Artur Oppman (Or-ot)

KRONIKA MIESZCZAŃSKA

O Malchrze Gąsce rajcy warszawskim,
o pięknej Zofce, córze Gąskowej
i o piórkosie z Francyej
historya wielce żałosna.

Lata Pańskiego 1574.

___

Armoryka

Sandomierz

Projekt okładki: Juliusz Susak 

Copyright © 2014 by Wydawnictwo „Armoryka”

Wydawnictwo ARMORYKA

ul. Krucza 16

27-600 Sandomierz

tel +48 15 833 21 41

e-mail: wydawnictwo.armoryka@interia.pl 

http://www.armoryka.pl/ 

ISBN 978-83-7950-185-4

I

Warszawski rajca, Malcher Gąska, 

Kwiat urbis, wzrosły najwspanialéj, 

Sławetny ród swój wiódł ze Śląska, 

Kędy się Gąski Ganse zwali. 

Jak insze Niemce, Szoty, Fryzy, 

Dla Polski afekt czując szczery, 

Stanęły Gąski między Gizy, 

Burbachy, Korby i Fokiery. 

Na wzór i splendor temu światu 

W dostojnych czynach dnie im biegą: 

Gwiazdy senatu, skabinatu 

Szły z rodu Gąsków przezacnego. 

Z dobrej kokoszy dobre jajco, 

Znać ojce z synów animuszu: 

Jest Malcher Gąska przednim rajcą 

I mądrze gada na ratuszu...

II

Szczyci się Gąska zacną sławą, 

Pisać w kronikach jego dzieje; 

Wskroś majdeburskie przeznał prawo 

I patrycyatu przywileje. 

III

Sławetny Gąska, lumen czyste 

Na gród i grodu okolice, 

Ma córę Zofkę, żonę Krystę 

I w rynku zacną kamienicę.

IV

Na całym rynku blask się czyni, 

Od pstrych materyj bolą oczy, 

Kiedy z rodziną do świątyni 

Pan Malcher Gąska dumnie kroczy.

V

Jak właśnie flores na tej niwie, 

Którą blask słońca grzeje złoty, 

Tak ona Zofka błogo żywie 

W trwałych splendorach cichej cnoty.

VI

W godzinę zmierzchu uroczystą, 

Radnego mentis foldze k’woli, 

Gada pan Malcher z Zofką, z Krystą 

O Hanzeatów złotej doli.