi, jak również otworzyć na nowe wzorce emocjonalne i zapewnić duchowy dobrostan. Na portalu YouTube jest dostępny cały szereg filmów, które pokazują te metody rozciągania. Wystarczy wpisać w Google „Resistance Flexibility”, aby je znaleźć. Możesz również dowiedzieć się więcej na www.BendableBody.com. Wiele prezentowanych tam ćwiczeń łączy zasady angażowania mięśni podczas rozciągania ich w zajęciach jogi i podczas innych czynności. Pamiętaj: podpatruj kota lub psa wstającego po drzemce. Albo zauważ, jak rano rozciągasz swoje ramiona nad głową i napinasz szyję, twarz oraz ramiona podczas ziewania. O to właśnie chodzi w stretchingu czyli rozciąganiu. Polecam coraz większe wspieranie własnego rozciągania, jeśli to możliwe. Zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i na całym świecie, prowadzone są warsztaty umożliwiające pracę z trenerem specjalizującym się w tej metodzie.

Nie siedź tak: Pozwól grawitacji wykonać pracę za ciebie

Codzienny regularny ruch jest absolutnie kluczowy dla zachowania właściwego zdrowia oraz szczęścia. Świętej pamięci lekarz Paul Dudley White, założyciel American Heart Association i ojciec współczesnej kardiologii doskonale o tym wiedział. Pamiętam, że czytałam o nim, gdy byłam nastolatką i kochałam fragment, w którym stwierdził, że ma dwóch lekarzy: lewą i prawą nogę! Codziennie przez całe swoje życie jeździł na rowerze wzdłuż Charles River. Regularnie też spacerował.

Doktor Joan Vernikos, autorka Sitting Kills, Moving Heals, była szefem oddziału nauk o życiu w NASA, kiedy świętej pamięci John Glenn, znany astronauta z Apollo z „właściwym ekwipunkiem”, chciał powrócić w przestrzeń kosmiczną w wieku siedemdziesięciu siedmiu lat. Vernikos nie miała pojęcia, czy taki projekt byłby dla astronauty bezpieczny, ponieważ nikt w równie zaawansowanym wieku nie brał udziału w locie w kosmos. Ale Glenn utrzymał takie samo tempo szkolenia, jak znacznie młodsi astronauci, więc pozwolono mu dołączyć do załogi promu Discovery wraz z kolegami. Wypełniał swoje obowiązki z łatwością, a kiedy wrócił na Ziemię, nie był w stanie gorszym od innych astronautów. Ale wszyscy, niezależnie od wieku, cierpieli z powodu skutków nieważkości przez kilka tygodni. Jak zauważyła Vernikos, efekty te nie były żadną nowością. Skutki nieważkości to utrata równowagi, zmniejszenie pojemności minutowej serca, zmniejszenie gęstości kości i utrata masy mięśniowej – te same negatywne skutki Vernikos widziała i badała u będących w doskonałym zdrowiu dwudziestoletnich mężczyzn, którzy byli przykuci do łóżek podczas kilkutygodniowych badań nad efektami bezczynności na organizm.

Obserwacje Vernikos doprowadziły ją do wniosku, że nieważkość – nie poruszanie się organizmu w obrębie pola grawitacyjnego Ziemi – była przyczyną pogorszenia się stanu zdrowia, który zwykle nazywamy „starzeniem się”. Niezależnie od tego, czy ktoś jest w stanie nieważkości wskutek przebywania w środowisku wolnym od grawitacji, takim jak przestrzeń kosmiczna, czy też leży w łóżku bądź przez długi czas siedzi – efekt jest taki sam.

Skutki bezczynności i braku grawitacji są tak niekorzystne, że zaczęliśmy obecnie nazywać siedzenie „nowym paleniem”. Długotrwałe siedzenie (więcej niż przez sześć godzin na dobę) zwiększa ryzyko wystąpienia prawie wszystkich chorób, w tym zawału serca, udaru mózgu, cukrzycy, otyłości i raka. W rzeczywistości, nawet jeśli ćwiczysz regularnie, długotrwałe siedzenie znosi wiele pozytywnych efektów twojego ruchu. Zaczyna również powodować zagęszczanie powięzi w stawach biodrowych, odnotowuje się je już po dwudziestym roku życia. Na długo przed nieuchronnym problem ze stawem biodrowym, zawsze pierwszy etap zmian to zaprzestanie ruszania się.

Pamiętaj, że to wszystko dzieje się dlatego, że nie jesteśmy w regularnym ruchu przeciwstawiającym się grawitacji. Za każdym razem, gdy przenosisz swoje ciało przez grawitację – nawet robiąc coś tak prostego jak podskakiwanie w górę i w dół na własnych stopach – w twoim ciele zachodzą tysiące minutowych fizjologicznych zmian w ciśnieniu krwi, wymianie płynów, wydzielaniu hormonów i napięciu wywieranym na kości i stawy. Wszystkie te zmiany pomagają ci zapewnić zdrowie.

Stanie przez cały dzień również nie stanowi żadnego rozwiązania. Tak naprawdę, jest ono drugą odsłoną tego samego problemu. Odpowiedzią jest ruch ciała poprzez pole grawitacyjne Ziemi. Regularny. Oznacza to wstawanie około sześciu razy na godzinę, jeśli siedzisz przy biurku. Wystarczy wstać, a następnie znowu usiąść. Ma to naprawdę duże znaczenie. Pamiętaj jednocześnie, że jeśli masz taką możliwość, powinieneś dodać inne rodzaje aktywności do tego wstawania. Możesz się przeciągać bądź wykonywać ruchy kolanami. Podczas pracy przy komputerze można nie tylko wstawać, ale i robić przysiady. Można również wybijać się w powietrze, traktując stopy niczym piłki do skakania. Jeśli to możliwe, udaj się na piętnastominutowy spacer. Ja, podczas pracy przy komputerze, zwykłam siedzieć na piłce do jogi i regularnie się od niej odbijać. Konkluzja: Nie masz być w stanie nieważkości. Jesteś przystosowany do poruszania się w przestrzeni. Miniaturowe trampoliny idealne nadają się do tego celu. Możesz rozważyć zakup jednej z nich i praktykować odbijanie się od niej podczas oglądania telewizji. Kolejną opcją jest podskakiwanie na dużej piłce do jogi podczas siedzenia przy komputerze. To jest prawdziwa zabawa. I dzięki niej będziesz radośnie poruszał się w przestrzeni!

Ćwiczenie równowagi

Trwa duża debata w medycynie, która idzie mniej więcej tak: Czy ona złamała sobie biodro, a następnie upadła? Czy może upadła, co skutkowało złamaniem biodra? To nie ma znaczenia, który wariant jest prawidłowy. Istotne jest to, że około połowa ludzi, którzy łamią biodra, nigdy nie będzie chodzić. A to nie musi się zdarzyć, jeśli nauczysz się utrzymywać równowagę.

Pamiętasz astronautów, którzy tracili równowagę wskutek przebywania w stanie nieważkości? Kolejną częścią problemu było to, że oni nie mieli horyzontu pozwalającego zorientować się w przestrzeni. Ale ty go posiadasz. Można przecież ćwiczyć i znacznie poprawić poczucie równowagi. Wystarczy, że postąpisz następująco:

1. Zdejmij buty.

2. Stań na jednej stopie i wytrzymaj w tej pozycji najdłużej, jak tylko będziesz w stanie.

3. Teraz zamknij oczy.

4. Zmień nogę, na której stoisz i spróbuj wytrzymać w takiej pozie najdłużej, jak tylko możesz.

Czy okazało się, że musiałeś opuścić dla równowagi drugą nogę niemal natychmiast po zamknięciu oczu? Kiedy po raz pierwszy wykonywałam to ćwiczenie, byłam przerażona i straciłam równowagę natychmiast po zamknięciu oczu. Zaczęłam więc ćwiczyć, powtarzając całe ćwiczenie co najmniej trzy lub cztery razy dziennie. Wykonywałam je, stojąc w kolejce w sklepie spożywczym, szczotkując zęby przy umywalce czy gotując kolację. Wiesz, co odkryłam? W ciągu dwóch tygodni mogłam z łatwością stać trzydzieści sekund lub dłużej na jednej nodze z zamkniętymi oczami. Oto, jak szybko układ przedsionkowy, który jest odpowiedzialny za równowagę, sam się uzdrowił.

Zrób więc sobie samemu przysługę: Spraw, by ćwiczenia równowagi stały się nieodłącznym elementem twojej codziennej rutyny. A potem, jeśli poślizgniesz się na czymś, istnieją spore szanse, że równie łatwo złapiesz równowagę. To prawdziwa medycyna prewencyjna.

Regularnie ciesz się ruchem

Podczas gdy pewne jest, że regularne poruszanie się w obrębie działania grawitacji zapobiega wszelkiego rodzaju dolegliwościom związanym ze starzeniem się, musimy pamiętać, że nasze ciała zostały zaprojektowane tak, aby poruszać się jeszcze intensywniej niż podczas tych ćwiczeń. Wspinaczka na drzewa, bieganie, czołganie się, taniec – wszystkie te formy ruchu nie tylko utrzymują nasze zdrowie fizyczne, ale i je poprawiają.

Wielu ludzi zrezygnowało z ruchu, ponieważ wierzą, że jest on żmudny. Oni nie chcą go wykonywać. Nie mogą uprawiać sportu. Nie posiadają również koordynacji. Winę za takie postrzeganie ruchu ponosi system wychowania fizycznego w szkołach, który zbyt długo skupiał się na umiejętnościach sportowych, a wcale nie koncentrował się na kulturze sportu. Sport jest po prostu w porządku, jeśli robisz to, co lubisz. A przecież istnieje cała masa aktywności fizycznych nie ograniczających się do interakcji z piłką – kopania jej, uderzania czy biegania za nią. Jeśli uwielbiasz golf i tenis, za wszelką cenę próbuj w nie grać. Mam wielu przyjaciół grających w drużynach hokejowych dla dorosłych. Mężczyzn i kobiet. Oni to kochają. I utrzymują te aktywności. Ale nie wszyscy z nas zostali stworzeni do sportów zespołowych. Moja matka całe życie jeździła na nartach. Moja siostra właśnie wzięła się za surfing. Moje dwie szwagierki trenują konie i na nich jeżdżą.

Ja sama wreszcie spełniłam swoje dziecięce marzenie, by tańczyć. Pragnienie to zostało niegdyś stłumione przez nauczyciela tańca z małego miasteczka, w którym wówczas mieszkałam. Miało to miejsce w tym samym tygodniu, w którym otrzymałam pocztą swoje pierwsze buty do stepowania. Ale ponieważ dusza nie zna harmonogramu życia, nigdy nie jest za późno. I teraz moje buty do stepowania zostały wymienione na buty do tanga.

Musisz się ruszać, by czuć się dobrze. To proste i oczywiste. Znajdź więc sposób na zażywanie ruchu – samotnie lub w grupie. Zacznij to robić. Kontynuuj. I nigdy nie przestawaj.

Twoje stopy: Twój fundament

Teraz porozmawiamy o twoich stopach. Już wspomniałam, że podeszwy stóp zawierają mapę każdego układu i narządu w organizmie. Zdrowie nóg i palców jest bezpośrednim odzwierciedleniem stanu zdrowia całego organizmu. Spróbuj następującego ćwiczenia: zdejmij buty, jeśli masz właśnie jakieś na stopach. Następnie rozłóż palce u nóg tak szeroko, jak to tylko możliwe. Powinieneś być w stanie zobaczyć przestrzenie pomiędzy każdym z palców. Jeśli jednak ich nie ma, czeka cię trochę pracy. Istnieje produkt o nazwie Yoga Toes, który możesz wsunąć pomiędzy palce stóp w celu rozluźnienia powięzi w tym obszarze i zmniejszenia nagromadzonych tam zgrubień. Można również złapać nogę przeciwną ręką i wkręcić się palcami w przestrzeń między palcami stóp – próbując przesunąć palcem dłoni na całą długość pomiędzy palcami stóp. Kiedy już ci się to powiedzie, wykonuj stopą okrężne ruchy. Kiedy moja nauczycielka pilatesu, Hope Mathews, po raz pierwszy pokazała mi to ćwiczenie, odczuwany przeze mnie ból w trakcie jego wykonywania był niewyobrażalny. Teraz mogę wykonywać je z łatwością, wsuwając palce rąk pomiędzy palce stóp z dowolnej strony. I robię to często – w wannie – szczególnie po nocy tańczenia tanga, uwielbiając zapewniane w ten sposób odczucia.

Hope udostępniła na swojej stronie internetowej cały zestaw ćwiczeń stóp. Udało mi się już dokonać z ich pomocą prawdziwej transformacji. Sprawdź sam na www.sparhawkpilates.com. Na YouTube znajdziesz kilka ciekawych filmów obrazujących godne polecenia ćwiczenia z zakresu pilatesu dla stóp.

Wszyscy musimy uwolnić nasze stopy od nieustannej tyranii butów. Zdaję sobie sprawę, że buty mogą być wspaniałym i seksownym elementem ubioru. Sama posiadam całą kolekcję butów do tanga, to „ołtarz” wzniesiony na cześć doskonałości piękna obuwia. Jednakże czas spędzony przeze mnie w butach do tanga – jak i w dowolnych butach na wysokich obcasach – jest ściśle ograniczony. Noszę je przez nie więcej niż dwie godziny pod rząd. Pozwalam sobie na to maksymalnie raz czy dwa razy w tygodniu. To jest to! Jak Katy Bowman mistrzowsko ukazuje to w swojej książce Whole Body Barefoot, buty, dosłownie, powodują, że padamy z nóg. One poważnie ograniczają możliwość korzystania ze wszystkich mięśni i stawów w nogach. Są rodzajem zamrażacza powstrzymującego pełen ruch. A potem, z biegiem czasu, mogą powodować całą masę problemów, którym każdy może zapobiec. Problemy te obejmują zapalenie powięzi podeszwy, palce młotkowate, haluksy, odciski i niezdolność do chodzenia boso w piasku. Znam dziesiątki osób, które noszą ortezy, aby pomóc własnym stopom. A potem kończą z nogami w tak kiepskiej kondycji i tak osłabionymi, że sami nie są w stanie chodzić bez ortezy. Ścieżka do zdrowych, szczęśliwych stóp jest następująca: utrzymywanie stymulacji i siły stóp.

Kochaj swoje stopy

Utrzymanie stóp w optymalnej formie jest naprawdę łatwe. Musisz tylko upewnić się, że doświadczają one wszelkiego rodzaju ruchu. Regularnie chodź boso, w miarę możliwości robiąc to na świeżym powietrzu. Rozważ zakup maty żwirowej, której nierówna powierzchnia będzie stymulowała całą podeszwę stopy – i tym samym całe ciało. Dobrze by było, gdybyś miał na podorędziu piłkę tenisową. Rzucaj ją regularnie pod nogę i roluj ją stopą. Ćwicz stopy chwytając palcami za rozłożony ręcznik i zwijając go. Następnie rozwijaj ręcznik, wykonując stopami ruch w przeciwnym kierunku niż uprzednio. Każdy, kto wykona to zaskakująco proste ćwiczenie, jest zdumiony efektami, jakie ono przynosi oraz tym, jak na nie reagują stopy.

Pamiętaj również, że problemy z biodrami i kolanami bardzo często zaczynają się od stóp i niewłaściwych butów. I szczerze mówiąc, wszystkie buty, inne niż minimalne obuwie dla dziecka, są niewłaściwymi butami. Pamiętasz, jak uczono matki, że ich dzieci potrzebują butów, gdy uczą się chodzić? Teoretycznie miały one zapewnić dzieciom wsparcie. Ale minuta, w której zakładasz buty na nóżki małego dziecka jest zarazem tą, w której dziecko traci połączenie z ziemią i zaczyna chodzić jak potwór Frankensteina – zamiast biegać lekko na palcach. Wiem, że widziałeś to na własne oczy. To przydarzyło się zbyt wielu ludziom.

Więc po umocnieniu stóp, zminimalizuj obuwie. Bez obcasów. Podwyższenie pięt popycha twoje ciało do przodu i zaburza punkt ciężkości. Katy Bowman proponuje, żebyśmy myśleli o wysokich obcasach jak o deserze. Są dobre o ile skusimy się na nie sporadycznie, lecz nie codziennie.

Wytrzęś, wytańcz lub wypłacz to

Rodzimy się ze zdolnością do uwalniania emocji, które wpływają na nasze ciało. One są naturalnie podłączone do wszystkich ssaków, w tym ludzi. Pamiętasz drżenie, o którym wspominałam w trzecim rozdziale? Po ucieczce przed drapieżnikiem, gazela drży. Kobieta po porodzie również drży. Trzęsie się w niekontrolowany sposób. To dlatego, że ciała ssaków uwalniają tak intensywne emocje. Innym sposobem jest lanie łez i dźwięki. Łzy zawierają w sobie toksyny. A kiedy płaczemy, toksyny są uwalniane. Ruch, łzy i dźwięk są jak zaczepy wnikające w ciało i uwalniające je od chronicznego napięcia skumulowanego w układzie nerwowym, mięśniach i powięziach.

Ale drżenie czy płacz nie będą miały miejsca, dopóki nie poczujesz się bezpiecznie. Do czasu, aż będziesz mógł sobie pozwolić na zrelaksowanie się.

Mam dobrego znajomego, który doznał poważnego urazu, gdy ciężki maszt z łodzi spadł mu na głowę. On jest silnym facetem, wykwalifikowanym zawodnikiem jak również mistrzem rzemiosła budowania łodzi. Jak można sobie wyobrazić, płacz czy trzęsienie się po doznanym urazie byłyby całkowicie sprzeczne z jego naturą. Ale po sześciu latach od urazu głowy uświadomił sobie, że załamuje się i płacze w niekontrolowany sposób podczas badania lekarskiego, w trakcie którego opowiadał o szczegółach całego incydentu. Zdarzyło się to mu później jeszcze kilkakrotnie. Nie mógł w to uwierzyć. Zapewniłam go, że jego ciało w końcu czuje się wystarczająco bezpiecznie, aby uwolnić chroniczne napięcie z komórek.

Jest to konieczne, aby regularnie tworzyć bezpieczną przestrzeń, w której można naprawdę odpocząć i wszystko z siebie uwolnić. Nieważne, czy dokonasz tego poprzez płacz, drżenie, śpiew czy zwyczajny taniec.

Pamiętaj, że rozwijające się w dzieciństwie ego doprowadza do nadmiernej stymulacji układu nerwowego. Podświadomość bierze się z naszych przekonań – z których wiele jest przekazywanych w rodzinach – mających ułatwić zrozumienie sens wszystkich doświadczeń, jakich doznaje dziecko. Na przykład, jeśli rodzic zostawia dziecko „żeby się wypłakało”, aż do momentu, w którym dziecko uwolni się od stresu, dziecko może w odpowiedzi kodować w sobie przekonanie: Nie mogę ufać, że ktokolwiek przyniesie mi jakąkolwiek ulgę. Lepiej polegać wyłącznie na sobie. To przekonanie będzie później przechowywane w tkance łącznej, która może bardzo znacząco wpływać na to, jak dziecko wygląda i porusza się, jak również na to, kogo będzie ono przyciągało do siebie w późniejszym życiu.

Warto powtórzyć, że wszystkie nowe doświadczenia i bodźce, na które dziecko ma odpowiedzieć, sprawiają, że coraz łatwiej jest mu utrzymywać stan długotrwałego napięcia w organizmie, zamiast podjąć trud, aby uzyskać stan całkowitego zrelaksowania i błogości. Dzieje się tak dlatego, że gdy dziecko jest znowu w pełni zrelaksowane, bardzo drażni je kolejna sytuacja wytrącająca je z tego stanu. Łatwiej po prostu utrzymać stan chronicznego napięcia. A utrzymywanie tego chronicznego napięcia to początek utraty naszej wrodzonej elastyczności.

Miałam okazję obserwować, jak to wszystko rozgrywa się u mojej wnuczki. Jej matka (moja córka Kate) dowiedziała się, że czasami dzieci po prostu muszą się wypłakać, łagodząc w ten sposób nagromadzone napięcie – tak jak ma to miejsce u dorosłych. U dzieci jest to także sposób komunikowania potrzeby większego wypoczynku (Wszyscy jesteśmy nieznośni, gdy potrzebujemy więcej snu, prawda?). Gdy mała Penelope musiała się wypłakać, rodzice ustawiali stoper na pięć minut i przetrzymywali jej płacz. Przez cały ten czas rozmawiali z niemowlęciem. Po pięciu minutach robili to, co było konieczne (kołysanie, podskakiwanie, śpiew), aby uspokoić płacz, jeśli nadal trwał. Prawie zawsze – o ile nie doszło do ogromnej ilości nowych bodźców, tak jak podczas podróży samolotem – płacz ustępował sam w ciągu pięciu minut a dziecko było bardzo zadowolone i szczęśliwe. Co więcej, z łatwością zasypiało. Z powodu tej miłości i troski, Penelope jest zazwyczaj szczęśliwym dzieckiem.

Wierzę, że to samo odnosi się do każdego z nas, włączając w to dorosłych. Gdybyśmy czuli się naprawdę bezpiecznie, mieli miejsce do płaczu, gdy jest konieczny i mogli spać, kiedy tego potrzebujemy, nasza powięź nie byłaby tak gęsta i nie mielibyśmy problemów zdrowotnych.

Niewypłakane i stłumione łzy gromadzą się w organizmie jak ciśnienie w komórkach, które przyjmuje następnie formę stanu zapalnego. Wielu dorosłych, kiedy po raz pierwszy czuje napływające do oczu łzy, tłumi je niemal natychmiast, dzięki czemu może odzyskać kontrolę. To jest to, czego nauczyliśmy się w dzieciństwie. Jest to szczególnie prawdziwe w odniesieniu do ludzi, którzy zostali przekonani przez własne otoczenie, że płacz to przyznanie się do błędu bądź słabości. Znacznie bardziej pomocne może być następujące podejście: Gdy pojawiają się silne emocje, oceń, czy jest to bezpieczne miejsce, w którym uda ci się je zrzucić. Czy możesz liczyć w nim na wsparcie, jeśli całkowicie się posypiesz? Jeśli nie, niech twoje ciało wie, że będzie mogło wrócić do tego później. I wtedy, kiedy masz wolną chwilę, znajdź bezpieczne miejsce i pozwól sobie przejść całą drogę do odczuwanego przez ciebie bólu. Wypłacz go. Możesz sobie pozwolić na prawdziwe zawodzenie. Leż spokojnie, aż pojawią się łzy. Możesz drżeć, jeśli twoje ciało czuje taką potrzebę. Przejdź całą drogę w dół i z powrotem. Może ci się początkowo wydawać, że jeśli pozwolisz sobie na uwolnienie łez, już nigdy nie wyjdziesz z bólu. Ale oto co odkryjesz: Ciało posiada własną inteligencję. Jak dziecko, które może bezpiecznie płakać, organizm również umie płakać. Po całym procesie możesz czuć się o dziesięć lat młodziej. Ciśnienie w komórkach zostanie uwolnione. Będziesz wyłaniał się ze swojego płaczu, wkraczając na nowy poziom radości i wolności. Kiedy pozwolisz sobie na wolność zwyczajnego płaczu, kiedy jest on konieczny, znacznie mniej prawdopodobne będzie tworzenie zagęszczonych powięzi w organizmie, które będą ograniczać twoje ruchy.

Czy to nie jest doskonały układ? Wbudowany w nas sposób detoksu. Nie potrzebujesz do niego żadnych baterii. Wypróbuj to następnym razem, gdy poczujesz łzy napływające do oczu i ucisk w gardle. Powolne, głębokie oddychanie również może okazać się bardzo pomocne. Zrób dziesięć powolnych, głębokich oddechów przez nos, gdy czujesz się zestresowany lub po prostu chciałbyś się poczuć nieco bardziej błogo. To może zdziałać cuda. Twoje ciało będzie ci wdzięczne.

ROZDZIAŁ 10

Jedz dobrze i pielęgnuj
swój wewnętrzny ogród

Prawdziwa reforma służby zdrowia zaczyna się w twojej kuchni,

a nie w Waszyngtonie.

– ANONIM

Choć jesteśmy czymś o wiele większym niż to, co jemy, nasze ciała najlepiej działają na paliwie o najwyższej możliwej jakości. Kiedy decydujemy się na tankowanie, zwykle mamy do wyboru trzy rodzaje paliwa: normalne, wzbogacone i premium. Każdy samochód będzie najlepiej jeździł na trzecim z tych paliw. Spala się ono lepiej i pozostawia mniej resztek. Tak samo dzieje się z twoim ciałem.

To, co jesz, zawiera w sobie cegły, z których zbudowane zostaną twoje tkanki i narządy. Gdy szkoliłam się w chirurgii i regularnie bywałam na sali operacyjnej, byłam zdumiona jakością tkanek i skóry różnych osób. Niektórzy mieli sprężystą, silną tkankę łączną. Z kolei u innych – nawet w wieku osiemnastu lat – tkanka była taka słaba i tak złej jakości, że można było ją właściwie oddzielić palcami po wykonaniu nacięcia skóry brzucha. Palcami można było również przemieszczać słabo trzymające się w strukturach organizmu poszczególne narządy. Przy wysokiej jakości tkance łącznej do poruszenia narządów konieczne były nożyczki chirurgiczne bądź skalpel. Jeden z moich profesorów nazywał słabą tkankę „tkanką taco”, co oznaczało, że wynikała ona głównie z diety pełnej śmieciowego jedzenia o wysokiej zawartości węglowodanów prostych, a pozbawionej odpowiedniej ilości świeżych produktów i źródeł białka.

Gdy wykwalifikowani terapeuci pracujący nad ciałami pacjentów dotykają innych osób aby rozciągać ich powięzi lub masować mięśnie, pierwszą rzeczą, jaką mogą określić, jest jakość tkanki łącznej. A jakość tej tkanki znacznie poprawia się dzięki pełnowartościowemu pożywieniu. Produkty pełnowartościowe – uprawiane w glebie o wysokiej zawartości składników pokarmowych – mają kluczowe znaczenie nie tylko dla zachowania dobrego zdrowia, ale również dla procesu wychodzenia z choroby. Mogę z całą pewnością stwierdzić, że pełnowartościowe produkty uprawiane ekologicznymi metodami są jak pokarm z piersi Matki Ziemi. Tak, jak w przypadku niemowląt nie jest wskazane zastępowanie mleka matki sztucznymi substytutami, nie istnieje żaden równie zdrowy odpowiednik dla pełnowartościowej żywności, która jest bezpośrednio uprawiana na ziemi lub w wodzie.

Która dieta jest najlepsza?

Nie brakuje książek informujących o tym, co należy jeść. Problemem jest to, że często zawierają one sprzeczne wiadomości. Przez kilka dekad zachwalano korzyści płynące ze stosowania wegańskich diet o obniżonej zawartości tłuszczu. Potem pojawili się obecni do dnia dzisiejszego entuzjaści surowego pożywienia twierdzący, że jakiekolwiek potraktowanie żywności obróbką termiczną zniszczy zawarte w niej drogocenne enzymy. Teraz wahadło zatacza kolejny krąg. Otyłość nie jest już wrogiem numer jeden, z którym walczono przez ostatnie cztery dekady. Nowy wróg to rafinowany cukier.

Przez dziesięciolecia byłam na pierwszej linii frontu diet i ruchów propagujących rozmaite metody odżywiania. Byłam świadkiem, jak potężnym lekiem może być jedzenie. Widziałam ludzi, którzy doświadczali spontanicznych uzdrowień wyłącznie poprzez zmianę diety. Osobiście wypróbowałam każdą znaną ludzkości dietę– od wegańskiej o obniżonej zawartości tłuszczu, przez dietę makrobiotyczną czy Atkinsa po ketogeniczną. Byłam wychowywana w poczuciu wartości żywności ekologicznej i dobrych suplementów na długo zanim stały się one popularne. Czytałam prawie każdą książkę o zdrowej żywności, kucharską czy poświęconą dietom, jaką kiedykolwiek napisano. I pomogłam tysiącom kobiet stać się zdrowszymi, pogodzić się z własną wagą i nauczyć się cieszyć pysznym jedzeniem. Moje zainteresowanie żywnością i żywieniem wynika, oprócz mojej roli lekarza, także z wieloletniej walki z moją wagą – zawsze uważałam, że mam od pięciu do dziesięciu kilogramów nadwagi. Mam świadomość, że nie jestem w takim przekonaniu odosobniona.

Najważniejsze w diecie jest to, że jeden rozmiar nie pasuje wszystkim. Na różnych ludzi działają różne diety. Niektórzy ludzie chudną na wegańskich, niskotłuszczowych dietach, a inni na nich tyją i dostają depresji. Musisz więc trochę poeksperymentować, aby zobaczyć, co działa u ciebie. Mimo to, istnieje kilka wypróbowanych i prawdziwych zasad zdrowego odżywiania, które dotyczą absolutnie każdego.

Zasada 1: Kieruj się zasadą 80/20

Jeśli czujesz się dobrze, chcesz żeby twoja dieta obfitowała głównie w pełnowartościowe, naturalne produkty spożywcze, a przede wszystkim w rośliny przez osiemdziesiąt procent czasu. Mówię o warzywach, owocach, orzechach, roślinach strączkowych – najlepiej żeby wszystkie one były organiczne. Produkty pochodzenia zwierzęcego powinny być przyprawą. A kiedy już je jesz, białko zwierzęce powinno pochodzić z produktów mlecznych od zwierząt karmionych trawą, jajek od kur z wolnego wybiegu, wołowiny od krów wypasanych na naturalnych pastwiskach, świń hodowanych ekologicznie oraz dziczyzny. Większość ludzi potrzebuje niewielkich ilości białka zwierzęcego, aby czuć się dobrze. Niektórzy nie tolerują produktów mlecznych i jaj. Prawie każdy czuje się lepiej, gdy ograniczy ziarna.

Pozostałe dwadzieścia procent czasu wrzucaj na luz. Włącz się w tryb zabawy i ciesz się życiem. Nie stresuj się tym, co jesz. Zupełnie jak podczas podróży samolotem, w którym nie serwują optymalnych dla ciebie dań. Nie musisz się głodzić, by po lądowaniu rzucić się na cokolwiek, co napotkasz na swojej drodze. Choćby cynamonkę. Nie zadręczaj się za bycie człowiekiem. W twoich żyłach przebiega tysiące lat ewolucji, a główny kierunek tej siły nastawiony jest na przetrwanie – poprzez jedzenie najsłodszych i najszybszych do spożycia pokarmów, jakie można znaleźć. Takiej, która zapewni przetrwanie podczas długiej zimy bądź okresów głodu. Tylko nie rób tego przez cały czas. Prawdopodobnie okaże się jednak, że w miarę upływu czasu nie będziesz wcale odczuwać pokusy sięgnięcia po śmieciowe jedzenie. Ono po prostu przestanie być pożądanym przez ciebie doświadczeniem.

Na szczęście coraz łatwiejsze jest kupowanie żywności ekologicznej, znajdziemy ją na targowiskach, w restauracjach serwujących produkty z gospodarstw ekologicznych i firm takich jak Thrive market, które dostarczają pakowaną żywność ekologiczną w atrakcyjnych cenach prosto do twoich drzwi i w rekordowym czasie. Ponieważ produkty ekologiczne mogą być drogie, dobrą alternatywą jest sprawdzenie list tworzonych przez Environmental Working Group. Noszą one nazwy Dirty Dozen (brudna dwunastka) i Clean Fifteen (czysta piętnastka) i zostały stworzone, aby zapewnić ludziom wiedzę, w których warzywach uprawnych znajduje się największe stężenie pestycydów i szkodliwych chemikaliów, a w których jest ich najmniej. Jeśli nie możesz kupować wyłącznie produktów organicznych, kupuj mądrze i wydawaj pieniądze głównie na warzywa znajdujące się na liście czystej piętnastki. Możesz znaleźć pełną anglojęzyczną listę na: www.ewg.org/foodnews.

Gdy próbujesz jeść zdrowo, kluczem do sukcesu jest planowanie. Zapchaj szafki kuchenne i lodówkę dobrymi produktami. Spędź niedzielę – albo inny wybrany dzień – na przygotowywanie jedzenia, które będziesz mógł zabrać ze sobą. Dobre jedzenie powinno być łatwo dostępne przez cały czas, w przeciwnym razie znacznie łatwiej skusisz się na pizzę na wynos, która jest szybko rozkładana na cukier (wierz lub nie) i nijak nie można przybić jej pieczątki zdrowej diety. Istnieją tuziny książek, które mogą ci w tym pomóc. Rekomenduję szczególnie publikacje Kris Carr czy Marka Hymana. Zarówno Boski lekarz Anthony’ego Williama jak i Wiecznie głodny? Davida Ludwiga zawierają kolejne ciekawe informacje. Kolejną godną polecenia pozycją jest książką Davida Perlmuttera zatytułowana The Grain Brain Cookbook i Dieta bez pszenicy Williama Davisa. The PlantPlus Diet Solution autorstwa Joan Borysenko jest jedną z moich ulubionych, ponieważ uwzględnia różnice pomiędzy poszczególnymi ludźmi jeśli chodzi o wybór optymalnej diety. Wszystkie powyższe publikacje zawierają przepisy na przepyszne dania. Tak, niektóre zawarte w nich treści są sprzeczne, ale zdecydowana większość się na siebie nakłada! To świetne źródła wiedzy na dobry początek²⁶.

Wzmacnianie jedzenia żywnością

Gdy jesteś gdzieś, gdzie są serwowane potrawy, których normalnie nie jesz, nie musisz powstrzymywać się od jedzenia. Wystarczy zwrócić się do miłości.

Zaakceptuj swojego burgera z fast foodu, jak również kanapkę z tuńczykiem czy sałatkę w frytkami, a zanim ugryziesz pierwszy kęs, pobłogosław pożywienie uzdrawiającą mocą boskiej miłości. Powiedz coś w stylu: „Z pomocą mojego ducha oraz aniołów przynoszę boską miłość tej żywności. proszę, żeby jej zjedzenie było dla mnie bezpieczne i zdrowe. Proszę o to zgodnie z wolą Stwórcy”. Następnie wciągnij powietrze przez nos. Przytrzymaj oddech przez kilka sekund. A potem wypuść powietrze przez nos.

Innym sposobem na naładowanie nieoptymalnego jedzenia miłością jest wkładanie tego uczucia w proces przygotowania posiłku. Jeśli jesteś gościem w czyimś domu, jedzenie, jakie ci jest podawane często jest wykonane w duchu miłości – nawet jeśli nie jest to żywność wegańska i bezglutenowa, jaką sam preferujesz. Jeśli naprawdę musisz ściśle przestrzegać specjalnej diety, upewnij się, że poinformowałeś o tym swoich gospodarzy. I pójdź im na rękę, przynosząc własne jedzenie. Nie należy spodziewać się, że gospodarze będą wychodzić z siebie, aby przygotować dla ciebie specjalny posiłek. Ale jeśli nie jesteś chory i nie ma ryzyka zdrowotnego związanego ze zjedzeniem przygotowanego przez nich pokarmu, postąp zgodnie z poniższymi wskazówkami. Zadaj sobie następujące pytanie: „Czy jedzenie zostało przygotowane z miłością?”. Istnieją spore szanse, że jest ono wypełnione miłością i opieką tych, którzy przygotowali je dla ciebie. Są chwile, kiedy jedzenie naprawdę jest miłością. Więc po prostu ciesz się nim, wiedząc, że żywność jest dosłownie przepojona energią miłości i opieki. I przenieś dodatkowo swoją boską miłość do spożywanego posiłku, ponieważ może to tylko pomóc. Oto krótka droga do tego celu: „Przynoszę boską miłość do tej żywności”. Teraz czas na oddech. I gotowe.

Zasada 2: Unikaj uzależniających dodatków do żywności

Większość przetworzonej, pakowanej żywności jest naładowana silnie uzależniającymi substancjami zaprojektowanymi tak, abyś jadł więcej niż potrzebujesz. Największym przestępcą jest glutaminian sodu oznaczany jako MSG. Występuje on w wielu przetworzonych produktach spożywczych i ukrywa się pod wieloma nazwami (patrz kolejna ramka), z których być może najbardziej mylącą jest „naturalny aromat”. Osiemdziesiąt procent wszystkich naturalnych środków aromatyzujących – nawet tych znajdujących się w żywności dostępnej w sklepach ze zdrową żywnością – zawiera MSG. Dzieje się tak dlatego, że Stany Zjednoczone pozwalają na zawartość w naturalnych aromatach hydrolizatów białek, które mogą zawierać do dwudziestu procent wagi glutaminianu sodu. Nie ufaj czemuś tylko dlatego, że jest oznaczone jako „naturalne” lub nawet „organiczne”.

Glutaminian sodu w swoich wielu przebraniach dramatycznie zwiększa uczucie głodu i niepohamowany apetyt, ponieważ jest on ekscytotoksyną, która pobudza mózg do ciągłego jedzenia. W laboratoriach jest on faktycznie wykorzystywany do wywoływania otyłości u myszy. To smutne, że robi to samo u ludzi. Substancja ta może również powodować bóle głowy, wywołać pocenie się, szybkie bicie serca, ból w klatce piersiowej, nudności, a także szereg innych reakcji.

Glutaminian sodu w swoich wielu przebraniach

Jeśli zauważysz jakikolwiek niżej wymieniony składnik na etykiecie czegoś, czego zakup rozważasz, odłóż go z powrotem na półkę! Czy produkt ten będzie zawierał glutaminian sodu czy jakąkolwiek substancję zastępczą, twój organizm zareaguje w ten sam sposób.

• kwas glutaminowy,

• glutaminian,

• hydrolizowane białko roślinne,

• ekstrakt drożdżowy,

• żelatyna,

• hydrolizaty białka,

• naturalne aromaty,

• Senomyx (jako zamiennik MSG).

Niemal sto procent tradycyjnie wytwarzanych przekąsek znajdujących się pośrodku przejść w sklepach spożywczych jest naładowane glutaminianem sodu. To dlatego, że nie możesz zjeść tylko jednej – i nie mówię tu o jednej porcji. Masz zjeść całe opakowanie, a następnie sięgnąć po kolejne. Nawet jeśli wiesz, że będziesz czuć się okropnie następnego dnia. Wielkie koncerny o tym wiedzą. I wiedzą, jak utrzymać cię w uzależnieniu. Spróbuj unikać uzależnienia w ogóle po nie nie sięgając.

Kolejny złoczyńca kryjący się w pakowanej żywności to częściowo utwardzone tłuszcze, które drastycznie przedłużają trwałość. Problemem jest to, że wszystkie utwardzone tłuszcze są wyprodukowane w laboratorium i zaburzają funkcjonowanie błon komórkowych i mózgu. Nie istnieją w przyrodzie, a same zakłócają normalne funkcjonowanie komórek. To również znane substancje rakotwórcze.

Inne uzależniające i szkodliwe dodatki do żywności obejmują sztuczne środki słodzące takie jak aspartam, sukraloza i sacharyna. Lista chorób, które są związane ze spożywaniem tych substancji jest zbyt długa, aby przytoczyć ją tutaj w całości, ale uwzględnia dolegliwości takie jak nadpobudliwość, drgawki, bóle głowy, napady paniki, halucynacje, nudności, biegunka i wiele innych. Możliwe jest również, że te słodziki sprzyjają powstawaniu otyłości i związanych z nią problemów, takich jak cukrzyca. Robią to poprzez zaburzenie równowagi bakterii w jelitach. Zasadniczo są złe, więc warto ich unikać.

Ponieważ przetworzona żywność może być szkodliwa dla zdrowia, najlepiej czytać etykiety. Ale jest też kilka praktycznych zasad, które mogą ci pomóc świadomie robić zakupy:

• Im bardziej słony jest przetworzony produkt, tym bardziej prawdopodobne, że zawiera glutaminian sodu.

• Im bardziej przetworzony jest produkt, tym bardziej prawdopodobne, że zawiera glutaminian sodu. Praktycznie wszystkie konwencjonalne sproszkowane mieszanki zup są nim naładowane. Podobnie jest z kostkami bulionowymi.

• Im więcej składników zawiera pakowany produkt, tym bardziej prawdopodobne, że glutaminian sodu w nim występuje.

• Jeśli coś jest słodkie, ale nie ciężkie pod względem kalorii, jest wysoce prawdopodobne, że zawiera sztuczne słodziki.

• Pokarmy typu light, diet i sugar-free (bez cukru) zawierają w sobie zwykle sztuczne słodziki.

• Im dłuższa jest lista składników, tym wyższe są szanse, że to jedzenie nie jest dla ciebie dobre.

Zasada 3: Bądź sprytny w kwestii glutenu

Gdziekolwiek spojrzysz, z pewnością dostrzeżesz jedzenie zawierające w sobie pszenicę. Nie jest to jednak ta sama pszenica co kiedyś. W książce Dieta bez pszenicy, kardiolog William Davis wskazuje, że pszenica, którą obecnie jemy jest bardzo odległa od tego, co nazywaliśmy pszenicą jeszcze pięćdziesiąt lat temu. W międzyczasie została ona zmodyfikowana genetycznie w stopniu uniemożliwiającym jej rozpoznanie²⁷. Pszenica, podobnie jak większość zawierających gluten zbóż, zawiera również białko o nazwie gliadyna – oraz kilka innych – które jest toksyczne dla wielu komórek w organizmie. Gdy spożywamy gliadynę, część z niej nieuchronnie dostaje się do krwiobiegu. Układ odpornościowy następnie oznacza jej cząstki jako coś do zniszczenia, ale z racji tego, że gliadyna jest bardzo podobna do tkanki tarczycy, odpowiedź immunologiczna może niekorzystnie wpływać zarówno na tarczycę, jak i na gliadynę. To pozwala rozpocząć reakcję zapalną, która niszczy tkankę tarczycy. Osoby z problemami tarczycy, w tym chorobą Gravesa-Basedowa i Hashimoto, powinny zupełnie unikać glutenu. Nie wystarczy go ograniczyć. Trzeba z niego całkowicie zrezygnować.

Mam dobrą przyjaciółkę, która ma za sobą długą historię walki z niedoczynnością tarczycy. Po tym jak przeszła na dietę bez glutenu, przez miesiąc straciła dziewięć kilogramów. Co więcej, czuła się fantastycznie. Na rodzinnych wakacjach zjadła bułkę i przytyła połowę tego, co straciła. W ciągu dwóch dni. Ma doktorat z żywienia i jest pielęgniarką. Wykształcenie nie uchroniło jej przed popełnieniem błędu. Ta jedna bułeczka cofnęła jej organizm w czasie o kilka miesięcy. Dowiedziała się tym samym, że ma zerową tolerancję glutenu. Wiele innych osób odkryło to samo.

Zwykliśmy myśleć, że wrażliwość na gluten jest bardzo rzadka, a zdiagnozowano ją tylko u osób z w pełni rozwiniętą celiakią. Ale ze wszystkimi zmianami w pszenicy oraz naszej diecie, a także ogromnymi ilościami rafinowanej mąki, którą spożywa codziennie tak wiele osób – w formie precelków, krakersów, makaronu i pieczywa – powiedziałabym, że większość ludzi nie toleruje glutenu. Wszyscy powinni, o ile to możliwe, wyeliminować ziarna ze swojej diety. Może to często zapobiec kłopotom takim jak bóle stawów, nadwaga, choroby zatok i różnego rodzaju alergie – a to dopiero początek. Neurolog David Perlmutter wykazał bezsprzecznie, jak bardzo szkodliwe dla mózgu są zboża. Jego przełomowa książka zatytułowana Grain Brain. Zbożowa głowa szczegółowo o tym opowiada. Wiele osób wyzwoliło się z więzów epilepsji przez samo odstawienie zbóż. Konsumpcja zbóż jest również związana z rozszerzającym się problemem demencji. Częściowo wynika to z faktu, że produkty zbożowe są szybko przekształcane w cukier. A teraz już wiemy, że choroba Alzheimera jest w rzeczywistości cukrzycą typu 3. To prawda – jest ona związana z wysokim poziomem cukru we krwi.

Chociaż możesz ulec pokusie, aby wyjść i nabyć stosowny test – ponieważ po prostu kochasz chleb i nie wyobrażasz sobie zrezygnowania z niego – miej na uwadze, że nietolerancja na gluten nie zostanie wykazana przez żaden standardowy medyczny test diagnostyczny. Nie trać więc czasu i pieniędzy na próby znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy cierpisz na nietolerancję glutenu. Zaufaj mi: wystarczy wyeliminować z diety wszystkie zboża na okres zaledwie dwóch tygodni. Później od nowa wprowadzić je do diety, a przekonasz się, co się stanie z twoim organizmem.

Istnieje kilka bezglutenowych zbóż, takich jak kamut, zwany również pszenicą khorasan, i quinoa, czyli komosa ryżowa. Są one naprawdę pyszne. Wystarczy używać ich w umiarkowanych ilościach, a nie czynić z nich wiodące w jadłospisie pokarmy. Można również korzystać z makaronów z fasoli, takich jak chociażby organiczne spaghetti z czarnej fasoli. Po wyeliminowaniu glutenu otworzy się przed tobą zupełnie nowy świat smaku i zdrowia.

Jednak tu muszę umieścić słowo ostrzeżenia o produktach bezglutenowych. W odpowiedzi na presję rynku, wiele firm wypuszcza teraz bezglutenową żywność, w której pszenicę zastępuje się skrobią ziemniaczaną albo tapioką. Kiedyś w końcu przeczytałam etykietę na jednym z lubianych przeze mnie bezglutenowych chlebów, który miał być wykonany z prosa i nasion chia. Oto, co na temat składu powiedziała mi etykieta: woda, skrobia z tapioki, brązowa mąka ryżowa, proso, białka jaj, syrop kukurydziany, syrop z trzciny cukrowej, skrobia ziemniaczana, sucha melasa, skrobia kukurydziana i kilka innych chemikaliów. Nic dziwnego, że to jedzenie tak mi się podobało! To było trochę jak jedzenie cukierków. Chleb składał się głównie z cukru – lub produktów, które szybko się nim stawały.

Teraz zwykle trzymam się z dala od bezglutenowego pieczywa i wszelkiego rodzaju wypieków. Podobnie jak ten chleb, wiele tych produktów jest naszpikowanych cukrem. Więc nie popełniaj błędu i nie zakładaj, że tylko dlatego, że jest to bezglutenowe ciasteczko, jest ono dla ciebie dobre. Bo nie jest. Istnieją zdrowe potrawy bezglutenowe, ale rzadko znajdziesz je w sklepach spożywczych. W jednej z lokalnych piekarni odkryłam pyszne pieczywo, na które sobie od czasu do czasu pozwalam. Sprawdziłam jego skład: niebielona biała mąka, woda, mąka żytnia mielona na żarnach, drożdże, kminek i sól. To jest to. Jest to wyraźnie najzdrowszy wybór w moim sąsiedztwie.

Zasada 4: Nie każdy cukier jest zły

Wszyscy mamy tendencję do łakomstwa. Mleko matki jest przede wszystkim wodą z cukrem, z wszelkiego rodzaju niezwykłymi właściwościami odpornościowymi dodanymi do niego przez Matkę Naturę. Ta sama siła miłości, która dała nam słodycz, w zdrowy i naturalny sposób zaspokaja również nasze pragnienie: owoce. Poświęć chwilę i pomyśl o tym, jak symboliczne jest to słowo w języku potocznym: Wysiłki przyniosły owoce. Bądźcie płodni i rozmnażajcie się²⁸ . Owoc łona.

Tak, wiem, że w owocach jest cukier. Ale to nie jest to samo, co stężony cukier rafinowany, który jest dodawany do wszystkiego, od zup do napojów bezalkoholowych, wskutek czego tworzy się pożywienie, które nie występuje w przyrodzie. Owoce zawierają wszelkiego rodzaju antyoksydacyjne składniki odżywcze i błonnik, które to związki są dla nas dobre. Anthony William wskazuje, że cukier z owoców opuszcza bardzo szybko nasze żołądki i przedostaje się do naszych komórek, gdzie może zostać spalony jako paliwo.

W swojej książce zatytułowanej Boski lekarz, Anthony cały rozdział poświęcił korzyściom z konsumpcji owoców, który otwiera on oczy konsumentów. Wychwala również właściwości – nie uwierzysz – ziemniaków. Nie „załadowanych” pieczonych ziemniaków z kwaśną śmietaną, boczkiem i masłem. Po prostu miłych, wyciągniętych wprost z ziemi ziemniaków z całego świata, a szczególnie małych, czerwonoskórych bądź posiadających inne barwy organicznych rarytasów. Dopóki nie usłyszałam rewelacji ujawnianych przez Anthony’ego dotyczących korzyści płynących z konsumpcji ziemniaków i owoców, przez lata ich unikałam – z wyjątkiem jagód i jedzonych od czasu do czasu jabłek – z obawy przed zawartym w nich cukrem.

Moja intelektualna wiedza na temat „wszystkie cukry są złe i przyczyniają się do przyrostu masy ciała” była tak zakorzeniona, że naprawdę bałam się wypróbować program detoksykacyjny zawarty w książce Anthony’ego. To oczyszczanie opiera się po prostu na jedzeniu surowych owoców i warzyw przez cztery tygodnie. Ale w końcu skorzystałam ze zmodyfikowanej wersji owego detoksu, a jego wyniki okazały się nad wyraz satysfakcjonujące. Muszę powiedzieć, że wykorzystałam taką wersję, bo nie mogłam znieść chłodu tej żywności podczas zimy w Maine – więc po prostu włączałam pieczone ziemniaki, cebulę i słodkie ziemniaki do mojego wieczornego posiłku i cieszyłam się z połączenia ich z sałatką zawierającą mnóstwo zieleniny przybranej pysznym awokado, sokiem pomarańczowym i sosem z kolendry. Wszystko poza ziemniakami jadłam na surowo przez cały dzień. Każdy ranek rozpoczynałam od smoothie z mrożonych borówek z Maine, bananów, brzoskwiń, organicznych truskawek lub malin, jabłek, czasami z jakimś dodatkiem szpinaku lub sproszkowanego zielonego jęczmienia. I kilku daktyli. Z odrobiną soku z cytryny.

Okazało się, że ten sposób jedzenia jest tak satysfakcjonujący i smaczny, że nie chcę z niego rezygnować – i nie zrezygnowałam. Obecnie po prostu dodaję do swojego jadłospisu trochę ryby lub kurczaka. I dania z fasoli. Apetyt na cukier, kofeinę, pieczywo czy zboża po prostu zniknął. Okazało się, że Anthony miał rację: Kiedy pozwalasz naturze karmić się owocami, jakie ona dla ciebie wybrała, twoje ciało mówi: „Tak. Dziękuję”. Moje poranne smoothie stały się podstawą diety. Otrzymują one również entuzjastyczne recenzje, kiedy serwuję je swoim gościom.

Teraz, skoro już wiemy, że owoce nie są twoim wrogiem, co powinieneś wiedzieć o innych cukrach i słodzikach?

Niektóre z nich są w porządku. Inne nie. Odrobina miodu lub syropu klonowego zjedzona od czasu do czasu jest w porządku. To samo dotyczy cukru daktylowego.

Jeśli chodzi o niekaloryczne środki słodzące, najlepiej zdecydować się na odrobinę stewii. Z naciskiem na odrobinę.

Stewia jest całkowicie naturalna, pochodzi bezpośrednio z rośliny o takiej samej nazwie i nie powoduje żadnych negatywnych skutków. Jej słodkie liście były używane od stuleci, a w ciągu ostatnich kilkunastu lat wszystkie rodzaje produktów zawierających stewię stały się dostępne, w tym napój o nazwie Zevia, słodzony truvią, ekstraktem ze stewii. Stewię można łatwo uprawiać we własnym ogródku, czego dodatkową zaletą jest pełna kontrola nad całym procesem produkcyjnym.

Możesz zadać pytanie, dlaczego masz ograniczać konsumpcję stewii skoro ma ona tak wiele korzystnych właściwości.

Podczas omawiania tej rośliny doktor David Ludwig, endokrynolog, ekspert od otyłości i autor Wiecznie głodny? Zapanuj nad zachciankami, przeprogramuj komórki tłuszczowe, strać wagę na zawsze, wraz ze swoją żoną, Dawn, szefem kuchni w lokalu serwującym pełnowartościowe pożywienie, uświadomili mi, że w wielu przypadkach intensywna słodycz stewii może uniemożliwiać skuteczne obniżanie wagi ciała. Komórki tłuszczowe mają na sobie „kubki smakowe” umożliwiające monitorowanie środowiska. Sam smak słodyczy może zwiększyć produkcję insuliny, która sygnalizuje komórkom tłuszczowym możliwość dalszego przechowywania tłuszczu.

Państwo Ludwig zasugerowali mi wyeliminowanie stewii – i wszystkich pozostałych substancji słodzących, w tym owoców – na dwa pełne tygodnie, aby moje kubki smakowe mogły się zresetować. Zdałam sobie sprawę, że byłam dość mocno uzależniona od słodyczy, więc to zadanie stanowiło nie lada wyzwanie. Aby mi pomóc, państwo Ludwig zasugerowali, że mogę dodać więcej zdrowych tłuszczów do swojej diety, aby zwiększyć uczucie sytości. Niechętnie pożegnałam się ze słodyczami, a po dwóch tygodniach moje kubki smakowe zresetowały się w dramatycznym stopniu. Owoce miały dla mnie niebywale słodki smak – były o wiele słodsze niż kiedykolwiek wcześniej. A moje pragnienie dodania stewii do mrożonej herbaty i kawy zmniejszyło się w sposób wcześniej dla mnie niewyobrażalny. Teraz używam tylko jednej lub dwóch kropli – o wiele mniej niż zwykłam stosować wcześniej. I jestem zdrowsza w wyniku owych zmian. Dodatkowym plusem jest brak apetytu na słodkie.

Wskazane jest unikanie słodzików innych niż wypisane przeze mnie wcześniej, ponieważ konsumpcja innych form cukru może prowadzić do skoków jego poziomu we krwi, co z kolei jest szkodliwe dla zdrowia. Szkody, które wynikają z wielokrotnego podwyższania poziomu cukru we krwi, następują powoli, ale są nieubłagane. To właśnie zjawisko jest podstawową przyczyną występowania stanów zapalnych w komórkach, co przyczynia się do powstawania różnego rodzaju problemów zdrowotnych.

Należy pamiętać, że diety, które mają niską zawartość tłuszczu, rzadko kiedy utrzymują w miarę stały poziom cukru we krwi. Diety, z których wyeliminowano tłuszcze nie są tym samym zbyt smaczne, ponieważ po prostu nam nie smakują. W celu poprawy smaku, zwykle dodaje się do posiłków dużo cukru. Podobnie, jak w przypadku produktów bezglutenowych.

Testy krwi dla określenia stabilności cukru we krwi

Jeśli chcesz sprawdzić poziom cukru we własnej krwi, mogę ci polecić kilka prostych testów diagnostycznych.

• Badanie reakcji insulinowej (test tolerancji glukozy): Ten test mierzy poziom insuliny jedną i dwie godziny po spożyciu standardowego napoju zawierającego siedemdziesiąt pięć gramów glukozy. Twój poziom insuliny na czczo będzie pierwszą rzeczą, która wymyka się z granic normy, gdy twoja dieta zaburza poziom cukru we krwi. Ten test pozwoli ci ujrzeć problemy, jakie mogą stać się twoim udziałem, jeśli nadal będziesz odżywiał się tak jak dotychczas. Badanie to ostrzeże cię na długo, zanim poziom cukru we krwi zacznie wskazywać na ryzyko wystąpienia cukrzycy. To wczesne ostrzeżenie.

Alternatywą dla tego badania jest zakup taniego glukometru w aptece i zbadanie poziomu glukozy na czczo. To łatwe. Sprawdź poziom cukru we krwi w godzinach porannych, zanim coś zrobisz bądź coś zjesz. Wynik powinien zawierać się pomiędzy siedemdziesięcioma a osiemdziesięcioma pięcioma miligramami na decylitr (mg/dl). Dwie godziny po jedzeniu ponownie przeprowadź badanie. Wynik nie powinien wzrosnąć powyżej stu dwudziestu miligramów na decylitr.

• Hemoglobina glikowana HbA1c: To badanie analizuje przeciętny poziom cukru we krwi, określając w oparciu o niego poziom na przestrzeni ostatnich sześciu tygodni przez pomiar procentu hemoglobiny glikowanej – część hemoglobiny, która została „zkarmelizowana” przez nadmiar cukru we krwi. Powinno jej być nie więcej niż pięć i pół procenta. Wynik powyżej sześciu procent oznacza, że masz cukrzycę. Norma glukozy na czczo powinna wynosić od siedemdziesięciu pięciu do osiemdziesięciu miligramów na decylitr. Wszystko powyżej stanowi czynnik ryzyka.

Jeśli któryś z tych testów wykaże poziom powyżej normy, najwyższy czas, aby poważnie zmniejszyć poziom cukru w diecie.

Unikanie cukru może być trudne, ponieważ jest on dodawany do niemal każdej pakowanej żywności – nawet do pokarmów, których nie uważamy za słodkie. Sos pomidorowy? Sos do sałatki? Cukier może być ukryty w dowolnym miejscu, w związku z tym należy czytać etykiety i unikać produktów, które w spisie zawierają rzeczy takie jak cukier trzcinowy czy syrop kukurydziany. Za chwilę poznasz kolejne nazwy, jakich powinieneś się wystrzegać.

Już sugerowałam, że należy unikać ziaren. To samo dotyczy płatków śniadaniowych. To szokujące, gdy zdamy sobie sprawę, że wszystkie zboża zostały zapakowane w to popularne pożywienie dla dzieci, włączając w to „śniadanie mistrzów” i dopełnione niczym innym, jak cukrem. Płatki są tak samo uzależniające jak heroina. Może nawet bardziej. Więc trzeba uważać. Czytać etykiety. Unikać tych pokarmów w przyszłości.

Cukier pod inną nazwą

Podobnie jak glutaminian sodu, cukier również może występować pod wieloma rozmaitymi nazwami. Poniżej znajdziesz kilka pozycji, jakich możesz się spodziewać na etykiecie produktu spożywczego. Wystąpienie którejkolwiek z poniższych nazw oznacza, że do danego produktu został dodany cukier:

• bezwodna dekstroza,

• brązowy cukier,

• sok z trzciny cukrowej,

• cukierniczy cukier puder,

• syrop kukurydziany,

• zagęszczony syrop kukurydziany,

• kryształki dekstrozy,

• dekstroza,

• odparowany słodzik kukurydziany,

• fruktoza,

• koncentrat soku owocowego,

• nektar owocowy,

• glukoza,

• syrop kukurydziany o wysokiej zawartości fruktozy (HFC),

• miód,

• cukier inwertowany,

• laktoza,

• płynna fruktoza,

• syrop słodowy,

• maltoza,

• syrop klonowy,

• melasa,

• nektary (na przykład nektar brzoskwiniowy, nekar gruszkowy),

• syrop naleśnikowy,

• surowy cukier,

• sacharoza,

• cukier,

• sok z trzciny cukrowej,

• cukier biały granulowany.

Epidemia otyłości w Stanach Zjednoczonych i na świecie była napędzana głównie przez ogromną ilość ziaren oraz cukier dodawany do niemal wszystkich pakowanych, wysokoprzetworzonych pokarmów – w tym serwowanych przez fast foody. Te produkty są tanie, powszechne i śmiertelne.

Zasada 5: Poznaj prawdę o tłuszczu

Tłuszcz nie jest wrogiem, za jakiego go uważamy. Musimy jeść zdrowe tłuszcze, takie jak olej kokosowy, awokado, nasiona i orzechy, i tak, nawet masło. Nasycone tłuszcze zwierzęce są w porządku pod warunkiem, że zwierzęta miały dobre życie, były karmione trawą, i nie podawano im antybiotyków. Dlaczego potrzebujemy tłuszczu? Ponieważ nasze mózgi i pokrywa wszystkich naszych nerwów składają się głównie z tłuszczu. Jeśli nie będziemy uzupełniać tłuszczu w naszym ciele, dojdzie do degradacji narządów, a co za tym idzie, również do uszkodzenia ich zdolności do prawidłowego funkcjonowania. To dlatego ludzie o bardzo niskiej zawartości tłuszczu w diecie są często przygnębieni. Można powiedzieć, że ich okablowanie nerwowe uległo przetarciu.

Kiedy doktor William Davis, autor książki Dieta bez pszenicy, był gościem audycji Flourish! nadawanej w Radiu Hay House, spytałam go, jak przebył drogę od inwazyjnego kardiologa (zajmującego się angiografią i wykorzystaniem stentów) do człowieka nauczającego o zdrowiu. Zaczął od swojego osobistego doświadczenia, wyjaśniając, że pewnego dnia udał się na konferencję kardiologiczną, w trakcie której słuchał znanego badacza wychwalającego zalety niskiej zawartości tłuszczu w diecie wegańskiej. Przemowa była tak imponująca, że sam zdecydował się na ten rodzaj diety – i przytył piętnaście kilogramów oraz zachorował na cukrzycę. Szybko zdał sobie sprawę, że tłuszcz nie jest jego wrogiem, co z kolei skłoniło go do badań na temat pszenicy, które stały się podwaliną Diety bez pszenicy, i które powiązały skoki poziomu cukru we krwi z pogorszeniem stanu jego zdrowia. Przez ostatnie cztery dekady tłuszcz był powszechnie demonizowany i łączony z podwyższonym poziomem cholesterolu oraz ryzykiem wystąpienia chorób serca. Skutkiem jego odstawienia były stany zapalne spowodowane przez niestabilny poziom cukru we krwi. Jak wspomniałam wcześniej, diety o obniżonym poziomie tłuszczu bardzo często nie przynoszą oczekiwanych rezultatów. Jeśli jednak włączysz do swojego jadłospisu zdrowe tłuszcze, będziesz nie tylko usatysfakcjonowany efektami, ale również zapewnisz niezbędne wsparcie swojemu mózgowi i układowi nerwowemu.

Przyjazne tłuszcze

Włączanie większej ilości zdrowych tłuszczów do diety zapewnia składniki niezbędne do utrzymania dobrego samopoczucia i właściwego stanu mózgu. Oto niektóre z moich ulubionych zdrowych tłuszczów:

• awokado i olej z awokado,

• olej kokosowy,

• olej lniany,

• masło od krów karmionych trawą,

• majonez wykonany z oleju z awokado,

• organiczna oliwa z oliwek,

• organiczne masło orzechowe wszelkiego rodzaju.

Jedynym rodzajem tłuszczu, jakiego absolutnie trzeba unikać jest częściowo utwardzony tłuszcz, którego różne rodzaje można znaleźć w wielu typach pakowanego pieczywa i margarynie. Tłuszcz ten nie występuje nigdzie w przyrodzie. To jest fałszywy tłuszcz, który nie poddaje się procesowi jełczenia. Jest on stosowany w wielu paczkowanych produktach, ponieważ wydłuża okres przydatności do spożycia. Ale czy naprawdę chcesz jeść produkt, którego termin przydatności nie wygaśnie prawdopodobnie przed twoim?

Inną rzeczą, o której należy pamiętać, jest to, że podczas konsumowania tłuszczu nie powinieneś łączyć go z przetworzonymi węglowodanami. Co oznacza, że ser jest w porządku. Pomiń jednak krakersy. Owoce i ser lub warzywa i ser są znacznie lepszym rozwiązaniem. Lub upewnij się, że krakersy wykonane są z roślin strączkowych i nasion. Najgorsza żywność jest zarazem najbardziej wciągająca – i najszerzej dostępna: łączy w sobie cukier i tłuszcz. Obejmuje to pączki, ciastka, jak również prawie wszystkie słodkie wypieki. W grupie tej zawierają się również lody. W tym miejscu należy pamiętać o zasadzie 80/20. Co lato pozwalam sobie na kilka porcji lodów. Podobnie jak i na niektóre słodkości. Zwłaszcza ciasteczka. I błogosławię tym wszystkim wspaniałościom boską miłością.

Zasada 6: Pielęgnuj właściwe bakterie

w celu odpędzania od siebie niewłaściwych

Ta zasada jest ogromnie ważna: Każdy z nas powinien nauczyć się, jak najlepiej pielęgnować i odżywiać nasz wewnętrzny ogród – nasz mikrobiom – składający się z bilionów komórek wyściełających powierzchnię naszych jelit i bytujących w otworach stanowiących wejścia do wnętrza ciała w celu zapewnienia owym punktom wstępu optymalnej ochrony. Kiedy nasz mikrobiom jest krzepki i zdrowy, w naturalny sposób utrzymuje w ryzach potencjalnie niebezpieczne dla nas zarazki. W rzeczywistości zdrowe bakterie w naszym organizmie – w tym korzystne bakterie probiotyczne pochodzące ze sfermentowanej żywności oraz bytujące w zdrowych jelitach – zawierają tak zwane bakteriocyny. Są to związki wytwarzane przez dobre bakterie w odpowiedzi na atak bakterii chorobotwórczych, które utrzymują wszystko pod kontrolą. Zdrowy mikrobiom jest najlepszą ochroną przed chorobami. Zdrowie naszego mikrobiomu jest tak istotne dla zdrowia mózgu, że doktor David Perlmutter, autor książki zatytułowanej Brain Maker, założył zupełnie nową społeczność medyczną w celu zbadania tego fenomenu.

Jesteśmy w kluczowym momencie w historii ludzkości, ponieważ wychodzimy z ery antybiotykowej, zdając sobie sprawę z faktu, że wypowiedzenie „wojny zarazkom” ma pewne tragiczne i niezamierzone konsekwencje.

Pierwszym i niepodważalnym faktem jest to, że ogromne ilości antybiotyków są podawane zwierzętom z całego świata, co ma sprawić, że będą powiększały swoją masę w coraz krótszym czasie. W rzeczywistości większość wszystkich antybiotyków na świecie jest wytwarzana w celach prowadzenia hodowli. Poza tym wielu lekarzy – często próbując spełnić oczekiwania niedoinformowanych pacjentów – wciąż przepisuje antybiotyki na tak błahe dolegliwości, jak przeziębienie. Robią tak tylko dlatego, że pacjenci przychodzą do nich z wyraźnym oczekiwaniem otrzymania recepty na antybiotyk. Efektem końcowym jest globalny problem z superzarazkami – bakteriami obecnymi w naszej żywności, które wykazują całkowitą odporność na wszelkie znane nam antybiotyki, w tym te o naprawdę dużym potencjale terapeutycznym, które zwykło się traktować jako lek „ostatniej szansy”. Już wkrótce rozwijająca się w jednym kierunku od zakończenia II wojny światowej medycyna, opierająca się na antybiotykach, które były cudownym lekiem ratującym wiele istnień ludzkich, będzie musiała przejść gruntowne modyfikacje.

Jak więc przeciwdziałać tej wojnie z bakteriami? Musimy jeść pokarmy pełne probiotyków – bakterii przyczyniających się do zachowania zdrowia jelit, a także zdrowego układu rozrodczego, moczowego oraz oddechowego. Przygotowywanie zdrowej, sfermentowanej żywności (która zawiera probiotyki) powinno być stałym elementem tej diety. Komercyjne jogurty często mają w składzie sporo cukru. Lepiej więc zdecydować się na jogurt naturalny i osłodzić go stewią oraz jagodami. Kefir również jest dobry, tak samo jak kiszona kapusta, kombucha i kimchi. Te same produkty zamknięte w puszkach nie zawierają tego, czego potrzebujesz. Wybierz produkty, które stoją w dziale chłodniczym w twoim sklepie lub przygotuj żywność fermentowaną samodzielnie. Istnieje wiele dobrych książek i stron internetowych instruujących, jak zrobić fermentowane pokarmy, nie powinieneś więc mieć problemu ze znalezieniem czegoś dla siebie²⁹. Ponadto warto dodać dobre probiotyki do swojej codziennej diety, aby utrzymać mikrobiom w dobrej kondycji. Szczególnie polecam dodatkowe probiotyki podczas podróży, bo stres jej towarzyszący zabija zdrowe bakterie.

Wybór dobrego probiotyku

Oto kilka rzeczy, o których należy pamiętać przy poszukiwaniu probiotyku pomagającego zrównoważyć mikrobiom i zwiększyć liczbę dobrych bakterii w organizmie.

• Różnorodność szczepów: Dobry probiotyk powinien zawierać przynajmniej dwa różne szczepy prozdrowotnych bakterii, takich jak Lactobacillus i Bifidobacterium (na przykład: B lactis, B bifidum, B longum). Kombinacja dwóch powyższych szczepów zapewni wsparcie zarówno górnemu, jak i dolnemu odcinkowi przewodu pokarmowego.

• Siła: Siła probiotyku mierzona jest w CFU (jednostkach tworzenia kolonii). Ta informacja powinna być wymieniona na etykiecie. Pięć bilionów CFU to minimalna dobowa dawka podtrzymująca. Sugeruję coś silniejszego, w przedziale od dwunastu bilionów do pięćdziesięciu bilionów CFU. Należy również upewnić się, że siła jest gwarantowana przez cały termin przydatności.

Oprócz spożywania żywności fermentowanej i przyjmowania probiotyków, możesz pozyskać zdrowe bakterie zwracając się bezpośrednio do Matki Ziemi. Jedz produkty zrywane wprost z drzewa bądź wyciągane z ziemi. William Anthony zaznacza, że miliony zdrowych bakterii znajdują się na produktach bezpośrednio po ich zbiorze. Jeśli wybierasz je i zjadasz wprost ze źródła, kiedy tylko możesz, obsiewasz owymi bakteriami swoje jelito kręte, jedną z części jelita cienkiego. W ten sposób zwiększasz prawdopodobieństwo, że bakteria przejdzie długą drogę od rośliny do ochrony twojego organizmu.

Zasada 8: Dokonuj suplementacji diety właściwymi środkami

Oprócz probiotyków, od dziesięcioleci przyjmuję również szereg innych suplementów. Nie ma absolutnie żadnego sposobu, by uzyskać optymalne odżywienie za pomocą samego jedzenia. Nawet jeśli przez większość czasu konsumujesz wyłącznie organiczną żywność, gleba w jakiej ona wyrosła została wyjałowiona ze składników odżywczych, więc nie jest tak naładowana składnikami odżywczymi, jak kiedyś. Co więcej, pożywienie traci składniki odżywcze podczas transportu i przechowywania. Trzeba byłoby zjeść ogromne ilości jedzenia, aby przyjąć ilość zbliżoną do optymalnego poziomu składników odżywczych.

Poniżej podaję więc suplementy żywieniowe, których, jak wierzę, wszyscy potrzebujemy:

• Dobra multiwitamina/minerały: Rozejrzyj się za suplementami zarejestrowanymi przez NSF GMP o farmaceutycznej jakości z siłą działania potwierdzoną na etykiecie. Oceniaj suplementy według formuły KWSCB: Kompletność, Wchłanialność, Siła, Czystość, Bezpieczeństwo. Sama od lat stosuję produkty firmy USANA. Odwiedziłam miejsca, w których są produkowane i poznałam naukowców zajmujących się odżywianiem, którzy je wytwarzają. Jestem ich tak wielką fanką, że sama teraz zajmuję się dystrybucją produktów tej firmy. USANA to nie jedyna dobra marka. Lubię również suplementy produkowane przez Metagenics. Jeśli nie możesz ich dostać lub jeśli korzystasz z czegoś innego i chcesz przekonać się, czy jest to dobre, sprawdź ów produkt w książce Comparative Guide to Nutritional Supplements, której autorem jest Lyle MacWilliam³⁰.

• Jod: Potrzebujemy około dwunastu i pół miligrama tego pierwiastka na dobę. Jeśli masz problemy z tarczycą, powinieneś ostrożnie i bardzo powoli wprowadzać jod. Wodorosty poławiane u wybrzeży Maine są znakomitym źródłem tego związku. Używam też płynnego jodu w postaci preparatu o nazwie Survival Shield. Jedna do dwóch pojemności zakraplacza dziennie w zupełności wystarczy (preparat jest dostępny online).

• Witamina C: Spróbuj dostarczać sobie od tysiąca do pięciu tysięcy miligramów na dobę. Sama mam zawsze w domu dużą butlę tysiącmiligramowych kapsułek czystego kwasu askorbinowego. Osobiście korzystam z produktu firmy Pure Encapsulations. Ta witamina jest niezwykle silnym antyoksydantem, który jest tak potężny, jeśli chodzi o zatrzymywanie infekcji, że przed dziesięcioleciami podawany dożylnie potrafił wyleczyć polio.

• Kiedy czuję, że nadchodzi przeziębienie – lub czuję pogorszenie zdrowia w jakimkolwiek innym zakresie – dosłownie chwytam garść tych kapsułek z witaminą C. Czasami biorę do pięćdziesięciu kapsułek dziennie. O tym, że wysyciłeś swoje tkanki w maksymalnym stopniu dowiesz się dzięki pojawieniu się luźnych stolców. Tolerancja jelit różni się u różnych osób. Niektórzy nie tolerują ponad dwóch tysięcy miligramów dziennie. A oto, co trzeba wiedzieć: Jedno ukąszenie komara spowoduje, że poziom witaminy C w surowicy krwi gwałtownie się zmniejszy. Tak samo jeden papieros – albo nawet bierne palenie. Tak więc witamina C jest swego rodzaju uniwersalną, w pełni naturalną zapobiegawczą apteczką!

• Witamina D: Dziennie potrzebujemy pięciu tysięcy IU (międzynarodowych jednostek). Taka właśnie ilość jest niezbędna w celu utrzymania właściwego poziomu tej witaminy we krwi mieszczącego się w przedziale od czterdziestu do osiemdziesięciu pięciu nanogramów na mililitr. Czasami konieczne jest dostarczanie nawet większej ilości witaminy D w celu utrzymania optymalnego stanu krwi. Na stronie www.grassrootshealth.net znajdziesz testy diagnostyczne do samodzielnego wykorzystania w domu. Na wspomnianej stronie znajdziesz również najnowsze i najbardziej nowatorskie odkrycia dotyczące witaminy D. Uwaga: Optymalny poziom witaminy D zmniejsza o pięćdziesiąt procent ryzyko zachorowania na raka, wystąpienia chorób serca i stwardnienia rozsianego (MS)! Regularna ekspozycja na słońce – trwająca od dwudziestu do trzydziestu minut, trzy razy w tygodniu, przy wystawieniu na promienie słoneczne w miesiącach letnich dużej powierzchni ciała, także znacznie zmniejsza ryzyko zachorowania na raka i wystąpienia innych problemów zdrowotnych. Trzydzieści minut ekspozycji na słońce daje około dziesięciu tysięcy IU witaminy D, która zostanie wyprodukowana pod twoją skórą. Należy jednak unikać oparzeń słonecznych. Obecne badania pokazują, że zwiększone ryzyko zachorowania na raka skóry wskutek działania promieni słonecznych jest znacznie mniejsze niż korzyści z owej ekspozycji. A niekorzystne skutki unikania słońca są tak obszerne, że brak światła słonecznego został porównany do palenia jako czynnika wzrostu ryzyka dla chorób, począwszy od raka po gruźlicę.

• Magnez: Większość osób zmaga się z niedoborem magnezu, który jest niezbędny do wielu różnych reakcji enzymatycznych w organizmie i dostarczania energii do komórek. Magnez jest również konieczny dla prawidłowego przewodzenia nerwów. Można przyjmować magnez w formie tabletek – od tysiąca do dwóch tysięcy miligramów dziennie. Pigułki z glicynianem magnezu są łatwo przyswajalne. Można również spożywać go w formie dodatku do napoju. Istnieją również małe pakiety suplementujące magnez o nazwie CALM, które można dodawać do wody pitnej. Są całkiem smaczne.

Oczywiście, istnieje jeszcze wiele potrzebnych dla ciała związków, których nie wymieniłam, ale powyższe stanowią dobry początek.

Kąpiele dla zdrowia

Można zwiększyć poziom magnezu i jednocześnie zrelaksować ciało oraz umysł poprzez kąpiele w solach Epsom. Sole te są w rzeczywistości siarczanem magnezu i mogą być stosowane jako dodatkowe źródło tego pierwiastka. Wystarczy rozpuścić jedną lub dwie filiżanki soli Epsom w ciepłej kąpieli, a następnie moczyć się przez dwadzieścia minut w luksusie. To wystarczy żeby magnez został wchłonięty przez skórę.

Radości żywności i odżywiania

Choć omówiliśmy już zasady dotyczące tego, „co” należy jeść – czyli co powinieneś umieszczać we własnym ciele aby zapewnić mu materiały, których potrzebuje – istnieje również pewna magia wokół tego „jak” jeść.

Odwieczny zwyczaj łamania się chlebem – nawet jeśli pominiemy chleb – wspomaga trawienie i dodaje ceremoniału, przyjemności, poczucia więzi, a także miłości do posiłku. Co brzmi lepiej? Wlewanie w siebie idealnego zielonego soku w kolejce w metrze czy zasiadanie przy stole, by wypić przy nim herbatę i zjeść posiłek w gronie dobrych przyjaciół? Badania wykazały, że kiedy jesz z innymi, nawet jeśli są to obcy ludzie, trawienie się poprawia. Doktor Mario Martinez wskazuje, że rytuały przyjemności – radość z codzienności – to kluczowe elementy stylu życia zdrowych stulatków, z których część również korzysta codziennie z cygara lub pozwala sobie na szklaneczkę whisky.

Jeśli jedzenie kojarzy się z przyjemnością i zdrowiem, a nie z poczuciem winy i frustracją, można doświadczyć prawdziwej radości jedzenia. Kraje takie jak Hiszpania, Francja i Włochy są w tej sztuce mistrzami. A kiedy przyjemność jest tym, na czym się skupiasz, możesz być zadowolony z siebie takiego, jakim jesteś. Spełnienie w życiu nie powinno zależeć od twojego rozmiaru – mimo że wielu ludzi żyje w ten sposób.

Moja córka i jej mąż sześć miesięcy przed swoim weselem przeszli na rygorystyczną dietę i program ćwiczeń. Wyglądali spektakularnie. Oboje mieli sześciopaki i lepsze ciało niż ja miałam kiedykolwiek. Czego się nauczyła moja córka? Dowiedziała się, że może mieć ciało idealne do bikini, które wygląda jak z czasopisma. Czego się jeszcze nauczyła? Utrzymanie tego stanu wymaga ciągłej, pełnowymiarowej pracy. To był bieg. Oznaczało to ważenie i mierzenie całego jedzenia i spędzanie wielu godzin na siłowni. I nie mogła zamówić w restauracji tego, na co naprawdę miała ochotę. To nie było tego warte i nie uczyniło jej szczęśliwą. Ma teraz nowe dziecko i nowe życie. A jej ciało wygląda fantastycznie. To nie jest idealne ciało z czasopisma, jakie miała wcześniej, ale to jej nie obchodzi. Jest za to szczęśliwa i zdrowa.

Pojęcie „idealnej wagi” wygląda jak wyrwane z badań nad szczęściem. Wszyscy myślą, że będą szczęśliwi, kiedy zdobędą właściwą pracę, odpowiedniego partnera życiowego czy wymarzony dom. Ale prawda jest taka, że szczęście musi przyjść wcześniej. Wtedy i tylko wtedy będziesz w stanie przyciągnąć odpowiedniego partnera lub jeść żywność, która naprawdę będzie podtrzymywała właściwy stan zdrowia twojego organizmu. Innymi słowy, trzeba dowiedzieć się, co cię „gryzie”. Kiedy się tego dowiesz, zrozumiesz również, jak karmić swoje ciało. A jeśli trzymasz się pełnowartościowej żywności, wszystko będzie w porządku.

Jestem zdrowa, normalnego rozmiaru i zaprzestałam ważenia się.

ROZDZIAŁ 11

Pielęgnuj swoją witalną
siłę życiową

Tak naprawdę funkcjonuje to tak, że im bardziej seksualna jest dana osoba, tym bardziej staje się ona pomysłowa. Im bardziej jest ktoś seksualny, tym jest inteligentniejszy. Im mniej energii seksualnej, tym mniej inteligencji. Im więcej energii seksualnej, tym więcej inteligencji, ponieważ seks jest dogłębnym poszukiwaniem mającym na celu odkryć nie tylko ciała, nie tylko ciało drugiej osoby, ale wszystko, co jest ukryte.

– OSHO

Nasza witalna siła życiowa – czasami określana przez pochodzące z sanskrytu słowo shakti – jest kreatywną falą, która przychodzi przez nasze ciała, umysły i dusze jako fizyczna przyjemność, pożądanie, podniecenie, seksualność i ciekawość. Przejawia się jako muzyka, zamiar, relacje, architektura, książki, wynalazki, odkrycia naukowe i wszelkiego rodzaju twórczość. Na poziomie czysto fizycznym jest to siła, która prowadzi do reprodukcji gatunku.

Ale nasza witalna siła życiowa jest czymś o wiele więcej niż tylko to. Jako bezpośrednie połączenie pomiędzy naszymi duszami i ciałami, siła ta jest pragnieniem, aby wyrazić wszystko, czym jesteśmy – fizycznie, psychicznie i duchowo. Ona jest paliwem dla naszych ciał i utrzymuje nas w zaangażowaniu w pełnię życia. Kiedy jesteśmy w kontakcie z tą siłą, doświadczamy życia jako wielkiej przygody, która jest warta dalszej egzystencji. Jest to nieuchwytna „wola życia”, która tak często wymyka się nam po usłyszeniu niepomyślnych rokowań u lekarza i może okazywać siłę u osób, które żyją dłużej, niż przewidywali medycy. Stephen Hawking, słynny fizyk, jest tu doskonałym przykładem. Kiedy po raz pierwszy, przed wielu laty zdiagnozowano u niego stwardnienie zanikowe boczne (ALS), dawano mu od dwóch do trzech lat życia. Nie znamy przyczyn ALS, jak również dotychczas nie wynaleziono na nie lekarstwa. Wbrew nauce Hawking doczekał się czworga dzieci, dwóch żon i zrobił błyskotliwą karierę. Stało się tak po części dzięki silnemu związkowi jego witalnej siły życiowej z seksualnością.

Nasz twórczy ogień musi być otoczony opieką, ujęty w ramy, podsycany i na bieżąco świadomie nakierowywany. Gdy ten płomień pali się jasno, gdy mamy silną wolę życia lub cel, który prowadzi nas naprzód z ciekawością i pasją, to praktycznie nie ma znaczenia, jak się mają nasze ciała fizyczne. Z drugiej strony, gdy ten płomień wygasa, żadne witaminy, ćwiczenia lub pragnienia zaczerpnięte od innych ludzi nie powstrzymają nas przed śmiercią wraz z nim – nawet jeśli środki te mogą podtrzymać życie naszej fizycznej powłoki przez wiele lat.

Twoja witalna siła życiowa jest wewnętrznym ogniem. Jak pocieszający może być ten płomień, gdy się z niego świadomie korzysta. Utrzymuje ciepło. Napędza dobre trawienie (znane jako ogień trawienny). Czujesz się dobrze, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz swojego ciała. Tworzy więzi przyjemności, które poprawiają relacje. Sprawia, że życie warte jest przeżywania go na wszystkich poziomach. Pomyśl o tym, jak się czujesz, kiedy po raz pierwszy spotykasz kogoś wyjątkowego. W ferworze nowego związku gwiazdy są jaśniejsze, a ty czujesz się tak pełny, że nie musisz jeść. Wszystkie piosenki o miłości na świecie zdają się być napisane specjalnie dla ciebie. Tak wygląda życie, kiedy umiejętnie wykorzystujesz swoją siłę witalną.

Popęd seksualny: Dlaczego jest tak pociągający

Zapewne słyszałeś określenie „seks sprzedaje”, nieprawdaż? Oto, dlaczego tak jest: Na pierwotnym poziomie wiemy, że seks jest związany z naszą witalną siłą życiową. Nasze fizyczne ciała zostały stworzone poprzez seks, a w reprezentacji seksu – gdziekolwiek się ona pojawia – rozpoznajemy siłę, która wprowadziła nas do fizycznej formy. Ekspresja seksualna i uczucia z nią związane – podniecenie – są po prostu fizycznymi wskaźnikami witalnej siły życiowej. Kiedy widzimy seksowną reklamę lub erotyczny film, lub gdy czytamy książkę erotyczną, zawarte w nich wiadomości przypominają nam o naszej wrodzonej sile twórczej i jak wspaniale jest połączyć się z tym uczuciem czystej ekstazy i poczuciem bycia żywym.

Kiedy zaczynamy czuć potęgę naszej witalnej siły życiowej w przyciąganiu nas do kogoś innego, nasz popęd seksualny jest tak silny, że zrobimy wszystko, aby być z tą osobą i fizycznie wyrażać nasze pragnienie. Nawet jeśli pracujemy na pełen etat, mamy obowiązki rodzinne i pozostaje nam tylko trochę czasu na sen, znajdziemy drogę do zrealizowania odczuwanego przez nas pragnienia.

Pociąg seksualny – i to uczucie odlotu, przy którym „nie mogę jeść, nie mogę spać” – związany jest z potężnym związkiem chemicznym w mózgu zwanym DMT (dimetylotryptamina). DMT jest wytwarzana w szyszynce, która jest znana w kręgach ezoterycznych jako trzecie oko, albo czasami Oko Horusa. Gruczoł ten zaczyna się tworzyć w mózgu, gdy płód ma czterdzieści dziewięć dni. Jest to także moment, w którym według tybetańskich buddystów dusza wstępuje do ciała. Mówimy więc o potężnym symbolu. I jest on odpowiednim źródłem równie potężnego hormonu.

Co ciekawe, DMT jest najsilniejszą substancją psychodeliczną znaną człowiekowi. Stwierdzono, że nie tylko zmienia odczuwanie czasu, ale także wprowadza do życia głęboko wierzących ludzi manifestację tych sił, w które oni wierzą. Jeśli wierzą w anioły, widzą anioły. Tak samo dotyczy Jezusa czy Buddy. Syntetyzowana w laboratorium DMT jest oznaczana jako narkotyk o najwyższym stopniu uzależnienia. Jest również w sposób naturalny wytwarzana w organizmach zakochanych osób. Jest także produkowana w ogromnych ilościach w czasie orgazmu. I wierzcie lub nie, również w momencie śmierci. Po tej chwili następuje kilka minut, podczas których mózg nie został jeszcze całkowicie wyłączony. W tym czasie DMT przepływa przez mózg, niosąc ze sobą wizje podstawowych przekonań, które wydają się trwać wiecznie, a tym samym zdają się nas przenosić do nieba bądź piekła. To całkiem zabawne, że Francuzi nazywają orgazm la petite mort — „małą śmiercią”. Zupełnie jak w pierwszych minutach po śmierci, w orgazmie zatracamy się – na pewien czas – i zostajemy uwolnieni z klatek naszych ego, dzięki czemu możemy doświadczyć błogosławionej świadomości, z której się zrodziliśmy.

Powiązanie DMT z seksem wyjaśnia, dlaczego seks – i różne rodzaje pornografii – mogą uzależniać, zwłaszcza gdy jest on wykorzystywany w celu uniknięcia pracy, dla której narodziła się dusza.

Seksualność i duchowość

Głęboka więź pomiędzy seksualnością a duchowością nie bierze się wyłącznie z wywoływanych przez DMT wizji religijnych. Tak naprawdę powiązanie to było znane od stuleci.

W tekstach mędrców z Indii, Egiptu i innych miejsc widzimy, że okres dojrzewania – kiedy pożądanie seksualne zaczyna się gwałtownie budzić – jest zarazem okresem, gdy energia duchowa znana jako kundalini zaczyna rosnąć w całym ciele. Teksty opisują tę energię jako węża zwiniętego w kłębek u podstawy kręgosłupa. Przez cały okres dojrzewania ten wąż wspina się po kręgosłupie, ożywiając każdy obszar – i czakry – którego dotknie. Gdy energia kundalini przepływa swobodnie przez wszystkie czakry, dochodzi do czakry korony, a dana osoba jest uważana za oświeconą.

W bardziej nowoczesnym spojrzeniu na to połączenie możemy posiłkować się przełomowym badaniem zatytułowanym „Integracja seksualności i duchowości”, które zostało przeprowadzone przez badaczkę Harvardu, Ginę Ogden. W badaniu tym, które było jednym z największych badań, jakie kiedykolwiek przeprowadzono na ten temat, okazało się, że zarówno mężczyźni, jak i kobiety doświadczają seksualności jako głębokiego doświadczenia duchowego, które łączy ich z Bogiem.

W swojej książce zatytułowanej Angel Blessings, Kimberly Marooney wyjaśnia rolę każdego z licznych aniołów, jakie towarzyszą nam na ziemi. Co ciekawe, obrazy i określenia, jakich używa, są zarazem tymi samymi, których moglibyśmy użyć do opisywania seksu. Na przykład, opisuje jak anioł znany jako Nataniel i podległe mu anioły o nazwie Amfri pomagają ci przygotować twoją świadomość poprzez spalanie narzuconych samemu sobie przekonań i ograniczeń, dzięki czemu uzyskujesz gotowość otrzymania witalnej energii życiowej o wielkiej intensywności, która cię ożywi. Marooney pisze: „Podczas tego chrztu możesz czuć się przytłoczony przez uniesienia bezwarunkowej miłości. Niech to przerodzi się w dziki taniec namiętności i rozkoszy, która wybucha w przyjemność z wielkością jego intensywności. Do twojego serca zostania wlana taka ilość wdzięczności, że klatka piersiowa dozna orgazmu i poczujesz jakby twoje ciało było jedynie przewodem, przez który podróżuje energia”.

Prawda, że brzmi ekscytująco?

Uwznioślanie popędu seksualnego

Choć łatwo można się zatracić w rozkoszy orgazmu, to nie jest to zdrowy sposób na życie. Piękno popędu seksualnego leży w tym, że nie musi prowadzić do seksu. W razie potrzeby można go przemienić, przekierowując oferowaną przez niego energię do działań twórczych, które zaowocują czymś innym niż niemowlęta i orgazmy. W klasycznym dziele Myśl!... i bogać się autorstwa Napoleona Hilla³¹, jeden z rozdziałów zatytułowany jest „Dziesiąty krok ku bogactwu: tajemnica seksualnej transmutacji”. Ów rozdział rozpoczyna się od wyjaśnienia znaczenia słowa transmutacja. Transmutacja oznacza zmianę lub przeniesienie jednego żywiołu bądź formy energii w inny. Hill pisze:

Emocja seksu wprowadza do określonego stanu umysłu. Z powodu niewiedzy na ten temat, ów stan umysłu jest na ogół łączony z fizycznością, a z powodu niewłaściwych wpływów, którym poddana jest większość ludzi, podczas zdobywania wiedzy o seksie powstaje w umyśle uprzedzenie, że ogranicza się on wyłącznie do sfery fizycznej.

Hill wyjaśnia następnie, że istnieją trzy możliwości konstruktywnego wykorzystania seksu: (1) przedłużenie istnienia gatunku ludzkiego, (2) utrzymanie należytego zdrowia fizycznego i emocjonalnego oraz, w końcu, (3) transformacja przeciętności w geniusz przez transmutację.

Przez pojęcie transmutacji Hill nie mówi o celibacie lub powstrzymywaniu naturalnych instynktów. Transmutacja jest zdolnością do przekazywania energii seksualnej i popędu seksualnego w celu pobudzenia wyobraźni, odwagi, siły woli i zdolności twórczych. Wymaga to woli wykorzystania i przekierowania popędu seksualnego do wykonywanej pracy lub realizowanego powołania... w tym do tworzenia bogactwa.

Co ciekawe, kiedy pociąg seksualny jest czymś nowym – i kiedy młodzieńcza energia życiowa kundalini znajduje się na fali wznoszącej – transmutacja energii seksualnej staje się ośrodkiem świata nastolatków.

Wiele kultur stworzyło struktury, które pomagają konstruktywnie przekierować tę siłę – lub przynajmniej uczynić nastolatków zbyt zmęczonymi, żeby coś z nią zrobili. Oczywiście, przez większość historii ludzkości, ludzie brali ślub wkrótce po osiągnięciu dojrzałości płciowej, więc społeczeństwa nie miały całych lat, podczas których musiałyby uwznioślać popęd płciowy. Dziś zajęcia sportowe, warsztaty tańca i wszelkie dodatkowe działalności, jakich podejmuje się po szkole młodzież, mają jej zapewnić inne, bardziej konstruktywne wykorzystanie nadmiaru energii seksualnej. Oczekuje się, że wskutek wszystkich praktyk, ćwiczeń i obowiązków nakładanych na dzieci, mają one ledwie tyle czasu, aby odrobić pracę domową, a tym bardziej nie znajdują już sił i czasu na uprawianie ze sobą seksu. Oczywiście, nie jest to doskonały świat, więc czasami ów system się nie sprawdza.

Chociaż struktura ta może zapobiec wielu nieplanowanym ciążom lub innym przykrym błędom młodości, nie robi nic, aby nauczyć ludzi czegokolwiek o mocy ich własnego popędu seksualnego samego w sobie, jak również tego, jak wpływa on na inne podejmowane przez nich twórcze poszukiwania. Dzieciom lepiej mogłoby się przysłużyć poszukiwanie wizji lub ceremonia dojrzałości, która mogłaby posłużyć jako pojemnik na ich życiowe siły witalne, które następnie można by spożytkować w mający znaczenie sposób. Pomogłoby im wprowadzenie w rolę mężczyzny i kobiety w sposób, który podnosi na duchu, jest zdrowy i mobilizujący.

Aby w pełni poczuć się swobodnie z mocą naszej witalnej siły życiowej, jak również jej przejawem w postaci energii seksualnej, musimy przyznać, że dojrzewanie jest czymś więcej niż chaosem napędzanym hormonami. Ma ono miejsce, kiedy ogromna ilość energii seksualno-duchowej wkracza do ciała. Aby mądrze korzystać z tej energii, dzieci potrzebują wskazówek i kilku naprawdę solidnych informacji. Uwaga: „Nie wróć do domu w ciąży” po prostu nie zadziała. Chociaż istnieje kilka modeli, w tym ceremonia wchodzenia dziewcząt w dorosłość o nazwie Navajo Kinaalda czy żydowska bar micwa i bat micwa, cała nasza kultura nie wywiązała się najlepiej z zadania uhonorowania kreatywnego seksualnego i duchowego ognia młodych mężczyzn i kobiet (podobnie jak i ludzi w bardziej zaawansowanym wieku, skoro już o tym mowa). Nauczanie odnośnie seksualnych centrów energetycznych opiera się na wstydzie, wątpliwościach i zakłopotaniu – nie wspominając o przemocy na tle seksualnym i kazirodztwie, które to problemy są zdecydowanie zbyt częste w rodzinach rozpaczliwie potrzebujących seksualnego uzdrowienia. Z powodu tych wszystkich rzeczy, większość ludzi nie jest w stanie przemienić we właściwy sposób energii seksualnej. Jest tyle strachu, osądów, wstydu i nieporozumień na temat seksualności i duchowości, że zatykają one kanały organizmu. I te nieporozumienia są przekazywane z pokolenia na pokolenie w rodzinie, religii i kulturze.

Blokady witalnej siły życiowej

Sytuacje, w których ludzie nie są w stanie w zdrowy sposób dokonać transmutacji swojej energii seksualnej i nie posiadają umiejętności świadomego okiełznania i nakierowania swojej witalnej siły życiowej, mogą skończyć się dramatycznie. Pamiętaj, że witalna siła życiowa jest ogniem, więc może metaforycznie spalić swój dom. Na przykład, jeśli twój mąż uprawiał seks z twoją najlepszą przyjaciółką, wywołany w ten sposób ogień wynikający z pasji i tajemnicy, złości i bólu, może zniszczyć zarówno twoją przyjaźń, jak i małżeństwo. Może on również niekorzystnie wpływać na twoje dzieci i mieć wpływ na kilka kolejnych pokoleń, w zależności od tego, do czego doprowadzi cała ta sytuacja.

Prawie wszystkie znane mi osoby zostały nadpalone przez płomienie witalnej siły życiowej, która nie była mądrze używana bądź okiełznana. Niezależnie od dobrych intencji zawstydzania, mającego zapewnić ochronę w okresie dojrzewania, działanie takie może przynieść równie opłakane skutki jak molestowanie czy gwałt. Powstaje wtedy uraz do manifestowania się siły życiowej we własnym organizmie. Istnieją dość duże szanse, że ty również masz jakieś blokady w obszarach ciała, które są związane z posiadającą zdolność regeneracji witalną siłą życiową. Mam na myśli twoje genitalia, odbyt i pośladki. Prawie wszystko poniżej pasa. W przypadku kobiet, do grupy tej zaliczają się także piersi.

Widzimy te blokady w takich objawach jak drętwienie pochwy, słabe napięcie mięśni miednicy i przewlekłe bóle miednicy. Są to problemy, którym stawić czoło musi wiele kobiet. Te z nich, które były wykorzystywane seksualnie mają tendencję do przechowywania bólu – emocjonalnego i fizycznego – w powięzi okolic miednicy. A w szczególności w punkcie G.

U mężczyzn byłam świadkiem wielu problemów pochodzących z traumy obrzezania, który to zabieg jest całkowicie zbędny z medycznego punktu widzenia. Procedura ta została spopularyzowana w USA przez tego samego Kellogga, który wynalazł płatki śniadaniowe Kellogg’s Corn Flakes, a głównym powodem było zapobieganie masturbacji. W przypadku dziewcząt polecano wylewanie kwasu karbolowego na genitalia. Prawdziwym powodem obrzezania w naszej kulturze jest szerzącej się w niej wstyd związany z naszą seksualnością. Sam zabieg wciąż jest w niej obecny wskutek wszechobecnej dezinformacji.

Liczba męskich niemowląt poddawanych temu zabiegowi stale spada – nawet wśród Żydów. Wciąż jednak istnieje ogromna liczba mężczyzn, którym usunięto bez znieczulenia części ciała o nazwie napletek. Ma to emocjonalne i fizyczne konsekwencje.

Przede wszystkim jest to bardzo bolesne i odbywa się bez zgody osoby poddawanej temu zabiegowi. Za każdym razem, kiedy rozmawiałam na ten temat z obrzezanym mężczyzną, spuszczał on wzrok i często wykonywał gesty, których nawet nie był świadom – jak bezwiedne dotykanie nogi lub stukanie palcami po stole. Nasze ciała pamiętają wszystko. Ten, na kim się dopuszczono owego aktu wytwarza w sobie skłonność do żalu i gniewu, szczególnie wobec kobiet.

W sferze fizycznej obrzezanie usuwa bardzo znaczną ilość ochronnej tkanki erotycznej. Sprawia, że główka penisa staje się twardsza i zdrętwiała w porównaniu do tego, jak by się zachowywała przy napletku. Gdy nieobrzezany mężczyzna odbywa stosunek z kobietą, napletek przylega do jej marszczek pochwowych w sposób, który zapewnia większą stymulację i poczucie intymności.

Żałuję, że w trakcie swojej kariery medycznej przeprowadziłam tak wiele obrzezań i w tym miejscu chcę naprawdę przeprosić wszystkich mężczyzn, którzy przeszli tę procedurę – zarówno pod moją opieką, jak i moich kolegów.

Niezależnie od tego czy doświadczyłeś przemocy na tle seksualnym, istnieje duża szansa, że już ktoś cię zawstydził w kwestiach związanych z seksem. I to żyje w twojej witalnej sile życiowej i ją blokuje. Moja pierwsza książka zatytułowana Ciało kobiety, mądrość kobiety była zainspirowana przez więzi pomiędzy tymi traumami i naszym zdrowiem. Zdumiało mnie, że prawie nikt nie mówił o tym, jak często zaburzenia ginekologiczne, na które cierpi tak wiele kobiet, wiążą się z ich doświadczeniami jako kobiet żyjących w patriarchalnej kulturze.

Uzdrawianie przyjemności

Blokady, jakich doświadczamy w przepływie naszej witalnej siły życiowej, sprawiają, że wielu osobom trudno jest żyć pełnią życia. Czują się one przygnębione, puste lub po prostu popadają w rutynę, a także mają problemy z dostępem do swojego erotycznego potencjału. Tymczasem przeżywanie przyjemności wynikającej z naszej witalnej siły życiowej jest ważne i niezwykle uzdrawiające. Kiedy mówię, że przyjemność uzdrawia, to nie jest tylko moje pobożne życzenie.

Kiedy po raz pierwszy prowadziłam wykłady w Szkole Sztuk Kobiecych Mamy Geny³², uczelni kształcącej kobiety w tym, jak wykorzystywać własne moce, nie miałam zielonego pojęcia o uzdrawiającym potencjale przyjemności i związanej z nią witalnej sile życiowej. Ale gdy patrzyłam na promienność uczestniczek zajęć dotarło do mnie, że to, co się robi w tej szkole wykazuje najprawdopodobniej działanie lecznicze w sferze fizycznej. I tak, podczas swojego wykładu, zadałam kobietom pytanie, czy któraś z nich nie doświadczyła znaczącego uzdrowienia po rozpoczęciu zajęć w szkole. Kolejka, jaka zrobiła się do mikrofonu, sięgała samego końca sali wykładowej. Kobiety opowiadały, jak celowe dążenie do przyjemności i nawiązanie połączenia z własną erotyczną witalną siłą życiową wspomaga uzdrowienie dosłownie wszystkiego od raka płuc czy jelita grubego i nieprawidłowych rozmazów cytologicznych po niepłodność. To przykuło moją uwagę i było wiekopomną chwilą.

Z racji tego, że lubię rozumieć, dlaczego takie rzeczy się zdarzają, przeprowadziłam kilka badań, w konsekwencji których dowiedziałam się, że za mechanizm ten odpowiada tlenek azotu. Jest to gaz powstający w ściankach naczyń krwionośnych w trakcie przyjemnych lub zdrowych działań, takich jak ćwiczenia, seks, medytacja i zrównoważone przyjemności wszelkiego rodzaju. W wyniku jego produkcji dochodzi do wzmocnienia przepływu krwi w całym organizmie. A także, ponieważ tlenek azotu jest niezwykle silnym neuroprzekaźnikiem, równoważy on serotoninę, dopaminę, endorfiny, oraz inne substancje chemiczne powodujące powstanie zadowolenia zarówno w ciele jak i mózgu. Tlenek azotu jest cząsteczką siły życiowej. Jest on wytwarzany w dużych ilościach podczas orgazmu, a także wtedy, gdy komórka jajowa połączy się z plemnikiem. Podobnie jak DMT, jest także obecny w dużych ilościach w momencie śmierci. Ciało jest dość spektakularną rzeczą.

Niesamowicie jest zobaczyć na własne oczy moc przyjemności. Kiedy kobieta pozwala sobie przenieść świadomość i przyjemność na obszary ciała, które przyniosły jej tyle bólu i wstydu, bardzo często wręcz zanosi się szlochem z powodu uwolnienia, jakie staje się jej udziałem. Mówi się, że krew z rany zawiera w sobie moc gojenia. Dla mnie znaczy to wykazanie się odwagą potrzebną, by przynieść uzdrowienie przyjemność w obszar ciała, który został wyłączony z powodu bólu i wstydu. Dla mężczyzn, którzy są w związku z kobietami, które były seksualnie wykorzystywane, ważne jest, aby wiedzieli, że ich uwaga i miłość może przynieść uzdrowienie ich partnerkom. Tak naprawdę penis czasami zwany jest „różdżką światła”. W związku opartym na miłości, ów narząd może zapewnić kobiecie znaczące i dogłębne uzdrowienie. Miałam kiedyś nawet do czynienia z kobietą, która wyznała, że masaż czoła nabrzmiałym członkiem jej męża sprawia, że znikają jej bóle głowy. Mówimy więc o całkowicie seksualnym uzdrowieniu!

Na szczęście kontakt z witalną siłą życiową poprzez przyjemność jest czymś, co każdy – niezależnie od płci i wieku – może zrobić w każdej chwili.

Łączenie się z witalną siłą życiową

Istnieją cztery klucze służce do połączenia się z witalną siłą życiową: (1) włączenie się do życia, (2) świadome podążanie za przyjemnością, (3) angażowanie się w troskę o seksualną ekspresję oraz (4) nauczenie się, jak władać swoimi erotycznymi szczegółami anatomicznymi i w jaki sposób się nimi posługiwać. Weźmy je jeden po drugim na warsztat.

Klucz #1: Włącz się do życia

Twoja witalna siła życiowa — twoje „włączenie” — stanowi unikalną dla ciebie ekspresję, niezależnie od twojej płci, orientacji seksualnej czy jakiegokolwiek innego kryterium.

Zacznij więc od zwrócenia uwagi na to, co cię kręci. Co sprawia, że czujesz się najbardziej żywy? To uczucie wywiera największy wpływ na twoją witalną siłę życiową. Jeśli zauważysz, kiedy to następuje, możesz go używać do kierowania swoim życiem. Jeśli coś sprawia, że czujesz się bardziej żywy, idź w kierunku tego czegoś. Jeśli czujesz, że coś cię tłumi i ogranicza, zrezygnuj z tego i zostaw za sobą. Czynnością mającą na ciebie pozytywny wpływ może być chociażby opalanie się na plaży, praca w szklarni i wdychanie zapachu żyznej gleby, przeglądanie publikacji w księgarni oraz masaż lub pocieranie stóp, zapisanie się na zajęcia tańca, lub słuchanie muzyki i tańczenie w jej rytm.

Co ciekawe, kobiety mogą wykorzystywać swoje ciało jako barometr pomagający im zrozumieć, co je włącza. Gdy badacze udokumentowali pomiarami wskaźnik o nazwie VPA za pomocą urządzenia zwanego fotopletyzmografem pochwowym, możliwe stały się pomiary przepływu krwi w pochwie. Tym, co mnie najbardziej fascynuje w tym rodzaju pulsu, który Naomi Wolf w swojej książce zatytułowanej Wagina nazywa połączeniem mózgu z waginą, jest to, że teraz już kobiety wiedzą o tym, że nie mają żadnych kłopotów, by go poczuć. Nie sprawia im również problemu zauważenie, kiedy ów puls jest najsilniejszy. Badania Wolf udowodniły, że kobiety czują go najsilniej, gdy są w sytuacjach, w których czują się emocjonalnie bezpiecznie i są docenione seksualnie. Przykłady obejmują takie sytuacje: „Czułam to, kiedy mój mąż wysunął dla mnie krzesło” lub „To było silne, gdy mój chłopak wrzucił ciężką kanapę na tył ciężarówki”. Innymi słowy, czujemy ów puls – włączenie się – kiedy jesteśmy z kimś, kto demonstruje jego (lub jej) zdolność do opieki nad nami, czy za pośrednictwem siły, czy też delikatności.

Ale czujemy to również na całkowicie nieseksualne sposoby. I to jest klucz. Puls pochwy może być odczuwalny, gdy mamy do czynienia z estetycznym pięknem, takim jak wschód słońca lub piękny obraz. Albo podczas słuchania ekstatycznej muzyki. Związek kobiety z jej ciałem i umysłem ma erotyczny charakter – i to na długo przed zaistnieniem jakiejkolwiek romantycznej relacji z drugą osobą. Puls naszej pochwy jest naszym wewnętrznym barometrem i wskaźnikiem naszej siły życiowej. To poczucie nie tylko pozwala nam wiedzieć, jak bezpieczne i cenione jesteśmy, ale także łączy nas z pięknem i radością życia w ciele. Możemy zaufać temu pulsowi – to siła życiowa. Przekonasz się, że przynosi on ze sobą wiele przyjemności i rozkoszy.

Aby pomóc ci dostroić się do tego, co cię włącza, zarówno w przypadku mężczyzn, jak i kobiet, skup się na swoich genitaliach, gdy wystąpią jakiekolwiek przejawy działania witalnej siły życiowej – kiedy czujesz się żywy i wibrujący. Energia podąża za uwagą. Poczuj rozrodczy obszar swojego ciała. Prawdopodobnie będziesz czuć w nim mrowienie. Kobiety mogą poczuć puls w swoich genitaliach. Mężczyźni mogą czuć początek erekcji. Po skierowaniu uwagi do własnych genitaliów, przenieś punkt koncentracji na swoje serce. Przenoś skupienie tam i z powrotem pomiędzy tymi dwoma miejscami. Spróbuj stworzyć więź między tymi dwoma obszarami. Robiąc to, możesz poszerzyć fizyczną zdolność odczuwania swojego włączenia – nie tylko ze względu na fizyczny seks – ale również w życiu codziennym. Nauczysz się kochać samo życie.

Klucz #2: Świadomie podążaj za przyjemnością

Świadome podążanie za przyjemnością jest czymś, co często pomijamy w swoim życiu, a co jest niezbędne, jeśli chcesz, aby twoja witalna siła życiowa napędzała cię przez całe życie. Wyszukuj więc myśli, relacje i doświadczenia, które są przyjemne. To nie kosztuje ani grosza. Wystarczy tak zaplanować swój dzień, żeby zapewnić sobie doświadczenia, które sprawiają ci przyjemność. To może oznaczać stanie przez dziesięć minut na trawie i poczucie, jak dobrze się dzięki temu czujesz. Albo regularne podziwianie zachodów słońca. A może przeczytanie dobrej książki. Tak – dobrze złożone zdanie jest jedną z przyjemności życia.

Ważną rzeczą jest, aby nie czekać, aż udasz się „na wakacje”, aby oddawać się przyjemności. Uczyń z tego część swojego życia. Wystarczy skupić się na tym, co budzi dobre odczucia lub dobrze wygląda. To nie zajmuje dużo czasu. Wystarczy się skupić.

Kiedy myślimy o przyjemności, pierwszą rzeczą, jaka nam często przychodzi do głowy, jest seks. I choć seks jest bardzo przyjemny, przekonasz się, że całe twoje życie – podobnie jak twoje życie seksualne – może zostać wzmocnione poprzez skupienie uwagi na innych rzeczach, które również sprawiają przyjemność. Ta praktyka pozwala być w pełni obecnym w byciu istotą seksualną. Sam się przekonasz, że każde pozytywne i sprawiające przyjemność doświadczenie doskonale wpłynie również na wszelkie przyjemności doznawane w sypialni.

Tańczę tango argentyńskie w regularnych odstępach czasu, a kiedy to robię, całkowicie się zatracam w tańcu, który jest dla mnie nie tylko niezwykle przyjemny, ale i seksowny. Podczas tańca dodaję moje siły życiowe – moją shakti – do mojego partnera, a on (lub ona) odwdzięcza mi się tym samym. Czasami widuję pary, które przychodzą na tango, ponieważ któreś z nich nie chce, żeby jego druga połówka tańczyła z inną osobą. Są zazdrośni. To strata witalnej siły życiowej. Zawsze mówię, że nowe pary powinny tańczyć z wieloma innymi osobami. Nie tylko zrobi to z nich lepszych tancerzy, ale również bardzo pozytywnie wpłynie na ich relację. Można wykorzystać każdą kroplę przyjemności odczuwanej na parkiecie również po powrocie do domu.

Numerem jeden wśród tak zwanych zaburzeń seksualnych u kobiet jest dziś brak pożądania. Dopiero co zatwierdzono nowy lek na tę przypadłość. Problem w tym, że te kobiety wcale nie potrzebują leku. I szczerze mówiąc, większość mężczyzn również nie potrzebuje leków na poprawę erekcji. Wszyscy musimy tylko uzyskać połączenie z naszą siłą życiową. Musimy być obecni i żywi w każdej sytuacji. Ale nie możesz być obecny, jeśli spędzasz cały swój czas na pracy lub niepokojeniu się, albo urazą napełniają cię rzeczy, którymi masz się zająć. Przeniesienie skupienia na przyjemność i uznanie – począwszy od małych rzeczy – może dosłownie zmienić twoje życie.

Klucz #3: Angażuj się w troskę o seksualną ekspresję

To jest dosyć proste. Kiedy uprawiasz miłość, włączając w to samozaspokajanie się, bądź obecny. Nie krzywdź ani siebie ani innych. Oddychaj głęboko. I czuj najwięcej, jak to tylko możliwe.

Światowa popularność trylogii Pięćdziesiąt twarzy Grey’a ukazuje zróżnicowanie ekspresji seksualnej, co może stanowić źródło przyjemności. Książki te mówią nam również coś ważnego na temat tego, jak historia się kończy: Niezależnie, jak wiele gadżetów seksualnych, pozycji czy urządzeń wykorzystasz, zwycięskie i tak będą miłość, troska i prawdziwa więź. Nie ma niczego potężniejszego od połączenia miłości i seksu – choć z całą pewnością mogą one istnieć oddzielnie.

Częścią pełnych troski doświadczeń seksualnych jest upewnienie się, że jesteś szczęśliwy i czujesz się komfortowo – a monogamia faktycznie jest ważną tego częścią. Moje doświadczenia z tysiącami kobiet (i niektórymi mężczyznami) wykazały, że ekspresja seksualna wydaje się być najbezpieczniejsza i najbardziej twórcza, kiedy ma solidne opakowanie. Oznacza to posiadanie jednego partnera na raz – pozostawanie w monogamicznym związku. Chociaż istnieją różnego rodzaju sposoby, aby otworzyć ten pojemnik – strony erotyczne, otwarte związki, warsztaty tantryczne i tak dalej – ciągłe otwieranie pojemnika jest jak kilkukrotne otwieranie drzwi piekarnika, aby zobaczyć, czy chleb upiecze się, gdy nadejdzie odpowiednia chwila. Temperatura piekarnika będzie uciekała, a chleb ucierpi.

Istnieją oczywiście osoby, które przysięgają, że są bardzo szczęśliwe w społecznościach opartych na otwartych związkach, w których każdy może uprawiać seks z każdym. Z mojego doświadczenia wynika, że kobiety zaangażowane w takie relacje często próbują wmówić sobie, że to lubią, podczas gdy podświadomie czują, że coś jest nie w porządku. Ale chcą być modne. I akceptowane. Więc płyną z nurtem. Ale w głębi duszy nie są zadowolone. Jednak nie mają odwagi, by wyrazić własne zdanie, aby nie spotkać się z odrzuceniem.

Terapeutka Pat Allen, autorka Getting to „I Do”, rozwija tę kwestię jeszcze bardziej. Zwraca uwagę, że kobieta może się w znacznym stopniu uzależnić od mężczyzny, z którym uprawia seks. Kiedy kobieta otwiera się na mężczyznę – podobnie jak w trakcie stosunku – jej mózg produkuje duże ilości oksytocyny, która wiąże się ze wszystkimi formami uzależnienia. Ponadto szyjka macicy jest obszarem odruchów pochwy, który odpowiada sercu, więc kiedy mężczyzna jest wewnątrz kobiety, dosłownie stymuluje jej serce. To zwiększa prawdopodobieństwo, że kobieta się w nim zakocha.

Odpowiada to pragnieniu monogamii, które zaobserwowałam. Zaangażowanie jest ważne dla opartych na trosce doświadczeń seksualnych. Allen uczy kobiety, które naprawdę pragną trwałych relacji, jak uniknąć współżycia z mężczyzną, dopóki on nie zobowiąże się do zaangażowania. Rodzaj mężczyzny, który będzie zdolny do takiego zobowiązania jest zarazem typem, który będzie pielęgnować i chronić kobietę. Będzie on jednak cenił tylko taką kobietę, która ceni siebie na tyle wysoko, żeby zażądać podobnego zobowiązania. Jedna z najtrudniejszych lekcji dla bardzo wielu kobiet jest następująca: Musimy cenić siebie wystarczająco, żeby być same i cierpliwie oczekiwać partnera, który naprawdę nas doceni, a nie trwać w złych związkach tylko po to, żeby uniknąć samotności. Aby to zrobić, trzeba nauczyć się kochać, pielęgnować, a nade wszystko cenić siebie.

Podczas wielu lat spędzonych na pierwszej linii frontu walki o zdrowie kobiet, sama się przekonałam, że zdecydowana większość kobiet – i mężczyzn, którzy je kochają – szuka tego rodzaju relacji, a nie serii numerków na jedną noc lub orgii swingersów.

Inna sprawa, że jestem też świadoma istnienia różnego rodzaju perwersyjnych praktyk, podczas których wykorzystywane są bicze, łańcuchy, część osób jest dominująca, a część uległa, jak również uwzględnia wszystko inne, co tylko ludzki umysł jest w stanie sobie wyobrazić. I po raz kolejny podkreślę, że tym, co ma znaczenie, jest solidność pojemnika, w którym praktyki te są prowadzone. W swojej olśniewającej książce Jedenaście minut, której tytuł odnosi się do średniego czasu trwania aktu seksualnego, Paulo Coelho opowiada historię kobiety, która była prostytutką w domu publicznym. Kiedy zaczynała karierę, była ostrożna w kwestii pomysłów mogących doprowadzić do fizycznej krzywdy bądź poniżenia, nawet jeśli prosił ją o klient. Powodem było to: W im większym mroku wędrujesz, tym ciemniej robi się wokół ciebie. A ta otchłań nie ma końca. Wytrzymywanie fizycznego bólu i wstydu, aby druga osoba mogła osiągnąć podniecenie seksualne tworzy całą masę potencjalnych szkód. Podobnie jak w przypadku wszystkich uzależnień, wymagana jest coraz większa ilość substancji uzależniających lub coraz częstsze przechodzenie całego procesu w celu uzyskania tych samych rezultatów. Powiedziałam, że jeśli pojemnik jest stabilny, można bezpiecznie brać udział w oglądaniu pornografii lub uczestniczyć w sytuacjach seksualnych, które obejmują ból, wstyd i poniżenie. Wystarczy, że będziesz dokonywać własnej selekcji takich praktyk, jeśli już się na nie zdecydujesz. I upewnij się, że to naprawdę twoja decyzja. Postaraj się też, by wasze wspólne życie w wyniku takich działań zostało uwznioślone i umocnione, a nie upodlone.

Słowo na temat pornografii

Pornografia jest tak stara jak ludzkość. Jakiś czas temu byłam w starożytnym tureckim mieście o nazwie Efez. Przewodnik pokazał nam pornograficzne obrazy namalowane na ścianach sypialni w domu pochodzącym z czasów Cesarstwa Rzymskiego.

Ale Internet umożliwił dostęp do większej liczby obrazów o charakterze erotycznym, niż kiedykolwiek przedtem. Połączenie powtarzalności ich oglądania i występowania stanu seksualnego pobudzenia może przeprogramować mózg i sprawić, że dojdzie do uzależnienia od pornografii – tego rodzaju pornografii, w której celem jest umieszczenie wielkiego penisa mężczyzny w pochwie, ustach lub odbycie kobiety (lub mężczyzny) w celu osiągnięcia przez niego orgazmu. Edukacja seksualna wielu młodych ludzi jest teraz ograniczona do pornografii. I w ten sposób nie nabywają oni cierpliwości, opiekuńczości i troski, które to wartości mogą stworzyć bogactwo orgazmów i poprawić jakość życia seksualnego. Niestety, im więcej pornografii oglądasz, tym bardziej chcesz ją zobaczyć po raz kolejny w celu osiągnięcia oczekiwanego efektu – zwłaszcza jeśli korzystasz z niej w celu uniknięcia głębszych uczuć. Trzeba więc pamiętać o tym, co pochłaniasz. I dlaczego. I pamiętaj, aby nie oceniać swojego życia seksualnego przez pryzmat tego, co widzisz na tych obrazach. Nie pozwól, aby namówiono cię na coś, czego nie chcesz robić.

Prawdziwie erotyczne filmy skupiają się na napięciu i elektromagnetycznej sile, która narasta między ludźmi. Pamiętam film Jaśniejsza od gwiazd, a konkretnie znajdującą się w nim scenę, w której poeta John Keats po raz pierwszy dotknął dłoni kobiety, która go kochała. Dosłownie poczułam wstrząs przechodzący przez moje ciało. Chciałabym zobaczyć więcej takich cen. Po prostu piękne. Afirmacja życia. I intensywnie erotyczne.

Klucz #4: Naucz się, jak władać swoimi erotycznymi szczegółami anatomicznymi i w jaki sposób się nimi posługiwać

Do tej pory mówiłam dużo o tym, jak myśleć, uwznioślać i kierować swoją witalną siłą życiową. Teraz chcę podać kilka praktycznych instrukcji odnośnie tego, co faktycznie zrobić ze swoimi erotycznymi szczegółami anatomicznymi w sposób fizyczny, który może pomóc rozpalić ogień w bardzo przyjemny i zdrowy sposób. Przyjemność jest naprawdę uzdrawiającą siłą i często może w stanie odblokować zablokowane części ciała i powięzi w sposób, na który nic innego nie mogłoby zadziałać. Wiem, że zapewnienie sobie pełnego dostępu do energii seksualnej może być nieco przerażające, ale warto włożyć nieco wysiłku, aby się „tam” dostać. To sprawi, że poczujesz się fizycznie i emocjonalnie bardziej zdrowy i szczęśliwy. Naomi Wolf udokumentował to pięknie w swojej klasycznej książce zatytułowanej Wagina. Co ciekawe, zwiększając swoją witalną siłę życiową, przy okazji możesz sprawić, że przyciągniesz do siebie więcej pieniędzy. Czy słyszałeś określenie „potrząsać swoją maszynką do pieniędzy”? Jeśli chcesz, żeby spełniło się to w dosłowny sposób, spróbuj zaspokoić się lub uprawiać miłość z drugą osobą na stosie rachunków. Nie stroję sobie żartów. Takie działanie ugruntuje to połączenie w twoim umyśle. Obserwuj, co się stanie.

Polecam regularne praktykowanie samozaspokajania się, podczas którego to procesu wykorzystywałbyś oddech i dźwięki w celu zwiększenia przyjemnych odczuć. Chodzi o to, by trenować swoje ciało, aby czuć coraz bardziej i więcej – przy coraz mniejszej intensywności stymulacji. Możliwe jest osiągnięcie orgazmu wyłącznie przez stymulację małżowiny usznej. Niektórzy ludzie mogą osiągnąć orgazm dzięki samemu myśleniu o nim. Wszyscy mamy znacznie większy dostęp do przyjemności, niż byliśmy skłonni uwierzyć.

Celem jest półgodzinna praktyka powtarzana od dwóch do czterech razy w tygodniu. Zacznij w miejscu, w którym czujesz się komfortowo. Zawsze możesz ją rozszerzać. Twoja relacja seksualna z sobą samym różni się od każdej innej relacji seksualnej w twoim życiu. Jeśli masz partnera seksualnego, może przyłączyć się do ciebie – ale należy skupić się na przyjemności. Jeśli nie masz partnera, praktyka ta będzie utrzymywać wezbrany nurt twoich soków przez całe twoje życie. I wtedy, gdy partner przybędzie, wszystkie urządzenia będą w szczytowej formie.

Doradczyni seksualna, Sheri Winston, podkreśla, że wszyscy możemy zostać seksualnymi wirtuozami. To po prostu wymaga praktyki. Brzdąkanie na fortepianie jest łatwe. Ale zagranie koncertu w Carnegie Hall wymaga skupienia i czasu. To samo dotyczy seksu. Szkolenie ciała, aby obieg energii seksualnej/erotycznej był nieustannie napędzany witalną siłą życiową wymaga czegoś więcej niż tylko „odbębnienia tego”. Oto kilka wskazówek, jak się samozaspokoić.

Orbita mikrokosmiczna

Z orbity mikrokosmicznej korzyści mogą czerpać zarówno mężczyźni, jak i kobiety. Tej starożytnej techniki nauczają praktycy taoistycznych praktyk seksualnych i ma ona na celu przenoszenie energii seksualnej po całym twoim ciele. Poniżej znajdziesz opis prostego ćwiczenia:

1. Połóż język na podniebieniu, tuż za przednimi zębami. To czyni obieg orbity mikrokosmicznej kompletnym. Rozpoczyna się on w kroczu i idzie w górę kręgosłupa oraz w dół od strony pępka.

2. Obkurcz mięsień łonowo-guziczny kilka razy – jest to mięsień, którego używasz, aby zatrzymać przepływ moczu. Nie napinaj pośladków.

3. Teraz wdychaj swoją energię seksualną wzdłuż kręgosłupa – aż do czubka głowy. Następnie niech przepływa z wydechem w dół w kierunku pępka.

4. Wyobraź sobie kocioł energii seksualnej pomiędzy kością łonową i pępkiem. Wyobraź sobie, że magazynujesz w tym miejscu swoją witalną energię seksualną za każdym razem, gdy wykonujesz to ćwiczenie. W ten sposób budujesz zamiast niszczyć swoją witalną siłę życiową.

5. Kilkakrotnie powtórz całą orbitę.

Powyższe ćwiczenie może być wykonywane w nocy, ale również za dnia – szczególnie gdy czujesz się naprawdę włączony. Wykorzystuj własną wyobraźnię, żeby przenosić energię w organizmie.

Szczerze rekomenduję technikę Universal Healing Tao System autorstwa Mantaka Chia jako sposób nauczenia się większej liczby podobnych praktyk. Możesz poznać ich więcej również dzięki anglojęzycznej stronie: www.multi-orgasmic.com.

Samozaspokojenie dla mężczyzn i kobiet

Samozaspokojenie jest tak ważną częścią posiadania i używania erotycznych elementów własnej anatomii, że chcę je omówić nieco dokładniej. Chociaż wiele osób ogranicza ten proces do masturbacji, sama chciałabym unika tego słowa jak ognia. Nienawidzę go, ponieważ jest nasycone wstydem. Masturbacja dosłownie oznacza „kalanie się dłonią”. Jak można coś równie pięknego określać w tak ordynarny sposób? Starożytni taoiści nazywali samozaspokojenie „samodoskonaleniem”, co w moim odczuciu jest znacznie lepszym określeniem dla oddania doświadczenia, o którym teraz rozmawiamy. Samozaspokojenie jest kluczowe zarówno dla emocjonalnego jak i fizycznego zdrowia, więc przyjrzyjmy mu się nieco bliżej.

Dla mężczyzn: Chociaż nie sądzę, żeby konieczne było poświęcanie zbyt dużej ilości miejsca mechanice samozaspokajania dla mężczyzn – większość z nich jest w tym temacie bardzo wykwalifikowana – istnieje jedna techniczna kwestia, którą chciałabym poruszyć. Chciałabym zwrócić uwagę na to, że punkt G u mężczyzn znajduje się w odbycie. Niektórzy mężczyźni wolą go unikać podczas samozaspokajania, ponieważ jest to „dziwne”, ale sam odbyt zawiera wiele zakończeń nerwowych. Z kolei punkt G znajduje się w nim mniej więcej na godzinie dwunastej. Stymulacja odbytu, szczególnie punktu G, może być bardzo przyjemna. Jest ona również dobra dla zdrowia prostaty. Aby pomyślnie dostać się do nerwów w odbycie, polecam skorzystanie z jednego z dwóch narzędzi. Jednym z nich jest zatyczka analna a drugim przyrząd o nazwie njoy. Oba produkty można znaleźć w Internecie. Podczas korzystania z nich, należy użyć dużo lubrykantu.

Jeśli chciałbyś uzyskać więcej informacji na temat technik samozaspokajania dla mężczyzn, w książce Orgasm Matters Steve Bodansky oferuje ich szeroką gamę, w tym naciskanie na to, co nazywa „ukrytym penisem”, która to część anatomiczna jest wewnętrznym przedłużeniem penisa biegnącym w kroczu tuż pod jądrami. Głęboki nacisk będzie również masował prostatę. Naciskanie tego obszaru może z kolei pomóc w kontrolowaniu wytrysku. Stymulacja poprzez delikatny dotyk rozszerzy z kolei zakres przyjemnych doznań. Steve mówi, że dla większości mężczyzn przyjemne jest pociąganie za jądra, zamiast wpychania ich do wnętrza ciała. Spróbuj zrobić to bez lubrykantu, a następnie z nim i porównaj różnicę w doznaniach.

Oprócz mechaniki, mężczyźni mogą korzystać również z nauki, jak zmaksymalizować orgazm, a to może odbywać się podczas samozaspokajania. Maksymalizacja czasu przed orgazmem zintensyfikuje doznania seksualne i może zdziałać cuda w kwestii zwiększania ogólnej energii seksualnej. Odprężenie i głęboki oddech są przy tym bardzo ważne.

Doktorzy Steve i Vera Bodansky, autorzy The Illustrated Guide to Extended Massive Orgasm, są pionierami badań nad orgazmem i przyjemnością. Nauczyli już setki osób sięgania po swój pełen orgazmiczny potencjał i uzdrawiania relacji z seksualnością. Nauczają oni, że większość mężczyzn doświadcza orgazmu w następujący sposób: napięcie i tryśnięcie. Niestety, takie podejście odcina cię od możliwości poczucia własnej witalnej siły życiowej i cieszenia się jej obecnością. Nie musi to jednak działać w ten sposób.

Istnieje cały świat przyjemności dostępnych dla mężczyzn, którzy chcą nauczyć się przeżywać orgazm inaczej. W tym przypadku chodzi o orgazm bez wytrysku. To wydłuży długość trwania i intensywność dostępnej dla nich przyjemności. To poczucie rozprzestrzeni się również po całym ciele.

Aby to zrobić, kluczowe jest zrelaksowanie się, głębokie oddychanie i naprawdę doświadczanie momentu tuż przed wytryskiem. Kiedy dotrzesz do tego miejsca, musisz kilkakrotnie napiąć mięsień łonowo-guziczny – podobnie jak w ćwiczeniu orbity mikrokosmicznej. To sprawi, że podniecenie seksualne osłabnie. Wtedy możesz zbudować je ponownie. Możesz to zrobić za pomocą lekkich pchnięć lub większego nacisku, lub poprzez okrężne ruchy na całej długości członka. Podnieś energię i pozwól jej wielokrotnie się obniżyć, zanim skończysz wytryskiem. Z biegiem czasu będziesz mógł przedłużyć erekcję – wyłącznie za pomocą swojej siły woli.

Mężczyzna może również nauczyć się kreować swoje uczucia seksualne w całym ciele, dzięki czemu odczuwa przyjemność w większych obszarach. Aby to zrobić, powinien zbliżać się prawie do orgazmu – powiedzmy, że do stanu pobudzenia tuż przed wytryskiem, ale zanim przekroczy granicę, za którą jest on nieunikniony – zatrzymać się na poziomie około siódemki, w skali od jednego do dziesięciu, na której dziesiątka oznacza wytrysk. Następnie należy spiąć mięsień łonowo-guziczny i przestać stymulować swoje ciało. Rób pełne oddechy podczas wykonywania kilku orbit mikrokosmicznych z głębokim oddechem i przy wykorzystaniu wyobraźni. Teraz zacznij od nowa. Wykonanie kilku rund wytrenuje twoje ciało i zapewni ci większą kontrolę nad ejakulacją – a także pozwoli ci poczuć przyjemność w całym ciele, zamiast ograniczać wrażenie do genitaliów. Z biegiem czasu i praktyką, będziesz mógł mieć orgazm bez wytrysku. To sprawi, że będziesz mógł się kochać znacznie dłużej.

Nauki wielokrotnego orgazmu dla mężczyzn autorstwa Mantaka Chia sugerują, żeby mężczyźni eksplorowali coś, co Mantak Chia nazywa „punktem miliona dolarów”, który znajduje się na kroczu, tuż przed odbytem. Przyciskanie tego punktu może pomóc w zatrzymaniu większej ilości krwi w penisie i powstrzymaniu odruchu ejakulacji. Rezultatem jest przyjemne pulsowanie, które imituje skurcze gruczołu krokowego towarzyszące wytryskowi. Najlepiej stymulować punkt miliona dolarów po erekcji i gdy jest się bardzo pobudzonym, ponieważ pobudzenie i skurcz tkanki zachodzi zarówno na przedzie, jak i z tyłu ciała.

Samodoskonalenie dla mężczyzn opisuje się jako coś pomiędzy samozaspokojeniem a medytacją. To nie są szybkie numerki trwające dwie do trzech minut, które mają za zadanie wyeliminować napięcia. Bardzo ważne jest poświęcenie tak dużej ilości czasu jak to tylko potrzebne, by nauczyć się jak, wydłużać akt zapewniania sobie przyjemności. W ten sposób nadajesz pęd krążącej w twoim ciele odświeżającej energii uzdrawiającej.

Będziesz też mógł wytrwać dłużej podczas aktu miłosnego. Chia twierdzi, że mężczyźni, którzy mogą samodzielnie wydłużyć erekcję i samozaspokajanie przez piętnaście do dwudziestu minut, podobne efekty mogą osiągnąć również podczas aktu miłosnego z partnerem. Najważniejsze są tutaj te piętnasto- dwudziestominutowe ramy czasowe. Aby do tego dojść musisz wcześniej je wyćwiczyć.

Mężczyznom zainteresowanym przedłużaniem orgazmu polecam szczególnie pozycje The Multi-Orgasmic Man autorstwa Mantaka Chia i Douglasa Abramsa, Orgasm Matters, którą napisał Steve Bodansky oraz Succulent SexCraft, jej autorami są Sheri Winston i Carl Frankel.

Dla kobiet: Mechanika samozaspokajania się kobiet jest mniej znana ze względu na wstyd i osądy piętnujące seksualną ekspresję kobiet. Ogólnie rzecz biorąc, mężczyźni częściej niż kobiety sprawiają sobie przyjemność, chociaż istnieją wyjątki od tej reguły. Z tego powodu chcę poświęcić więcej miejsca niektórym szczegółom dotyczącym tego, jak stworzyć najbardziej przyjemne doświadczenie podczas zaspokajania siebie, dzięki czemu możesz uzyskać pełną moc swojej witalnej siły życiowej.

Zaplanuj przyjemną i piękną scenerię: Warto do tego celu stworzyć sobie miejsce pełne kojącego piękna. Użyj kwiatów, świec, kadzideł, pięknej muzyki i dowolnego napitku. Upewnij się, że masz dobry olejek lub mleczko. Polecam olejek z granatu, ale jest również wiele innych opcji. Poszukaj w Google, a znajdziesz wiele produktów. W razie potrzeby możesz także wykorzystać trochę lubrykantu. Uporządkuj przestrzeń. Przygotuj ją tak, jakbyś oczekiwała bardzo ważnego gościa, ponieważ rzeczywiście nim jesteś. Jesteś tym gościem. Honoruj się w ten sposób.

Zacznij od masażu piersi: Samozaspokajanie się rozpocznij od masażu piersi. Użyj olejku bądź mleczka i skoncentruj się przez około pięć minut na własnych piersiach. Możesz po prostu zrobić to, co sprawia, że czujesz się dobrze lub możesz użyć uporządkowanej metody, takiej jak ćwiczenie „Jeleń dla kobiet” przedstawiam je w tabelce poniżej. Istnieje wiele wspaniałych filmów online, które przeprowadzą cię przez różne techniki masażu piersi – w tym ćwiczenie „Jeleń dla kobiet”.

Masaż piersi i stymulacja sutków są bardzo przyjemne dla większości kobiet. Wprowadzenie implantów piersi może znacznie zmniejszyć lub wyeliminować uczucia związane ze stymulacją sutków – co warto rozważyć zanim się na nie zdecydujesz.

Ćwiczenie „Jeleń dla kobiet”

Ćwiczenie „Jeleń dla kobiet” to starożytna taoistyczna praktyka, to też bardzo przydatne narzędzie we wzbudzaniu energii erotycznej. Jest również korzystne dla zdrowia miednicy i piersi. Oto jak należy je wykonać.

1. Usiądź ze skrzyżowanymi nogami na poduszce.

2. Umieść jedną stopę przed otworem pochwy, dociskając ją do łechtaczki. Użyj piłki tenisowej, jeśli nie możesz dosięgnąć piętą właściwego miejsca.

3. Wywierając nacisk na łechtaczkę, zacznij masować piersi okrężnymi ruchami. Zacznij od muskania koniuszkami palców obszaru pod biustem, a następnie złóż dłonie w kształt kubka. Teraz ruszaj rękami na boki i przechodź do góry i do dołu, zataczając kręgi.

4. Kreśl kręgi świadomie i kieruj się przyjemnością, od dziesięciu do sześćdziesięciu razy. Następnie wykonuj je w odwrotnym kierunku. Sutki mogą być bardzo czułe więc możesz spróbować przez pewien czas nie wywierać na nie nacisku.

5. Oddychaj głęboko i spokojnie.

Przekonasz się, że to ćwiczenie jest bardzo pobudzające. Może się okazać, że zaczynasz się robić wilgotna w okolicy pochwy.

Przenieś się do reszty swojego ciała: Teraz, gdy masz już wymasowane piersi, istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że jesteś także bardzo pobudzona. Połóż się i zacznij masować wewnętrzne partie ud, brzuch i wszystkie inne obszary, których dotykanie sprawia ci przyjemność. Nie dotykaj jeszcze obszaru łona. Zamiast tego baw się swoimi włosami łonowymi i innymi częściami ciała. Trzymaj się właściwego oddychania – powolnego i głębokiego. Jeśli masz ochotę, zmysłowo i spokojnie poruszaj ciałem.

Po około dziesięciu, piętnastu minutach znajdź łechtaczkę – to jedyny organ w ciele, którego podstawowym zastosowaniem jest wyłącznie odczuwanie przyjemności. Zawiera ona w sobie osiem tysięcy zakończeń nerwowych. To, co widzisz na zewnątrz swojego ciała to tylko czubek łechtaczki, ale ona jest jak góra lodowa – większość znajduje się głęboko w środku, gdzie nie możesz jej zobaczyć. Istnieje również erotyczna tkanka zdolna do erekcji wokół cewki moczowej i odbytu. Kobiety mają tyle tkanek erekcyjnych, co mężczyźni, ale wszystkie znajdują się w środku ich ciał.

Łechtaczka zawiera w sobie cały system erotycznej tkanki erekcyjnej w miednicy – rozciągającej się w dwóch odgałęzieniach po obu jej stronach, biegnącej głęboko do kości łonowej, a także do cewki moczowej i odbytu. Istnieje wiele gałęzi nerwu miednicznego, które odpowiadają innemu obszarowi miednicy i anatomii erotycznej. Nerw miedniczny wychodzi z dolnego odcinka kręgosłupa i odgałęzia się w unikalny dla każdej kobiety sposób. Niektóre z nich mają więcej wrażeń nerwowych wokół łechtaczki, inne w okolicach pochwy, a jeszcze inne są najbardziej wrażliwe w okolicy punktu G. Są również kobiety, których najwrażliwszym obszarem są okolice okrężnicy. Dlatego tak ważne jest zbadanie i poznanie własnej anatomii erotycznej.

Jest na łechtaczce miejsce, na lewo od jej środka, na godzinie pierwszej (z zegarem skierowanym ku tobie), to najbardziej wrażliwy punkt dla większości kobiet. Powoli i delikatnie zacznij masować ten obszar. Utrzymuj stan głębokiego zrelaksowania. Nie napinaj nóg ani pośladków. Wystarczy oddychać i cieszyć się odczuciami. Nie próbuj dążyć do orgazmu, ale idź naprzód i ciesz się nim, jeśli chcesz. Podczas sprawiania przyjemności samej sobie ćwicz orbitę mikrokosmiczną, aby poruszyć energię seksualną.

Twoje samozaspokajanie może wiązać się z punktem G, jeśli tego chcesz. U kobiet punkt G może być fizycznie odczuwany tuż nad kością łonową, gdy są one w stanie wzbudzenia. Chodzi o obszar wielkości ćwierćdolarówki. Jeśli przykucniesz i wsadzisz palce do pochwy, opierając opuszki na powierzchni pod kością łonową, poczujesz punkt G jako lekko wzniesiony, bardzo przyjemny obszar. Stymulacja punktu G pobudza energię szyszynki, co z kolei wywołuje wzmożoną produkcję wspaniałego związku chemicznego, jakim jest DMT. Istnieje narzędzie zwane kryształową różdżką, możesz je nabyć online, a które może pomóc ci pobudzać ten obszar. Jest też produkt o nazwie njoy. Stymulacja miejsca G powoduje ejakulację kobiet – nie mówię tutaj o orgazmie, którego można doświadczyć przez stymulację innych obszarów ciała. Kobiecy wytrysk pochodzi ze stymulacji punktu G. Ejakulat, który jest produkowany w dużych dawkach, może przypominać mocz, ale jest zupełnie inny. W starożytnych tekstach nazywa się Amrita – a jego spożycie uważano za bardzo korzystne.

Podtrzymuj stymulowanie łechtaczki, miejsca G lub innej części anatomii erotycznej w przyjemny sposób, aby rozbudzić swoje ciało. To dobrze, jeśli masz orgazm, ale nie jest to konieczne. Celem tego ćwiczenia jest to, żeby twoje shakti płynęło i krążyło w całym ciele. Pomoże to również wytrenować ciało, aby doświadczać więcej przyjemności.

Uwaga: na początku stymulowania punktu G możesz zauważyć, że jest on odrętwiały lub nawet bolesny. To dlatego, że kobiety często przechowują tam nierozwiązany ból z wcześniejszych doświadczeń seksualnych lub wstyd. Niech cię to nie powstrzyma. Ciągle przenosząc miłość i uwagę w tę okolicę obudzisz się i odkryjesz szczęście, jakie się tutaj znajduje. Jeśli jesteś w związku, który jest bezpieczny i w który jesteś zaangażowana, możesz poprosić swojego partnera, aby pobudzał ten obszar dla ciebie, podczas gdy ty będziesz po prostu otrzymywać jego dotyk i oferowane ci poczucie przyjemności. Czyniąc to – bez współżycia – możecie wypracować cuda dla zdrowia waszego związku.

Korzyści z penetracji pochwy

Jeśli jesteś kobietą i nie masz partnera seksualnego, zalecam, aby podczas samozaspokajania się od czasu do czasu używać dildo. Te silikonowe są najlepsze, ponieważ są łatwe do utrzymania w czystości. Możesz używać dildo jako części swojej przyjemnej praktyki. W pochwie istnieją strefy refleksologiczne, które odpowiadają wszystkim głównym narządom – podobnie jak punkty refleksologiczne na dłoniach i stopach. Utrzymywanie ich stymulacji podczas współżycia lub używania dildo jest dobre dla twojego zdrowia, ponieważ wpływa na wszystkie organy ciała.

Nie zalecam jednak korzystania z wibratorów podczas sesji samozaspokajania się. Z czasem wibratory mogą tłumić odczucia zamiast je potęgować. W takim przypadku potrzebujesz coraz większego pobudzenia, aby coś poczuć. Celem jest trenowanie ciała, aby omdlewało wskutek choćby najmniejszego dotyku o charakterze erotycznym. Lub choćby myśli.

Utrzymywanie zdrowia fizycznego twojej anatomii erotycznej

Ostatni fragment informacji, którym chciałabym się z tobą podzielić, dotyczy posiadanej przez ciebie anatomii erotycznej i jest przeznaczony wyłącznie dla kobiet. Jak wspomniałam na początku tego rozdziału, wiele kobiet, z którymi pracowałam, miało odrętwiałe waginy i słabe napięcie mięśni miednicy. Na szczęście nie jest to stała dolegliwość. Możesz obudzić swoją pochwę i zwiększyć napięcie mięśniowe za pomocą małego urządzenia zwanego jajkiem joni.

Jajo joni to starożytna forma kobiecej seksualności, która powstała jako tajna praktyka w królewskich rodzinach starożytnych Chin. Praktyka stosowania jaja joni utrzymuje mięśnie dna miednicy w znakomitym kształcie. Pomaga również zapobiegać nietrzymaniu moczu, niezależnie od jego przyczyny.

Jaja joni, które mogą być wykonane z jadeitu, kwarcu, obsydianu lub jakiegokolwiek innego kamienia, są małymi jajowatymi przedmiotami z wywierconymi otworami. Przedmioty te służą do umieszczania w pochwie. Aby z niego skorzystać należy w nawierconym otworze umieścić nić jedwabną lub dentystyczną, dzięki czemu można łatwo je wyjąć. Wystarczy wstać i chodzić z jajkiem od kwadransa do mniej więcej godziny. Jeśli nie możesz go utrzymać w sobie chodząc, możesz położyć się i próbować utrzymać je w sobie podczas jednoczesnego delikatnego pociągania za nitkę. Z biegiem czasu uda ci się wzmocnić mięśnie na tyle, żeby utrzymać jajko na miejscu podczas wstawania. Możesz zbudować jeszcze większą siłę i zręczność pochwy przywiązując do jajka jakiś odważnik lub woreczek z kamykami. Następnie wystarczy włożyć jajko do pochwy i wykorzystać mięśnie pochwy, aby utrzymać je w jej wnętrzu. Po prostu należy chodzić z nim w pochwie przez godzinę lub dłużej. Utrzymanie jajka na miejscu pomimo dodatkowego obciążenia uaktywnia potężny mechanizm biologicznej odpowiedzi zwrotnej, która automatycznie wzmacnia mięśnie dna miednicy i mięśnie pochwy.

Istnieje wiele sposobów na użycie jajka joni a kompletne instrukcje odnośnie ich stosowania są z reguły dołączane do samego jajka. Możesz je z łatwością nabyć w Internecie.

Dzielenie się miłością

Chociaż samodzielne sprawianie sobie przyjemności jest ważne w celu naładowania się witalną siłą życiową, należy również wspomnieć w tym momencie o wadze wspólnego doświadczania miłości i seksu. Dawanie przyjemności komuś, kogo kochasz, ładuje was oboje.

Przez lata spędzone na praktyce lekarskiej rozmawiałam z wieloma małżonkami i partnerami – tym, co uważam za najczęstszy wspólny mianownik wszystkich tych osób jest ogromna chęć sprawiania przyjemności swoim partnerom. Chcą być hojnymi kochankami. Powtarzali również to, co powiedziałam: Cieszą się z przyjemności płynącej z zadowalania swoich partnerów w takim samym stopniu, jak z własnych orgazmów.

Jedną z ciekawszych rzeczy, z jakiej zdałam sobie sprawę, zarówno dzięki obserwacji własnego życia, jak i życia moich pacjentów, jest to, że kobiety szukają przyjemności nie tylko w sferze czysto fizycznej. Większość kobiet łaknie uwagi – potrzebujemy jej codziennie, na duże i małe sposoby. Kiedy ktoś zwraca uwagę na nasze przyjemności, w tym podziwiając nasze ciała, rozpływamy się w cieple jego uznania. Słowa, które to wyrażają mogą być proste – seksowny tekst wyrażający co o niej myślisz lub krótka notatka, która mówi, jak nie możesz się doczekać, gdy znowu z nią będziesz po powrocie do domu, może zdziałać cuda dla twojej witalnej siły życiowej. Podobnie jak i dla niej. Słynna pisarka Isabel Allende napisała kiedyś, że punkt G kobiety znajduje się w uszach. Każdy, kto szuka go gdziekolwiek indziej, ignoruje znaki. Jest w tych słowach pewna prawda.

Najmądrzejszą rzeczą, jaką może zrobić mężczyzna jest nauczenie się dobrego kochania kobiety – zarówno słowami, jak i ciałem (To oczywiście, odnosi się do wszystkich ludzi, zarówno heteroseksualnych, homoseksualnych, jak i po zmianie płci. Stosowane przeze mnie zaimki mogą być zastosowane w dosłownie każdej formie i będą równie prawdziwe). Kobieta wynagrodzi takiego mężczyznę jako swego bohatera w stopniu, który podniesie go znacznie wyżej niż mógłby to osiągnąć w jakikolwiek inny sposób. Powodem tego jest to, że kobiety (lub osoby w związku z dominującym pierwiastkiem kobiecym) są prawdziwym centrum władzy. To stare powiedzenie: „Ręka, która trzyma kołyskę, rządzi światem” ma w sobie wiele prawdy – mimo że kobiety nie zawsze przewodziły krajami czy wprowadzały ustawy. Emocjonalnie kobiety mają ogromną władzę nad szczęściem mężczyzn, a tym samym nad ich witalną siłą życiową. Stwierdzono, że żonaci mężczyźni są ogólnie szczęśliwsi i zdrowsi niż ich kawalerskie odpowiedniki.

Kolejną rzeczą, jaką powinieneś wiedzieć o dzieleniu się odczuwaniem przyjemności i fizycznej ekspresji witalnej siły życiowej – czyli czucia się gorącym towarem i bycia pobudzonym – że jest to zaraźliwe. To włączona kobieta włącza mężczyznę – i vice versa. Nasze ciała są zaskakująco podatne na działanie energii.

Na pewnym etapie mojego życia zdecydowałam się na indywidualne warsztaty z państwem Bodansky, autorami The Illustrated Guide to Extended Massive Orgasm, aby przywrócić życie moim narządom poniżej pasa. Energia Steve’a i Very jako pary i ich oczywista wzajemna miłość była dla mnie inspiracją. Byli w związku przez wiele lat, a ich silny, pełen pojemnik na energię pozwolił im pomagać innym ludziom w osiąganiu własnego potencjału erotycznego w bezpieczny sposób, z zachowaniem zdrowych granic. Byłam też zaskoczona faktem, że Vera jest o dwadzieścia lat starsza od Steve’a. To naprawdę pomogło zresetować moją świadomość odnośnie tego, co jest możliwe w zaangażowanym związku i unaoczniło, że wiek nie musi być istotnym czynnikiem.

Pierwszą rzeczą, którą zrobili, było poproszenie mnie o powierzenie im mojej historii seksualnej. Musiałam trzymać się następujących instrukcji: moim zadaniem było ich pobudzić swoją opowieścią. Naprawdę. Wiedziałam, że nie mogę tego zrobić niewłaściwie. Kiedy mówiłam, musiałam czuć się erotycznie we własnym ciele, nawiązując jednocześnie kontakt z moimi myślami i erotyczną anatomią. A potem Steve powiedział mi coś, o czym jak sądzę, niewiele kobiet wie – bo ja z całą pewnością nie zdawałam sobie z tego sprawy. Męski penis może wyczuć, kiedy kobieta jest włączona. To jak zmysłowy barometr. On dosłownie reaguje na witalną siłę życiową, doznając wskutek jej oddziaływania wzwodu. Działa to również u kobiet – pamiętasz omówioną przez nas wcześniej tematykę VPA.

Tak więc, jeśli chcesz żyć w pełni wykorzystując swoją witalną siłę życiową, pozwól własnemu ciału być zmysłowym barometrem. Pozwól sile życiowej przepływać przez siebie. Ciesz się tym. Rób to. To jest twoje. Posiadaj to i z tym działaj, aby żyć w pełni i przyjemnie, czyniąc z tego motor napędowy dla dobrobytu, przyjemności i radości.

ROZDZIAŁ 12

Potęga wspólnoty

Uzdrawianie jest niemożliwe w samotności. Jest ono przeciwieństwem samotności. Przyjemność jest uzdrowieniem. Aby zostać uzdrowionym, musimy przyjść ze wszystkimi innymi stworzeniami na święto Stworzenia.

– WENDELL BERRY

Często mówiłam, że wspólnota równa się odporność. I to prawda. Ludzie rozwijają się w prawdziwym związku, akceptacji i intymności. Nasze ciała są głęboko dotknięte przez nasze interakcje z najbliższymi osobami – naszymi plemionami. Jesteśmy stadni i bez wyjątku robimy wszystko fizycznie, emocjonalnie i duchowo, wyłącznie wtedy, gdy jesteśmy częścią plemienia, które nas docenia.

Istnieją setki badań, które świadczą o tym, jak dla naszego zdrowia ważne są więzi społeczne, ale mam kilka ulubionych, które pokazują tę zależność w naprawdę piękny sposób.

Jedno z doświadczeń przeprowadzonych w Carnegie Mellon University w Pittsburghu nazwano: „Integracja społeczna a zdrowie: Przypadek społecznego przeziębienia”. Badanie to wykazało, że nasze sieci społeczne wpływają na naszą odporność i żywotność. Metodologia badania polegała na tym, że zebrano grupę wolontariuszy i oceniano ich różnorodność społeczną, czyli jakość i ilość ich powiązań społecznych. Przykładowe grupy obejmowały rodziny, grupy kościelne, grupy taneczne, grupy robotnicze i tak dalej. Następnie wolontariuszom zakropiono do nosów wirusy przeziębienia (rinowirusy). Następnie naukowcy ważyli chusteczki do wycierania nosów zużyte przez uczestników doświadczenia – miało to dać wgląd w stopień, w jakim rozwinęło się przeziębienie w danej grupie. W trakcie badania okazało się, że ludzie, którzy byli najmniej narażeni na objawy przeziębienia – byli na równi zainfekowani wirusem – cechowali się zarazem najsilniejszymi i najbardziej zróżnicowanymi więziami społecznymi. To dlatego, kiedy ktoś mówi do mnie: Och, nie chcę dać się przytulić, bo jestem przeziębiona – mówię temu komuś, żeby się nie martwił. I to prawda. Nigdy, przenigdy, nie martwię się, że złapię przeziębienie od kogoś, bo wiem, że istnieje wiele innych czynników wpływających na wydajność odporności oprócz zwykłej ekspozycji na zarazki (I tak, nie ma wątpliwości, że regularne mycie rąk zmniejsza twoje szanse na rozprzestrzenienie zarazków po całej szkole lub szpitalu).

Kolejnym badaniem, które kocham, jest najdłuższe doświadczenie, jakie kiedykolwiek przeprowadzono, dotyczący ono tego, co tworzy zdrowie i szczęście. Chodzi o Harvardzkie badanie dorosłego rozwoju. To wciąż trwające badanie rozpoczęło się w 1938 roku. Uczestniczy w nim siedmiuset dwudziestu czterech mężczyzn z dwóch grup – z Harvardu i z mniej uprzywilejowanych środowisk w Bostonie. Około sześćdziesięciu mężczyzn z pierwotnej grupy żyło nadal w 2014 roku. Badanie, które teraz śledzi dzieci tych mężczyzn, stwierdziło, że osoby o najbardziej solidnych relacjach – z przyjaciółmi, rodziną i społecznością – są najszczęśliwsze i najzdrowsze. Ustalono, że na zdrowie i funkcjonowanie mózgu nie wpływa liczba przyjaciół, ale jakość tych relacji.

Coś dużo więcej niż zarazki

Jak już wspomniałam w tej książce, zdrowie i choroby są dużo bardziej skomplikowane i nie ograniczają się do ekspozycji na zarazki. Przecież jest trzy razy więcej bakterii w naszych ciałach i ich komórkach. To mikrobiom, o którym mówiliśmy wcześniej. Kluczem do zdrowia jest życie w harmonii ze społecznościami ludzi wokół nas – a także ze środowiskami mikroorganizmów wewnątrz i dokoła nas. Harmonia w obrębie tych społeczności jest o wiele ważniejsza niż zarazki, które w nich rosną.

Znana jest sprzeczka, która wydarzyła się między dwoma wybitnymi naukowcami w 1800 roku, zainicjowali ją Antoine Béchamp i Louis Pasteur. Béchamp twierdził, że nie konkretna bakteria odpowiada za chorobę. Uważał on, że odpowiedzialne jest środowisko, w jakim ów drobnoustrój się znajduje. Pasteur stwierdził, że chodzi wyłącznie o bakterię. Był przecież facetem, który wynalazł proces zwany pasteryzacją. Ale na łożu śmierci przyznał, że od samego początku to jego oponent miał rację. Środowisko jest rzeczywiście ważniejsze niż sam zarazek. Ludzie zapomnieli o tej prawdzie w naszej epoce nadmiernie sterylnych środowisk, który to stan sami wywołujemy, rozpylając na siebie i wszystkie powierzchnie wokół nas środki dezynfekujące. I pogłębiamy o wciąż wzrastającą ilość szczepień, jakim się poddajemy – a wszystko to jest napędzane przez przekonania kulturowe dotyczące naszej powszechnej podatności na zarazki.

Prawda jest taka, że codziennie wszyscy jesteśmy narażeni na zarazki chorobotwórcze. To, czy chorujemy, w dużej mierze zależy od jakości naszych interakcji społecznych, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz naszego ciała.

W końcu miłość i wygoda połączenia zwyciężają, co zostało udowodnione przez kolejne moje ulubione badanie na ten temat. Chodzi o badanie na królikach przeprowadzone na Uniwersytecie Stanowym w Ohio, które wyraźnie wykazało wpływ oddziaływania człowieka na zdrowie – mimo że pierwotnym celem badania było zbadanie procesu chorobowego prowadzącego do powstawania chorób sercowo-naczyniowych. Badanie obejmowało króliki, które były hodowane jako wysoce podatne na choroby serca, i utwardzanie tętnic. Następnie karmiono je według różnych diet, które mogły zwiększać ryzyko wystąpienia chorób serca.

Na koniec badano pod mikroskopem ich tętnice. Wszystkie króliki powinny mieć objawy choroby sercowo-naczyniowej i większość z nich rzeczywiście się tym charakteryzowała. Ale była jedna grupa, której tętnice były czyste i nienaruszone. Nikt nie mógł zrozumieć dlaczego. Wskutek tego wyniku badanie zostało powtórzone. W kolejnej próbie uzyskano ten sam wynik. O co chodziło? Wkrótce odkryto, że grupa królików o czystych tętnicach i bez objawów chorób, była zarazem tą samą, do której łatwy dostęp miała studentka zajmująca się karmieniem królików. Ale ona robiła coś więcej. Patrzyła na nie i się z nimi bawiła. Ta interakcja społeczna utrzymywał je w zdrowiu – mimo słabych genów i niewłaściwej diety. Przedstawiając te dane na wykładach, lubię mówić: „Więc jeśli masz zamiar zjeść posiłek, który naraża cię na wystąpienie chorób serca, pamiętaj, aby zaplanować po nim masaż”.

Cena braku wspólnoty i związków

Kiedy moje córki były w szkole, powiedziałam im, że dzieci zażywają narkotyki, palą papierosy i używają alkoholu, bo przeważnie czują się nieszczęśliwe. Zażywają te substancje, by pokonać odczuwany przez nie ból. Powiedziałam też, jak działa presja rówieśnicza. Jeśli czujesz się źle z samym sobą, będziesz podatny na presję, aby robić różne rzeczy, które nie są długotrwałe lub zdrowe. Z jakiego innego powodu chciałbyś udowodnić, jak fajny jesteś, używając substancji, które zawierają dziesiątki toksyn, uszkadzają funkcjonowanie płuc i zamykają przepływy w sercu? Żaden zdrowy ssak nigdy tego nie robi. Znałam nawet psy, które nie chciały tknąć najpopularniejszych fast foodów, ponieważ instynkt mówił im, że to nie jest zdrowe.

Substancje uzależniające, takie jak papierosy, narkotyki i alkohol są wszędzie powszechnie dostępne. Z kolei to, co widziałam, przerodziło się w prawdziwe problemy, gdy ludzie nie mieli solidnych społecznych powiązań.

W swoim znakomitym wykładzie zatytułowanym: „Wszystko, co wiemy o uzależnieniach, jest błędne”, Johann Hari opowiada o latach swoich badań nad uzależnieniami, które zostały wykorzystane do uzasadnienia aktualnego podejścia do osób uzależnionych, zwykle nacechowanego potępieniem. Wskazuje, że narkotyki, takie jak kokaina i heroina, nie powodują uzależnienia. Jeśli kiedykolwiek miałeś operację, masz spore szanse, że otrzymałeś morfinę lub jakąś pochodną heroiny. Kiedy doskwiera ci ostry ból pooperacyjny, nie ma nic lepszego. Ale nie będzie ona powodować uzależnienia, chyba że u podstaw dolegliwości znajduje się już jakiś problem.

Nasze obecne modele leczenia uzależnień po prostu nie rozwiązują problemu leżącego u ich podstaw – poczucia wyobcowania z życia, pracy, życia innych i wynikającego z tego emocjonalnego bólu. Mózg rejestruje ból emocjonalny i fizyczny w tym samym obszarze, a emocjonalny ból może być tak samo bolesny jak jego fizyczny odpowiednik. To ci, którzy cierpią na nieustający ból emocjonalny, narażeni są na ryzyko uzależnienia. Kiedy szczury są izolowane w klatkach i daje się im wybór pomiędzy wodą wymieszaną z heroiną lub całkowicie czystą, za każdym razem piją wodę z narkotykiem. I kończą zabijając samych siebie. Ale kiedy są wprowadzane do środowiska z dużą ilością zabawek i interakcji społecznych, ignorują wodę z narkotykiem. Mają bowiem zapewnione lepsze sposoby, aby cieszyć się sobą samym.

Uzależnienia – czy to od cukru, kokainy, pracy czy seksu – są związane z emocjonalnym bólem i pustką, które wynikają z braku połączenia i poczucia przynależności do społeczności. Wpływa na nie także ignorowanie ogromnych zasobów i przewodnictwa, jakie każdy z nas ma w sobie. Uzależniająca substancja lub proces są wykorzystywane jako rozwiązanie bólu, ale nie jest to jego przyczyna. Vincent F. Felitti, który zainicjował ogromne badanie nad negatywnym wpływem wywieramy na dzieci (znane jako ACE), udowodnił to ponad wszelką wątpliwość. Im trudniejsze ma ktoś doświadczenia z dzieciństwa – takie jak rozwód, obserwowanie przemocy fizycznej bądź mentalnej w rodzinie, ubóstwo, choroby psychiczne i przewlekłe u członków rodziny itp. – tym bardziej prawdopodobne, że ktoś taki zostanie narkomanem, zachoruje i przedwcześnie umrze.

Wendell Berry genialnie wyraził to w The Art of the Commonplace: „Ludzie używają narkotyków, legalnych i nielegalnych, ponieważ ich życie jest nie do zniesienia bolesne lub nudne. Nienawidzą swojej pracy i nie odpoczywają w wolnym czasie. Oddalają się od swoich rodzin i sąsiadów. To, że w zdrowych społeczeństwach zażywanie narkotyków jest celebrowane, przyjemne i okazjonalne, podczas gdy w naszej kulturze samotne, haniebne i wciągające o czymś świadczy. Najwyraźniej potrzebujemy narkotyków, bo straciliśmy samych siebie”.

Johann Hari mówi nam, że jakiś czas temu Portugalia postanowiła znieść piętno kryminalne z narkotyków i narkomanów, a uzależnionych przestać umieszczać w więzieniu, wykorzystano zaoszczędzone pieniądze, aby pomóc tym osobom powrócić do społeczeństwa i znaleźć dobrą pracę. Rezultatem było pięćdziesięcioprocentowe zmniejszenie liczby osób zażywających narkotyki. Jest to piękny przykład, jak współczucie, a nie wstyd, oraz miłość, a nie głupota, może leczyć problem u jego źródła. Nie zawsze, oczywiście. Ale znacznie częściej niż przy starym modelu opartym na zawstydzaniu.

Wierzę, że prawie wszyscy – przynajmniej w zachodniej kulturze – są od czegoś w swoim życiu uzależnieni. Główną przyczynę wszystkich tych uzależnień określiła pięknie moja przyjaciółka, która uczęszczała na spotkania Anonimowych Alkoholików. Powiedziała: „Wydaje mi się, że moja wyższa moc leży wszędzie poza miejscem, w którym się rzeczywiście znajduje”. Dlatego powiedziano, że „uzależnienie jest boską odpowiedzią na społeczność”. Na dwunastostopniowym spotkaniu lub w grupie wsparcia możesz być wrażliwy, a jednocześnie uczciwy. Rezultatem jest prawdziwe połączenie i intymność.

Odnajdywanie miłości

Świętej pamięci Elisabeth Kübler-Ross, pionierka badań nad śmiercią i umieraniem, powiedziała, że nasze społeczeństwo wychowuje swoje dzieci na małe prostytutki poprzez wykorzystywanie takich zwrotów jak: „Będę cię kochał, jeśli [puste pole]”. To zachęca nas do myślenia, że jesteśmy niedoskonali, że nie możemy ufać sobie i że musimy szukać akceptacji poza sobą. Zapominamy, że jesteśmy wystarczająco dobrzy tacy, jacy jesteśmy, a przezwyciężenie tego przekonania jest największym z powodów, dla których przyszliśmy na ten świat. Więc nie ma tu błędów. Nie ma winy, ani wstydu, gdy spojrzymy na to z punktu widzenia duszy. Musimy jednak pamiętać, kim jesteśmy, a jeśli nie jesteśmy częścią plemienia, które jest zgodne z naszą duszą, żadna akceptacja i pochwała nie będą miały znaczenia.

Pozwól, że podam przykład. Około dziesięciu lat temu przeszłam zapalenie płuc, ponieważ zdecydowałam się nie narażać na zawstydzenie przez plemię i zrezygnowałam z okazywania wrażliwości słabości fizycznej. Czułam się chora, ponieważ postawiłam zobowiązanie wobec społeczności przed własnym samopoczuciem fizycznym – czymś, czego się dobrze nauczyłam w szkole medycznej. Lekarzom nie wolno chorować.

Planowałam spotkanie z grupą biznesmenów w Nowym Jorku, w trakcie którego miałam omówić potencjalny interes. Zostałam również zaproszona na wręczenie nagrody dla pioniera w medycynie funkcjonalnej. Zaledwie kilka dni wcześniej wróciłam z Denver, gdzie uczestniczyłam w grupowych zajęciach, podczas których czułam się niedoceniona i wykorzystana. Wróciłam stamtąd przeziębiona. W hotelu też było zimno i żadnym sposobem nie mogłam się ogrzać.

Kiedy przybyłam do domu, natychmiast położyłam się w łóżku ze świadomością, że moje dojście do zdrowia będzie uzależnione od ilości odpoczynku podczas kolejnych dwudziestu czterech godzin. Trzy dni później miałam udać się do Nowego Jorku. Gdyby wszystko ułożyło się po mojej myśli, wypoczęłabym i stanęła na nogi, ale wtedy pojawiły się komunikaty o nadchodzącej śnieżycy. Wiedziałam, że jeśli nie udam się do Nowego Jorku wcześniej niż planowałam, wszystkie loty mogą zostać odwołane i nie będę w stanie dostać się na miejsce spotkania w pierwotnie planowanym terminie.

Więc wstałam z łóżka – lekceważąc zawroty głowy i ból – i poleciałam do Nowego Jorku. Potem przebrnęłam przez swoje obowiązki – kaszląc i będąc prawie niezdolną do mówienia. I prześlizgując się przez śnieg i wiatr, które uniemożliwiały mi znalezienie taksówki.

Po tym, jak wreszcie wróciłam do domu, wylądowałam w łóżku z zapaleniem płuc. Coś co planowałam pokonać, o ile będę ciągle napierać przed siebie, ostatecznie mnie powaliło. Moje płuca nie uzdrowiły się w pełni przez rok, i od tej pory były bezbronne. Gdybym słuchała swojego ciała i dbała o siebie, gdy tego potrzebowałam, nigdy nie rozwinęłoby się u mnie zapalenie płuc. Ale w moim osobistym plemieniu w tym czasie ludzie, którzy odwoływali różne rzeczy z powodu choroby, byli uważani za słabych i niegodnych. Pamiętam, że kiedyś na jakiejś koszulce widziałam napis: „Ból to słabość opuszczająca ciało”.

System przekonań mojego plemienia – w pełni przeze mnie popierany – polegał na tym, że dbanie o własne ciało i zdrowie przez odpoczynek i sen nie było wartościowym celem. Był to znak słabości i lenistwa. Aby zapewnić sobie luksus odpoczynku, najpierw trzeba się było znaleźć na łożu śmierci. Jednym z ulubionych powiedzonek mojego ojca z okresu, kiedy dorastałam, było: „Nie proś o lżejszy plecak. Poproś o silniejsze plecy”. Oczywiście, kryje się w nim mądrość. Ale nie w każdej sytuacji.

Simone Weil dobrze podsumowała ludzką skłonność do zamartwiania: „Niebezpieczeństwo nie tkwi w tym, że dusza może zwątpić w to, czy jest jakiś chleb, ale w tym, że uwierzy w kłamstwo, że nie jest głodna”. Wszyscy łakniemy prawdziwego związku i troski, a nie dostaniemy tego, dopóki nie znajdziemy plemienia naszej duszy. Jeśli tego nie znajdziemy, zabijemy samych siebie poprzez uzależnienie, które będzie maskować ból lub przez ignorowanie tego, czego potrzebujemy do zachowania zdrowia.

Powstaje nowe plemię

Jesteśmy w przełomowym momencie historii. Ludzie budzą się na całej planecie. Pojawiają się grupy duchowe, w których ludzie gromadzą się, aby czcić siebie i naszą planetę. Wielowiekowa forma plemienności, w której rozdzielamy się na małe grupy, które walczą ze sobą, a także poświęcamy nasze wewnętrzne pragnienia, aby się dopasować, ustępuje przed nowym rodzajem życia plemiennego. Mowa o plemienności, w której coraz bardziej zdajemy sobie sprawę, że wszyscy jesteśmy częścią ludzkości i że Matka Ziemia jest naszym systemem wsparcia. Jesteśmy jej częścią i ona jest częścią nas. Nasza ziemia nie jest podzielona na różne plemiona. Jesteśmy jednością. Tak jak rzeki nie są podzielone na różne kraje. Pasma górskie przebiegają przez wiele różnych terytoriów i krajów. To, co nas jednoczy, jest dużo silniejsze niż to, co nas oddziela. Pomimo tego, co chciałyby ci wmówić media głównego nurtu.

Zdumiewające badania osób takich jak Larry Dossey, autor książki One Mind, udowodniły, że na pewnym podstawowym poziomie wszyscy dzielimy z sobą ten sam umysł, a to, co się dzieje z jednym z nas, dotyka dosłownie wszystkich.

Wielu ludzi dorastało w rodzinach i plemionach, które oddzielają się od innych, a nie jednoczą. Nauczyli się, że ich Bóg jest jedynym właściwym Bogiem. Że jedynie ich sposób życia jest słuszny, a wszyscy inni są w błędzie. Lub zostali nauczeni, że Stwórca jest wredną, osądzającą siłą, która nieuchronnie okaże im, że są niegodni. Na szczęście odchodzimy od starego zerowego modelu (nadaje się on tylko do obejścia go szerokim łukiem, więc dobrze jest to zrobić już teraz, gdy ma się ku temu sposobność), kierując się ku innemu sposobowi myślenia. Zaczynamy dostrzegać, że rzeczywiście wystarczy chcieć go obejść. Nie chodzi o „osobę umierającą w otoczeniu najlepszych zabawek”. Powstają bowiem nowe drogi marketingu towarów i usług, w których wszyscy prosperują, a prawdziwe kokosy zbijają nieliczni znajdujący się na szczycie piramidy. Marketing sieciowy i marketing partnerski to świetne przykłady innego podejścia. Modele te działają poprzez współpracę, a nie konkurencję. Zapewniają również środowisko pracy nacechowane przyjaźnią i intymnością.

Odnajdywanie twojego prawdziwego plemienia

W tym przejściowym okresie od starych zależności plemiennych do nowych, niezwykle ważne jest, aby zrozumieć granice swojego programowania kulturowego i otworzyć się na nowe pomysły oraz nowych ludzi, którzy cię wspierają. Wymaga to rozpoczęcia od siebie i wewnętrznej pracy niezbędnej do stworzenia bardziej wspierającego plemienia i jej ciągłego wykonywania. Wielu ludzi znajduje się między dwoma światami. Wiedzą, że ich stare życie nie działa, ale nie stworzyli jeszcze nowego.

Przypomnijmy sobie badania doktora Mario Martineza, który udokumentował, w jaki sposób wszystkie plemiona raniły członków, którzy ośmielili się wyjść poza wyznaczone granice: zdradą, porzuceniem i wstydem. Zastanów się, czy jesteś w stanie być wszystkim, czym naprawdę jesteś, w swojej pierwotnej rodzinie i plemieniu. Jeśli nie, nigdy nie było okresu w historii świata, który by bardziej wspierał poszukiwania prawdziwej rodziny twojej duszy niż ten trwający obecnie – pomimo lekcji, jakie owa dusza musi przepracować.

Coach specjalizująca się w przepracowywaniu związków oraz autorka Miłość w 90 dni. Jak znaleźć prawdziwe uczucie, Diana Kirschner, wskazuje, że żyjemy w epoce bogatej w miłość. Więcej niż kiedykolwiek przedtem osób w różnym wieku szuka miłości. Jest to łatwiejsze dzięki randkom przez Internet i mediom społecznościowym. To samo dotyczy znalezienia plemienia swojej duszy. Jednakże najpierw musisz przeczytać pewne ostrzeżenie – nie popełnij błędu w tworzeniu plemienia wyłącznie w oparciu o wspólną ranę, na przykład kazirodztwa, utraty dziecka, raka lub jakiejkolwiek innej choroby. Chociaż grupy wsparcia mogą być na początku niezwykle pomocne, zbyt często rana staje się jedynym powodem istnienia grupy. A jeśli dojdziesz do punktu, w którym chcesz przynieść więcej radości i światła całej grupie, może się okazać, że unikasz kolejnych spotkań z grupą wsparcia.

Wiele lat temu, gdy po rozwodzie układałam sobie życie na nowo, wierzyłam, że moje „prawdziwe plemię” – moi współbracia, którzy uwierzyli w rzeczy opisane w tej książce – gdzieś tam są. Gdziekolwiek, ale nie tam, gdzie ja. Z pewnością nie w moim mieście. Lub nawet nie w moim stanie. Przez pewien czas czułam się głęboko samotna, więc postanowiłam znaleźć swoje prawdziwe plemię. Oznaczało to, że musiałam odepchnąć mój postument „autorytetu medycznego”, ponieważ nieodłączną cechą tej tożsamości była tendencja do zatrzymywania innych przez posiadanie odpowiedzi na wszystkie pytania. Nie byłam otwarta na otrzymanie tego, co inni musieli mi dać. Chciałam prawdziwych przyjaciół, a nie tylko ludzi, którzy dzwonili, kiedy mieli problem albo potrzebowali porady.

Właśnie w tym czasie zaczęłam zdawać sobie sprawę, że istnieją dziesiątki ludzi takich jak ja, którzy szukali dobrych balang, imprez, które mają na celu prawdziwą zabawę, a nie tylko picie. Spotkań, podczas których moglibyśmy robić ceremonie dla uczczenia wyjątkowych dni dla naszej planety, takich jak przesilenia i równonoce – nów i pełnia Księżyca. Ceremonie, które były wykonywane od początku istnienia człowieka, aby uczcić cykle ziemi i głęboki sposób, w jaki gwiazdy wpływają na nas. Miałam też na myśli zgromadzenia, podczas których moglibyśmy płakać lub śmiać się razem na filmach, siedząc na kanapie i wzajemnie masując sobie stopy. A może nawet moglibyśmy spędzić dzień oglądając kilka filmów pod rząd. Lub wędrować na świeżym powietrzu tak długo, jak tylko byłoby to dla nas przyjemne.

W miarę upływu czasu, kiedy zezwoliłam, aby ściany wokół mojego serca stopiły się, pojawiało się coraz więcej członków mojego prawdziwego plemienia. Co ciekawe, wielu z nich było tu przez cały czas. Po prostu nie mogłam ich dostrzec ani docenić, dopóki nie dostosowałam się do nich wibracyjnie. Musiałam zdjąć zawodową zbroję, która chroniła moje serce i nauczyć się tańczyć ciało przy ciele. I to zrobiłam. Dosłownie. Poprzez naukę argentyńskiego tanga. Nasza społeczność pasjonatów tanga odebrała to jako prawdziwy cud – i nadal to robi. Czy może być lepsza okazja niż lekcje tanga, podczas których różni ludzie ze wszystkich grup społecznych i wiekowych gromadzą się, obejmują i pozwalają sobie na przyjemność oraz intymność płynącą z poruszania się w rytm romantycznej muzyki.

Oprócz rodzinnego plemienia, odkryłam również członków mojego plemienia w Turcji, Anglii, Szkocji, Holandii, Norwegii, Danii, Australii, Nowej Zelandii, Niemczech, Hiszpanii, Francji, Włoszech, Argentynie, Chorwacji, Meksyku, Kostaryce, Indiach, Tajlandii, Chinach, Afryce, na Tajwanie i Bliskim Wschodzie. I prawie wszędzie na naszej planecie. Im bardziej odpuszczam sobie swoje stare programy plemienne dotyczące tego, co mam robić, mówić i myśleć, aby „dopasować się” do sposobu bycia, który nigdy nie był zgodny z rzeczywistością, tym bardziej moje prawdziwe plemię nabiera kształtów. Z tymi ludźmi w im większym stopniu mówię swoją prawdę – z szeroko otwartym sercem pełnym miłości i akceptacji, zarówno dla siebie, jak i dla innych – tym bardziej jestem członkiem plemienia.

Odnalezienie rodziny własnej duszy to proces, ale warto się w niego zaangażować. Sposób odnajdywania twoich ludzi powinien zostać opracowany w oparciu o następujące pytania: „Co mnie interesuje? Czego zawsze chciałem się dowiedzieć? Co chciałem zobaczyć i czego doświadczyć? Czego zawsze chciałem spróbować?”. A wtedy niech ta prawda będzie twoim przewodnikiem: to, czego szukasz, też cię poszukuje.

Następny krok to ta ciężka część. Musisz mieć odwagę, aby samodzielnie wyjść z dotychczasowego plemienia. Prawie wszyscy pamiętamy te czasy w szkole średniej, kiedy w kafeterii z tacą na lunch rozglądaliśmy się, szukając wolnego miejsca do siedzenia. I wszyscy mieliśmy okresy, w których musieliśmy siedzieć samotnie. Nawet jako dorośli. Możesz tu utknąć, jeśli nie zechcesz spróbować czegoś nowego. Teraz masz następujący problem: Większość ludzi w twoim obecnym plemieniu nie jest tymi, których szukasz. Może się więc okazać, że musisz poprosić przyjaciela, aby poszedł z tobą, podczas gdy on naprawdę tego nie chce. Jeśli boisz się robić coś samodzielnie, łatwo jest odrzucić aktywność, do której przyciąga cię serce, tylko dlatego, że nie znasz nikogo z nowej grupy. Ale możesz oprzeć się temu pragnieniu nie zmieniania niczego.

Ćwiczenie wychodzenia

Czy pamiętasz ćwiczenie z siódmego rozdziału, w którym wyobrażaliśmy sobie spotkanie z kimś w kawiarni? To ćwiczenie było w istocie praktyką spotykania ludzi. To samo ćwiczenie może nam pomóc, kiedy boimy się wyjść i spotkać z naszym nowym plemieniem.

Spróbuj postąpić następująco: Wyobraź sobie, że bierzesz udział w nowej aktywności, którą jesteś tak bardzo podekscytowany. Następnie wyobraź sobie, że idziesz do kogoś, kto tam jest. Uśmiechnij się i powiedz: „Cześć”. Praktykuj przełamywanie lodów tak długo, aż będzie to dla ciebie łatwe. Cały czas pamiętaj, że prawie wszyscy czują się niepewnie podczas spotkań z nowymi ludźmi. Postaraj się więc poczuć pewność swojego wyobrażonego scenariusza. Następnie przejdź do doskonalenia w umyśle pierwszego kroku – nawet jeśli ruch ten ogranicza się po prostu do powiedzenia drugiej osobie, że podoba ci się jej strój.

Gdy już trochę to przećwiczysz wyjdź do prawdziwego świata. Wybierz wydarzenie, następnie się na nie udaj i przedstaw komuś. Będziesz zdumiony tym, jak szybko możesz nawiązać nowe znajomości podczas wydarzeń socjalnych, o ile zechcesz tylko zdobyć się na przywitanie i uśmiech. To takie proste.

Dobrym pomysłem na znalezienie ludzi o podobnych poglądach jest szukanie sytuacji, w których takie osoby się skupiają – czytając wspólnie książki, ucząc się tańca, podróżując gdzieś razem, oglądając sztukę lub film. Czy jesteś zainteresowany sprawnością fizyczną? Znajdziesz wiele grup o tych samych zainteresowaniach na pobliskiej siłowni lub w klubie fitness. Zajęcia jogi to kolejne świetne miejsce do poznania nowych ludzi. Jeśli z kolei lubisz przebywać na świeżym powietrzu, możesz dołączyć do tych, którzy lubią przyrodę i wychodzą na wspólne wycieczki. Szlaki i plaże na świeżym powietrzu zawsze wymagają utrzymania w czystości. W naszym regionie sąsiedzi często zbierają się na plażach i podobnych miejscach podczas dni sprzątania miejsc natury. To świetny sposób na poznawanie ludzi i jednoczesne wykonanie dobrej roboty.

Pamiętaj także, że Internet dał nam nieskończone możliwości poznawania ludzi. Grupy na Facebooku to świetny sposób na znalezienie swojego plemienia. W mojej grupie Ageless Goddess Facebook, którą tworzą kobiety, które brały udział w kursie online Ageless Goddess, wiele członkiń kontaktowało się ze sobą poprzez prywatne wiadomości. Spotkają się też osobiście na kawie lub podczas innych zajęć. Wiedzą, że są już w harmonii, ponieważ zostały przyciągnięte do kursu i otrzymują ciągłe wsparcie grupy. Rozgrzewa moje serce, kiedy mogę zobaczyć kobiety w ich prawdziwych plemionach.

Niezależnie od tego, czy jest to klub książki, zajęcia dla dorosłych czy kurs gotowania, ważne jest, aby mieć pewność, że wchodzisz w interakcje z osobami, które są zgodne z twoją duszą. Dopóki ta tematyka jest czymś, czym się pasjonujesz, jest szansa, że na jednym z tych spotkań znajdzie się członek twojego intymnego plemienia.

Możesz należeć do kilku plemion. Nie musisz wybierać tylko jednego. Ale z czasem prawdopodobnie okaże się, że powstanie grupa przyjaciół i rodziny, z którymi czujesz się jak w domu.

Najbardziej intymne plemię składać się będzie z osób, które można wezwać w nagłych wypadkach lub gdy naprawdę potrzebujesz pomocy: plemię „w środku nocy”. Zrób teraz listę tych ludzi. Prawdopodobnie z czasem kolejne osoby będą do niej dodawane, a inne z niej wypadną.

Znalezienie grupy ludzi, którzy naprawdę rozmawiają z twoją duszą, zdarza się tylko wtedy, gdy przyjmujesz prawdę, kim naprawdę jesteś. Zacznij od razu, tu gdzie jesteś. Nieważne gdzie to jest.

Przechowywałam wiedzę prezentowaną w tej książce przez całe swoje życie. Ale nie odważyłam się nigdy w pełni o niej mówić ani pisać – do tej pory. Ponieważ nadszedł czas. Jesteśmy w punkcie zwrotnym, w którym stare drogi już nie działają. Boskie informacje wręcz nas zalewają. Jesteśmy otoczeni licznymi aniołami, które czekają, aby poprosić je o pomoc. Ale nic się nie zmieni, dopóki nie ulegniemy zmianom. Stare powiedzenie mówi: „Bóg przenosi góry. Przynieś mu tylko łopatę”.

Nadszedł czas, aby twoje życie mogło działać i być łatwe. I to może być tu i teraz. Może być lepiej niż kiedykolwiek marzyłeś. Ale musisz zrobić pierwszy ruch. Bądź błogosławiony.

Posłowie

Teraz już wiesz, jak sprawić, aby życie było łatwe. Ale nie musisz mi wierzyć na słowo. Wyjdź i przekonaj się sam, jak prawdziwe jest wszystko, czego się nauczyłeś z tej książki. Naprawdę, nie ma innego sposobu. Niezależnie od tego, co ci mówię – lub co mówią inni– musisz w swoim własnym życiu wykorzystać te informacje, aby naprawdę zrozumieć, jak bardzo są one potężne.

Kiedy zaczniesz używać technik opisanych w tej książce, największym wrogiem będzie strach. A jeśli te rzeczy się nie sprawdzą? A jeśli on mnie zostawi? Co zrobić, jeśli wypróbuję tę nową rzecz i nie powiedzie się? Co, jeśli będę rozczarowany? Takie myśli utrudniają życie. Zawsze. I w porządku. W rzeczywistości w porządku jest odczuwanie strachu, smutku czy rozczarowania, ponieważ może to być pierwszy krok ku temu, co jest łatwiejsze. Kiedy więc pojawi się strach, po prostu zaakceptuj to i powiedz: „W porządku”.

Rzeczą, którą musisz zapamiętać odnośnie strachu, jest to, że on również stanowi część boskiego planu. Jest on jednak tym elementem boskiego planu, który charakteryzuje się najniższą możliwą wibracją. Matt Kahn zauważył, że to, co nazywamy „cieniem” stanowi tak naprawdę światło Boga w najbardziej rozproszonej formie, co sprawia, że jest ono niebywale niewygodne i niekomfortowe. I jest ono takie w swojej najczystszej strukturze. Celem twojego cienia i odczuwanego przez ciebie strachu jest nakłonienie cię do połączenia z bardziej rozbudowanymi formami boskości, w których życie staje się znacznie łatwiejsze.

Odczuwanie strachu oznacza tylko, że jeszcze nie wierzysz, że boskość jest najpotężniejszym źródłem miłości i radości w życiu. Nie ufasz, że wszystko, co ci się przydarza, jest korzystne – chociaż pozornie jest inaczej. Musisz nauczyć się ufać tej prawdzie.

Czego więc trzeba, aby rozpakować stłumioną boskość i rozszerzyć ją tak, by życie stało się łatwe? Należy dostroić się do własnych emocji. Kochać siebie i to małe dziecko wewnątrz bez osądów – niezależnie od tego, co czuje i nie zważając na to, co się dzieje. A także wiedząc, że boskość może zrobić dla ciebie znacznie więcej, niż możesz sobie sam wyobrazić. Ale musisz z nią współtworzyć.

Emocje osadzają naszą transcendentną wieczną jaźń w naszym ciele fizycznym. Łączą nasze duchy i materialny świat. Wyobraź to sobie. Te same uczucia, które kazano ci kontrolować lub które okrywano wstydem, stanowią klucz do uczynienia życia łatwym. Kiedy czujesz się w porządku z czymkolwiek, co może wydawać się nie w porządku, wibracja wzrasta, a twoje boskie ja czuje się coraz lepiej w twoim ciele. W rezultacie stajesz się zdrowszy i bardziej kochający, tolerancyjny oraz radosny.

Każda emocja, jakiej doświadczasz, to informacja zwrotna od twojej wiecznej jaźni przypominającej, co należy zrobić, aby ułatwić ci życie. Wszyscy chcemy czuć się lepiej. Wszyscy chcemy doświadczać więcej radości, miłości i zachwytu w naszym życiu. I wszyscy możemy to mieć. Zamiast postępować zgodnie z dobrze poznaną drogą rozpaczy, na którą tak wielu z nas zostało wepchniętych po urodzeniu, musimy wybrać lepszy sposób. Musimy mieć wystarczającą wiarę, aby wyruszyć w nieznane.

Teraz przyszła kolej na naprawdę dobrą wiadomość. To wyjątkowy czas na Ziemi. Potężna energia boskiej miłości powiększyła się i ustabilizowała w takim stopniu, że każdy z nas może korzystać z tej energii dzięki własnej woli. To jest tak proste, jak powiedzenie: „Przyjmuję boską miłość”, a potem głęboki wdech przez nos, wstrzymywanie go, licząc do czterech, a następnie silne wypuszczenie przez nos. To całkiem proste. Musi ci się udać, o ile tylko tego zapragniesz. Boska miłość zrobi całą resztę.

Kiedy jesteś połączony z boskością, możesz to poczuć. Im lepiej to czujesz, tym łatwiejsze się to dla ciebie staje. Tworzysz drogę dla boskości, aby twoje życie było łatwe.

Więc pamiętaj. Nawiązuj połączenie codziennie – w rzeczywistości wystarczy dziesięć do piętnastu minut. Poproś Stwórcę o wskazówki i pomoc. Niech twoje boskie ja regularnie prowadzi twoje życie. Udaj się do tego źródła. Miej odwagę, aby ułatwić sobie życie i być częścią rozwiązania na cierpienia świata. Włączając twoje własne. Masz taką możliwość. Po to się urodziłeś. I to w tobie szanuję. Bądź błogosławiony.

Źródła

Anioły i byty duchowe

• Angel Blessings: Cards of Sacred Guidance and Inspiration, autorstwa Kimberly Marooney

• dr Doreen Virtue, www.doreenvirtue.com

○ 101 Aniołów: wprowadzenie do pracy, uzdrawiania i kontaktowania się z Aniołami

○ Jak usłyszeć swoje anioły

○ Niebiańskie znaki. Anielskie wskazówki do dokonywania życiowych wyborów

• Kyle Gray, www.kylegray.co.uk

○ Modlitwy do aniołów. Jak korzystać z niebiańskiej pomocy w tworzeniu cudów

○ Wings of Forgiveness: Working with the Angels to Release, Heal and Transform

• Lessons from the 12 Archangels: Divine Intervention in Daily Life, autorstwa Belindy J. Womack

• Natives of Eternity: An Authentic Record of Experiences in Realms of Super-Physical Consciousness, autorstwa Flower A. Newhouse

Astrologia

• Anne Ortelee: www.anneortelee.com i jej cotygodniowa prognoza na www.blogtalkradio.com

• Astrology, A Cosmic Science: The Classic Work on Spiritual Astrology, autorstwa Isabel M. Hickey

• Pronoia Is the Antidote to Paranoia: How the Whole World Is Conspiring to Shower You with Blessings, autorstwa Roba Brezsny’ego

• Wszystko, co powinniście wiedzieć o astrologii, autorstwa Joanny Martine Woolfolk

• The Shamanic Astrology Mystery School (www.shamanicastrology.com)

○ The Shamanic Astrology Handbook, autorstwa Daniela Giamario i Cayelin Castell

Więź ciało-umysł/Neuroplastyczność

• Anatomy of an Illness as Perceived by the Patient: Reflections on Healing and Regeneration, autorstwa Normana Cousinsa

• dr Bruce H. Lipton, www.brucelipton.com

○ Biologia przekonań. Uwolnić moc świadomości, materii i cudów.

○ The Honeymoon Effect: The Science of CreatingHeaven on Earth.

○ The Wisdom of Your Cells: How Your Beliefs Control Your Biology.

• dr Joe Dispenza, www.drjoedispenza.com

○ Wymień umysł na lepszy model. Jak przełamać złe nawyki

○ Our Three Brains: From Thinking to Doing to Being, TEDx, Tacoma, WA: www.drjoedispenza.com/ index.php?page_id=Our_Three_Brains

○ Efekt placebo: naukowe dowody na uzdrawiającą moc twojego umysłu.

• dr Mario Martinez, www.biocognitive.com

○ The MindBody Code: How to Change the Beliefs that Limit Your Health, Longevity, and Success.

Interpretacja snów

• dr Doris E. Cohen,, www.drdorisecohen.com

○ Doris organizuje indywidualne sesje skupiające się na interpretacji snów i sposobach wykorzystywania ich w życiu codziennym. Napisała bardzo specyficzny przewodnik po snach, który gwarantuje zdumiewający wgląd w ich znaczenie.

• Wspomnienia, sny, myśli, autorstwa C. G. Junga

• The Toltec Secret: Dreaming Practices of the Ancient Mexicans, autorstwa Sergio Magaña’i

• Analiza marzeń sennych, autorstwa C. G. Junga

Strach i upodmiotowienie

• Wielka magia. Odważ się żyć kreatywnie, autorstwa Elizabeth Gilbert

• Brené Brown, www.brenebrown.com

○ Z wielką odwagą. Jak odwaga bycia wrażliwym zmienia to, jak żyjemy i kochamy, jakimi jesteśmy rodzicami i jak przewodzimy.

○ Dary niedoskonałości. Jak przestać się przejmować tym, kim powinniśmy być, i zaakceptować to, kim jesteśmy.

• Empowerment: The Art of Creating Your Life as You Want It, autorstwa Davida Gershona i Gail Straub

Rozciąganie i rozluźnianie powięzi

• Clear Passage, www.clearpassage.com, specjalizuje się w powolnym uwalnianiu od chirurgicznych zrostów, niedrożności jelit i niepłodności

• John F. Barnes’s Myofascial Release Approach, www.myofascialrelease.com

• The Genius of Flexibility, www.thegeniusofflexibility.com

• www.BendableBody.com

• The Genius of Flexibility: The Smart Way to Stretch and Strengthen Your Body, autorstwa Boba Cooley’a

• Sparhawk Pilates i Center for Intuitive Movement Healing, www.sparhawkpilates.com

Pożywienie/Odżywianie

• Wiecznie głodny? Zapanuj nad zachciankami, przeprogramuj komórki tłuszczowe, strać wagę na zawsze, autorstwa Davida Ludwiga.

• Anthony William, www.medicalmedium.com

○ Boski lekarz. Sekrety leczenia chorób przewlekłych i niewyjaśnionych.

○ Uzdrawiająca żywność boskiego lekarza. Terapeutyczna moc owoców, warzyw i ziół

• Comparative Guide to Nutritional Supplements: A Compendium of Over 500 Products Available in the United States & Canada, autorstwa Lyle’a MacWilliama

• dr David Perlmutter, www.drperlmutter.com

○ Brain Maker: The Power of Gut Microbes to Heal and Protect Your Brain — for Life.

○ Grain Brain. Zbożowa głowa. Ziarno prawdy o mózgu i jego cichych zabójcach: pszenicy, węglowodanach i cukrze.

○ The Grain Brain Cookbook: More Than 150 Life-Changing Gluten-Free Recipes to Transform Your Health.

• Donna Schwenk, www.culturedfoodlife.com

○ Żywność probiotyczna. Neutralizacja chemii i konserwantów w pożywieniu oraz sposób na powszechne choroby.

○ Zdrowy ferment. Jak przyrządzać i podawać pyszne probiotyczne dania i cieszyć się dzięki nim zdrowiem i lepszym samopoczuciem.

• Environmental Working Group, www.ewg.org

○ Spis „Brudnej dwunastki” i „Czystej piętnastki”: www.ewg.org/foodnews.

• Kris Carr, www.kriscarr.com

○ Crazy Sexy Diet: Eat Your Veggies, Ignite Your Spark, and Live Like You Mean It!

○ Sexy soki. Piękno. Zdrowie. Energia.

○ Crazy Sexy Kitchen: 150 Plant-Empowered Recipes to Ignite a Mouthwatering Revolution.

• dr Mark Hyman, www.drhyman.com

○ Koniec z cukrzycą i otyłością! Książka kucharska.

○ The Blood Sugar Solution 10-Day Detox Diet: Activate Your Body’s Natural Ability to Burn Fat and Lose Weight Fast.

• The PlantPlus Diet Solution: Personalized Nutrition for Life, autorstwa Joan Borysenko

• Thrive market, www.thrivemarket.com, dostarcza w bardzo niskiej cenie opakowania z żywnością ekologiczną wprost do twoich drzwi

• Dieta bez pszenicy. Jak pozbyć się pszennego brzucha i być zdrowym, autorstwa dr. Williama Davisa

Dawanie i otrzymywanie

• Living a Beautiful Life: 500 Ways to Add Elegance, Order, Beauty and Joy to Every Day of Your Life, autorstwa Alexandry Stoddard

• The Power of Receiving: A Revolutionary Approach to Giving Yourself the Live You Want and Deserve, autorstwa Amandy Owen

Manifestacje/Afirmacje

• Abraham-Hicks, www.abraham-hicks.com

○ Proś a będzie Ci dane, autorstwa Esther i Jerry’ego Hicks

○ Prawo Przyciągania, autorstwa Esther i Jerry’ego Hicks

• Codzienne afirmacje dostarczane na twoją skrzynkę wprost z mojej strony, www.drnorthrup.com

• Louise Hay, www.louisehay.com

○ Heal Your Body

○ Medytacje leczące duszę i ciało

○ Praca z lustrem. 21 dni, które odmienią Twoje życie

○ Możesz uzdrowić swoje życie

• The Dynamic Laws of Prosperity, autorstwa Catherine Ponder

• The Magic Path of Intuition, autorstwa Florence Scovel Shinn

• Myśl!... i bogać się, autorstwa Napoleona Hilla

Medycyna/Zdrowie fizyczne

• Amata Life, www.amatalife.com

○ Równowaga hormonalna dla kobiet i mężczyzn. Ze względu na zadziwiające zalety pochodzącego z Tajlandii zioła Pueraria mirifica, doktor Northrup rozpoczęła działalność własnej firmy, której celem było zwrócenie uwagi ludzi na całym świecie na ten niezwykły dar natury. Linia produktów firmy Amata Life zawiera opatentowany wyciąg Pueraria mirifica i działa znakomicie na objawy menstruacyjne, objawy okresu przedmenopauzalnego oraz objawy menopauzy u kobiet, a także pomaga chronić zdrowie mężczyzn. Pielęgnacja skóry i linia nawilżająca pochwę pomogła już setkom osób.

• Anthony William, www.medicalmedium.com

○ Boski lekarz. Sekrety leczenia chorób przewlekłych i niewyjaśnionych.

○ Uzdrawiająca żywność boskiego lekarza. Terapeutyczna moc owoców, warzyw i ziół

• dr Christiane Northrup, www.drnorthrup.com

○ Sekrety wiecznie młodych kobiet. Boginie nigdy się nie starzeją

○ Ciało kobiety mądrość kobiety. Jak odzyskać i zachować fizyczne i emocjonalne zdrowie.

○ Mother-Daughter Wisdom: Understanding the Crucial Link Between Mothers, Daughters, and Health.

○ The Wisdom of Menopause: Creating Physical and Emotional Health During the Change.

• Counterclockwise: Mindful Health and the Power of Possibility, autorstwa dr Ellen J. Langer

• Edgar Cayce’s Association for Research and Enlightenment, www.edgarcayce.org

• Health Revelations from Heaven and Earth, autorstwa Tommy’ego Rosy i Stephena Sinatry

• Katy Bowman, Nutritious Movement, www.nutritiousmovement.com

○ Katy Says podcast

○ Move Your DNA: Restore Your Health Through Natural Movement

○ Whole Body Barefoot: Transitioning Well to Minimal Footwear

• Let Magic Happen: Adventures in Healing with a Holistic Radiologist, autorstwa dr. Larry’ego Burka

• Miłość, medycyna i cuda, autorstwa dr. Bernie’go S. Siegela

• Czy można wygrać z rakiem? 9 kluczowych zasad wspierania walki z nowotworem, autorstwa dr Kelly A. Turner

• Sitting Kills, Moving Heals: How Everyday Movement Will Prevent Pain, Illness, and Early Death – and Exercise Alone Won’t, autorstwa dr Joan Vernikos

• Sparhawk Pilates and Center for Intuitive Movement Healing with Hope Matthews, www.sparhawkpilates.com

• The Relaxation Response, autorstwa dr. Herberta Bensona

• The Tapping Solution, www.thetappingsolution.com

○ Metoda opukiwania. Rewolucyjny system na bezstresowe życie, autorstwa Nicka Ortnera

○ The Tapping Solution – film dokumentalny

○ Metoda opukiwania Schudnij i zaufaj ciału, autorstwa Jessici Ortner

• Yoga Toes, www.yogapro.com/products/YogaToes.html

Narcyzm i nadużycia narcystyczne

• Melanie Tonia Evans, www.melanietoniaevans.com

• Sandra Brown, Institute for Relational Harm Reduction and Public Pathology Education, www.womenwholovepsychopaths.com

○ How to Spot a Dangerous Man before You Get Involved.

○ Women Who Love Psychopaths: Inside the Relationships of Inevitable Harm with Psychopaths, Sociopaths & Narcissists.

• Understanding and Healing for Daughters of Narcissistic Mothers, www.daughtersof narcissisticmothers/narcissistic-personality-disorder/

Tarot/karty wróżebne

• Angel Prayer Oracle Cards, autorstwa Kyle’a Gray’a

• Przewodnictwo Bogiń, autorstwa dr Doreen Virtue

• Karty uzdrawiającej mocy. Odkryj swoją moc podążając ścieżką mądrości zwierząt, autorstwa Jamiego Samsa i Davida Carsona

• Motherpeace Round Tarot Deck, autorstwa Karen Vogel i Vicki Noble

• Uncharted: The Journey through Uncertainty to Infinite Possibility, autorstwa Colette Baron-Reid

• Mądrość ukrytych królestw, autorstwa Colette Baron-Reid

Modlitwy/Połączenie z boskością

• Modlitwy do aniołów. Jak korzystać z niebiańskiej pomocy w tworzeniu cudów, autorstwa Kyle’a Gray’a

• Słowa, które uzdrawiają. Siła modlitwy a praktyka medyczna, autorstwa dr. Larry’ego Dossey’a

• Help, Thanks, Wow: The Three Essential Prayers, autorstwa Anne Lamott

• Proprioceptive Writing with Linda Trichter Metcalf, www.radix00.com/PWriting_Main

• Robert Fritchie, World Service Institute i proces uzdrawiania boską miłością, www.worldserviceinstitute.org

○ Being at One with the Divine: Self-Healing with Divine Love.

○ Divine Love Self Healing: The At Oneness Healing System.

○ Divine Love Healing Process webinar (darmowy): www.worldserviceinstitute.org/fhp-program.html

• Tosha Silver, www.toshasilver.com

○ Modlitwy, które cię zmienią: Sekretna moc duchowego oddania

○ Bezgraniczna otwartość: Pozwól Boskości kierować Twoim życiem.

○ Tosha prowadzi również grupę o nazwie Forum, która obejmuje cotygodniowe rozmowy z nią i prywatną grupę na Facebooku dla członków Forum.

Reinkarnacja/Przeszłe wcielenia

• Brian Weiss, www.brianweiss.com

○ Many Lives, Many Masters: The True Story of a Prominent Psychiatrist, His Young Patient, and the Past-Life Therapy That Changed Both Their Lives.

○ Same Soul, Many Bodies: Discover the Healing Power of Future Lives Through Progression Therapy.

• Denise Linn, www.deniselinn.com

○ Denise przeprowadza regresje do przeszłych wcieleń, pracę ze snami, oczyszczanie przestrzeni i wiele innych rodzajów uzdrawiania.

○ Past Lives, Present Miracles: The Most Empowering Book on Reincarnation You’ll Ever Read... in This Lifetime!

• dr Doris E. Cohen, www.drdorisecohen.com

○ Dr Cohen przeprowadza regresje do przeszłych wcieleń.

○ Repetition: Past Lives, Life, and Rebirth.

• Reincarnation & Karma, autorstwa Edgara Cayce’go

• Robert Fritchie, Divine Love Self Healing: The At Oneness Healing System, www.worldserviceinstitute.org/at-oneness-healing-system.html

Seksualność i witalna siła życiowa

• Amata Life, www.amatalife.com

○ Równowaga hormonalna dla kobiet i mężczyzn. Ze względu na zadziwiające zalety pochodzącego z Tajlandii zioła Pueraria mirifica, doktor Northrup założyła własną firmę, której celem było zwrócenie uwagi ludzi na całym świecie na ten niezwykły dar natury. Linia produktów firmy Amata Life zawiera opatentowany wyciąg Pueraria mirifica i działa znakomicie na objawy menstruacyjne, objawy okresu przedmenopauzalnego oraz objawy menopauzy u kobiet, a także pomaga chronić zdrowie mężczyzn. Pielęgnacja skóry i linia nawilżająca pochwę pomogła już setkom osób.

• Getting to „I Do”: The Secret to Doing Relationships Right, autorstwa dr Patricii Allen i Sandry Harmon

• The Illustrated Guide to Extended Massive Orgasm, autorstwa dr. Steve’a i Very Bodansky

• Miłość w 90 dni. Jak znaleźć prawdziwe uczucie, autorstwa dr Diany Kirschner

• Money, A Love Story: Untangle Your Financial Woes and Create the Life You Really Want, autorstwa Kate Northrup

• The Multi-Orgasmic Man: Sexual Secrets Every Man Should Know, autorstwa Mantaka Chia i Douglasa Abramsa

• Orgasm Matters, autorstwa dr. Steve’a Bodansky

• Regena Thomashauer, Mama Gena’s School of Womanly Arts, www.mamagenas.com

○ Mama Gena’s School of Womanly Arts: Using the Power of Pleasure to Have Your Way with the World.

○ Wrota kobiecości. Praktyczne ćwiczenia odkrywania potęgi swojej mocy

• Sacred Success: A Course in Financial Miracles, autorstwa Barbary Stanny

• Succulent SexCraft: Your Hands-On Guide to Erotic Play and Practice, autorstwa Sheri Winston i Carla Frankela

• Tao Tantric Arts for Women: Cultivating Sexual Energy, Love, and Spirit, autorstwa Minke de Vos

• Myśl!... i bogać się, autorstwa Napoleona Hilla

• Women’s Anatomy of Arousal: Secret Maps to Buried Pleasure, autorstwa Sheri Winston

• Jesteś tego warta, autorstwa Nancy Levin

• Wagina. Nowa biografia, autorstwa Naomi Wolf

• Miejsca z jajami joni: www.jadeeggs.com i www.etsy.com

Dusza/duch/ego i zbiorowa podświadomość

• Proś a będzie Ci dane, autorstwa Esther i Jerry’ego Hicks

• The Ego and the Id, autorstwa Zygmunta Freuda

• Dancing in the Flames: The Dark Goddess in the Transformation of Consciousness, autorstwa Marion Woodman i Elinor Dickson

• Gra życia (i jak w nią grać), autorstwa Florence Scovel Shinn

• Help, Thanks, Wow: The Three Essential Prayers, autorstwa Anne Lamott

• Matt Kahn, www.truedivinenature.com

○ Rewolucja miłości... zaczyna się od ciebie

• Meet Your Soul: A Powerful Guide to Connect with Your Most Sacred Self, autorstwa Elisy Romeo

• Modern Man in Search of a Soul, autorstwa C. G. Junga

• Not for Sale: Finding Center in the Land of Crazy Horse, autorstwa Kevina Hancocka

• One Mind: How Our Individual Mind Is Part of a Greater Consciousness and Why It Matters, autorstwa dr. Larry’ego Dossey’a

• Traveling Mercies: Some Thoughts on Faith, autorstwa Anne Lamott

Uzdrawianie duchowe/energetyczne

• Naturalna łaska. Dialogi o nauce i duchowości, autorstwa Matthew Foxa

• The Global Coherence Initiative, www.heartmath.com/gci

• Melanie Ericksen, Soul Play with Melanie, www.soulplay.us

• Peter Calhoun

○ Last Hope on Earth: A Revolutionary Approach to Healing and Wellness that Can Transform Your Life (with Astrid Ganz).

○ Soul on Fire: A Transformational Journey from Priest to Shaman

• The Realization Process opracowany przez Judith Blackstone, www.realizationcenter.com

• Robert Fritchie, World Service Institute i proces uzdrawiania boską miłością, www.worldserviceinstitute.org

○ Being at One with the Divine: Self-Healing with Divine Love.

○ Divine Love Self Healing: The At Oneness Healing System.

○ Divine Love Healing Process webinar (darmowy): www.worldserviceinstitute.org/fhp-program.html

• Sparhawk Pilates i Center for Intuitive Movement Healing, www.sparhawkpilates.com

Podziękowania

To najłatwiejsza książka, jaką przyszło mi napisać. Stało się tak, ponieważ znam i praktykuję wszystko, co znalazło się na jej stronach. Czynienie życia łatwym wymaga bycia otwartym na wsparcie i przewodnictwo. Poniżej wymienię osoby, które pomogły mi nadać kształt całemu dziełu – za co jestem im niezmiernie wdzięczna.

Laura Gray, moja redakcyjna asystentka – Masz w sobie tę nowojorską skłonność do chodzenia po krawędzi i uziemienie charakterystyczne dla mieszkańców Środkowego Zachodu. Dziękuję ci bardzo, że byłaś akuszerką dla tej książki oraz za to, że dzięki tobie moje słowa brzmią dużo lepiej.

Anne Barthel, moja redaktor w wydawnictwie Hay House – Współpraca z tobą była czystą przyjemnością, a cały proces redakcyjny był niezwykle łatwy do wdrożenia. To było dla mnie po prostu porywające.

Patty Gift – Dzięki za nadzór nad tym projektem od wstępnego zarysu do gotowej książki. Zrobiłaś to z takim stylem i zabawą. Jak zawsze.

Christy Salinas – Twoje artystyczne oko stworzyło kolejną świetną książkę. Bardzo dziękuję za zorganizowanie najbardziej zabawnych i produktywnych zdjęć, jakie kiedykolwiek polubiłam. I za twój wizualny geniusz.

Reid Tracy i Margarete Nielsen – Posiadanie was obojga na czele Hay House łączy w sobie to, co najlepsze w firmie i w rodzinie. Kocham pracę z takimi wizjonerami, zabawnymi, pełnymi umiejętności i kierującymi się intuicją.

Diane Ray i cały zespół Radia Hay House – Kocham moją cotygodniową audycję w Radiu Hay House pt. Flourish! i globalną społeczność ludzi, z którymi się regularnie za jej pośrednictwem kontaktuję. W końcu mogę nauczać tego, co zawsze chciałam przekazać ludziom.

Richelle Fredson, moja specjalistka od reklamy w wydawnictwie Hay House – Jesteś najlepszą przedstawicielką swojego fachu, z jaką dane mi było kiedykolwiek pracować. Podążę za tobą w każde możliwe miejsce.

Cały zespół wydawnictwa Hay House – Dziękuję za wsparcie mojej pracy na wszystkich poziomach, robiliście to z tak wielkim entuzjazmem i umiejętnościami. Doceniam was wszystkich.

Hope Matthews, moja niesamowita trenerka pilates i terapeutka wywodząca się z ruchu uzdrawiania intuicyjnego – Od lat byłaś świadkiem moich przemian i inspirowałaś je zarówno przez dogłębną znajomość klasycznego pilatesu, jak i wpływu emocji na organizm. Dzięki dodatkowi Resistance Flexibility moje ciało z każdym rokiem staje się silniejsze i bardziej elastyczne. Co za dar!

Julie Hofheimer, moja terapeutka zajmująca się masażami i intuicyjnym uzdrawianiem – Utrzymałaś moje mięśnie i ducha w harmonii, do której dostosowywałam się przez wiele lat, a ty widziałaś i dokumentowałaś odrodzenie mojego ciała. Dziękuję.

Paulina Carr, moja piątkowa przyjaciółka – Nie potrafię powiedzieć, jak bardzo jestem wdzięczna za to, że jesteś gotowa zrobić wszystko, aby utrzymać moje życie i biznes na właściwym kursie. Nawet jeśli chodzi o zorganizowanie ciężarówki do przewozu czy liczne wycieczki do urzędu pocztowego. Dzięki za wszystko, co robisz. I humor, z którym to robisz. A także fakt, że jesteś bezwiekową boginią stylu.

Janet Lambert, moja zaufana księgowa – Dziękuję za opiekę nad moimi finansami zarówno w ciągu dnia, jak i w nocy. A w weekendy za bycie prawdziwie bezwiekową boginią narciarstwa, nurkowania i skydivingu. Jesteś moją inspiracją.

Coulson Duerksen, moja internetowa redaktor zajmująca się stroną www.drnorthrup.com – Dziękuję, że jesteś dostrojoną do mnie pisarką i redaktor, która trzyma rękę na pulsie odnośnie wszystkiego, co jest zdrowe i trwałe. Jesteś wspaniałym dodatkiem do zespołu. I skarbem w pracy.

Tosha Silver – Przybyłaś do mojego życia w odpowiednim momencie, aby przypomnieć mi o boskim porządku i tym, jak z niego korzystać. Uzdrowienie mojego życia i serca było głębokie. I zaczęła się nowa era. Dla nas obu. To pokazało, że los może się diametralnie odmienić.

Bob Fritchie – Dziękuję, dziękuję, dziękuję za poświęcenie się bożej miłości i stworzenie praktycznej metody przybliżania jej wszystkim na świecie. Doceniam twoją obecność i znaczenie dla mnie i mojej rodziny. Dziękuję również za tak dobrego przyjaciela, przewodnika i mentora. Doceniam cię w stopniu niemożliwym do wyrażenia słowami.

Doris E. Cohen – Dziękuję, że nauczyłaś mnie mocy snów. I za wnoszenie od wielu lat tej magii do mojego życia.

Deborah Kern – Dziękuję za przyjaźń, to, jak odbijałaś moje uczucia, twoją boską obecność, księżyc w znaku Ryb, twoją przemianę. Dosłownie za wszystko.

Melanie Ericksen, cudowna kobieta od medycyny syren – Czuję się tak bardzo wdzięczna za ceremonie pełni i nowiu Księżyca, które utrzymują nas tak wspaniale połączonymi z Matką Ziemią, naszą księżycową naturą i radością płynącą z przyjaźni.

Priscilla Reynolds – Dziękuję ci za bycie moją duchową siostrą pomimo lat rozłąki. Nasze ścieżki i historie olśniewają mnie w sposób niemożliwy do wyrażenia słowami. A najlepsze jest wciąż przed nami.

Wszyscy wykwalifikowani i lojalni członkowie mojego programu „wspierania życia” tutaj w domu – Dziękuję wam. Stephenowi Meehanowi, który dosłownie stworzył niebo na ziemi, tu, na moim podwórku, dzięki swojej dogłębnej znajomości roślin, kwiatów i piękna. To przynosi mi wiele radości i przyjemności. Mike’owi Meehanowi i załodze zajmującej się orką i kopaniem ziemi oraz pracą z drzewami. Dziękuję wam za wspaniałe nastawienie nawet o piątej rano. Mike’owi Brewerowi, który przez wiele lat był najbardziej niezawodnym i wesołym człowiekiem, jakiego znałam. Carlowi Dorio za ratowanie mnie przed wszelkimi niespodziewanymi kryzysami hydraulicznymi i przyjemnością współpracy z nim. Vernowi i Mike’owi Cassidy, mojemu ojcowsko-synowskiemu duetowi elektrycznych geniuszy, za utrzymanie wszystkich rzeczy, które „świecą” wokół mnie. Charliemu Groverowi za to, że od dziesięcioleci był tak niezachwiany, obdarzał mnie elektryzującym spojrzeniem, wspierał moje życie i wszystkie sprawy z taką pokorą i humorem. I Pat McCabe za umiejętność sprzątania i urok – i za kochanie pana Moona.

Moi bracia i szwagierki, John i Annie, Bill i Lori – Wasze wsparcie, miłość i przyjaźń są dla mnie coraz cenniejsze. John, doceniam twoją wiedzę finansową i biznesową oraz wsparcie, które mi zapewniałeś. Musieliśmy już w przeszłych wcieleniach robić coś wspólnie i cieszyć się sobą, skoro teraz tak dobrze się ze sobą czujemy.

Moja siostra, Penny, i jej mąż, Phil (który nazywa nas swoimi siostrzanymi żonami) – Bardzo dziękuję wam za cappuccino, śniadania zgodne z dietą doktor Budwig, ćwiczenia, spacery po plaży, jak również za partnerstwo w Team Northrup i wizję. Za inspirację, przyjaźń i śmiech, które oboje zapewniacie, nie tylko mnie, ale i setkom innych osób.

Mama – Dziękuję ci za podporę i dyscyplinę. I za pozostawanie bezgranicznym wzorcem dla tak wielu. Oby twoje życie stawało się coraz łatwiejsze i bardziej radosne.

Annie i Katie, moje piękne córki – Jesteście klejnotami mojego życia. Sprawiacie, że śpiewa ono pięknem i radością. Oraz radością. Dziękuję wam za wybranie mnie na waszą mamę.

Penelope Ann, moja wnuczka – Jestem tobą zachwycona. Podobnie jak wszystkimi naszymi wspólnymi przygodami. Zaczynając od bajecznych domów. I dziękuję twojemu tacie, Mike’owi, za bycie tak dobrym ojcem.

I w końcu, Diane Grover, moja dyrektor do spraw wszelakich – Kobieta nade wszystkie. kochałaś mnie, pocieszałaś, stałaś przy mnie, gdy dowiedziałam się, jak ułatwiać życie. Trwałaś przy mnie nawet wtedy, gdy nic nie robiłam. Z miłością i wsparciem. Jesteś niezłomną i radosną obecnością w moim życiu. Robisz wszystko, co wartościowe. I zabawne. Jesteś bezcenną perłą. Nawet nie myśl o przejściu na emeryturę.

O Autorce

Christiane Northrup, lekarz medycyny, licencjonowana ginekolog-położnik, była adiunkt kliniczna na oddziale ginekologiczno-położniczym na University of Vermont College of Medicine, autorka bestsellerów New Jork Timesa, jest wizjonerką i pionierką kobiecego zdrowia. Po dziesięcioleciach spędzonych na liniach frontu swojego zawodu jako praktykująca ginekolog-położnik, teraz poświęca swoje życie pomocy kobietom w prawdziwym rozkwitnięciu, ucząc je, jak wspomóc wszystko, co może w ich organizmie pójść dobrze. Doktor Northrup jest wiodącą rzeczniczką medycyny, która uznaje jedność umysłu, ciała, emocji i ducha. Znana na arenie międzynarodowej ze swojego umacniającego podejścia do zdrowia i dobrobytu kobiet (jak również wielu mężczyzn), uczy je, jak rozkwitać na każdym etapie życia i zachęca do kształtowania zdrowia na wszystkich poziomach, poprzez zestrojenie się z własną wewnętrzną mądrością.

Jako właścicielka firmy, lekarka, była chirurg, matka, pisarka i mówca, doktor Northrup podkreśla naszą indywidualną i zbiorową zdolność rozwoju, wolności, radości i równowagi. Jest również podekscytowana własną firmą o nazwie pochodzącej od tajlandzkich słów oznaczających „bezwiekowa” oraz „wieczna” – Amata. Firma ta zajmuje się tworzeniem i dystrybucją produktów wspierających wibracyjne zdrowie i doskonałe samopoczucie przez cały czas trwania cyklu życia (www.amatalife.com).

Kiedy nie podróżuje, doktor Northrup swój wolny czas poświęca argentyńskiemu tangu, utrzymywaniu sprawności ciała dzięki pilatesowi i rozciąganiu powięzi, chodzeniu do kina, spotyka się też z przyjaciółmi i rodziną na zrzutowych posiłkach, żegluje i oddaje się terapeutycznemu malarstwu i lekturze.

Doktor Northrup utrzymuje kontakt ze swoją ogólnoświatową społecznością poprzez audycję Flourish! nadawaną w radiu internetowym, Facebooka, Twittera, newsletter oraz własną stronę internetową www.drnorthrup.com.

¹ Christward Ministry – ponadwyznaniowa organizacja szerząca nauki Jezusa Chrystusa na świecie (przyp. tłum.).

² Książki poświęcone Cayce’mu można nabyć w sklepie www.talizman.pl (przyp. wyd. pol.).

³ Ten i inne tytuły Napoleona Hilla są dostępne w sklepie www.talizman.pl (przyp. wyd. pol.).

⁴ Ciekawą pozycją na ten temat jest publikacja Małgorzaty Wójcik zatytułowana „Jesteś tym czym są Twoje myśli”. Książka do nabycia w sklepie www.talizman.pl (przyp. wyd. pol.).

⁵ Książki Deepaka Chopry dostępne są w sklepie www.talizman.pl (przyp. wyd. pol.).

⁶ W sklepie www.talizman.pl są dostępne polskojęzyczne przekłady topowych autorów z zagranicznych rynków. Godna polecenia jest m.in. publikacja Atashy Fyfe zatytułowana „Twoje poprzednie wcielenia” (przyp. wyd. pol.).

⁷ W sklepie www.talizman.pl można zamówić zarówno profesjonalny wykres urodzeniowy, jak i kompleksową analizę jego znaczenia (przyp. wyd. pol.).

⁸ Publikacja do nabycia w sklepie www.talizman.pl (przyp. wyd. pol.).

⁹ Określenie to rozwijają w swoich książkach, taliach kart i płytach DVD Esther i Jerry Hicks. Ich prace można nabyć w sklepie www.talizman.pl (przyp. wyd. pol.).

¹⁰ Książki Toshy Silver, Doreen Virtue, Kyle’a Gray’a i Anthony’ego Williama są dostępne w sklepie www.talizman.pl (przyp. wyd. pol.).

¹¹ Publikacja do nabycia w sklepie www.talizman.pl (przyp. wyd. pol.).

¹² Książkę można nabyć w sklepie www.talizman.pl (przyp. wyd. pol.).

¹³ Home – dom (przyp. tłum.).

¹⁴ Amerykanie korzystają z dwunastogodzinnego zapisu czasu, w związku z czym 16:44 jest w oryginale zapisana jako 4:44 p.m. (przyp. tłum.).

¹⁵ Sztukę astrologii oraz korzystania z kart można opanować dzięki zajęciom w Studium Psychologii Psychotronicznej. Strona internetowa: www.studiumzycia.pl (przyp. wyd. pol.).

¹⁶ Więcej złotych myśli Mike’a Dooleya można znaleźć w książkach jego autorstwa. Są one dostępne w sklepie www.talizman.pl (przyp. wyd. pol.).

¹⁷ Doktor Joe Dispenza napisał również książkę poświęconą mocy myśli. Publikacja nosi tytuł Efekt placebo i jest dostępna w sklepie www.talizman.pl (przyp. wyd. pol.).

¹⁸ Louise Hay jest również współautorką znacznie większego opracowania poświęconego zdrowiu. Nosi ono tytuł „Możesz uzdrowić swoje ciało” i jest dostępne w sklepie www.talizman.pl (przyp. wyd. pol.).

¹⁹ W sklepie www.talizman.pl można nabyć publikacje i płyty DVD amerykańskich odkrywców Prawa Przyciągania – Esther i Jerry’ego Hicks.

²⁰ Wiele ciekawych informacji na ten temat można znaleźć również w książce dr Patricii Carrington zatytułowanej Opukiwanie meridianów, która jest dostępna w sklepie www.talizman.pl (przyp. wyd. pol.).

²¹ Osoby zainteresowane znalezieniem polskojęzycznych ekspertów mogą skontaktować się z Poradnią Terapii Naturalnych Talizman (przyp. wyd. pol.).

²² Louise Hay i David Kessler pomagają radzić sobie ze stratą w książce „Możesz uzdrowić swoje serce”, która jest dostępna w sklepie www.talizman.pl (przyp. wyd. pol.).

²³ Publikacja do nabycia w sklepie www.talizman.pl (przyp. wyd. pol.).

²⁴ Publikacja do nabycia w sklepie www.talizman.pl (przyp. wyd. pol.).

²⁵ Książka do nabycia w sklepie www.talizman.pl (przyp. wyd. pol.).

²⁶ Polskojęzyczne wydania polecanych książek oraz inne publikacje tych autorów można nabyć w sklepie www.talizman.pl (przyp. wyd. pol.).

²⁷ Temat ten doskonale opisuje również Julien Venesson w książce „Gluten free”, która jest dostępna w sklepie www.talizman.pl (przyp. wyd. pol.).

²⁸ Słowo „płodny” w języku angielskim zawiera w sobie wyraz „owoc” (przyp. tłum.).

²⁹ Szczególnie godna polecenia jest publikacja Donny Schwenk zatytułowana „Żywność probiotyczna”, którą można nabyć w sklepie www.talizman.pl (przyp. wyd. pol.).

³⁰ Polscy czytelnicy mogą skorzystać z szerokiego asortymentu sklepu www.talizman.pl oferującego szeroki wybór najlepszych suplementów oraz fachową poradę w doborze środków (przyp. wyd. pol.).

³¹ Ta i inne książki Napoleona Hilla dostępne są w sklepie www.talizman.pl (przyp. wyd. pol.).

³² W sklepie www.talizman.pl można nabyć książkę „Wrota kobiecości” autorstwa Regeny Thomashauer, założycielki Szkoły Sztuk Kobiecych Mamy Geny (przyp. wyd. pol.).