Tomasz Padurra

Roman z Koszycy

tłumaczył Stanisław Budziński

Armoryka

Sandomierz

Projekt okładki: Juliusz Susak

Tekst wg edycji:

Tomasz Padurra

Roman z Koszycy

Wyd. Księgarnia A. Gruszeckiego

Warszawa 1886

Zachowano oryginalną pisownię.

© Wydawnictwo Armoryka

Wydawnictwo Armoryka

ul. Krucza 16

27-600 Sandomierz

http://www.armoryka.pl/

ISBN 978-83-7950-966-9

ROMAN Z KOSZYCY

 Już te ślady nie zostały,

 Już się wody te przelały,

 Kędy Ordę książę gnał,

 Gdzie dla poju z końmi stał.

 Z dawnéj pieśni o Jeremim ks. Wiśniowieckim.

Pieśń

Noc była ciemna, a wiatr z niw szerokich

Z czarnemi chmury toczył liście w jary,

I miesiąc czasem z pod niebios wysokich

Liczył siedzące nad Bohem Tatary.

Z miasta Winnicy, co z bogactw sławione

Po wyspach zamki obronne stawiało,

Co się na górach rozpiąwszy w koronę.

Kwitło sadami, a w narodzie chwałą.

Zrobiła puszczę horda bisurmanów;

Krew ciepła lała się z kłębami dymu;

A lud nieszczęsny dla mirzów i chanów

Po czarnym szlaku pognała do Krymu.

Jeszcze się mglisty tuman toczy w jary,

Kiedy, od Uły czarnego rycerza

Śród pól rozkosznych unosząc, koń kary

Jako wiatr w pogoń za tatarem zmierza.

Idź w step Obodny: nad rozstajną drogą

Wnet tam zaproszą cię do siebie groby;

Ale już kości nie znajdziesz z nikogo

I kruki tylko pieją pieśń żałoby.

A kiedy burza ztąd prochy rozgoni,

Ich pył osiada na granicach Litwy....................

Taż sama pieśń w części zmieniona.

Noc była ciemna, a wiatr z niw szerokich

Z czarnemi chmury toczył liście w jary,

I miesiąc czasem z pod niebios wysokich

Liczył siedzące nad Bohem tatary.

Łuny daleko na górach błyskały,

Bo przy ogniskach śpiewali pohańce;

Lecz któż wypowie, jakie łzy wylały

Wzięte w niewolę chrześcijańskie brańce.

Z miasta Winnicy, co z bogactw sławione

Po wyspach zamki obronne stawiało,

Co się na górach rozpiąwszy w koronę,

Kwitło sadami, a w narodzie chwałą.

Zrobiła puszczę horda bisurmanów;

Krew ciepła lała się z kłębami dymu,

A lud nieszczęsny, dla mirzów i chanów

Po Czarnym szlaku pognano do Krymu.

Naonczas Roman w Żytomierzu siedział..................