Nela Nielsen

Na skraju serca

Ilustrator sarininka/123RF.com

© Nela Nielsen, 2021

© sarininka/123RF.com, ilustracje, 2021

Nela Nielsen po raz kolejny zaprasza czytelników w świat miłości i tęsknoty. To poezja, która skradnie cząstkę waszego serca i zawładnie głębią waszej duszy.

ISBN 978-83-8245-719-3

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Na skraju serca

Na skraju serca

Zapomnijmy o wszystkim

Wybieram Ciebie

O czym tak zaciekle milczysz

Nas już nie ma

Nasze życie

Szept twoich słów

Wierzyłam w Ciebie

Tak pięknie

Przemija czas

Nie będę Ci mówić

Podarowałam Ci

Pytasz czym jest tęsknota

Wędrujemy wciąż sami

Dotyk miłości

List od przyjaciela

Tęsknota

Uleciały marzenia

Sacrum

Przecież wiesz

Tak trudno bez Ciebie oddychać

Gdziekolwiek jesteś

Oda do niegodziwych

I niech zazdrości nam świat

Pożądanie

Toast

Zamglonymi uliczkami

Jeśli kochasz

Przeznaczenie

Biały puch

Anioł

Gubię sens

Czas na zmianę

Czułość

Bratnia dusza

Jestem

Patrzyłam na księżyc

Chciałabym

Dlaczego się gubię

Pośród milionów par

Twój świat

Spotkałam Ciebie

Pytasz

Nie przysparzaj mi powodów do troski

Tęsknię za tymi dniami

Nasz dom

Wiosną

Każdego dnia czekam

Zacznijmy dzień tak pięknie

Byłeś samotnym drzewem

Tęsknię

Spóźniłeś się

Poukładaj strofy mego życia

Żal mi

Przytul mnie proszę na wiosnę

Zaplątałam się w Ciebie

Niewiele mi potrzeba

Szeptem snuję się przy twoim sercu

W ogrodzie moich pragnień

Na skraju serca

Przytulenie

Nie każ mi czekać

Tacy sobie My

Bez Ciebie

Opowiem Ci historię

Majem zapachniało

Nie odchodź

Więc

A ja odliczam godziny

Wyśpiewam naszą miłość

Czasami miłość wiatr rozwiewa

Egoista

Fraszki

Fraszka o mężu

Fraszka o kłótni

Fraszka o uczciwości

Fraszka o zakochanych

Fraszka o oczekiwaniu na ukochanego

Uwierz Walentyno

Na skraju serca

Zapomnijmy o wszystkim

Chodź pobiegniemy przez most

Usnuty z naszych marzeń

Tam gdzie nikt nas nie znajdzie

I nikt już nie odmieni biegu zdarzeń

Tam na moście

Wtulimy się mocno w swe ramiona

Na przekór przeciwnościom

Wbrew kłamstwu i podłości

Co serce tłamsi

Lecz miłości w sercu nie pokona

Chodź otulimy się wzajemnie szeptem ciszy

I z czułością wypowiem słowo „zostań”

A dotykiem szepnę „pragnę”

Gdy świat słów mych nie słyszy

I kolejny raz rozpacz z serca odgonimy

Zapomnimy o wszystkim i wszystko

Przemilczymy

Wybieram Ciebie

Na wieczną miłość

Na czuły dotyk

Na ciągły zachwyt i uwielbienie

Wybieram Ciebie

Na sztormy

Burze

Trwanie w ulewie

Na wieczną wojnę

Na złe słowo rzucane w gniewie

Na każdy dzień

Wybieram Ciebie

O czym tak zaciekle milczysz

O czym tak zaciekle milczysz

Co ukrywasz tak starannie

W myślach chowasz tak uparcie

I pomijasz nieustannie

Nieugięcie i stanowczo

Fanatycznie i gorliwie

Na dnie serca skrywasz miłość

Przy mnie

Wzrok spuszczasz wstydliwie

Chronisz swoją tajemnicę

Obojętność wciąż udając

Nie dotykasz mojej dłoni

Nawet dłoń w zasięgu mając

Nie całujesz ust spragnionych

Nie przytulasz mnie do serca

Tylko patrzysz z dala na mnie

Jak prześmiewca i szyderca

Nieustannie droczysz ze mną

Zamiast miłość mi wyjawić

A ja przecież bardzo tęsknię

Chcę do Ciebie

Nie potrafię Cię zostawić

Nas już nie ma

W zakamarkach pamięci

Snując się bezładnie

Wciąż swych blaskiem nęci

I wybrzmiewa przesadnie

Twoje imię

Zapisane gorzkimi łzami

I choć pragnę wymazać

Te bolesne wspomnienia

Zadać cios mym marzeniom

Rzucić w twarz „Do widzenia”

Ciągle tęsknię

Za uściskiem twych ramion

Patrzę w księżyc zachłannie

Wypatruję tam Ciebie

Zliczam gwiazdy starannie

Na gwiaździstym dziś niebie

Lecz tylko cisza

Mnie do snu wciąż utula

Więc gdy znowu zapragniesz

Snuć się między myślami

Wspomnij proszę i zrozum

Że to wszystko za nami

Nas już nie ma

Te pragnienie spowił już mrok

Nasze życie

Namalowałam nasze wspólne życie

Te najwspanialsze

O którym wciąż marzymy skrycie

Gdzie czułość miesza się tkliwością

A nasza słabość do siebie wzajemna

Nieustannie spotyka z serdecznością

Gdzie spojrzenie do spojrzenia biegnie

A widząc uśmiech promienny na ustach

Każdy smutek natychmiast blednie

Gdzie nieustannie słońce na niebie świeci

A wokół naszego domu z marzeń

Biegają nasze wspólne dzieci

Nasz dom

A w nim gwarny śmiech

Co po świecie echem się niesie

Nasze serca

A w nich miłość przemożna

Co się gubi w czułości bezkresie

Nasze dłonie

Splecione na zawsze w uścisku

Który budzi do życia co rano

Nasze myśli

Zaplątane o siebie nawzajem

I ta wdzięczność

Że nam przeżyć tę miłość dano

Szept twoich słów

Upajam się szeptem twoich słów

Co delikatnie trącają struny

Mej rozdartej duszy

I każde słowo tulę w sercu niczym bukiet róż

Co rozdrapuje kolcami bolesne wspomnienia

Ale też pozwala rzec im „Do widzenia”

Każde słowo dotyka dogłębnie mojej jaźni

Odpływają podeptane uczucia

Nie ma już przyjaźni

Jest tylko szept twoich ciepłych słów

Powtarzaj je mój Miły

Proszę

Nieustannie do mnie mów

Wierzyłam w Ciebie

Wierzyłam w Ciebie

Jak dziecko wierzyłam w każde twoje słowo

I wydawało mi się że jesteś jak anioł piękny

I że kawałek swej własnej duszy

Odnalazłam w tym świecie na nowo

Wierzyłam w Ciebie

Zawierzyłam Ci całą siebie

I swe serce złożyłam w całości

Nie w niebie

Lecz

Na bezbrzeżnym ołtarzu miłości

Pewnie nie wiesz

Ale

Poszłabym za Tobą wszędzie

Z ognia piekieł wyrwała twą duszę

I samego diabła bym z rogów okradła

Czując

Że walczyć o Ciebie muszę

Tak

Kochałam

To prawda

Zaprzeczyć temu nie sposób

Lecz zdradziłeś tę miłość mój Miły

I tą zdradą

Odmieniłeś bieg naszych losów

Tak pięknie

Tak pięknie księżyc nam świecił

Tak cudną muzykę nam grali

A teraz patrzymy na siebie

Stęsknionym wzrokiem z oddali

Zgasła w nas rozkosz istnienia

Zniknął gdzieś uśmiech radości

Nie znajdziesz już ukojenia

Na próżno szukasz miłości

Puściłeś choć miałeś trzymać

Odszedłeś choć miałeś być zawsze

Muszę ten ból przetrzymać

Zaczekać na chwile żwawsze

Znów kiedyś serce zabije

Rozbłysną promienie w oczach

I całą sobą poczuję że żyję

Wędrując po szczęścia zboczach

Przemija czas

Przemija czas coraz szybciej

Umyka kolejna godzina

I nim się spostrzeżemy

Znowu wśród nas kogoś nie ma

Odchodzą wspomnieniem zasnuci

W dal odpływają zaświatów

I tylko groby co roku

Pełne są zniczy i kwiatów

I niby w sercach wciąż trwają

Choć pamięć o nich ulotna

Tam spokój wieczny zaznają

Myśl się w nas rodzi przewrotna

Gdy dzień zaduszny nadchodzi

O przemijaniu refleksja wybrzmiewa

I tylko smutek się w sercu rodzi

Że był ktoś bliski a teraz go nie ma

Nie będę Ci mówić

Nie będę Ci mówić czym jest miłość

Nie powiem Ci jak to jest kochać

I nie opowiem o tym jak serce wariuje

Z rozpaczy chcąc krzyczeć i szlochać

Nie będę Ci mówić czym jest tęsknota

Nie powiem Ci jak to jest czekać

I nie opowiem jak wiele niszczysz

Gdy zechcesz z miłością zbyt długo zwlekać

Nie będę Ci mówić o bratnich duszach

Nie powiem od czego się miłość zaczyna

Bo kto o miłości chociaż szeptem mówi

Ten niepokój w sercach nieustannie wszczyna

Podarowałam Ci

Podarowałam Ci na gwiazdkę moje serce

Które ciepło otuliłeś swymi dłońmi

Podarowałam to co miałam najcenniejsze

Więc przed żalem moje serce zawsze chrońmy

Podarowałam Tobie całą moją duszę

By ogrzewała twoją miłość w chwilach trwogi

Więc oddałam tak naprawdę całą siebie

Więcej nie mam do oddania nic Mój Drogi

Podarowałam całe moje życie

Byś radości mógł doświadczyć ponad miarę

Niosłam światło by rozświetlać twoją drogę

A po drodze utraciłam w miłość wiarę

Pytasz czym jest tęsknota

Pytasz mnie czym jest tęsknota

To tańcząca melancholia w duszy

I słonawa łza powoli spływająca z oka

To brak radości w sercu i uśmiechu na ustach

Oraz martwy wzrok wbity w przestrzeń

Która wciąż bez Ciebie tak boleśnie pusta

To brak snu

Który nocą nie odwiedza już mych progów

A także wspomnienie zapachu bzu

I modlitwy za Ciebie składane do bogów

To poczucie bezsilności

Które wciąż zakrada się w myśli podstępnie

To trwanie w ciszy skrywanej miłości

Której wierna pozostałam dogłębnie

To również milczenie pomiędzy nami

I moje zmienne nastroje

To zrywanie się na oddźwięk kroków

Które nigdy nie są twoje

Pytasz mnie czym jest tęsknota

A to ból przeszywający duszę i ciało

To przejście przez piekieł wrota

Katusze jakich mało

Wędrujemy wciąż sami

Nasze pierwsze a zarazem ostatnie spotkanie

Te spojrzenie niewinne choć czułością zasnute

I nieśmiałość skrywana za zalotnym dotykiem

I miłością me serce delikatnie ukłute

Tak mi żal wszystkich chwil

Co ulotne za bardzo

Tak mi tęskno

By skryć się w twoich ramionach

Usłysz sercem szum fal

Co nam wciąż cicho szepczą

Że ta miłość spętana

W naszych własnych demonach

Nie ma nic choć tak wiele miłości w nas było

Nie istnieje ni przeszłość

Ni przyszłość przed nami

Przez te życie mieliśmy ramie w ramię przejść

A tymczasem ku zagładzie

Wędrujemy wciąż sami

Dotyk miłości

Choć jesień za oknem rządy swe sprawuje

W sercu rozbrzmiewa wciąż maj

Uśmiecham się do wspomnień

I w myślach przywołuję

Bądź blisko

Tul mocno

Pieść i dbaj

Niech świat na moment cały się zatrzyma

W zadumie spojrzy na tę miłość

Bo tej namiętności

Już nic nie powstrzyma

To pasja

Zmysłowość

Zażyłość

To cud co się zdarzył

W dwóch sercach samotnych

Tak bardzo stęsknionych czułości

To jesień i wiosna utkane dotykiem

Najczulszej prawdziwej miłości

List od przyjaciela

Stawiając krok za krokiem

Niezdarnie lecz figlarnie

Podążam twoim tropem

Już teraz oficjalnie

I czy Ci się podoba

Czy groźnie mówisz „dość”

Podążać dalej będę

By wzbudzać w tobie złość

Więc dam Ci mądrą radę

By ograniczyć stres

Podążaj ze mną ramię w ramię

Twój przyjaciel

Pies

Tęsknota

Tęsknię za tęczą twoich oczu

Za łagodnym czułym spojrzeniem

Które delikatnością otula me ciało

Tęsknię za smakiem twych ust

I za finezją smukłych dłoni

Których dotyku ciągle mi mało

Tęsknię za szeptem subtelnych słów

Gdy wlewasz miłość w moje serce

I wreszcie tęsknię za wzlotem dusz

Co uwięzione od lat w poniewierce

Więc gdy już będziesz

Utul w ramionach

I nie zostawiaj na pastwę losu

Któregoś dnia wyrwie nas wiatr

Z utkanej przez smutek pajęczyny chaosu

Uleciały marzenia

Uleciały marzenia na skrzydłach wiatru

W niebo wzbiły niczym białe gołębie

Już nie będzie czułych pocałunków

Smutek wdarł się w serce dogłębnie

Nie pójdziemy za rękę na spacer

Nie wtulimy w ramiona tak mocno

Nie muśniemy dotykiem ciepłych słów serca

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.